Het HondenForum

Even nieuwsgierig....er zijn hier veel Labradors (zoals in bijna heel Nederland denk ik) en ik hoor vaak van de eigenaren dat de chocolade bruine Labradors 'dwarser' zijn dan de zwarte en witte. Is dat echt zo?

Ik heb op cursus namelijk twee witte Labradors en dat zijn de moeilijkste honden van de groep.

Als het wel zo is, hoe kan het dan dat een kleur uitmaakt hoe de hond is? Wordt dat speciaal zo gefokt?

geen idee, ik vind alle jonge labradors tot een jaar of 2 in alle kleuren totaal hysterisch en onhandelbaar...

ik loop nu stage bij een gehoorzaamheidsklas en geloof me, laat ze nooit meer zeggen dat terriers koppig zijn! :N:

het gekke is dat ze na een jaar of 2 een knop krijgen die klik zegt en het superbrave honden zijn die graag voor de baas werken...

ik weet niet hoe het met labjes zit, maar kleur kan zeker wat uitmaken in karakter en gedrag, bv bij de poedels, de witte zijn wat feller, wat minder makkelijk ( hoe ja dat ook maar opvat) bij de lakelands, de rode zijn wat feller , wat minder makkelijk ( voorzover een lakie uberhaupt makkelijk kan zijn ) en zo is het met wel meer rassen, tuurlijk er zijn uitzonderingen maar over het algemeen gaat het op... waarom? tja

bij de doggen merk je ook verschil in karakter

Mijn ouders hebben een bruine labrador, na jarenlang Drentsche Patrijshonden te hebben gehad, en het is een behoorlijk felle tante die het kaas niet van haar brood laat eten. Ze is ook lekker dwars en vooral haar eigen gang willen gaan tijdens te training

Maar... me ouders vinden het een ontzettend makkelijke hond in vergelijking met de Drent dus in hun ogen valt het allemaal wel mee

jip007 schreef:bij de doggen merk je ook verschil in karakter

Enig idee hoe dat kan? Zijn het dan eigenlijk verschillende 'rassen' binnen een ras???

massam schreef:geen idee, ik vind alle jonge labradors tot een jaar of 2 in alle kleuren totaal hysterisch en onhandelbaar...

ik loop nu stage bij een gehoorzaamheidsklas en geloof me, laat ze nooit meer zeggen dat terriers koppig zijn! :N:

het gekke is dat ze na een jaar of 2 een knop krijgen die klik zegt en het superbrave honden zijn die graag voor de baas werken...

Ik vind Labradors erg leuk, maar er komt er hier nooit een jong exemplaar in huis! Bram is druk, maar dan 10 kilo drukheid. Labradors zijn 25 kilo of meer drukheid. Als dat op je af komt rennen :N:

Ik heb dat vaker gehoord over bruine Labjes.
Van een vriendin die doggen heeft hoorde ik dat Harlekijntjes vaak ook wat meer pit hebben dan hun anders gekleurde broertjes en zusjes hebben

Tsja er zijn inderdaad overal heel veel labradors. Ik heb niet de originaliteitsprijs qua hondenkeuze (hoewel de combi dan misschien weer wel ) maar goed. Terra is dus een bruine labrador. Ons schoonzusje heeft een zwarte labrador, een reu. Die zwarte is echt een suffige sullige rustige hond, die struint wat en snuffelt en verder zit er niet veel in (hij is wel heel lief hoor, maar weinig pit) terwijl Terra altijd in is voor een feestje om het maar zo te zeggen. Zij probeert altijd wel haar grenzen uit en houdt van donderjagen... Maar dwars of ongehoorzaam vind ik wel meevallen; vergeleken bij Joep is Terra een engeltje hoewel dat niet heel veel zegt natuurlijk haha. Maar ik geloof zeer zeker dat er verschil is in kleur binnen een ras. Maar ook tussen reu en teef, ik denk dat dat in het bovenstaande voorbeeld wel meetelt.

