Het HondenForum

het gaat niet zo goed tussen chuckie en de twee katten hier.mijn katten zijn binnenkatten dus ze zijn er altyd,ze hebben wel een eigen kamer waar chuckie niet in kan,en daar zitten ze dus bijna de hele dag.best zielig.zodra ze in de woonkamer komen dan rent hij achter ze aan,als ze op de bank op vensterbak gaan zitten dan staat hij er voor te springen en te blaffen.ze hebben hem al een paar rake klappen gegeven,maar zolang ze weg rennen blijft het natuurlijk leuk!hij wil dan natuurlijk graag spelen,maar de katten zijn als de dood!hij hapt ook echt naar ze als ze weg rennen.heeft iemand enig idee hoe ik dit gedrag in goede banen kan leiden? vindt het zo zielig dat de katten niet meer beneden durfen te komen,ze komen alleen nog als hij in zn bench zit.
kan ik hem dit "afleren" of heeft dit tijd nodig?ik weet t niet meer.

ik heb geen katten, maar als mijn hond achter de katten aan zou rennen dan zou ik corrigeren... dus roepen, of iets naast hem gooien zodat ie schrikt maar niet weet dat het van jou afkomt (raakgooien heeft geen zin, gewoon ernaast)

maar ik denkdat katteneigenaen waarschijnlijk betere tips hebben.

misschien gewoon wel negeren

Hoi

Ik heb het met behulp van een gedragstherapeut af kunnen leren en ik heb daarbij gebruik gemaakt van fisherdisks. Ze werden eerst aangeleerd (dat mocht ik zelf niet doen) en toen ze dit door hadden moest ik op het moment dat ze ál keken naar de katten, de fisherdisks laten vallen. In 2 weken tijd was het over.

Nu was het niet dat er hier hard gejaagd werd maar er is hier een heel naar incident geweest waardoor ik het vertrouwen compleet verloren had in mijn roedel. In ieder geval is alles weer in orde en kunnen ze lezen en schrijven met de katten.

mirjam- schreef:Hoi

Ik heb het met behulp van een gedragstherapeut af kunnen leren en ik heb daarbij gebruik gemaakt van fisherdisks. Ze werden eerst aangeleerd (dat mocht ik zelf niet doen) en toen ze dit door hadden moest ik op het moment dat ze ál keken naar de katten, de fisherdisks laten vallen. In 2 weken tijd was het over.

Nu was het niet dat er hier hard gejaagd werd maar er is hier een heel naar incident geweest waardoor ik het vertrouwen compleet verloren had in mijn roedel. In ieder geval is alles weer in orde en kunnen ze lezen en schrijven met de katten.

maar chuckie is nog maar een pupje van 10 weken,dus ik zou in mijn geval niet naar gedragtherapeut gaan.zoek meer een manier om het zelf in goede banen te kunnen leiden nu hij nog jong is.

Bij ons ging het vanzelf weer over.
Ik weet alleen niet meer hoe lang het duurde allemaal.
Het is ook al bijna 8 jaar geleden.

Wij hadden toen 2 katten en Billy liep ze ook steeds achterna.
Onze katten gingen wel naar buiten maar dat zal niet veel uit maken denk ik. Maar na een paar flinke tikken en protest van de katten is het langzaam toch weer allemaal overgegaan en zijn ze nu beste maatjes...


Groetjes Lianne en een poot van Billy

Je pup is tien weken en dit gedrag is dus nog makkelijk af te leren. Je moet er wel wat moeite voor doen, dat wel. Dat je katten zo'n klein stuiterend pupje niet zo'n goed idee vinden, dat is vrij logisch. Katten zijn gesteld op hun rust, en zullen de pup dus uit de weg gaan. (of flinke klappen verkopen, pas op voor puppie oogjes.)

Wat je het beste kunt doen is ervoor zorgen dat je pup niet meer op de katten afstormt. Als je hem af kan leiden is het helemaal mooi, maar in dit geval is een sterk en ferm NEE of FOEI ook wel op z'n plaats. Laat hem duidelijk weten dat hij het absoluut niet mag doen. Rustig snuffelen mag wel, maar dus geen bestormingen.

Als je pup niet luisterd, dan haal je hem er weg. Laat hem nooit de kans krijgen om de katten na te jagen, dat is voor hem zo leuk dat hij zich dit spelletje al snel aangeleerd heeft.

