Het HondenForum

Hoi,hoi,

Het gaat over ons mooie meisje Joy, een 1,5 jarig teefje.
Ze is een kruising chihuahua met Vlinderhondje.

Vanaf het begin dat we haar hebben is ze al een beetje angstig voor vreemde geluiden en luistert alleen naar mij en heeft het absoluut niet op vreemde mensen/ honden en kinderen.
Ik ben met haar begonnen met de puppycursus, daarna toen ze een half jaar was EG en nu zijn we sinds een maand bezig met de GGB.

Joy is een zeer slim en leergierig hondje, ze werkt erg graag voor mij en ik heb haar vrij snel nieuwe dingen aangeleerd.

Ik heb alleen het idee dat ze de laatste tijd steeds angstiger wordt..
Reageert heel raar op andere honden, gaat meestal meteen op haar rug liggen (onderdaningheid) en begint te piepen.
Of de honden die ze kent en leuk vind rent ze hard op af en gaat lekker rennen en spelen. heel dubbel dus.

Op de club reageert ze ook steeds angstiger,zelfs als een hond aan haar wil snuffelen.
Nu is ze altijd al wat onderdaniger geweest en is ze als pup 3 x gebeten door een hond uit ons park, maar dit is allang niet meer gebeurt.
We hebben rustig gehandeld, dus ik heb geen idee wat we hieraan kunnen doen.

Ze wil ook door niemand anders dan mij en mijn vriend geaaid worden en ze luisterd alleen naar mij en redelijk naar mijn vriend.
Ik train nu 2 x in de week met haar, en beloon haar altijd zeer uitbundig en positief. Dit werkt prima, want ze leert uitstekend en was zelfs de beste van onze groep in het EG met examen.

Ik loop nu ook regelmatig met haar alleen, dus zonder de andere 2 en neem haar geregeld mee naar markten enz. Dit gaat best goed, maar zodra ze schrikt begint ze te piepen-> zeg maar krijsen..

Wie heeft er een goede tip voor mij? Want ik weet niet wat ik nog meer kan doen


Liefs laura

Saar heeft ook zo'n periode gehad, maar dan alleen voor wat betreft andere honden. Zij was toen wel jonger, tussen een maand of 4-5 en een maand of 8. Ze is niet gebeten als pup, maar wel ontelbare keren door het bos gejaagd en met de nek op de grond gepint.

Ik ben het bij Saar, toen ik merkte dat ze steeds banger werd, heel rustig aan gaan doen. Ze vond op een gegeven moment alleen hele kleine hondjes niet eng, Goldens en Labjes, en bekende honden. Ik heb haar toen een tijd lang alleen maar contact laten maken met die bekende honden (dan rende ze daar ook vrolijk op af), en met hondjes waarvan ik 99.9% zeker wist dat ze ze niet eng zou vinden.
Dit om te voorkomen dat ze constant weer dat gevoel van angst zou ervaren. Ook al snuffelde de andere hond alleen maar, Saar ervaarde het als vreselijk eng, en kreeg dus elke keer weer een nieuwe angstervaring.
Ik liep met ogen op steeltjes door het bos om te zorgen dat ik andere honden zag voordat Saar ze zag. Kwam er een hoogstwaarschijnlijk enge hond aan dan sloeg ik een ander paadje in, en als het niet anders kon tilde ik Saar op. Dit alleen als zijzelf die andere hond nog niet gezien had, omdat ik haar uiteraard niet wilde sterken in haar angst door haar pas op te tillen als ze al bang was.
Ook heb ik haar regelmatig gewoon opgetild als er helemaal geen andere hond te zien was, om Saar zo het idee te geven dat ze af en toe opgetild wordt, gewoon voor de leuk
Als ik in een onbekend gebied ging wandelen ging er zelfs een draagtas mee voor het geval we een roedel Herders ofzo tegen zouden komen. Dan ging ze in die tas, en liepen we er gewoon doorheen, niks aan de hand. Ook ging ze dan dus af en toe in de tas terwijl er geen andere hond te zien was, om haar ook te leren dat ze soms gewoon in die tas zit, voor de leuk

Bij Saar is dat een schot in de roos geweest. Ik merkte dat ze langzaamaan steeds zekerder werd doordat ze alleen maar positive contacten had, en sinds een maand of 2-3 is ze alleen nog maar bang voor Herders, en alles wat daarop lijkt (dit hoogstwaarschijnlijk omdat ze door Herder-achtigen is opgejaagd).
Ik krijg dat er niet uit, en door haar gepiep en het wegschieten uit angst lokt ze bijna altijd opjagen uit. Niet leuk voor haar, maar ook zeker niet leuk voor de baas van de Herder die anders nooit wat doet (en dat geloof ik best, Saar lokt hele nare reacties uit).
Ik loop nu dus nog steeds de omgeving te scannen, en als we een Herder tegenkomen laat ik haar volgen. Komen we een roedel Herders tegen dan gaat ze in de tas, of op de arm, omdat ik 100% zeker weet dat het anders niet gezellig afloopt. (maar hier dus ook, voordat ze zelf die honden gezien heeft als het even kan)

Ze is nu een redelijk vrij en blij hondje, dat dus zelden meer bang is voor andere honden. Ik weet niet of je hier wat aan hebt?

Als gedrag toeneemt is het altijd erg zinvol eens te kijken wat er nou precies gebeurt in de interaktie tussen jullie. Blijkbaar is er iets wat haar gedrag lonend maakt om te vertonen. Wordt ze misschien bevestigd of beloont voor haar angst? Zijn er misschien te weinig dingen waarbij ze zelfvertrouwen en zelfstandigheid op kan doen? is er onlangs iets verandert of gebeurd?
Zeker als gedrag versterkt is het altijd goed ook dat soort zaken in je hoofd eens af te gaan!