dat ligt een beetje aan de tijd van nu.

nu zijn de bruine heel erg in, dus wordt er veels te veel gekeken naar de kleurvererving en zijn andere dingen zoals karakter, werkdrift e.d. ondergeschikt.

ook worden er veel bruine labjes zonder stamboom geboren, dus lukraak gefokt alleen voor de kleur, dan drijven de slechte eigenschappen al heel erg gauw boven.

jagers hebben daarom liever een zwarte of blonde labrador dan een doorgefokte bruine.

dus wat betreft de betere werkers, krijgen eigenlijk alleen de blonde en zwarte de kans om zich in het werk te bewijzen, vandaar dat er ook maar een enkele bruine aan het werk is.

wij hebben hier 4 zwarte en 4 blonde aan het werk als narcoticaspeurhond, exposievenspeurhond en immigrationdog en er zit geen enkele verschil in kleur. natuurlijk zoeken wij alleen honden die willen werken, anders kunnen we ze niet gebruiken.

heb wel 1 bruine, als pup van 14 weken uit een opvang opgehaald was al de zoveelste eigenaar en wij hoopten nog iets van hem te kunnen maken. helaas eigenlijk vrij weinig, nu blijkt ie ook nog andere geestelijke problemen te hebben, dus eigenlijk niet zo verwonderlijk dat het ons niet gelukt is, jawel hij is verbeterd, hij is van een bloedverscheurend monster in een redelijk te hanteren huishond veranderd, zolang dat er geen auto's in de buurt zijn. maar na een toeval dit weekend, ben ik bang dat deze niet erg oud gaat worden, en dat ie ze toch niet alle 7 op een rijtje heeft.

vele rassen kennen zogenaamde werklijnen en showlijnen, enig verschil in karakter met wel uniforme uiterlijkheden, denk aan de duitse herder, de labrador, de golden, de border collie en tegenwoorden zijn er zelfs 2 lijnen in de jackrussels. daarin zit natuurlijk ook een verschil, een hond die geen aanleg heeft om zich actief te presenteren, kan dus een volledige ander type hond zijn. vandaar dat veel labjes die als huishond zijn aangeschaft toch enige werkdriften in zich hebben, wanneer dit niet als zodanig herkend, of op ingespeeld wordt krijgt men te maken met honden die dan het stempel hyperactief krijgen en gestoord zijn, geef dit soort typens een doel in het leven, zoals sport of werk, zul je zien dat je een hond terug krijgt zoals alle andere huishonden.

hier ook, wanneer je mijn labjes aan het werk ziet, zijn ze niet kapot te krijgen en laten ook onder exstreme omstandigheden niet zien dat ze moe zijn, en het verschil van gedrag wanneer ze gewoon thuis in huis zijn is iets van dag en nacht. vandaar dat wij maar enkele bewust gefokte labjes op werkdriften hebben en verder stamboomloze huishondjes die daar niet op hun plaats waren, voor een gezin de hel op aarde, met de nodige problemen, voor ons de ideale hond zonder problemen, alleen door ze aan het werk te zetten.

Ik merk meer verschil tussen de bazen. Bij bazen die wel overwogen voor een labrador hebben gekozen en er ook echt mee oefenen en mee bezig zijn gaat het altijd goed. Of ze nou geel, zwart of bruin zijn. Bij de bazen die een labrador hebben genomen alla : jaaaaaaa labradors zijn zo lief met kinderen enz enz. (niet echt overnagedacht zeg maar), zijn het vaak van die stuiterballen

Nee, geen verschil mee te merken. De gele hier is degene die heel vaak de wind in haar oren heeft. Ik denk dat het vooral te maken heeft met het fokken, de eigenaar en het karakter van de hond dan de kleur van de labrador.
Wel merk ik dat de bruine actiever is en enorme will to please heeft dan de gele, maar daar heb ik haar op uit gekozen.

hier hebben we een bruine

speurneus carola schreef:dat ligt een beetje aan de tijd van nu.

nu zijn de bruine heel erg in, dus wordt er veels te veel gekeken naar de kleurvererving en zijn andere dingen zoals karakter, werkdrift e.d. ondergeschikt.

ook worden er veel bruine labjes zonder stamboom geboren, dus lukraak gefokt alleen voor de kleur, dan drijven de slechte eigenschappen al heel erg gauw boven.

