Het HondenForum

Ik kom net terug van de dierenarts, waar ik met Leo heen moest voor zijn oren.
Ik had er van te voren rekening mee gehouden dat hij bang kon worden en daardoor onbetrouwbaar zou zijn, dus dat had ik tegen de da gezegd.
Leo reageerde ook wat bang en wilde steeds wegkomen, dus hij kwam met een snuitje aan, waar Leo voor probeerde te vluchten en toen dat niet lukte en de da dat snuitje probeerde om te doen (de tweede poging) reageerde hij door te spartelen en wild om zich heen te grommen (met opgetrokken lip) en ik geloof ook happen.
Hij richtte het wel alleen naar die man.
Leo was al een beetje zenuwachtig en sowieso vind hij grote mannen niet leuk, maar dit had ik niet verwacht.
Komt dit nu echt door de stress of is er iets anders?
Nu moet hij vrijdag terug en krijgt hij meteen een verdovend spuitje, maar is dat niet gevaarlijk als hij zo tekeer gaat?
En zijn er meer mensen met een hond die zo reageert op de da?

Inge O schreef:het is wel een bekend iets ja, angst en niet weg kunnen komen doet honden vaak heel defensief reageren.

moet hij vrijdag terug omdat ze zijn oren verder willen behandelen? in dat geval lijkt het me ook voor leo beter dat hij verdoofd wordt, anders riskeer je toch dat hij steeds angstiger gaat worden daar door nare ervaringen.

Ik had er ook inderdaad wel van gehoord en ik zag het aan hoe Leo al meteen probeerde weg te komen (toen de da alleen nog maar gegevens aan het invoeren was), maar dat hij echt had gebeten als die man niet achteruit gegaan was had verbaasde me toch wel erg, aangezien Leo echt nooit eerder soortgelijk gedrag heeft vertoont naar mensen.
En vrijdag moet hij inderdaad terug voor zijn oren, die moeten helemaal nagekeken worden en schoongemaakt enzo, dat lukt zeker weten niet zonder verdoving.
Maar ik dacht dat dat gevaarlijk zou zijn als hij zo'n verdoving (en dan later narcose denk ik?) wordt gebracht, omdat hij zich zo druk maakt.

Tip heeft ook nog nooit echt gebeten, maar toen de dierenarts zijn anaalkliertjes wilde gaan uitknijpen had hij ook wel flink in de dierenarts willen happen. Het was dat ik zijn hoofd richting mij had gedraaid, want anders... Tippie was heel boos

Dus lijkt me geen vreemd gedrag van Leo en als ik jou was zou ik me ook geen zorgen maken over die verdoving. Maak je je nou toch zorgen (zou ik ook doen, ook al zeggen mensen 1000 keer tegen me dat ik me geen zorgen hoef te maken ) kun je dat misschien tegen de dierenarts zeggen, zodat hij het je (nogmaals) kan uitleggen en je gerust stellen.

Sterkte voor Leo in ieder geval

Laika. Daarmee naar de dokter was echt vreselijk. Ze gromde al als we de spreekkamer binnenkwamen en ze drukte zich dan in lage houding tegen de deur, al loensend en grommend naar de doker.
Eén tip, neem zelf leiding. Jouw hond en als er aan die hond gezeten moet worden kun je het beter zelf doen dan die dokter.
kop zelf een snuitje en ga ermee aan het oefenen met brokjes en omdoen. Vrijdag doe je zelf dat snuitje dus om voor dat de dokter aan hem zit en je houdt hem gewoon daadkrachtig en stevig vast.
Het is heel naar als een hond zo in paniek is en zo agressief is, maar ik pak altijd wel gewoon door. Wat moet moet en weifelend gedoe maar het er niet beter op.
Maar het is wel erg naar. Arme leo!

Eline* schreef:Laika. Daarmee naar de dokter was echt vreselijk. Ze gromde al als we de spreekkamer binnenkwamen en ze drukte zich dan in lage houding tegen de deur, al loensend en grommend naar de doker.

Zo reageerde Leo ook zodra de man in zicht was, het zal er de volgende keer vast niet gezelliger aan toe gaan. Gelukkig is hij nu gewoon weer zijn gewone Leo-zelf, dus het is vast puur het stressgebeuren van dat snuitje en een grote vent die aan hem zit.