Blijf altijd gewoon rustig wanneer je hem corrigeert. Je pup zal het snelste luisteren naar een evenwichtige, redelijke maar toch strenge baas. Besef je goed dat je een eigenwijs stuiterballetje in huis gehaald hebt die waarschijnlijk in het begin nogal oostindisch doof zal zijn.

Veel geluk en sterkte ermee. Prima trouwens dat je katten een plekje hebben om zich terug te trekken.

chuckie schreef:

mirjam- schreef:Hoi

Ik heb het met behulp van een gedragstherapeut af kunnen leren en ik heb daarbij gebruik gemaakt van fisherdisks. Ze werden eerst aangeleerd (dat mocht ik zelf niet doen) en toen ze dit door hadden moest ik op het moment dat ze ál keken naar de katten, de fisherdisks laten vallen. In 2 weken tijd was het over.

Nu was het niet dat er hier hard gejaagd werd maar er is hier een heel naar incident geweest waardoor ik het vertrouwen compleet verloren had in mijn roedel. In ieder geval is alles weer in orde en kunnen ze lezen en schrijven met de katten.

maar chuckie is nog maar een pupje van 10 weken,dus ik zou in mijn geval niet naar gedragtherapeut gaan.zoek meer een manier om het zelf in goede banen te kunnen leiden nu hij nog jong is.

Dan ligt het anders. Ik wist niet dat ie nog zo jong was.

miekmiek schreef:Je pup is tien weken en dit gedrag is dus nog makkelijk af te leren. Je moet er wel wat moeite voor doen, dat wel. Dat je katten zo'n klein stuiterend pupje niet zo'n goed idee vinden, dat is vrij logisch. Katten zijn gesteld op hun rust, en zullen de pup dus uit de weg gaan. (of flinke klappen verkopen, pas op voor puppie oogjes.)

Wat je het beste kunt doen is ervoor zorgen dat je pup niet meer op de katten afstormt. Als je hem af kan leiden is het helemaal mooi, maar in dit geval is een sterk en ferm NEE of FOEI ook wel op z'n plaats. Laat hem duidelijk weten dat hij het absoluut niet mag doen. Rustig snuffelen mag wel, maar dus geen bestormingen.

Als je pup niet luisterd, dan haal je hem er weg. Laat hem nooit de kans krijgen om de katten na te jagen, dat is voor hem zo leuk dat hij zich dit spelletje al snel aangeleerd heeft.

Blijf altijd gewoon rustig wanneer je hem corrigeert. Je pup zal het snelste luisteren naar een evenwichtige, redelijke maar toch strenge baas. Besef je goed dat je een eigenwijs stuiterballetje in huis gehaald hebt die waarschijnlijk in het begin nogal oostindisch doof zal zijn.

Veel geluk en sterkte ermee. Prima trouwens dat je katten een plekje hebben om zich terug te trekken.

als ik nee roep dan reageert ie pas als de katten uit het zicht zijn of hij niet meer bij ze kan.misschien is laten schrikken dan toch wel een goed idee,misschien dat hij zo leert dat het niet leuk is om achter de katten aan te gaan.

Inderdaad zorgen dat hij niet meer achter de katten aan kan jagen, daarnaast heeft het ook tijd nodig als je katten geen honden gewend zijn. Die van ons heeft de eerste paar weken ook vooral boven geleeft voordat ze zonder angst beneden durfde te komen.

Niet gaan gooien met dingen, niet alleen je pup schrikt, maar je kat schrikt ook en leert dat die pup dus echt NIET leuk is!

Vito ging in het begin ook achter de katten aan maar dat is vanzelf over gegaan het zijn nu de dikste vriendjes...

miekmiek schreef:Niet gaan gooien met dingen, niet alleen je pup schrikt, maar je kat schrikt ook en leert dat die pup dus echt NIET leuk is!

daar kan je idd ook nog wel is gelijk in hebben,heb ik nog niet aan gedacht...

chuckie schreef: daar kan je idd ook nog wel is gelijk in hebben,heb ik nog niet aan gedacht...

Wij gebruikten de plantenspuit in combinatie met veel belonen als ze rustig bleef als de kat binnenwandelde. Later ook "Foei"

Als hij niet reageert op je "foei" of "nee" brul je niet hard genoeg, hij moet wel schrikken. Je kan het nu nog heel gemakkelijk afleren, desnoods doe je hem de lijn aan als de katten binnenwandelen, zodat hij geen kans krijgt te jagen.