Dat wou ik ook zeggen: bruine labradors zijn in de mode, dus wordt alleen nog op kleur gefokt.
En veel mensen die een bruine labrador willen kijken eerst naar de prijs

Als ik weer zo een lelijk bruin hysterisch monster met een krulstaart op me af zie rennen denk ik 'het moest weer goedkoop'

Andor is zwart, maar zeker geen slome sul.
Hij is makkelijk in de omgang, rustig in huis, lief voor iedereen, superenthousiast, onbehouwen, oost-indisch doof, vind alles wat eetbaar is buiten al ligt het aan de andere kant van het veld.
Gek op spelen en uitdagen, sociaal naar andere honden, maar pikt zeker niet alles.

ja inderdaad veek bruine labradors lijken er helemaal niet op en zijn klakkeloos gefokt..onder naam van labrador...maar dan geen stamboom..Ben heeft wel een stamboom en heeft echt een werk uiterlijk vinden wij :

tja...ik voel me toch een beetje verplicht, om op te komen voor "mijn" ras (ook al heb ik geen bruin)
het is en blijft eeuwig zonde dat door de populariteit van een bepaalde kleur, er altijd mensen zijn die een gat in de markt zien, en daar handig op in spelen.
ik las ook in deze topic dat iemand schreef over onzorgvuldig fokken en labjes zonder stamboom.
deze honden mag je eigenlijk niet mee tellen vind ik, omdat een hond zonder stamboom per definitie geen labrador is.
het is jammer dat we de toch al niet zo beste reputatie van ons ras ,mede te wijten hebben aan deze honden.

Obelix is de makkelijkste hond die ik ooit in huis heb gehad
Het is een hond zonder stamboom, geboren in een asiel nadat zijn moeder in beslag werd genomen. Hij apporteerde al toen hij 5 weken oud was, is niet lui of opdringerig. Hij komt wel eens een knuffel halen maar dat vind ik niet opdringerig, bezoek begroet hij even, uitbundig wordt hij pas als je echt aandacht aan hem geeft, hij is ook niet dik. Ik zie exemplaren lopen die 2 en half keer zo breed zijn Hij is geduldig, tolerant, kan heerlijk rennen buiten, slaapt aan mijn voeten, heeft bijna niets gesloopt, kan goed alleen zijn, reageert direct op commando's............kan wel even zo doorgaan
Maar in vergelijk met alle andere rassen, kruisingen die ik in huis heb gehad omdat ze het niet volhielden in het asiel of mijn eigen honden (Ik heb een kruising M. Herder/labrador gehad en die had een soort turbo de hele dag aan) is hij het makkelijkste in de opvoeding.

ik denk dat men er meer van maakt dan bedoeld is... dat er karakter verschillen kunnen zijn ivm met de kleur, wil niet zeggen dat het ene beter is dan het andere, gewoon dat er verschillen zijn... en tuurlijk gaat dit niet altijd op, en bij de labjes weet ik het idd niet.. maar tussen verschillende kleurslagen kan wel degelijk een veschil zitten, niet dat ze praktisch tot een ander ras behoren, het valt uiteindelijk allemaal nog onder de rasstandaard, maar er zijn wel verschillen... ik kan niet een duidelijke verklaring geven, wie weet kan een ander dat, maar misschien heeft het te maken met een kleurgen? ( of kleurgenen)
bv, tuurlijk zijn er witte poedels die net zo zijn als een abri of zwarte oid, maar over het algemeen zijn ze feller, terughoudender, waakser, wat angstiger...
een rode lakeland is in het algemeen ook feller, meer aanwezig als een Grizzle and Tan lakie...

niet minder, niet minder leuk, niet beter of slechter, gewoon anders...

