Het HondenForum

hoi allemaal,

Ik moet even me gal spugen. Ik zal voor de makkelijkheid even bij het begin beginnen. Het is ongeveer begonnen vorig jaar zomer. Ik heb trouwens een jack russel die bijna drie wordt. Altijd liep mijn lieverd los buiten tenminste op de plekken waar dat ook kan. Het was dus vorig jaar dat hij in 1 week tijd door 5 honden werd gebeten. Nou snap je dat hij dit niet zo leuk vond en is nu bang geworden voor honden en valt nu iedere hond aan die hij tegen komt. Het gevolg hiervan is dat hij niet meer los mag lopen omdat hij die hond anders helemaal sloopt en het maakt niet uit of het een maltezer is op een rotweiler hij pakt ze allemaal. Nu ga ik vaak naar plekken toe waar niet zoveel honden komen waar ik dan lekker met een bal kan spellen maar echt rustig sta je niet want je staat steeds om je heen te kijken of er toch niet een hond aan komt. Vandaag liep ik weer me rondje en wat denk je kom je vijf honden tegen die los en naar mijn hondje toekomen tja wat moet je dan doen ik laat het dan maar gaan. Maar ja omdat hij zo klein is is hij vaak wel de verliezer. Vaak zo als ook nu worden de mensen boos op mij omdat ik me hond niet bij me zou houden terwijl mijn hond aan de lijn is en die van hun niet. Soms wordt ik er zo moe van ik heb al van alles geprobeert maar niks schijnt te helpen om zijn gedrag weer goed te krijgen. Zelfs van de hondenschool zijn ze hier geweest om met hem te trainen maar de angst is waarschijnlijk zo groot dat dit niet meer goed komt. Ik vind het echt vervelend want hij kan buiten nog zo tiran zijn maar binnen is hij mijn grootste maatje en lief voor iedereen.

groetjes sandra

Hoi Sandra,

Ik kan me heel goed voorstellen wat je moet voelen, heb dit met beide teckels meegemaakt. Eerst met Rico (6 1/2 jr.) hij werd zo'n vijf jaar terug door een loslopende JR gegrepen zo erg dat hij met spoed geopereerd moest worden. Dit was de eerste keer, hij was zo aangeslagen dat hij het op z'n lopen zette als hij er eentje tegenkwam. Helaas werd hij in een korte tijd door een Golden en 2x door een JR gegrepen en vanaf dat moment veranderde mij allerliefste in een angstbijter (alleen naar honden en dan mn. naar reutjes) en geloof mij maar niets is erger dan een angstbijter. Toen wij Bowy (reutje)twee jaar terug er als pup bij kregen dacht iedereen dat hij hier ook niet mee overweg zou kunnen nou niets was en is minder waar, langzaam kwam ons vriendelijke teckeltje terug. Helaas had ik maar voor korte tijd het geluk dat ik twee niet bange teckies had, want ja hoor daar gingen we weer. Bowy werd gegrepen door een schapendoes die losliep (hij liep aan de riem) en weer volgde een aantal grijpgrage heren die zich vastzette in mijn jongste mannetje en het hele senario herhaalde zich weer, maar nu met Bowy. Voor hem heb ik in maart vorig jaar hulp gezocht bij een gedragtherapeute, moet eerlijk zeggen dat ik er weinig in zag en dacht daar gaan we geld over de balk smijten. Maar er was toch licht aan het einde van de tunnel. Ik ben heel eerlijk het gaat er nooit helemaal uit en dat was mij ook gezegd, hij valt als hij aan de riem loopt nog weleens uit, maar daar staat wel tegenover dat hij dat niet bij alle honden meer doet en dat hij weer het vertrouwen heeft om met een aantal andere honden weer te ravotten. Heel veel sterkte, maar ook succes.

Het is fijn om te horen dat er nog meer mensen zijn met deze klachten. Begrijp me niet verkeerd hoor want het is natuurlijk helemaal niet leuk. Mijn conclusie is wel dat mensen meer moet nadenken voordat ze een hond nemen en over het aan de lijn houden nog niet gesproken. Het is natuurlijk nooit de bedoeling wat er hier gebeurt het wordt een soort circel eerst wordt mijn hond gebeten vervolgens bijt mijn hond weer een andere hond uit angst die hond weer bang en bijt weer een andere hond. Tja wat kan je dan nog doen.

groetjes sandra

Rimpel werd na een paar aanvallen van andere, loslopende honden niet zelf een bijter maar juist heel angstig en gestresst...
Maar in principe dus hetzelfde idee...

Met Rimpel hebben we na anderhalf jaar gedragstherapie en nu een half jaar gewone curus (in een groep met jonge honden) eindelijk weer voor bijna 100 % de hond terug zoals hij was voordat hij gegrepen werd.
maar 100 % goed wordt het nooit meer..
Je kunt je hond als pup nog zo socialiseren en je kunt nog zo'n leuke hond hebben...een andere hond kan dat flink vergallen....

Rimpel blijft de kat uit de boom kijken en deinst nog steeds terug als een hond aan zijn kop snuffelt...hij knijpt af en toe nog steeds zijn ogen dicht...alleen hersteld hij nu steeds sneller van deze schrik reactie's...
en dat is voor mij het teken dat het eigenlijk weer goed met hem gaat...
Eerder was hij lang nodig voor hij herstelde van zo'n reactie...dat is het maximale dat we hebben kunnen bereiken...hij hersteld sneller van zijn schrik reactie...maar voor mij is dat voldoende

kort gezegd...

Bloed, zweet en tranen...
Geduld
Veel tijd
Veel energie

Dat zijn de sleutelwoorden als je een hond hebt met zulk gedrag

Zoiets maak ik ook dagelijks mee.Niet leuk nee en de honden worden er steeds vervelender van aan de lijn.
Om die reden ging ik paar weken terug naar een bos waar ik vrijwel nooit niemand zie,kom ik iemand tegen met een pincher,die heel lelijk deed en 2 heel grote honden met zeer grote koppen,ik dus al een beetje bang dat Bowie het beestje zou grijpen.Schiet 1 van die grote honden los en die grijpt Mickey echt heel erg gemeen,dat beest heeft zelfs nog nooit naar een ander gegromd,ze was helemaal in paniek richting snelweg gerend,ik helemaal in paniek,hond van bijna 10 wens ik geen eind op die manier.Gelukkig was ze bij de auto blijven staan,helemaal in shock en paar bijtwonden rijker.Ook ik vind zulke dingen zo erg.Ik houdt Bowie altijd bij me en hun laten zulke honden maar lopen.Gelukkig is het een erg stabiele hond en gaqat ze weer rustig naar andere honden toe.