Het HondenForum

Het kammen van Saar is een lichtelijk drama. Als ik met de borstel aan kom zetten begint ze al een beetje te kruipen voor me, oortjes plat, houding laag, staart uit de krul. Ik roep haar dan bij me, en dan komt ze aangeschoven. Het kammen op de rug is nog wel te doen, vindt ze niet leuk, maar ze laat het gelaten over zich heenkomen. Het probleem zit 'm in het kammen van de buik, en de poten, omdat ze voor de poten ook op haar rug/zij moet liggen.

Als pupje ging dat al heel moeizaam. Zodra je Saar op haar rug rolt verstijft ze, oortjes in d'r nek, wegkijken en staart echt tussen d'r poten. Voorpoten om mijn handen geklemd. Dit is een tijdje beter gegaan, maar nu realiseer ik me dat dat waarschijnlijk grotendeels kwam doordat ze maar 1 keer per week gekamd hoefde te worden, omdat ze altijd vrij kort getrimt geweest is. Het gebeurde dus niet vaak, en als het gebeurde was het kammen van de buik en poten binnen 1 minuut gepiept.

Maar ja, nu is het winter en heb ik de vacht dus laten groeien. Vandaag had ze ook nog een jasje aan, en dan nog loopt ze te bibberen, dus korter knippen met dit weer is ook weer niet echt een geweldig plan. Alhoewel ik daar sterk aan zit te denken, maar ja, dan nog moet ze weleens gekamt.
Ze moet nu zo ongeveer elke dag gekamd en het kammen van de buik en poten wordt steeds meer een drama. Ze is dan echt heel erg bang, want zodra ik mijn hand van haar afhaal klimt ze als een aap tegen me op en gaat in mijn nek liggen. Dit doet ze zeer zeer zelden, maar alleen maar als ze echt bang is. Ze deed dit bijvoorbeeld ook toen ze in haar rug was gehapt door een hond die opeens van achteren aan kwam zetten. Ik hurkte bij d'r en toen klom ze zo mijn nek in. Daar blijft ze dan verstijft hangen. Zo ook dus met het kammen op d'r buik.

En ik weet niet zo goed meer wat ik er nou mee aanmoet. Ik heb het idee dat het onze band ook niet bevorderd, want ze laat haar hele arsenaal aan onderdanigheidssignalen zien, en ik reageer daar dus niet op, want ze moet toch gekamt.
Nu had ik eraan zitten denken om met koekjes te gaan werken, maar hoe time ik dat dan? Als ze verstijft op haar rug ligt wil ik haar daar eigenlijk niet voor belonen.....

He gets, ik vind dat soms zo naar, zo'n hypergevoelig hondje is niet altijd mijn ding. Ik wil haar helemaal niet bang maken, en ik wil al helemaal niet dat ze naar me toe komt kruipen zodra ze de borstel ziet. Maar ja, ik kan haar ook niet helemaal laten vervilten.
Alleen ik doe dus iets niet goed, want ze vindt het alleen maar naarder worden elke keer.

(en het is ook zo dubbel, want vlak daarvoor heeft ze flink hard lopen sjorren met mij en Moos, al grommend en blaffend, en dan komt die borstelbeurt en dan blijft er niks meer van d'r over)

Ik heb niet echt een tip. Zou het een idee zijn haar door iemand anders te laten borstelen? Door je moeder bijvoorbeeld, zodat ze iig helemaal goed uitgekamt wordt. In de tussentijd kan je dan iets gaan bedenken

Reini schreef:Ik heb niet echt een tip. Zou het een idee zijn haar door iemand anders te laten borstelen? Door je moeder bijvoorbeeld, zodat ze iig helemaal goed uitgekamt wordt. In de tussentijd kan je dan iets gaan bedenken

Ze is nu wel goed uitgekamt hoor, maar ja, vol in de stress...

Het is wel een idee om het door iemand anders te laten doen zodat het onze band iig niet slechter maakt. Aan de andere kant weet ik niet in hoeverre ze het niet nog 100 keer enger zal vinden als iemand anders het doet. Bij de trimster is ze altijd heeeeel braaf schijnt, maar ik neem niet aan dat die haar steeds op haar rug rolt?
Zolang je dat niet doet laat ze alles met lage staart en platte oortjes wel over zich heenkomen.