Anne

Ik dacht ook aan aanlijnen. Lange lijn achter hem aan laten gaan. Zodra hij achter de katten aan vliegt op de riem gaan staan en eventueel in het nekvel optillen en NEE zeggen. In het nekvel corrigeert de moeder ook dus is dat misschien zo wel een goede oplossing. Hiervan schrikken de katten waarschijnlijk ook niet. Of je tilt hem op aan zijn nekvel en zet hem buiten de kamer (of ander verblijf) alleen.

Ik heb ook geen katten dus niet dat probleem. Veel succes hopelijk kun je er wat mee

boxersien schreef:Ik dacht ook aan aanlijnen. Lange lijn achter hem aan laten gaan. Zodra hij achter de katten aan vliegt op de riem gaan staan en eventueel in het nekvel optillen en NEE zeggen. In het nekvel corrigeert de moeder ook dus is dat misschien zo wel een goede oplossing. Hiervan schrikken de katten waarschijnlijk ook niet. Of je tilt hem op aan zijn nekvel en zet hem buiten de kamer (of ander verblijf) alleen.

Ik heb ook geen katten dus niet dat probleem. Veel succes hopelijk kun je er wat mee

Ik denk dat in het nekvel pakken bij een pup van 10 weken nog niet nodig is. Laat er eerst maar eens vertrouwen komen, hij is pas 2 weken in huis.
De pup kalm weghalen bij de kat, streng kijken en een duidelijk NEE moet bij een pupje toch voldoende zijn. Als hij straks ouder wordt en hij het expres gaat doen terwijl hij weet dat het niet mag, dan wordt het tijd voor zwaardere correcties. Nu is dat echt nog niet nodig.

mmm, hier drie chinese naakthonden en evenveel katten. en ook niet dat probleem... is misschien een beetje ras- (en kat-)gebonden. Hoewel ook vreemde katten na een aantal ervaringen met onze heren (in ieder geval, Faith heeft enkel onze drie nog maar gezien) wat hondvriendelijker lijken te worden.

Ik heb wel ooit gelezen dat een puppy en een kat best kunnen aan elkaar wennen als de pup effe in een bench gezet wordt (maar dat kan je natuurlijk ook niet lang doen)... Kan je de katten in dezelfde kamer geen vluchtpunt geven, waar de puppy niet aan kan? (heb zo wel een aantal lagere kasten en krabpaal waar mijn drie kunnen ontsnappen als de honden toch te speels worden)

Saffie deed dit in het begin ook. Toen we haar net hadden deed ze heel rustig naar de kat toe, later begon ze een keer te blaffen en toen vluchtte de kat maar snel naar boven. Toen was het raak en ging ze de kat steeds uitdagen.
Wij hebben haar ervoor gecorrigeerd, ze reageerde gewoon op een strenge 'NEE'. Als je pup daar niet op reageert moet je denk ik toch iets strenger zijn, niet overdrijven natuurlijk omdat hij nog maar 10 weken is.
Bij ons was het pas echt over toen de kat de pup niet meer eng vond omdat er niet meer gejaagd werd, ze heeft ook wel eens een mep verkocht als Saffie te druk deed. Nu heeft Saffie heel veel respect voor de kat, ze blijft heel stil staan als de kat naar haar toeloopt

Ik zou in ieder geval de pup NOOIT aan het nekvel optillen! Dit is altijd pijnlijk en als de pup net gechipt is nog veel pijnlijker. Mijn ervaring is (ik heb 2 honden en 2 katten), zoveel mogelijk de dieren het zelf laten uitzoeken. De katten mogen de hond best wel eens een tik geven (wel uitkijken voor de ogen!!!) en alleen als het te erg wordt, ingrijpen, idd door hard foei te roepen en verder veel afleiden van de hond.
Als de katten blijven rennen, is het uiteindelijk zelfbelonend gedrag voor de hond, dat moet in ieder geval doorbroken worden voor het ingesleten gedrag wordt.
Zorg er in ieder geval altijd voor dat de kat(ten) altijd een ontsnappingsmogelijkheid hebben, want anders worden ze zo dol van angst dat ze de pup aanvallen en dan vloeit er echt bloed (van de kant van hond!).

Ik heb t hier altijd z'n gang laten gaan, hoe meer je je er mee bemoeid hoe langer t duurt.
Ik kan me niet herinneren dat t zo lang geduurt heeft eer er voor de hond de lol af was.

Het zelf op laten lossen werkt inderdaad prima als je katten hebt die van zich af slaan. Heb je echter wat bange katten, dan zullen ze de confrontatie echt niet aangaan.
Er zijn genoeg katten die na de komst van de hond besluiten om of op zolder te gaan wonen, of ervandoor te gaan.

