Het HondenForum

ik lees wel eens dat clickertrainers om te laten zien hoe het precies werkt, eerst de baasjes zelf elkaar laten clickeren. Deze methode heb ik zelf eens op tv gezien, bij een reportage over een dierentuin. Iemand moet dan op de gang staan, de rest van de groep bedenkt iets wat de persoon moet gaan doen, daarna wordt de persoon naar binnen gebracht en mag 1 iemand die persoon gaan clicken. Het proces is heel leerzaam omdat mensen zelf ervaren hoe frustrerend het kan zijn als er te vroeg of te laat geclickt wordt en ook hoe leuk het kan zijn als de persoon door heeft wat er van hem verwacht wordt.

Nu kende ik deze manier van uitleggen al, maar vandaag las ik van iemand die in Amerika een hondenschool heeft die deze oefening nog een stukje uitbreidt en hetzelfde dus doet met het aanleren van iets door middel van correcties. Weer wordt er een opdracht bedacht en als de testpersoon binnen komt wordt hem het commando in een heel vreem woord gegeven, abiedafa ofzo (zoals voor een hond een commando klinkt dat hij niet kent), de testpersoon krijgt dan 2 pogingen om iets uit te proberen en daarna krijgt hij een tik op z'n vingers of een duwtje, beweegt hij de verkeerde kant op, dan wordt hij fysiek weer op zijn vorige plaats gezet. Er waren altijd twee resultaten bij deze oefening, of de testpersoon werd kwaad en gaf dus een tik of een duw terug, of hij bevroor en deed helemaal niks meer.

Denken jullie dat zo'n oefening leerzaam kan zijn, en in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Chatterbox schreef: Nu kende ik deze manier van uitleggen al, maar vandaag las ik van iemand die in Amerika een hondenschool heeft die deze oefening nog een stukje uitbreidt en hetzelfde dus doet met het aanleren van iets door middel van correcties. Weer wordt er een opdracht bedacht en als de testpersoon binnen komt wordt hem het commando in een heel vreem woord gegeven, abiedafa ofzo (zoals voor een hond een commando klinkt dat hij niet kent), de testpersoon krijgt dan 2 pogingen om iets uit te proberen en daarna krijgt hij een tik op z'n vingers of een duwtje, beweegt hij de verkeerde kant op, dan wordt hij fysiek weer op zijn vorige plaats gezet. Er waren altijd twee resultaten bij deze oefening, of de testpersoon werd kwaad en gaf dus een tik of een duw terug, of hij bevroor en deed helemaal niks meer.

Denken jullie dat zo'n oefening leerzaam kan zijn, en in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Alleen al door dit te lezen krijg ik een afkeer van corrigeren! (straffen)

Ik vind het altijd goed als mensen gedwongen worden zich even te verplaatsen in de beleveningswereld van het dier wat afhankelijk van hen is en vaak is dat inderdaad een eyeopener voor mensen.
En de manier van leren en de beleving daarbij scheelt in mijn ogen niet veel.

Ik vind het een hele goeie. Sommige mensen schijnen echt te denken dat honden vanaf hun geboorte gewoon Nederlands verstaan, en dan gaan ze 'ZIT!' lopen schreeuwen tegen een pup.

Ik denk dat het nog confronterender is als je jonge kinderen voor dat experiment en andere zou gebruiken. Zet een po naast een baby van een half jaar en als hij het niet snapt en op de grond piest, gezichtje erdoorheen halen. Duw een peuter in een kooi en laat hem zichzelf lekker in slaap huilen. Ik kan nog wel meer voorbeelden verzinnen, maar vooral die tendens van pups die tegenwoordig binnen een week zindelijk moeten zijn vind ik echt van de zotte.

Ik denk zeker dat dit een goede manier is om mensen een idee te geven hoe een hond zich zou kunnen voelen.

Ik heb zelf eens een cursus gevolgd en was test persoon. Iemand anders ging clicken en ik moest uitzoeken wat er van mij verwacht werd.
Erg leuk maar ook moeilijk.

Sandro schreef:Ik denk zeker dat dit een goede manier is om mensen een idee te geven hoe een hond zich zou kunnen voelen.