(de trimster is trouwens een ontzettende lieverd, heel zacht en geduldig, en Saar begint altijd te kwispelen als we bij de trimsalon in de buurt komen )

Maar om haar nu een paar keer per week daar helemaal uit te laten kammen wordt wel behoorlijk wat te kostbaar.

Moos schreef: Maar om haar nu een paar keer per week daar helemaal uit te laten kammen wordt wel behoorlijk wat te kostbaar.

Dat zal wel wat duur worden inderdaad

Is er iemand anders die haar wel makkelijk kan borstelen zonder dat ze in stress schiet? (en er geen geld voor berekend )

Wat je misschien nog zou kunnen doen, is Saar op tafel zetten en haar gewoon laten staan. Dan het haar oppakken dat je alleen nog het haar ziet wat onder haar buik hangt. Dan met de borstel het haar naar benenden kammen. Dan steeds weer een laagje laten vallen en dat borstelen. Ik denk dat ze dat minder eng vind. En hoef je haar niet tegen haar zin in op haar rug te leggen.

Als je haar dan neerzetten en je begint haar onder haar buik te borstelen geef je haar steeds een koekje als ze dan netjes blijft staan. Als ze daar dan aan gewend is dan kan je misschien proberen om haar op haar rug te leggen en te borstelen?

Ik werk zelf in een trimsalon, en ik leg de honden eigenlijk nooit op hun rug omdat dat natuurlijk een hele dominante houding is en je weet natuurlijk nooit hoe zo'n hond daar op reageert. Nou is dit je eigen hond, dus dat is natuurlijk weer anders, maar ik borstel de honden eigenlijk altijd zo in de trimsalon.

Oh, wat ook makkelijk is, is Saar te laten staan en dan 1 pootje op te tillen en dan met je borstel van de borstkas richting de kont te gaan.

Misschien vind Saar dit wat prettiger.

Nog een kleine aanvulling, voor de poten kan je Saar ook gewoon laten staan, en dan steeds weer wat haar optillen, en laagje voor laagje borstelen.

Reini schreef:

Moos schreef: Maar om haar nu een paar keer per week daar helemaal uit te laten kammen wordt wel behoorlijk wat te kostbaar.

Dat zal wel wat duur worden inderdaad

Is er iemand anders die haar wel makkelijk kan borstelen zonder dat ze in stress schiet? (en er geen geld voor berekend )

Nou, ik denk dat als ik het niet kan op haar buik zonder dat ze in de stress schiet dat de kans heel klein is dat iemand anders het wel kan.
Ik weet ook niet hoe de trimster dat doet, maar ik neem aan dat ze niet alle honden op hun rug legt, tenminste, dat zou je zo denken.

Het grote probleem is gewoon dat Saar volledig in paniek schiet als je haar op de rug rolt, ze wil ook nooit over haar buikje geaaid bijvoorbeeld, daar vraagt ze ook nooit om.

Marlous schreef:Wat je misschien nog zou kunnen doen, is Saar op tafel zetten en haar gewoon laten staan. Dan het haar oppakken dat je alleen nog het haar ziet wat onder haar buik hangt. Dan met de borstel het haar naar benenden kammen. Dan steeds weer een laagje laten vallen en dat borstelen. Ik denk dat ze dat minder eng vind. En hoef je haar niet tegen haar zin in op haar rug te leggen.

Als je haar dan neerzetten en je begint haar onder haar buik te borstelen geef je haar steeds een koekje als ze dan netjes blijft staan. Als ze daar dan aan gewend is dan kan je misschien proberen om haar op haar rug te leggen en te borstelen?

Ik werk zelf in een trimsalon, en ik leg de honden eigenlijk nooit op hun rug omdat dat natuurlijk een hele dominante houding is en je weet natuurlijk nooit hoe zo'n hond daar op reageert. Nou is dit je eigen hond, dus dat is natuurlijk weer anders, maar ik borstel de honden eigenlijk altijd zo in de trimsalon.

Oh, wat ook makkelijk is, is Saar te laten staan en dan 1 pootje op te tillen en dan met je borstel van de borstkas richting de kont te gaan.

Misschien vind Saar dit wat prettiger.

Nog een kleine aanvulling, voor de poten kan je Saar ook gewoon laten staan, en dan steeds weer wat haar optillen, en laagje voor laagje borstelen.