Eén tip, neem zelf leiding. Jouw hond en als er aan die hond gezeten moet worden kun je het beter zelf doen dan die dokter.
kop zelf een snuitje en ga ermee aan het oefenen met brokjes en omdoen. Vrijdag doe je zelf dat snuitje dus om voor dat de dokter aan hem zit en je houdt hem gewoon daadkrachtig en stevig vast.
Het is heel naar als een hond zo in paniek is en zo agressief is, maar ik pak altijd wel gewoon door. Wat moet moet en weifelend gedoe maar het er niet beter op.
Maar het is wel erg naar. Arme leo!

Ja, daar heb je helemaal gelijk in.
Zelf thuis rustig oefenen en dan daar geen wild bijtgedoe en twee mensen die hem moeten vasthouden om maar een prik te kunnen geven lijkt me sowieso een stuk minder gedoe en minder stressvol voor Leo (en voor de dierenarts die wit wegtrok ).
Dankje

Even nog een stommig vraagje trouwens, maar hoe kan ik het beste met het snuitje oefenen?
Gewoon eerst even laten zien en dan een brokje geven, na een tijdje omdoen en weer af en weer een brokje, steeds ietsje langer, een beetje dat idee?

Rocky is niet echt panisch bij de DA maar hij gromt wel als de beste man aan m wil komen. Ik heb zelf een snuitje die ik ook zelf omdoe op t moment dat we naar binnen mogen Hij heeft nog nooit gebeten of gehapt,maar toch,voor de zekerheid,doe ik dat snuitje om als we naar de Da moeten

Snuitje inderdaad laten associeren met iets lekkers..snuit erin en lekkers..zo mogelijk allemaal spelenderwijs alsof je hem pootje leert geven.

Ik heb net een snuitje gekocht en er een kwartiertje mee geoefend met behulp van de clicker.
Het gaat prima, hij zat vrolijk te kwispelen om brokjes.
Ik ben wel blij dat hij niet zo boos tegen mij doet als ik dat snuitje omdoe, want dan kan ik het gewoon net voordat ik daar naar binnen ga omdoen en direct doorlopen.
Dat moet wel goedkomen vrijdag

Goed zo! Ik wist niet dat je met de clicker werkte. Met de clicker is het inderdaad peanuts om je hond te leren dat een snuitje leuk is!

Max vindt het ook geen pretje bij de DA. Wij gaan ook altijd naar een kliniek waar verschillende DA's bij aangesloten zijn maar ik ga altijd naar dezelfde DA.
Een keer ben ik met Max bij dezelfde kliniek geweest maar op een andere vestiging, hij moest een enting hebben en de tijden van die vestiging kwamen toen beter uit voor mij. Was een DA die ik niet kende, een in opleiding. Dus hij loopt naar Max, wil hem spuiten en Max werd kwaas :N: Da schrok en ging tekeer zeg, niet normaal: ik verkoop em een schop en dit en dat! Dus ik helemaal kwaad dus toen was er helemaal niks meer met Max te beginnen. Ben weggegaan en direct doorgereden naar de andere vestiging en daar mijn verhaal gedaan. Wij komen daar al jaren met onze dieren dus ze kennen ons goed. Maar de DA kon wel diezelfde dag nog vertrekken

Onze DA neemt echt alle tijd, praat leuk met de honden, haalt ze lekker aan en als ze engizins op hun gemak zijn dan doet hij zijn ding, helemaal goed!

Groetjes Karin

Belachelijke DA was dat maxensammie! Het is notabene zijn vak!

Ik heb onze hond (5 jarige mechelaar) afgelopen vrijdag opgehaald bij de garage die hij bewaakte. Meteen doorgegaan naar de DA voor gewoon controle.
Bij het bekijken van zijn ogen begon hij al te grommen en bij het voelen in zijn lies moest ik mijn armen heel stevig om zijn hals houden want bijten wilde hij!

Gelukkig had ik een hele lieve DA die zei dat hij geleerd had niets toe te staan van vreemden wat hij niet leuk vind (hij is opgeleid tot politiehond).
De DA heeft hem omschreven als vriendelijke maar temperamentvolle hond

Tyson van mij is ook zo bij de da, die moet echt uitkijken want hij bijt!
Ook ik neem daadkrachtig de leiding want wat moet dat moet heel simpel en dat maak ik daarna wel weer goed, ik kan geen manier bedenken die ik heb geprobeert om hem hierover heen tekrijgen maar die werkten allemaal niet dus nu dan maar zo, banger en vervelender kan het niet worden dan dat het nu is.

