Het HondenForum

Elvis was eigenlijk nooit heel erg aanhankelijk, je mocht hem best knuffelen maar dan het liefst als hij sliep. Hij kwam ook nooit zomaar naar je toe om te knuffelen, en kwam ook nooit bij ons liggen.

Maar sinds dat Elvis op de bank mag is hij een stuk aanhankelijker geworden. En dan niet alleen als hij op de bank zit, maar hij komt nu ook eigenlijk altijd als wij op de bank zitten op de grond voor ons liggen, of hij gaat naast ons zitten en legt zijn kop op schoot. Ook kan je nu veel meer met hem knuffelen en "knuffelt" hij ook echt terug.

Dit gedrag is eigenlijk pas begonnen sinds dat hij op de bank mag. Het zal wel niet met die bank te maken hebben. Maar ik vraag me toch wel af hoe dat kan? Waarom eerst niet, en nu wel?

Ik zou het niet weten, misschien heeft het iets te maken met de rangorde? Omdat hij nu op de bank mag, vind hij misschien dat hij dichter bij je staat en dat hij nu wel zoiets mag doen?????

In elk geval wel leuk natuurlijk

Het kan toeval zijn. Ik herken het namelijk van Bram. Die was als pup helemaal niet knuffelig. Nu kan hij heerlijk komen kroelen. Leuk toch!! Ik denk dat Elvis er nu ook de rust voor heeft gevonden.

Het is echt ongelooflijk leuk, ik ben er ook heel blij mee. Het is natuurlijk hartstikke gezellig zo'n knuffelhond. Maar ik vroeg me toch af waar het in 1 keer vandaan kwam. Nou ja, waar het ook aan ligt, ik ben er in ieder geval heel blij mee

Catootje is veel rustiger geworden sinds ze op de bank mag (voor die tijd kon ze echt rusteloos lopen zoeken) en inderdaad ook wel knuffeliger. Die doggen weten gewoon hoe ze je in moeten pakken.

Ik heb met beide honden eigenlijk een betere band gekregen sinds ze op de bank mochten. De enige regel is wel dat ze er gelijk af moeten gaan als ik het zeg, maar dat doen ze ook gelijk. Ik wilde eerst niet dat ze op de bank kwamen omdat ik overal las dat ze dan in rang opklimmen en je minder serieus zouden nemen maar ik ervaar het tegendeel.

spok heeft altijd op de bank en op bed gemogen, maar hij is ook beetje bij beetje steeds aanhankelijker / knuffeliger geworden. Aaien mocht altijd al, maar b.v. omarmen en dan knuffelen vond hij in het begin maar zo zo, nu kan hij er echt van genieten. Nu met knuffelkont Sien erbij als concurrent is hij nog wat meer op gesteld geraakt. Slaapt op het ogenblik de hele nacht op het bed, waar hij vroeger vaker een eigen plekje zocht. Dus ja, wat het precies is, kan denk ik ook gewoon de groeinde band zijn, denk ik.

Essy schreef:Ik heb met beide honden eigenlijk een betere band gekregen sinds ze op de bank mochten. De enige regel is wel dat ze er gelijk af moeten gaan als ik het zeg, maar dat doen ze ook gelijk. Ik wilde eerst niet dat ze op de bank kwamen omdat ik overal las dat ze dan in rang opklimmen en je minder serieus zouden nemen maar ik ervaar het tegendeel.

Ja, daar was ik dus ook bang voor. Maar inderdaad ook hier is het tegendeel. Elvis luistert nog even goed, nou ja, zo goed als hij kan

Hij mag ook alleen op de bank als ik zeg dat hij dat mag, en tot nu toe houd hij zich daar wel goed aan. Hij komt wel voor me staan en kijkt me dan heel zielig aan van mag ik op de bank? Maar hij gaat er wel meteen af als ik zeg dat hij eraf moet.

Zoie schreef:spok heeft altijd op de bank en op bed gemogen, maar hij is ook beetje bij beetje steeds aanhankelijker / knuffeliger geworden. Aaien mocht altijd al, maar b.v. omarmen en dan knuffelen vond hij in het begin maar zo zo, nu kan hij er echt van genieten. Nu met knuffelkont Sien erbij als concurrent is hij nog wat meer op gesteld geraakt. Slaapt op het ogenblik de hele nacht op het bed, waar hij vroeger vaker een eigen plekje zocht. Dus ja, wat het precies is, kan denk ik ook gewoon de groeinde band zijn, denk ik.

Ja, Elvis geniet nu ook echt van knuffelen. Dat deed hij voordat hij op de bank mocht ook niet. Maar nu komt hij lekker half op je schoot liggen en vind hij het heerlijk als je hem aait.