Ik heb zelf eens een cursus gevolgd en was test persoon. Iemand anders ging clicken en ik moest uitzoeken wat er van mij verwacht werd.
Erg leuk maar ook moeilijk.

Het lijkt mij ook ontzettend leuk en spannend als je elke keer als je het blijkbaar goed doet meteen 25 euro ofzo krijgt. Da's dus meteen Jacks probleem met clickeren, die gaat helemaal uit zijn dak en bij wijze van spreken de polka dansen op zijn voorpoten in de hoop dat er een click komt.

Hanneke2 schreef:

Sandro schreef:Ik denk zeker dat dit een goede manier is om mensen een idee te geven hoe een hond zich zou kunnen voelen.

Ik heb zelf eens een cursus gevolgd en was test persoon. Iemand anders ging clicken en ik moest uitzoeken wat er van mij verwacht werd.
Erg leuk maar ook moeilijk.

Het lijkt mij ook ontzettend leuk en spannend als je elke keer als je het blijkbaar goed doet meteen 25 euro ofzo krijgt. Da's dus meteen Jacks probleem met clickeren, die gaat helemaal uit zijn dak en bij wijze van spreken de polka dansen op zijn voorpoten in de hoop dat er een click komt.

Wij kregen lekkere mensen snoepjes
En het is echt leuk om te doen!

Misschien dat je voor Jack een beloning moet zoeken waarvan hij niet zo heel erg uit zijn dak gaat?
Yildah flipt helemaal van rodiworst. Ze vergeet spontaan dat ze iets moet doen en staat ongeduldig te trappelen.

Gewone brokjes maken haar iets rustiger.

Hanneke2 schreef:Sommige mensen schijnen echt te denken dat honden vanaf hun geboorte gewoon Nederlands verstaan, en dan gaan ze 'ZIT!' lopen schreeuwen tegen een pup.

Ja, of nog iets erger en dan achter elkaar in hoog tempo : Zit - Ga nu zit - Gahaaaa ZIT - Fikkie onmiddelijk ZIT - Fikkie ga nu es zitten voor de baas - Zit zit zit ZIT - Kijk es kijk es, ga es mooi zittuh.......
Etcetera

Wij hebben op de basiscursus deze oefening een klein beetje gedaan, de groep clickerde en 1 persoon moest uitvinden wat er werd bedoeld.
Ik denk dat baasjes op een training daar heel veel van kunnen leren, het maakt het gemakkelijker je in de hond te verplaatsen. Ook met de andere kant van de medaille, hoe je dus niét correcties moet toepassen.

Natas. schreef:

Hanneke2 schreef:Sommige mensen schijnen echt te denken dat honden vanaf hun geboorte gewoon Nederlands verstaan, en dan gaan ze 'ZIT!' lopen schreeuwen tegen een pup.

Ja, of nog iets erger en dan achter elkaar in hoog tempo : Zit - Ga nu zit - Gahaaaa ZIT - Fikkie onmiddelijk ZIT - Fikkie ga nu es zitten voor de baas - Zit zit zit ZIT - Kijk es kijk es, ga es mooi zittuh.......
Etcetera

ooooww, irritant is dat he!! En dan zeggen ze het ook nog vaak streng en met een lage stem.
Meestal zie je al aan de honden dat het niet gaat lukken, ze zitten dan vaak heel duf om zich heen te kijken of juist heel druk doen.

En als het dan nog niet lukt hoor je vaak: ppfff, die hond is echt dom

Of zet een groep pubers bij elkaar en iedere keer als ze wat verkeerd doen, bv iemand in elkaar slaan, negeer je het gedrag. Je kijkt totaal de andere kant op

nance schreef:Of zet een groep pubers bij elkaar en iedere keer als ze wat verkeerd doen, bv iemand in elkaar slaan, negeer je het gedrag. Je kijkt totaal de andere kant op