Jacqueline

Bowie is voor mensen de goedheid zelve,maar een jaar of 5 geleden heeft hij de dierenarts in een flits recht in zijn gezicht gebeten,moet zeggen hij was heel erg angstig en de dierenarts ging er errug lomp en vreemd mee om en echt ik heb het niet zien gebeuren,zo vlug ging het,haalde hij uit.Hij is er toen mee naar de 1ste hulp gemoeten,dus ja,van stress kunnen ze gekke dingen doen.

Kan me zijn reactie wel voorstellen hij is bang wil weg kanniet ja wat doe je dan grommen of (bijten).
Jola heeft nooit angst voor de dierenarts gehad maar nu gaat ze er zelfs met het grootste plezier heen. Mijn dierenarts is altyd heel gek met de dieren gaat ze eerst knuffelen en geeft ze steeds wat lekkers. Dan zou ik de da ook leuk gaan vinden

Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!

En na morgen zou ik toch wat gaan 'trainen' met het verschijnsel da. Bijvoorbeeld elke week even langs gaan en binnen bergen koekjes geven. Gewoon volhouden tot hij huppelend naar binnen gaat, en dan een keertje 'echt' de spreekkamer in en daar nog meer lekkers erin duwen. Het is zo heerlijk om een hond te hebben die dolenthousiast bij de da naar binnen gaat. En als het eenmaal in dat koppie gehamerd zit dat het bij de da helemaal geweldig is, dan valt een wat negatieve ervaring heel gemakkelijk in het niet. Jack is *panisch* voor onderzoeken, kan ook niet op de tafel en iets simpels als naar zijn oren kijken moet heel vlug en terloops gebeuren anders schiet hij compleet in paniek, maar toch sleept hij me over straat als we richting da gaan, want zijn algemene indruk is en blijft superpositief: heel veel koekies, leuke hondjes, lieve mensen die hem aandacht geven, poezen in kooitjes en konijnen in doosjes. En heel veel koekjes.

Bea. schreef:Bowie is voor mensen de goedheid zelve,maar een jaar of 5 geleden heeft hij de dierenarts in een flits recht in zijn gezicht gebeten,moet zeggen hij was heel erg angstig en de dierenarts ging er errug lomp en vreemd mee om en echt ik heb het niet zien gebeuren,zo vlug ging het,haalde hij uit.Hij is er toen mee naar de 1ste hulp gemoeten,dus ja,van stress kunnen ze gekke dingen doen.

Andere da zoeken? Lomp & vreemd is niet goed.

Hanneke2 schreef:Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!

En na morgen zou ik toch wat gaan 'trainen' met het verschijnsel da. Bijvoorbeeld elke week even langs gaan en binnen bergen koekjes geven.

Mijn ervaring is dat je lastig tegen een dierenarts op kan trainen als er éen keer in de zoveel tijd gewoon een hele nare en soms ook traumatische ervaring tegenover staat. Zeker als ze die al op zak hebben.
BIj pupjes en jonge honden vind ik trainen absoluut de moeite waard, maar de meeste oudere honden met ervaring belazer je niet meer met koek!

Eline* schreef:

Hanneke2 schreef:Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!

En na morgen zou ik toch wat gaan 'trainen' met het verschijnsel da. Bijvoorbeeld elke week even langs gaan en binnen bergen koekjes geven.

Mijn ervaring is dat je lastig tegen een dierenarts op kan trainen als er éen keer in de zoveel tijd gewoon een hele nare en soms ook traumatische ervaring tegenover staat. Zeker als ze die al op zak hebben.
BIj pupjes en jonge honden vind ik trainen absoluut de moeite waard, maar de meeste oudere honden met ervaring belazer je niet meer met koek!

Mja, misschien dan met een andere da proberen? Zodat de eerste ervaringen positief zijn, want misschien zit daar dan toch de truuk? Jack heeft ware paniekaanvallen gehad bij onze da, dusdanig dat ze al voor ik iets kon zeggen gewoon stopte omdat ze bang was dat hij compleet van de wereld zou raken van angst. Maar even later pakte hij dan weer gewoon koekjes aan en ging zelf laatjes opentrekken op zoek naar meer koekjes, want de da is en blijft de koekjeshemel voor Jack.

En ja, Jack kan mensen aardig bespelen en piept bij het minste geringste, maar je ziet wel het verschil tussen de zielige piepjes en de complete paniek die hem overvalt, waarbij hij helemaal verstart en zijn ogen wegdraaien enzo.