Mijn vriendin heeft Labradors en traint daar jacht mee. Daar zeggen ze dat de witte t liefst en t zachts is, de zwarte t meest tegen andere honden ingaat en de bruine t eerste tegen de baas ingaat. Dat zeggen dan de mensen die werken cq trainen met Labradors.

Ik ben daar eens op gaan letten en waar mijn honden buiten last van hebben is inderdaad de zwarte Labrador, die kan er echt op af vliegen en in de aanval gaan. Misschien toeval, ik weet t niet

nance schreef:Mijn vriendin heeft Labradors en traint daar jacht mee. Daar zeggen ze dat de witte t liefst en t zachts is, de zwarte t meest tegen andere honden ingaat en de bruine t eerste tegen de baas ingaat. Dat zeggen dan de mensen die werken cq trainen met Labradors.

Ik ben daar eens op gaan letten en waar mijn honden buiten last van hebben is inderdaad de zwarte Labrador, die kan er echt op af vliegen en in de aanval gaan. Misschien toeval, ik weet t niet

dit zijn allemaal fabeltjes.
een goed gefokte labrador heeft nooit een verkeerde kleur
het enige verschil wat er is tussen een zwarte en een gele lab is:
dat je de gele beter ziet in het donker

yamie schreef:ik denk dat men er meer van maakt dan bedoeld is... dat er karakter verschillen kunnen zijn ivm met de kleur, wil niet zeggen dat het ene beter is dan het andere, gewoon dat er verschillen zijn... en tuurlijk gaat dit niet altijd op, en bij de labjes weet ik het idd niet.. maar tussen verschillende kleurslagen kan wel degelijk een veschil zitten, niet dat ze praktisch tot een ander ras behoren, het valt uiteindelijk allemaal nog onder de rasstandaard, maar er zijn wel verschillen... ik kan niet een duidelijke verklaring geven, wie weet kan een ander dat, maar misschien heeft het te maken met een kleurgen? ( of kleurgenen)
bv, tuurlijk zijn er witte poedels die net zo zijn als een abri of zwarte oid, maar over het algemeen zijn ze feller, terughoudender, waakser, wat angstiger...
een rode lakeland is in het algemeen ook feller, meer aanwezig als een Grizzle and Tan lakie...

niet minder, niet minder leuk, niet beter of slechter, gewoon anders...

Nou je hoorde het vroeger van Doggen ook, het zal bij labradors ook wel kunnen. Ik zie niet veel verschil maar bij de blonde denk ik wel vaak, snap je nou wel wat ik bedoel beetje sulleriger dan de rest
Maar ja dan kan je je ook afvragen of ze op een andere manier worden opgevoed en benaderd.....
Ik ben ook niet een enorme labrador fan of kenner. Ik viel gewoon voor hem. Ik ben meer een fan van het fenomeen hond dan van een bepaald ras. Al vind ik het nu wel leuk omdat je spullen (stickers etc) speciaal van Obelix kan krijgen. Dat had ik vroeger nooit

Ik heb zelf een zwarte Lab gehad. En nog nooit zo'n gemakkelijke hond gehad.
Ze heeft 2 nestjes gehad, en alle drie kleuren kwamen voor, maar kan niet zeggen dat er verschil in de karakters zat die gerelateerd konden worden aan de kleur.

Verschillen in karakter bij de diverse kleuren in een ras kan ik me voorstellen als gevolg van het fokken in verschillende lijnen.
Ik dacht dat je witte poedels alleen met wit mocht paren ed. Je gaat dan als het ware een ras binnen een ras fokken.
Ook liggen er op het chromosoom waar het kleurgen ligt natuurlijk meerdere genen. Of hier ook genen liggen die invloed hebben op het karakter zou ik niet weten, maar is natuurlijk ook een mogelijkheid.

nance schreef:Mijn vriendin heeft Labradors en traint daar jacht mee. Daar zeggen ze dat de witte t liefst en t zachts is, de zwarte t meest tegen andere honden ingaat en de bruine t eerste tegen de baas ingaat. Dat zeggen dan de mensen die werken cq trainen met Labradors.

