Volwassen hond doet raar na komst nieuwe pup
Geplaatst: 09 mar 2006 10:08
Ik heb een hond van nu vier jaar, kruising Bouvier/Labrador.
Hij is op zeven maand oude leeftijd op hondenschool aangevallen door een oudere reu, en heeft toen problemen gehad, ttz hij gromde en blafte op alle honden. Nazes maand werken met de halti is dat weer verbeterd, maar tegen de tidj dat hij tussen alle hondne kon lopen en weer ontspannen was is het helaas weer gebeurd, hij netjes aande halti , een onaangelijnde hond uit een andere groep heeft hem toen zwaar gekwetst, want hoewel ik hem loste, heeft een toeschouwer het in haar hoofd gehaald zijn leiband op te halen en hij kon zichdus niet verweren.
BIj behendigheid bleef het allemaal goedgaan, gehoorzaamheid kon ik niet meer doen, want in die lessen gebeurde het en was hij te gestressed.
Uiteindelijk toen van de gehoorzaamheid zes nieuwe reuen naar de agility kwamen zijn we er mee opgehouden omdat hij er te zenuwachtig van werd. Maar met de tijd is het wel verbeterd, hij kan nu voorbij andere honden zonder grommen, zolang ze maar niet in z'n ogen staren.
Dit even als achtergrond info.
Nu heeft m'n zus sedert anderhalf jaar een blonde labradorteef. En daar komt hij erg goed mee overeen, en ze ravotten als gekken als ze op bezoek komt. Ook m'n oppashhond is een blonde lab gecastreerde reu(net als zijn vader was) en ook daarmee gaat het redelijk goed. M'n ma had een Lhasa Apso teefje en al zolang hij haar kent (zijn hele leven want zij is 12) mag die hem bijten en afblaffen, hij vindt ze zalig...
Sedert een half jaar heeft mijn zus een boxer erbij. En dat klikt blijkbaar niet. Want al van de eerste keer dat hij haar zag, snauwt hij haar af , verbaal dan wel, maw als ze te dicht komt blaft hij tot ze weggaat, en als ze achter hem aangaat rent hij weg blaft waar nodig en zet zich afzijdig... ALs de lab erbij isspeelt hij met de lab maar niet met de boxer.
De laatste tijd deed ik zem et drie spelen en na een tiental minuten tolereerd hij wel datze meerent, en hij ontspant meer, maar hij negeert ze verderen concentreert op de labrador.
Nu wilde ik al geruime tijd een Shiba Inu.
Ik had ze al eens in de stad tegengekomen en Rusty reageerde er goed op.
Het was wel een teefje, maar ik had liever een reutje, zeker bij Rusty.
Nu was ik onlangs toevallig een Shiba tegengekomen van toen 17 weken, die op die leeftijd nog steeds in een bak houtschaafsel zat. Hij was op 15 weken blijkbaar van het Oostblok overgekomen, gevaccineerd, gechipt en met nog twee zusjes. Hij was erg schuw, zelfs bijterig als je hem wilde pakken, hoewel eht zusje vrolijk en speels meteen in de handen beet etc...
Nu hadden we voorkeur voor een reu en een rustige hond en dat angstige kan er nog uitgaan dus hebben we hem meegenomen na overleg ( het was hij of een reutje van 8 weken ergens anders)
Rusty hed in de winkel bij het ruiken van al de pups iets raars: hij stond te kwijlen dat he haast kon dweilen daar. Nu heeft hij dat nog wel als hij iets ruikt onderweg dus ik dacht met al die geurtjes...
Hij gunde de pup echter geen blik waardig.
Onderweg de pup even ergens een plasje laten doen, maar toen kwam het herkenbare shiba geluid: hij kreeg een paniekaanval toen hij het riempje om zijn nek voelde. Hij ging gillen en beet zelfs als we hem oppakten. Toen meteen weer kalm... Rusty echter was niet gerust met dat gegil.