Bedankt voor je uitgebreide uitleg

Pootjes moet ik inderdaad maar zo doen, door haar op tafel te zetten

Met de buik is het probleem een beetje dat ze elke dag door het bos rent en rolt en dus elke wandeling klitjes op de buik krijgt. Daardoor, en door alle nattigheid waar ze steeds in zit in het bos, wordt de vacht op haar buik wat viezig en pluizig en dus ook klitterig. Ik moet dus elke dag de buik 'ontklitten', en soms wat bos-restanten eruit knippen zelfs. Ik vrees dat me dat niet gaat lukken als ik haar op tafel zet.....
Maar goed, het zou moeten kunnen, want jij doet het dus ook

Moos schreef:
Bedankt voor je uitgebreide uitleg

Pootjes moet ik inderdaad maar zo doen, door haar op tafel te zetten

Met de buik is het probleem een beetje dat ze elke dag door het bos rent en rolt en dus elke wandeling klitjes op de buik krijgt. Daardoor, en door alle nattigheid waar ze steeds in zit in het bos, wordt de vacht op haar buik wat viezig en pluizig en dus ook klitterig. Ik moet dus elke dag de buik 'ontklitten', en soms wat bos-restanten eruit knippen zelfs. Ik vrees dat me dat niet gaat lukken als ik haar op tafel zet.....
Maar goed, het zou moeten kunnen, want jij doet het dus ook

Ja, ik doe het ook, maar bij mij is het voordeel dat de honden mij niet kennen, vreemde omgeving en dus vaak zo onder de indruk zijn dat ze alles maar over zich heen laten komen. Kleine uitzonderingen daar gelaten, want er zitten ook honden tussen die alles maar dan ook echt alles doen om te voorkomen dat ze geborsteld worden
Anders begin je gewoon eerst rustig met Saar op tafel te zetten en haar dan een koekje te geven, daarna 1 keer de borstel over haar buik halen en nog een koekje.

Of haar eerst een klein beetje borstelen en daarna naar het bos gaan. Als je dat een paar keer doet misschien denkt ze dan wel van oh, als ik nou heel even stil blijf staan gaan we daarna lekker rennen. Misschien dat ze dan het borstelen minder erg gaat vinden.

Marlous schreef:

Moos schreef:
Bedankt voor je uitgebreide uitleg

Pootjes moet ik inderdaad maar zo doen, door haar op tafel te zetten

Met de buik is het probleem een beetje dat ze elke dag door het bos rent en rolt en dus elke wandeling klitjes op de buik krijgt. Daardoor, en door alle nattigheid waar ze steeds in zit in het bos, wordt de vacht op haar buik wat viezig en pluizig en dus ook klitterig. Ik moet dus elke dag de buik 'ontklitten', en soms wat bos-restanten eruit knippen zelfs. Ik vrees dat me dat niet gaat lukken als ik haar op tafel zet.....
Maar goed, het zou moeten kunnen, want jij doet het dus ook

Ja, ik doe het ook, maar bij mij is het voordeel dat de honden mij niet kennen, vreemde omgeving en dus vaak zo onder de indruk zijn dat ze alles maar over zich heen laten komen. Kleine uitzonderingen daar gelaten, want er zitten ook honden tussen die alles maar dan ook echt alles doen om te voorkomen dat ze geborsteld worden
Anders begin je gewoon eerst rustig met Saar op tafel te zetten en haar dan een koekje te geven, daarna 1 keer de borstel over haar buik halen en nog een koekje.

Of haar eerst een klein beetje borstelen en daarna naar het bos gaan. Als je dat een paar keer doet misschien denkt ze dan wel van oh, als ik nou heel even stil blijf staan gaan we daarna lekker rennen. Misschien dat ze dan het borstelen minder erg gaat vinden.

Met dat koekje vind ik dus zo moeliijk

Als ik Saar namelijk op tafel zet en met de borstel aankom, dan gaat ze al staan alsof ik haar ga slaan (oortjes on de nek, ruggetje krom, staart helemaal uit de krul), als ik dan ook nog eens haar voorpootje op ga tillen om bij haar buik te komen dan schiet de stress ongetwijfeld nog een stukje hoger.
Geef ik haar dan een koekje, tja, is dat wel goed? Beloon ik haar dan niet voor haar angstreactie?