Ik ben daar eens op gaan letten en waar mijn honden buiten last van hebben is inderdaad de zwarte Labrador, die kan er echt op af vliegen en in de aanval gaan. Misschien toeval, ik weet t niet

Ik denk toch echt dat dat inderdaad toeval is geweest,Ben onze labrador zal niet tegen ons ingaan,hij gaat voor ons door het vuur,maar hij gaat tegen andere honden te keer...
dus denk niet dat dit dan ech kleurgebonden is...

Dan heb je het over 1 hond Aimee, dat is niet echt representatief

nance schreef:Mijn vriendin heeft Labradors en traint daar jacht mee. Daar zeggen ze dat de witte t liefst en t zachts is, de zwarte t meest tegen andere honden ingaat en de bruine t eerste tegen de baas ingaat. Dat zeggen dan de mensen die werken cq trainen met Labradors.

Ik ben daar eens op gaan letten en waar mijn honden buiten last van hebben is inderdaad de zwarte Labrador, die kan er echt op af vliegen en in de aanval gaan. Misschien toeval, ik weet t niet

Deze komen echt uit de fabeltjeskrant...jajaja de fabeltjeskrant.
De meeste labradors die ik ken (dat zijn er veel) hebben dit geen van alle, ik kan je een gele reu aanwijzen die jouw hondje even op zijn plekkie zet, een bruine die volledig voor de baas gaat en een zwarte die graag met elke hond optrekt. Conclusie: puur gel*l op basis van vooroordelen. De meeste overactieve en natuurlijk de dikke labradors zijn labadors die of te weinig doen (zowel geestelijk als lichamelijk) of niet goed zijn gefokt.

Sinds ik deze topic lees let ik automatisch buiten meer op bruine labradors

Vandaag één bruin scharminkel tegengekomen met een klein smal koppie, wel erg vriendelijke.
En één heel mooie grote stevige reu met een prachtige otterstaart die met grote boomstammen liep te sjouwen, ook heel vriendelijk en sociaal met mijn tekkeltje.

Tot zover dit veldonderzoek

tekkel schreef:Sinds ik deze topic lees let ik automatisch buiten meer op bruine labradors

Vandaag één bruin scharminkel tegengekomen met een klein smal koppie, wel erg vriendelijke.
En één heel mooie grote stevige reu met een prachtige otterstaart die met grote boomstammen liep te sjouwen, ook heel vriendelijk en sociaal met mijn tekkeltje.

Tot zover dit veldonderzoek

haha
Ik vind het heeeleemaal niet mooi als een lab heeeel smal is...

Aimee schreef:en ik vind het ook absoluut niet mooi als ze zo heeel erg dik en lig zijn..
ik vind dat ze god gespierd moetten zijn en niet te dun en niet te dik

Daar ben ik het helemaal mee eens, en wat je schrijft geldt trouwens voor alle honden(rassen) en mannen

Blonde Basco (zonder Boom) was als pup een vervelende klier :N: .
Maar toen hij 2 werd was dit over en werd hij rustig, is sociaal naar andere mensen en honden, kleine kinderen kan die gaan domineren, weet ik, maar heb ook altijd maar 1x per jaar kleine kids over de vloer gehad.

Yuta de bruine lab met boom is wel druk met andere honden, en rent er als een idioot op af om kort ervoor in de rem te gaan en dan onderdanig te wezen en ook proberen uit te dagen om te spelen, zij is gek op honden. rustig in huis met visite begroet even en gaat rustig het liefst apart liggen als het om wat onbekenderen mensen gaat., maar verder geheel sociaal