Ik word nu toch wel wat geirriteerd..het is ook vroeg, dan ben ik niet op zijn sterkst...dat al die mensen hier het hele principe van de operante conditionering steeds maar weer onderuit halen terwijl het gewoon een wetenschappelijk onderzochte leerstijl is waar ontzettend veel over bekend is en waarvan ook is onderzocht dat het de beste leerresultaten geeft.
En nergens, maar dan ook nergens staat dat je de andere kant op moet kijken of je hond zelfbelonend gedrag vertoont wat je niet wil hebben.
Alleen als de beloning van het getoonde gedrag aandacht is is het dus zinvol de beloning achterwege te laten, dus te negeren.
Sorry Nance, dat jij even "al die mensen" bent. Ik zit nog aan de koffie en die heb ik nog niet op. Veel te vroeg!

Chatterbox schreef:ik lees wel eens dat clickertrainers om te laten zien hoe het precies werkt, eerst de baasjes zelf elkaar laten clickeren. Deze methode heb ik zelf eens op tv gezien, bij een reportage over een dierentuin. Iemand moet dan op de gang staan, de rest van de groep bedenkt iets wat de persoon moet gaan doen, daarna wordt de persoon naar binnen gebracht en mag 1 iemand die persoon gaan clicken. Het proces is heel leerzaam omdat mensen zelf ervaren hoe frustrerend het kan zijn als er te vroeg of te laat geclickt wordt en ook hoe leuk het kan zijn als de persoon door heeft wat er van hem verwacht wordt.

Nu kende ik deze manier van uitleggen al, maar vandaag las ik van iemand die in Amerika een hondenschool heeft die deze oefening nog een stukje uitbreidt en hetzelfde dus doet met het aanleren van iets door middel van correcties. Weer wordt er een opdracht bedacht en als de testpersoon binnen komt wordt hem het commando in een heel vreem woord gegeven, abiedafa ofzo (zoals voor een hond een commando klinkt dat hij niet kent), de testpersoon krijgt dan 2 pogingen om iets uit te proberen en daarna krijgt hij een tik op z'n vingers of een duwtje, beweegt hij de verkeerde kant op, dan wordt hij fysiek weer op zijn vorige plaats gezet. Er waren altijd twee resultaten bij deze oefening, of de testpersoon werd kwaad en gaf dus een tik of een duw terug, of hij bevroor en deed helemaal niks meer.

Denken jullie dat zo'n oefening leerzaam kan zijn, en in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Kan hier maar één ding op zeggen; typisch Amerikaans weer! Ik vind dit behoorlijk overdreven, hoor.

Ik vind dit behoorlijk overdreven, hoor.

Ik ook.

Maar het is dan ook Marketing.

Wel leuk bedacht overigens.

Wat betreft de gedachte dat iedere hond geboren wordt met een natuurlijke beheersing van de Nederlandse taal, heb ik altijd een voorbeeld in mijn beginnersgroepen.

Ik laat mijn cursisten zich voorstellen dat ze in China op vakantie zijn en dat ze de taal niet spreken. Er komt een Chinese man op ze af die in rap Chinees zegt dat ze op een stoel moeten gaan zitten. De man gebruikt hierbij geen enkele lichaamstaal. Hij kijkt niet naar de stoel, hij wijst niet naar de stoel, hij maakt geen zit beweging, niks. "Wat doe je?"

Op het moment dat ik vraag "wat doe je" zie je bij de meeste cursisten het kwartje al vallen. Tuurlijk, als je de taal niet beheerst kun je een commando ook niet uitvoeren. Het wordt daarmee voor mensen veel gemakkelijker te begrijpen dat ze niet allerlei commando's op hun hond moeten afvuren maar dat ze de hond eerst moeten "uitleggen" wat ze met een commando bedoelen.

Overigens vind ik het op elkaar oefenen van de clickermethode niet overdreven en ook totaal niets met marketing te maken hebben. Heel erg veel mensen leren door dingen te ervaren. Daar is deze hele oefening op gebaseerd.

Julliette schreef:
Kan hier maar één ding op zeggen; typisch Amerikaans weer! Ik vind dit behoorlijk overdreven, hoor.