Nou, dat zou dan inhouden dat je katten de eerstkomende 15 jaar ofzo opgesloten worden? Hup, direct uit die kamer halen en laat ze maar bij die hond. Pup moet gewoon leren dat hij niet aan de katten mag zitten. Dat maak OF jij duidelijk OF de katten zelf.

Sunnybunny schreef:Nou, dat zou dan inhouden dat je katten de eerstkomende 15 jaar ofzo opgesloten worden? Hup, direct uit die kamer halen en laat ze maar bij die hond. Pup moet gewoon leren dat hij niet aan de katten mag zitten. Dat maak OF jij duidelijk OF de katten zelf.

vanmorgen op de cursus werd ook de tip gegeven om de pup te laten schrikken door bijv. een leeg colablikje naar hem toe te gooien.en omdat de katten daar weer van kunnen schrikken moet ik ze eerst leren dat als ik bijv een blikje gooi,dat dat betekend dat ze eten krijgen.zo leren de katten om niet bang te zijn voor dat blikje.maar ja,hoe lang zal het duren voordat de katten daar aan gewend zijn?dan zijn we misschien al een maand verder en is hij al 100x achter ze aangegaan.

chuckie schreef: vanmorgen op de cursus werd ook de tip gegeven om de pup te laten schrikken door bijv. een leeg colablikje naar hem toe te gooien.en omdat de katten daar weer van kunnen schrikken moet ik ze eerst leren dat als ik bijv een blikje gooi,dat dat betekend dat ze eten krijgen.zo leren de katten om niet bang te zijn voor dat blikje.maar ja,hoe lang zal het duren voordat de katten daar aan gewend zijn?dan zijn we misschien al een maand verder en is hij al 100x achter ze aangegaan.

Laat het blikje nog maar even lekker in de kast liggen. Ik zou het gewoon geduldig af wachten en je pup streng in de gaten houden. Al die andere fratsen maken het alleen maar nodeloos ingewikkeld.

Inge O schreef: maar ik ben wel heel kordaat gaan verbieden, en vooral eerst geleerd dat hij moest komen als hij geroepen werd. en gezien je niet én naar je baasje kan komen, én tegelijkertijd de andere kant uit achter een kat kan aanrennen, was het snel gedaan met kat-jagen.

Precies. Dat heb ik ook gedaan toen ik Patries kreeg, mijn anderhalf jarige kattenhatende terrier Katten=afblijven. Heel erg duidelijk.

Sunnybunny schreef:

Inge O schreef: maar ik ben wel heel kordaat gaan verbieden, en vooral eerst geleerd dat hij moest komen als hij geroepen werd. en gezien je niet én naar je baasje kan komen, én tegelijkertijd de andere kant uit achter een kat kan aanrennen, was het snel gedaan met kat-jagen.

Precies. Dat heb ik ook gedaan toen ik Patries kreeg, mijn anderhalf jarige kattenhatende terrier Katten=afblijven. Heel erg duidelijk.

oke en hoe heb je dat dan gedaan??

heb vanmorgen een paar keer een blikje met schroeven erin achter hem aangegooid,maar het intereseerd m echt helemaal niks!
bijme roepen op het moment dat hij achter de katten aan zit gaat ook nog niet lukken,omdat ik hem het comando hier nog aan het leren ben.misschien kan ik hem een apart commando leren voor bij de katten?dat ik bijv heel hard "poes" roep en hem dan uitbundig beloon als hij bij me komt?of is dit erg omslachtig en kan ik hem beter op zn donder geven als hij erachter aaan gaat en gewoon heel hard nee brullen?

chuckie schreef:
heb vanmorgen een paar keer een blikje met schroeven erin achter hem aangegooid,maar het intereseerd m echt helemaal niks!
bijme roepen op het moment dat hij achter de katten aan zit gaat ook nog niet lukken,omdat ik hem het comando hier nog aan het leren ben.misschien kan ik hem een apart commando leren voor bij de katten?dat ik bijv heel hard "poes" roep en hem dan uitbundig beloon als hij bij me komt?of is dit erg omslachtig en kan ik hem beter op zn donder geven als hij erachter aaan gaat en gewoon heel hard nee brullen?

Dat blikje gaat echt niet werken, zet dat maar even weg. Je timing moet daar zo ongelooflijk goed voor zijn dat het bijna onmogelijk is. Bovendien is het gewoon heel naar voor je pup van net tien weken om blikjes met schroeven naar zijn hoofd te krijgen.