Ze krijgt trouwens wel altijd een koekje na het kammen, en dat weet ze ook. Zodra we klaar zijn rent ze naar de keuken. Dus het idee van iets leuks na het kammen heeft ze wel

Moos schreef:
Met dat koekje vind ik dus zo moeliijk

Als ik Saar namelijk op tafel zet en met de borstel aankom, dan gaat ze al staan alsof ik haar ga slaan (oortjes on de nek, ruggetje krom, staart helemaal uit de krul), als ik dan ook nog eens haar voorpootje op ga tillen om bij haar buik te komen dan schiet de stress ongetwijfeld nog een stukje hoger.
Geef ik haar dan een koekje, tja, is dat wel goed? Beloon ik haar dan niet voor haar angstreactie?

Ze krijgt trouwens wel altijd een koekje na het kammen, en dat weet ze ook. Zodra we klaar zijn rent ze naar de keuken. Dus het idee van iets leuks na het kammen heeft ze wel

Misschien moet je dan eerst de borstel klaarleggen voordat je Saar op tafel zet?
Of je haar dan voor de angstreactie beloont durf ik niet te zeggen.
Je kan ook in plaats van een koekje heel enthousiast tegen haar praten. Dan til je haar pootje op en haal je zachtjes de borstel er overheen terwijl je ondertussen zegt wat ben jij braaf, even de pootjes kammen goed zo enz. Dan maak je het ook wat leuker voor haar. Als je zelf heel enthousiast doet en net alsof doet dat borstelen het leukste is wat er bestaat, wil dat ook nog weleens helpen.

Ik snap wel dat je het moeilijk vind dat Saar zo in de stress schiet, maar ze kan ook niet helemaal kort geschoren worden, wat dat is te koud, en klitten kunnen pijn gaan doen op haar huid, dus borstelen is dan een noodzaak. Of je het helemaal leuk voor haar kan maken denk ik eigenlijk niet. Want als ze ook al niet graag op haar buik geaaid wordt dan vind ze het ook niet prettig als ze daar geborsteld wordt.

Gaat ze sowieso nooit op haar rug liggen? Want als Keizer lekker ligt te slapen of op schoot ligt ofzo, dan ligt hij vaak op zijn rug, daar maak ik dan weer gebruik van. Eerst altijd gewoon lekker kriebelen en dan de borstel er eens bij, paar keer borstelen, dan borstel weer weg en lekker doorkriebelen. Hij vind dat hartstikke fijn. Maar ja of dat bij Saar ook werkt?

En verder altijd met heel hoog stemmetje heel vrolijk doen, er een compleet feest van maken. Kun je ook niet het borstelen afwisselen met spelen?

clausipaus schreef:Gaat ze sowieso nooit op haar rug liggen? Want als Keizer lekker ligt te slapen of op schoot ligt ofzo, dan ligt hij vaak op zijn rug, daar maak ik dan weer gebruik van. Eerst altijd gewoon lekker kriebelen en dan de borstel er eens bij, paar keer borstelen, dan borstel weer weg en lekker doorkriebelen. Hij vind dat hartstikke fijn. Maar ja of dat bij Saar ook werkt?

En verder altijd met heel hoog stemmetje heel vrolijk doen, er een compleet feest van maken. Kun je ook niet het borstelen afwisselen met spelen?

Ze ligt zeer zelden op haar rug. In haar slaap heb ik haar dat misschien 3 keer zien doen in haar hele leven, en dan nog maar 30 seconden ofzo.

Op haar buik aaien vindt ze ook niet echt fijn. Heel soms als ze in een erg jolige bui is kan het wel, maar dat is dan ook maar 1 keer in de maand ofzo

Dat vrolijke praten doe ik al En ook zeggen dat ze zo braaf is etc.

Wat ik deed met een hondje wat op de buik gekamd moest worden en niet graag op de rug lag, was zelf gaan zitten op een stoel en het hondje op schoot laten zitten. Dus echt op de billen laten zitten en dan je arm onder de voorpootjes door en met de andere hand borstelen. Voor de pootjes zou ik de tip van Marlous volgen, zo deed ik het ook.