Ik heb een tijdje in Amerika gewoond, dus ik zal de eerste zijn die zegt dat ze soms erg overdreven kunnen doen. Maar dit vind ik juist dan wel weer meevallen. Op deze manier betrek je wel de baasjes bij het leerproces, even geen rekening houdend met welke methode je zelf gebruikt, zorgt dit er wel voor dat het baasje zich kan verplaatsen in de hond en daardoor een betere trainer wordt. Als een baasje op deze manier merkt hoe frustrerend het is om te vroeg of te laat beloond te worden, of wat voor gevolgen een verkeerde correctie kan hebben, zal hij daar bij het trainen van zijn hond hoogstwaarschijnlijk rekening mee houden.

Ik vind het dus eigenlijk helemaal niet overdreven, maar juist heel slim.

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Ik vind overigens dat het wel erg zwart-wit wordt gebracht hoor, óf je leert iets superpositief aan óf je begint na twee seconden al te hakken.

Wil de hond schreef:

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Ik vind overigens dat het wel erg zwart-wit wordt gebracht hoor, óf je leert iets superpositief aan óf je begint na twee seconden al te hakken.

Ja, dat vraag ik me dus ook af. Is het leerproces hetzelfde?

Natuurlijk is het erg zwart/wit, maar mensen die een punt proberen te maken zijn meestal erg zwart/wit. Je pakt twee uitersten en zet die tegenover elkaar, zo kan ik me namelijk ook best voorstellen dat als je als testpersoon verkeerd 'geclickerd' wordt, je zo'n clicker helemaal niet leuk vindt. Maar als je beide situaties als testpersoon mee maakt, kom je dan niet ergens in het midden uit?

nance schreef:Of zet een groep pubers bij elkaar en iedere keer als ze wat verkeerd doen, bv iemand in elkaar slaan, negeer je het gedrag. Je kijkt totaal de andere kant op

Dit is natuurlijk zwaar overdreven en volgens mij is er ook geen enkele opvoedingsmethode die zegt dat elk negatief gedrag maar genegeerd moet worden. Alleen gebeurt het wel door mensen die de helft er niet van begrepen hebben.
Maar buiten dat, ook bij kinderen werkt dit. Mijn zoons hadden altijd en eeuwig ruzie, maar alleen maar als wij in de buurt waren. Was er verder niemand bij, dan konden ze prima met elkaar overweg. Aandacht vragen dus. Toen ik dat doorkreeg ben ik niet meer op hun ruzies ingegaan en werd het stukken minder.

Wil de hond schreef:

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Mensen hebben meer leerprincipes tot hun beschikking dan dieren. Mensen kunnen o.a. ook van verbale of schriftelijke uitleg leren en mensen kunnen ook minder directe consequenties overzien. Maar aan roken bijvoorbeeld kun je al zien dat ook mensen zich vaak meer laten leiden door de directe beloning van hun gedrag dan door de negatieve gevolgen in de toekomst. Ik denk wel dat er veel overeenkomst is tussen het leren van mensen en het leren van dieren. De principes van operante conditionering zijn afkomstig van experimenten met dieren en later toegepast in de psychologie van mensen.

Chatterbox schreef:[Ja, dat vraag ik me dus ook af. Is het leerproces hetzelfde?
?

denk het niet, of slechts ten dele. Bij een hond conditioneer je met een click ( goed of fout ) bij een mens geef je vooral een clou over wat je goed of fout doet, waarbij misschien wat conditionering bij komt kijken, maar niet veel.

Belle schreef:

Wil de hond schreef:

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Mensen hebben meer leerprincipes tot hun beschikking dan dieren. Mensen kunnen o.a. ook van verbale of schriftelijke uitleg leren en mensen kunnen ook minder directe consequenties overzien. Maar aan roken bijvoorbeeld kun je al zien dat ook mensen zich vaak meer laten leiden door de directe beloning van hun gedrag dan door de negatieve gevolgen in de toekomst. Ik denk wel dat er veel overeenkomst is tussen het leren van mensen en het leren van dieren. De principes van operante conditionering zijn afkomstig van experimenten met dieren en later toegepast in de psychologie van mensen.

Dat ben ik met je eens, ik geloof alleen niet dat als je clickert bij een mens je operant aan het conditioneren bent.