Bij de orthopeed is hij ook steeds zorgeloos naar binnen gehuppeld, ook allemaal koekies en lieve mensen, en tijdens ons vijfde bezoek wlden de assistentes zijn hechtingen eruit halen. Dat heb ik zelf afgekapt, want je zag hem gewoon wegglijden in pure doodsangst. Dus jammer dat ze het geen goed idee vonden, maar die hechtingen deed ik thuis wel zelf. Was nog een heel karwei, maar resutaat was wel dat Jack de volgende keer toch weer huppelend naar binnen stapte daar. Ik weet niet wat het resultaat is als je doorzet in zo'n situatie (in een echte noodsituatie kan je niet anders, dat snap ik), maar ik heb echt de indruk dat Jacks stevige, maar toch langzaam opgebouwde vertrouwen in mensen een hele akelige deuk zou krijgen.

Eh, wat was nou mijn punt?

Oja, dat het in mijn idee niet uitmaakt hoe oud een hond is en welke ervaringen hij heeft, als je hem *eerst* heel duidelijk kan maken dat de da een hele leuke wandelbestemming is, net zoiets als de dierenwinkel of de videotheek (wij hebben een videotheek met koekies), dat hij dan veel makkelijker over een vervelende ervaring heenkomt. Als er in de videotheek iemand op Jacks poot gaat staan blijft hij de videotheek toch leuk vinden, net zo goed als hij de da leuk blijft vinden ook al willen ze daar soms in zijn oren kijken.

Ik zou er best wel aan willen werken, maar ik kan er sowieso alleen heen als er geen andere honden binnen zijn.
Daarnaast begint hij al heel diep te grommen en te staren zodra hij de dierenarts ziet, ik denk dat die man er een beetje bang van was (aan z'n reactie te zien) en dat dat ook wel ietsje meespeelt.
Ik denk eerlijk gezegd zelf dat die boosheid zich toch beperkt tot de dierenarts, omdat hij wel bangig is voor vreemde mannen, maar zodra dan blijkt dat ze alleen maar goede bedoelingen hebben (zoals aaien Ha Leo! roepen ) is het goed.
En dat heeft de da niet gedaan, het eerste 'contact' met Leo veroorzaakte al dat vluchten en vervolgens kwam dat snuitje er nog eens bij.
Het is lastig en vooral voor Leo vervelend, maar ik denk niet dat heel veel koekjes dit gaan veranderen

Hanneke2 schreef:Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!

Dankje trouwens! Ik denk dat het morgen wel moet lukken, want m'n moeder kan ook mee zodat zij van te voren naar binnen kan.
Ik hoop dat de dierenarts kan zorgen dat hij alles klaar heeft zodat ik buiten Leo's snuitje om kan doen en meteen kan doorlopen en hem kan vasthouden, zodat hij z'n prik kan krijgen.
Nouja, het zal vast niet zo gladjes verlopen, maar in ieder geval is dat zo'n beetje de bedoeling

Hanneke2 schreef:

Bea. schreef:Bowie is voor mensen de goedheid zelve,maar een jaar of 5 geleden heeft hij de dierenarts in een flits recht in zijn gezicht gebeten,moet zeggen hij was heel erg angstig en de dierenarts ging er errug lomp en vreemd mee om en echt ik heb het niet zien gebeuren,zo vlug ging het,haalde hij uit.Hij is er toen mee naar de 1ste hulp gemoeten,dus ja,van stress kunnen ze gekke dingen doen.

Andere da zoeken? Lomp & vreemd is niet goed.

Heb ik ook meteen gedaan hoor,hij heeft er trouwens ook niet lang meer gewerkt.Bowie ging ook altijd geheel ontspannen erheen,maar na zijn pootoperatie was hij allergisch ervoor als mensen zomaar zijn poot aanraakten en die dierenarts deed dat wel,soms moet dat,maar als een hond zo angstig is en dan moet gaan staan en van angst gewoon door zijn poten zakt en hij zijn kop pakt en begint te mopperen:GA STAAN en er vervolgens nog ff aan rukt,dan vind ik het niet gek dat een hond dat doet.Vervlogens deed een ander een muilkorf om,hij helemaal in paniek,ik heb die muilkorf dus weeraf gedaan,heb ontstekingsremmers gevraagd en ben vertrokken.Ik kwam bibberend buiten.Vervolgens een andere dierenarts gezocht en alles uitgelegd en het is nooit meer een probleem geweest.Alleen zijn poot kan niet onderzocht worden,hij piept al als er alleen maar gekeken wordt