Beetje moeilijk uitleggen, maar bij mij werkte dat goed.

misschien een idee om moos op de tafel te zetten... te belonen en verder niks te doen...
bouw dit wat uit met de borstel naast haar op tafel vorodat je haar erop zet...
dan de borstel vastpakken terwijl ze daar staat...

en telkens zo een heel klein stukje uitbreiden...
En uiteraard heel veel belonen... eventueel met een brokje uit haar voerbak zodat je haar ook niet helemaal vet mest met koekjes maar een handje voer van haar dagelijkse hoeveelheid afhaalt en dat opdeelt als "snoepjes"

heb je misschien laten blijken dat je het zelf ook enorm rot vindt voor haar? Waardoor het gedrag erger is geworden?Ben je misschien voorheen vaak gestopt met kammen als ze zo zielig deed? Ik bedoel, als ze bij de trimster wel gewoon vrolijk is lijkt me dat voor de hand liggend.

Hier vind Ghaya het bijv. dood en doodeng om met haar poot in een badje biotex te moeten staan als ze daar een wondje heeft.
Ik kan dan of heel zielig tegen dr praten waardoor ze zich nog meer aan gaat stellen of ik ben wat harder en zeg bijv. 'Rustig!!' 'Normaal doen!' en dan op een strengere toon en dan blijft ze dus maar staan.
Niet ideaal, maar net als het borstelen moet Ghaya gewoon op zo'n moment met dr poot in de biotex.

Ook bij andere hondjes hebben wij gemerkt dat het iets strengere optreden beter werkt als het softe gedoe. Met softe gedoe bedoel ik niet dat je met koekjes aan de slag gaat hoor.

Wat je ook zou kunnen doen is het op dr rug kammen e.d. ontzettend leuk maken. Dus stukje kammen en dan hup mag ze weer vrij, koekje erin , even spelen en dan nog een stukje en dan ga je dat uitbreiden naar een stukje van dr poten, daarna heel dr poot...van dr poot over naar een stukje van dr oksel etc etc.

Snow vindt het ook allesbehalve leuk als zijn buik en oksels gekamd moeten worden. Ik kan me voorstellen dat het gevoelig is en niet leuk als er wat aan de haartjes getrokken wordt, vooral als ze gaan klitten.
En dat zijn inderdaad ook de plaatsen waar het snelst klitten gaan zitten, vooral als zijn haar wat langer is zoals nu.
Achter de oortjes is ook zo'n leuke plek, maar dat laat hij wel makkelijk kammen.
Op zijn rug liggen vindt hij geen probleem, ik leg hem dan altijd bij mij op schoot... maar als hij voelt dat er gekamd wordt en onvermijdelijk al eens wat aan de haartjes getrokken wordt begint hij met de poten te trappelen om mij weg te duwen.
Als er klitten zitten hou ik de vacht altijd zo dicht mogelijk tegen de huid vast om hem zo weinig mogelijk pijn te doen, ik gebruik meestal een kam met roterende tanden die makkelijker door de vacht komen, en soms ook een ontklittende spray, maar dat hij het vervelend blijft vinden kan ik helaas niet helemaal vermijden.
Ik stop nooit met uitkammen op een moment dat hij tegenspartelt, ik zeg dan ook kordaat "nee, rustig" en doe dan weer gewoon verder, desnoods eerst weer eventjes op een plek waar hij minder problemen van maakt, en ga dan weer verder met kammen op het buikje.
Ik beloon wel altijd na de kambeurt. Tijdens is inderdaad een probleem, want belonen voor een hond die de hele tijd ligt te trappelen...
Bovendien springt hij dan weer overeind en duurt het uiteindelijk nog veel langer voor hij uitgekamd is.
Al rechtstaand vind ik wel moeilijk omdat je niet zo goed heel het buikje en de oksels kan kammen en controleren of er niks meer in de vacht hangt en klittenvrij is.
Geen ultieme tips dus, helaas.

waar ik net aan zat te denken en heb geen idee of het kan hoor

maar voor de paarden heb ik van de antiklit spray dit spray je erin je wacht even en het kammen gaat makkelijker...
Ik spray de manen van mijn friesje er altijd mee in om ze wat makkelijker te ontwarren...
Misschien heeft ze zo minder last van de klitten... (het blijft ook vrij lang actief meen iets van 5 dagen ofzo... stink niet en voor zover ik weet niet schadelijk voor de huid tenminste ik heb er nooit last van als ik er zelf weer helemaal onder zit door een onbenullige actie van mijn paard terwijl ik toch best een gevoelige huid heb...)