Zoie schreef:ik geloof alleen niet dat als je clickert bij een mens je operant aan het conditioneren bent.

Ik denk dat als je clickert bij mensen, dat de motivatie heel anders is dan bij honden. Honden willen de click vanwege de beloning die erop volgt. Als je volwassen mensen in een groep het clickerspel laat doen, zal het niet om de click of een evt. snoepje dat erop volgt gaan, maar eerder om het spelelement, competitie of nog weer andere dingen. Maar ik denk dat je in de praktijk, m.n. bij kinderen best wel dingen kunt vinden die overeenkomen met clickeren. Ik deed vroeger bijv. erg mijn best om een "krul" in mijn schrijfschrift te krijgen. Die krul zelf heeft geen enkele waarde, net als de click, maar het vertelt je wel dat wat je doet goed is, dat dat de bedoeling is.

Zoie schreef:

Belle schreef:

Wil de hond schreef:

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Mensen hebben meer leerprincipes tot hun beschikking dan dieren. Mensen kunnen o.a. ook van verbale of schriftelijke uitleg leren en mensen kunnen ook minder directe consequenties overzien. Maar aan roken bijvoorbeeld kun je al zien dat ook mensen zich vaak meer laten leiden door de directe beloning van hun gedrag dan door de negatieve gevolgen in de toekomst. Ik denk wel dat er veel overeenkomst is tussen het leren van mensen en het leren van dieren. De principes van operante conditionering zijn afkomstig van experimenten met dieren en later toegepast in de psychologie van mensen.

Dat ben ik met je eens, ik geloof alleen niet dat als je clickert bij een mens je operant aan het conditioneren bent.

Bij mensen wordt dus ook zoiets gedaan, dat heet Tag Teach.

http://www.tagteach.com/

Het prinicipe is op clickeren gebaseerd. Uit onderzoeken bleek trouwens wel dat mensen als ze iets leren helemaal niet direct beloond willen worden, ze worden daardoor afgeleid en worden prikkelbaar. Beloningen worden daarom opgespaard en achteraf toegekend. Dat is ook het grootste verschil tussen mensen en honden, mensen kunnen op langere termijn verbanden leggen en achteraf beloond worden.

Zoie schreef:

Belle schreef:

Wil de hond schreef:

in hoeverre is de reactie van de testpersoon te vergelijken met die van een hond in dezelfde situatie?

Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Mensen hebben meer leerprincipes tot hun beschikking dan dieren. Mensen kunnen o.a. ook van verbale of schriftelijke uitleg leren en mensen kunnen ook minder directe consequenties overzien. Maar aan roken bijvoorbeeld kun je al zien dat ook mensen zich vaak meer laten leiden door de directe beloning van hun gedrag dan door de negatieve gevolgen in de toekomst. Ik denk wel dat er veel overeenkomst is tussen het leren van mensen en het leren van dieren. De principes van operante conditionering zijn afkomstig van experimenten met dieren en later toegepast in de psychologie van mensen.

Dat ben ik met je eens, ik geloof alleen niet dat als je clickert bij een mens je operant aan het conditioneren bent.

De click moet (net als bij een hond) eerst gekoppeld worden aan iets positiefs. Dus als ik je nu elke keer als je een click krijgt, tegelijkertijd €10,- geef (ervan uitgaande dat je daar gevoelig voor bent ). Dan groeit de motivatie om een click te krijgen.

Ik heb dat click-spel ook zelf eens gedaan en heb idd gemerkt dat het echt bloed-onder-je-nagels-trekkend-frustrerend is. Dat is voor mij ook een reden om het niet met mijn honden te doen.

Van het spel van Chatterbox beschrijft met de correcties zie ik ook het nut wel van (aangenomen dat het is bedoeld om aan te tonen dat middels correcties leren niet leuk is). Voor de echte fanatieke corrigeerders mag het van mij zelfs nog wel iets harder. Want een tik op je vingers staat natuurlijk niet in relatie tot een ruk aan de slipketting of prikband of een druk op het TT-knopje.