Saartje schreef:Ik kom net terug van de dierenarts, waar ik met Leo heen moest voor zijn oren.
Ik had er van te voren rekening mee gehouden dat hij bang kon worden en daardoor onbetrouwbaar zou zijn, dus dat had ik tegen de da gezegd.
Leo reageerde ook wat bang en wilde steeds wegkomen, dus hij kwam met een snuitje aan, waar Leo voor probeerde te vluchten en toen dat niet lukte en de da dat snuitje probeerde om te doen (de tweede poging) reageerde hij door te spartelen en wild om zich heen te grommen (met opgetrokken lip) en ik geloof ook happen.
Hij richtte het wel alleen naar die man.
Leo was al een beetje zenuwachtig en sowieso vind hij grote mannen niet leuk, maar dit had ik niet verwacht.
Komt dit nu echt door de stress of is er iets anders?
Nu moet hij vrijdag terug en krijgt hij meteen een verdovend spuitje, maar is dat niet gevaarlijk als hij zo tekeer gaat?
En zijn er meer mensen met een hond die zo reageert op de da?

Hier net hetzelfde.

Hanneke2 schreef:Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!

En na morgen zou ik toch wat gaan 'trainen' met het verschijnsel da. Bijvoorbeeld elke week even langs gaan en binnen bergen koekjes geven. Gewoon volhouden tot hij huppelend naar binnen gaat, en dan een keertje 'echt' de spreekkamer in en daar nog meer lekkers erin duwen. Het is zo heerlijk om een hond te hebben die dolenthousiast bij de da naar binnen gaat. En als het eenmaal in dat koppie gehamerd zit dat het bij de da helemaal geweldig is, dan valt een wat negatieve ervaring heel gemakkelijk in het niet. Jack is *panisch* voor onderzoeken, kan ook niet op de tafel en iets simpels als naar zijn oren kijken moet heel vlug en terloops gebeuren anders schiet hij compleet in paniek, maar toch sleept hij me over straat als we richting da gaan, want zijn algemene indruk is en blijft superpositief: heel veel koekies, leuke hondjes, lieve mensen die hem aandacht geven, poezen in kooitjes en konijnen in doosjes. En heel veel koekjes.

Luka wil helemaal geen koekies als ie getressd is.

Nou, ik ben inmiddels al even terug en het ging echt stukken beter dan de vorige keer.
Het snuitje buiten omdoen ging wel even onhandig omdat hij steeds z'n hoofd wegdraaide en wilde weglopen, dus toen moest ik hem goed vastgehouden en in een keer dat ding omdoen, maar het lukte tenminste.
Ik kon meteen doorlopen naar de behandelkamer waar we Leo vasthielden en hij die injectie kreeg.
Toen ben ik met hem in de wachtkamer gaan zitten tot hij helemaal versuft was en na wat wachten kon ik hem alweer meenemen (nadat hij weer 'wakker' was natuurlijk)
Dus voortaan doen we het gewoon op deze manier!
Overigens was dit wel een andere dierenarts die volgens mij toch iets anders omging met Leo, hij kwam veel zekerder over. Zou dat ook meespelen?

Bea. schreef:als een hond zo angstig is en dan moet gaan staan en van angst gewoon door zijn poten zakt en hij zijn kop pakt en begint te mopperen:GA STAAN en er vervolgens nog ff aan rukt,dan vind ik het niet gek dat een hond dat doet.

Nouja zeg!
Dat is echt een belachelijke manier om met een angstige hond om te gaan, wat een mafketel, die dierenarts

Net zoals Eline zegt, jouw hond, jij moet bepalen hoe of wat er met je hond gebeurd. Echter wat erg vaak voorkomt is dat mensen zelf wat bang blijken voor hun hond, een stapje achteruit gaan en zeggen: "Ja, hij kan bijten, hij vind de dierenarts niet zo leuk.." Vaak nadat de hond begint te snappen. Een eigenaar moet zelf dan leiding nemen, de hond geen keuze laten maar duidelijk aangeven wat er van de hond verwacht wordt. Ik vind dat je ook in moeilijke situaties de verantwoordelijkheid voor het gedrag van je hond moet nemen!