Laten trimmen en als het zo koud is een jasje aan. Ik vind het persoonlijk niet nodig om iedere dag zo'n drama te moeten doorstaan, en ik denk dat je ook wel weet dat dit niet iets is wat je makkelijk verandert. Als je het al kan veranderen, waar ik mijn twijfels over heb. Dit is Saartje nou eenmaal, en ondanks haar gekke bange streken is ze een schatje.

Dus mijn advies; jasje aan en warme tas mee voor wanneer het echt te koud wordt.

estelle schreef:heb je misschien laten blijken dat je het zelf ook enorm rot vindt voor haar? Waardoor het gedrag erger is geworden?Ben je misschien voorheen vaak gestopt met kammen als ze zo zielig deed? Ik bedoel, als ze bij de trimster wel gewoon vrolijk is lijkt me dat voor de hand liggend.

Bij de trimster wordt ze niet op haar rug gelegd. Ik kan ook alles kammen zonder problemen, laat ze gelaten toe (ook achter d'r oortjes en onder d'r staart). Maar zodra ik haar op de rug ga leggen schiet ze in paniek, verstijft ze, staart tussen d'r poten, wegkijken en klemt ze haar voorpoten strak om mijn hand heen.

Hier vind Ghaya het bijv. dood en doodeng om met haar poot in een badje biotex te moeten staan als ze daar een wondje heeft.
Ik kan dan of heel zielig tegen dr praten waardoor ze zich nog meer aan gaat stellen of ik ben wat harder en zeg bijv. 'Rustig!!' 'Normaal doen!' en dan op een strengere toon en dan blijft ze dus maar staan.
Niet ideaal, maar net als het borstelen moet Ghaya gewoon op zo'n moment met dr poot in de biotex.

Ik ben juist altijd vrij streng tegen haar wat kammen betreft, want het moet gewoon...
Ik kan haar niet heel streng toespreken want dat werkt sowieso averechts. Als ik echt streng ga zeggen "Saar, liggen nu!" (wat ik weleens uit frustratie gedaan heb moet ik bekennen--in een poging te kijken of ik haar misschien tuttig maakte--, omdat ik haar dus ook niet kan kammen als ze d'r staart over d'r buikt trekt en mijn hand omklemt) dan ben ik haar kwijt. Dan kan ik haar niet meer bereiken. Dat werkt dus niet.
Nu zeg ik dus alleen maar 'goed zo' als ze eens eventjes een momentje ontspant, en voorderest hou ik haar met mijn hand naar beneden, en kam dan.
Saar ligt dan dus steeds wanhopiger weg te kijken, staart steeds strakker tussen d'r poten, en ik wordt dan ondertussen daar naar van want ik wil haar niet behandelen op een manier dat ze zo moet reageren.
Maar ik troost haar niet, ik tuttel niet, want het moet gewoon dus ik kan niet anders op dat moment. De andere optie is laten vervilten op die buik, en dat is niet echt en optie
Zodra ik haar loslaat klimt ze me nek in en dan moet ik haar echt los weken, want ze klemt zich goed vast. Ik kan zo opstaan en dan bungelt er een hondje aan mijn nek...

binno schreef: Ik stop nooit met uitkammen op een moment dat hij tegenspartelt, ik zeg dan ook kordaat "nee, rustig" en doe dan weer gewoon verder, desnoods eerst weer eventjes op een plek waar hij minder problemen van maakt, en ga dan weer verder met kammen op het buikje.

Zo doe ik het met Moos ook, maar Moos stibbelt tegen uit protest omdat hij geen zin heeft. Jammer dan "liggen en luisteren!"
Maar Saar is echt gewoon een heel sneu hondje dan.

miekmiek schreef:Laten trimmen en als het zo koud is een jasje aan. Ik vind het persoonlijk niet nodig om iedere dag zo'n drama te moeten doorstaan, en ik denk dat je ook wel weet dat dit niet iets is wat je makkelijk verandert. Als je het al kan veranderen, waar ik mijn twijfels over heb. Dit is Saartje nou eenmaal, en ondanks haar gekke bange streken is ze een schatje.

Dus mijn advies; jasje aan en warme tas mee voor wanneer het echt te koud wordt.