Eline* schreef:

nance schreef:Of zet een groep pubers bij elkaar en iedere keer als ze wat verkeerd doen, bv iemand in elkaar slaan, negeer je het gedrag. Je kijkt totaal de andere kant op

Ik word nu toch wel wat geirriteerd..het is ook vroeg, dan ben ik niet op zijn sterkst...dat al die mensen hier het hele principe van de operante conditionering steeds maar weer onderuit halen terwijl het gewoon een wetenschappelijk onderzochte leerstijl is waar ontzettend veel over bekend is en waarvan ook is onderzocht dat het de beste leerresultaten geeft.
En nergens, maar dan ook nergens staat dat je de andere kant op moet kijken of je hond zelfbelonend gedrag vertoont wat je niet wil hebben.
Alleen als de beloning van het getoonde gedrag aandacht is is het dus zinvol de beloning achterwege te laten, dus te negeren.
Sorry Nance, dat jij even "al die mensen" bent. Ik zit nog aan de koffie en die heb ik nog niet op. Veel te vroeg!

ik gooi even wat tegenwicht erin eline, niet alles is perfect...

ik ben zelf zon proefkonijntje geweest haha wel zonder dat straffen dat is idd nog kutter! Maar t is zeker frustrerend maar je leert er echt van niet allen ik maar die andere ook omdat het voor hun zo simpel lijkt wat je doen moet terwijl dat t eigenlijk niet is

ik vond t wel super om te doen trouwens

zepenko schreef:

Zoie schreef:

Belle schreef:

Wil de hond schreef: Reageren honden en mensen überhaupt wel op dezelfde manier?

Mensen hebben meer leerprincipes tot hun beschikking dan dieren. Mensen kunnen o.a. ook van verbale of schriftelijke uitleg leren en mensen kunnen ook minder directe consequenties overzien. Maar aan roken bijvoorbeeld kun je al zien dat ook mensen zich vaak meer laten leiden door de directe beloning van hun gedrag dan door de negatieve gevolgen in de toekomst. Ik denk wel dat er veel overeenkomst is tussen het leren van mensen en het leren van dieren. De principes van operante conditionering zijn afkomstig van experimenten met dieren en later toegepast in de psychologie van mensen.

Dat ben ik met je eens, ik geloof alleen niet dat als je clickert bij een mens je operant aan het conditioneren bent.

De click moet (net als bij een hond) eerst gekoppeld worden aan iets positiefs. Dus als ik je nu elke keer als je een click krijgt, tegelijkertijd €10,- geef (ervan uitgaande dat je daar gevoelig voor bent ). Dan groeit de motivatie om een click te krijgen.

dat begint er op te lijken Ik denk idd dat als je het zo gaat doen conditioneringsprocessen een rol gaan spelen. Zeker als je het regelmatig zou doen.

Ik bedoeld eigenlijk te zeggen dat als je het spelletje zomaar een keertje speelt, het m.i. meer overeenkomsten heeft met puzzelen dan met een hond trainen.

Ik heb dat click-spel ook zelf eens gedaan en heb idd gemerkt dat het echt bloed-onder-je-nagels-trekkend-frustrerend is. Dat is voor mij ook een reden om het niet met mijn honden te doen.

Maar als je op andere wijze met voerbeloningen traint gebruik je toch in wezen precies dezelfde leerprincipes ? De timing is preciezer, maar ik zie verder het grote verschil niet zo met in in dit geval posiieve training ( dus zonder correcties. )

Ik heb al eerder mijn twijfels geuit bij b..v. het principe van variabele beloning. Ik zou het een interessant experiment vinden om eens een tijdje onder een regime gesteld te worden waarin ik b.v. mijn sigaretten zo moest verdienen. Ik denk dat dat pas echt buitengewoon frustrerend en stresserend zou zijn.

Van het spel van Chatterbox beschrijft met de correcties zie ik ook het nut wel van (aangenomen dat het is bedoeld om aan te tonen dat middels correcties leren niet leuk is). Voor de echte fanatieke corrigeerders mag het van mij zelfs nog wel iets harder. Want een tik op je vingers staat natuurlijk niet in relatie tot een ruk aan de slipketting of prikband of een druk op het TT-knopje.