Probeer zeker van je zaak te zijn. Als je pup merkt dat je het ECHT meent, dan gaat het werken. Niet na 1 keer, en misschien ook niet na 10 keer, maar die elfde keer zie je waarschijnlijk echt resultaat. Het mag gewoon niet, je moet daar streng in zijn en vooral heel consequent! Dus ook niet die ene keer als je eigenlijk aan het telefoneren bent, en ook niet die ene keer als je net de deur open moet doen.

Succes en sterkte ermee!

Ik heb Jack destijds geleerd dat poes = liggen (hij snapte toen ZIT nog niet) = de hemel inprijzen en een frolicje of een stuk kaas. Hij vond de katten ook heel erg interessant en stoof er op af zodra ze beneden kwamen. Hij heeft trouwens nooit gehapt ofzo, hij sloofde zich alleen maar vreselijk uit om Vrienden te worden met de katten. Legde heel schattig speeltjes voor ze neer en ging dan met z'n kont omhoog staan blaffen. Bij Tijger leverde dat hem regelmatig een hijs op, en Timber heeft heel lang boven gewoond. Maar toen het poes=liggen=lekkers er eenmaal inzat ging het al ietsjes beter.

Achteraf gezien vind ik het wel knap van mezelf dat ik hem dat heb kunnen leren , en het zat er echt goed in, hij ging zelfs buiten op straat liggen als hij een kat zag, en dan helemaal blij naar mij kijken omdat er weer eten kwam. Okee, zodra het frolicje erin zat wilde hij natuurlijk alsnog naar de katten (binnen en buiten) toe, maar dat rustmomentje vond ik toch ideaal om de kat in kwestie even de kans te geven weg te lopen / een hogere plek te zoeken, zodat ze niet gingen rennen met Jack erachteraan.

Lilo kon vanaf dag 1 goed met de katten, vooral omdat de katten niet bijster onder de indruk waren van zo'n klein hondje en gewoon bleven zitten als zij erop af huppelde. Haar enige probleem is dat ze vreselijk wild stoeit met Pippipoes, maar dat schijnt normaal te zijn.

heb hem vanmorgen al een paar keer op zn donder gegeven toen hij op ze af wou stormen.dus echt heel hard nee gebruld en als hij toch doorging heb ik hem snel vastgepakt en op de grond gedrukt.als ik nu zn naam roep en dan nee brul,dan kijkt ie me aan,komt naar me toe,dan klik ik en krijgt hij wat lekkers.hij heeft het toch al aardig snel door dacht ik zo!!bedankt voor jullie tips!!

chuckie schreef:heb hem vanmorgen al een paar keer op zn donder gegeven toen hij op ze af wou stormen.dus echt heel hard nee gebruld en als hij toch doorging heb ik hem snel vastgepakt en op de grond gedrukt.als ik nu zn naam roep en dan nee brul,dan kijkt ie me aan,komt naar me toe,dan klik ik en krijgt hij wat lekkers.hij heeft het toch al aardig snel door dacht ik zo!!bedankt voor jullie tips!!

Nog een tip: als hij na je brul naar je toe komt, roep dan heel enthousiast en hoog zijn naam met daarbij iets van 'hierrrrrr'. Anders denkt hij straks dat een boze brul 'hier' betekend.

miekmiek schreef:

chuckie schreef:heb hem vanmorgen al een paar keer op zn donder gegeven toen hij op ze af wou stormen.dus echt heel hard nee gebruld en als hij toch doorging heb ik hem snel vastgepakt en op de grond gedrukt.als ik nu zn naam roep en dan nee brul,dan kijkt ie me aan,komt naar me toe,dan klik ik en krijgt hij wat lekkers.hij heeft het toch al aardig snel door dacht ik zo!!bedankt voor jullie tips!!

Nog een tip: als hij na je brul naar je toe komt, roep dan heel enthousiast en hoog zijn naam met daarbij iets van 'hierrrrrr'. Anders denkt hij straks dat een boze brul 'hier' betekend.

ik geef hem idd eerst een brul,en als hij dan naar me omkijkt dan zeg ik "kom maar" en dan komt ie netjes en heel blij bij me.was ik er bij vergeten te zetten,zou anders idd een beetje raar effect geven .het gaat op het moment zo goed dat beiden katten weer beneden komen,volgens mij hebben ze door dat hij nu in toom gehouden wordt.