Ja, zover was ik dus eigenlijk gekomen. Maar vandaag liep ze dus buiten met jasje en lange vacht en nog trok ze het niet. Ze bibberde zo hard dat de lijn meetrilde. Dus ik ben dan bang dat zo in Februari/begin Maart een jasje lang niet genoeg zal zijn.
En om haar nou dagenlang in een tas te stoppen....

Maar ik denk wel dat ik haar vrij binnenkort laat trimmen en iig tot November weer kort hou. Maar dan nog zal ze zo'n 1 keer per week op haar buik gekamd moeten worden natuurlijk.

En als je er antiklit voor paarden in spuit?
Dan kamt het veel makkelijker door, en is het minder traumatisch voor dr.
Dan is het misschien makkelijk door te kammen.

Noa heeft ongeveer eenzelfde soort vacht als Saar en Moos. Voor Noa gebruik ik eigenlijk alleen een borstel; eentje met dubbelzijdige werking: ene kant zachte borstel en andere kant afgeknopte pennetjes. Ik haal hiermee alle klitten en 'bosrestanten' uit haar vacht, maar op een toch wel zachte manier. Eerst de zachte borstel en dan de pennenborstel (met kleine 'haaltjes' tot op de huid). Kan het zijn dat het Saar gewoon pijn doet op dat gevoelige buikje met de kam, buiten het feit dat ze niet op haar rug wil liggen?

Ik zou in elk geval stoppen met het op deze manier doen, want je ondermijnt denk ik Saars vertrouwen in jou, en ze staat al niet zo stevig in haar schoentjes. Kan je de haren op haar buik niet met iets vettigs insmeren voor je naar het bos gaat? Als het meezit kan je dan eenmaal thuis volstaan met even een washandje eroverheen halen. Ze zal er niet mooier van worden, maar het scheelt wel een hoop stress.

Annelies schreef:Noa heeft ongeveer eenzelfde soort vacht als Saar en Moos. Voor Noa gebruik ik eigenlijk alleen een borstel; eentje met dubbelzijdige werking: ene kant zachte borstel en andere kant afgeknopte pennetjes. Ik haal hiermee alle klitten en 'bosrestanten' uit haar vacht, maar op een toch wel zachte manier. Eerst de zachte borstel en dan de pennenborstel (met kleine 'haaltjes' tot op de huid). Kan het zijn dat het Saar gewoon pijn doet op dat gevoelige buikje met de kam, buiten het feit dat ze niet op haar rug wil liggen?

Saar en Moos moeten echt gekamt met een kam. Ik dacht eerst dat ik het goed deed met een borstel, maar toen Moos een maand of 8 was kwam ik erachter dat de klitten op de huid daarmee niet weggingen (zeg niet dat dat bij jouw Noa zo is hoor ).
Het zal Saar gerust wat pijn doen op de buik, alhoewel ik altijd, als er een klit zit, dat stuk vacht met mijn ene hand vasthou, en met de andere hand uitkam, zodat er niet aan de vacht getrokken wordt.
Het grootste 'probleem' is dat ze verstijft als je haar op haar rug legt; doe ik het zonder kam dan verstijft ze ook. En ik kan wel gewoon haar oortjes kamen, en onder de oortjes, terwijl dat ik erg gevoelig is

Hanneke2 schreef:Ik zou in elk geval stoppen met het op deze manier doen, want je ondermijnt denk ik Saars vertrouwen in jou, en ze staat al niet zo stevig in haar schoentjes. Kan je de haren op haar buik niet met iets vettigs insmeren voor je naar het bos gaat? Als het meezit kan je dan eenmaal thuis volstaan met even een washandje eroverheen halen. Ze zal er niet mooier van worden, maar het scheelt wel een hoop stress.

Het gaat me ook niet om het mooie hoor, en die buik ziet toch niemand.

Ik zal eens vragen aan de trimster anders of zij iets heeft waardoor het minder klit.
Met iets vettigs insmeren werkt niet echt omdat ze zo ontzettend laag bij de grond zit. Na haar sterilisatie heb ik dat geprobeerd omdat de buik toen natuurlijk erg gevoelig was. Binnen 10 minuten lopen is al het vet eraf, omdat ze met die buik door het natte gras loopt omdat ze dus zo laag bij de grond is.
Maar ook bedankt voor het meedenken

Eigenlijk wil ik gewoon heel graag dat ze wat ontspannender op haar rug kan liggen....