Ik werk alleen met verbale correcties, en ik ben er niet zo zeker van dat dat altijd zo'n vervelende manier is om iets te leren. Nee, als iemand mij een opdracht geeft die ik niet begrijp en me vervolgens verrrot gaat schelden, of me een stroomstoot geeft, schiet ik ook in de stress. Maar als iemand mij met een duidelijk NEE laat weten dat iets niet mag, b.v. met m'n vingers aan een schilderij zitten, en dan is het ook klaar, ik verplaats mij even in de situatie van een kind, dan lijkt me dat prettiger dan b.v. een half uur worden genegeerd. Ofdat ik te horen krijg dat ik mijn sigaret niet krijg. Haha, ik bedenk maar even iets.

Zoie schreef:Ik werk alleen met verbale correcties, en ik ben er niet zo zeker van dat dat altijd zo'n vervelende manier is om iets te leren. Nee, als iemand mij een opdracht geeft die ik niet begrijp en me vervolgens verrrot gaat schelden, of me een stroomstoot geeft, schiet ik ook in de stress. Maar als iemand mij met een duidelijk NEE laat weten dat iets niet mag, b.v. met m'n vingers aan een schilderij zitten, en dan is het ook klaar, ik verplaats mij even in de situatie van een kind, dan lijkt me dat prettiger dan b.v. een half uur worden genegeerd. Ofdat ik te horen krijg dat ik mijn sigaret niet krijg. Haha, ik bedenk maar even iets.

Jij hebt het hier over correcties als je iets doet wat niet mag. Maar correcties als je iets niet kunt of iets niet snapt, vind ik weer iets anders. Ik heb genoeg dyslectische kinderen gezien die door verbale correcties zodanig lamgeslagen waren dat ze niet eens meer durfden te lezen, laat staan dat ze nog iets leerden.

Daarnaast zijn er ook zat mensen en honden waarbij verbale correcties niet werken. Ook een correctiewoord moet je aanleren, voordat de hond begrijpt wat je bedoeld.

Daarnaast heeft mijn moeder altijd nog een heel leuk verhaal over toen ik een klein meisje was. Ik wilde altijd de radiator aanraken, en dat mocht natuurlijk niet want die was heet. Nadat m'n moeder heel vaak had gezegd dat het niet mocht heeft ze me op een gegeven moment de radiator aan laten raken. Dat was auw, huilen en ik heb nooit meer de radiator aangeraakt.

Belle schreef:

Zoie schreef:Ik werk alleen met verbale correcties, en ik ben er niet zo zeker van dat dat altijd zo'n vervelende manier is om iets te leren. Nee, als iemand mij een opdracht geeft die ik niet begrijp en me vervolgens verrrot gaat schelden, of me een stroomstoot geeft, schiet ik ook in de stress. Maar als iemand mij met een duidelijk NEE laat weten dat iets niet mag, b.v. met m'n vingers aan een schilderij zitten, en dan is het ook klaar, ik verplaats mij even in de situatie van een kind, dan lijkt me dat prettiger dan b.v. een half uur worden genegeerd. Ofdat ik te horen krijg dat ik mijn sigaret niet krijg. Haha, ik bedenk maar even iets.

Jij hebt het hier over correcties als je iets doet wat niet mag.

Ik heb het over leren dat iets niet mag. Je kunt het een mens vertellen en er vervolgens een sanctie op zetten, b.v. maar je kunt het een hond niet vertellen, je kunt het hem alleen maar laten voelen.

Maar correcties als je iets niet kunt of iets niet snapt, vind ik weer iets anders. Ik heb genoeg dyslectische kinderen gezien die door verbale correcties zodanig lamgeslagen waren dat ze niet eens meer durfden te lezen, laat staan dat ze nog iets leerden.

Ben ik met je eens hoor, ik ben de laatste om te geloven dat het helpt je een hond op zijn falie te geven om hem bepaald gedrag aan te leren.

Ik wil alleen maar zeggen dat ik een positieve straf niet perse slechter vind dan een negatieve wannneer die gegeven wordt.