THuisgekomen gaat hij steeds weg van de pup. Als hij ligt en de pup rent rond, dan ligt hij te grommen en als de pup te dich komt (laat zeggen binnen een meter of iets ruimer) dan blaft hij goed door van weg joh....
ALs de pup dan toch komt, dan gaat hij elders liggen.
Hij wil niet meer in zijn mand omdat de bench van de pup daar staat, al slaapt de pup. Hij wil niet meer buiten voor te rennen, tenzij de pup in zijn bench zit, hij wil niet eten als hij denkt dat de pup loszit...
Vandaag waren we even uit huis geweest en zaten ze alleen binnen. Rusty was aan de venster gaan liggen omdat de pup te veel aan zijn bench zat. Vanavond moetn ze gaan slapen, en Rusty bleef jammeren. Ik ga kijken en hij zit weer te kwijlen. BIj inspectie van zijn banch bleek de kleine daar in gepoept te hebben achteraan over het randje... Hebhet uitgekuist met dettol, maar hij wilde er niet meer in, andere deken en al in gelegd, maarnu zit hij er recht in, en zit nog steeds te kwijlen hoewel alles schoon is.
Ik wordt bijna moedeloos van mijn oudste hond zo depressief te zien, en ik snap niet waarom hij zo'n raar gedrag heeft.
Het grommen en snauwen dat vat ik nog ivm rangorde bepaling, maar het kwijlen, het de pup niet eens willen bekijken, het wegkruipen zelfs buiten als de pup ook rondloopt... dat is erg raar.
Mijn beide broers hebben elk drie reutjes die er niet gelijk zijn gekomen en buiten af en toe een grom en de rangordebepaling door is goed te vechten is daar alles ok.
Is het omdat het hondj zo klein is en Rusty van jongaf weet dat pupjes voorzichtig moeten behandeld worden? Kan mijn hond niet met kleine hondjes tenzij ze andermand hond zijn?
Ik heb de kleine pas drie dagen maar ga er echt spijt van krijgen als mijn ventje er zo van afziet...
Sorry voor het intussen lange verhaald maar wilde genoeg achtergrond info geven.
PS: Met de zes katten heeft onze oudste geen probleem, als hij eet, zal hij wel is grommen als ze afkomen, maar als die kat dan zijn kop in dat bord steekt laat hij de kat wel eten...
Hij is op zeven maand oude leeftijd op hondenschool aangevallen door een oudere reu, en heeft toen problemen gehad, ttz hij gromde en blafte op alle honden. Nazes maand werken met de halti is dat weer verbeterd, maar tegen de tidj dat hij tussen alle hondne kon lopen en weer ontspannen was is het helaas weer gebeurd, hij netjes aande halti , een onaangelijnde hond uit een andere groep heeft hem toen zwaar gekwetst, want hoewel ik hem loste, heeft een toeschouwer het in haar hoofd gehaald zijn leiband op te halen en hij kon zichdus niet verweren.
BIj behendigheid bleef het allemaal goedgaan, gehoorzaamheid kon ik niet meer doen, want in die lessen gebeurde het en was hij te gestressed.
Uiteindelijk toen van de gehoorzaamheid zes nieuwe reuen naar de agility kwamen zijn we er mee opgehouden omdat hij er te zenuwachtig van werd. Maar met de tijd is het wel verbeterd, hij kan nu voorbij andere honden zonder grommen, zolang ze maar niet in z'n ogen staren.
Dit even als achtergrond info.
Nu heeft m'n zus sedert anderhalf jaar een blonde labradorteef. En daar komt hij erg goed mee overeen, en ze ravotten als gekken als ze op bezoek komt. Ook m'n oppashhond is een blonde lab gecastreerde reu(net als zijn vader was) en ook daarmee gaat het redelijk goed. M'n ma had een Lhasa Apso teefje en al zolang hij haar kent (zijn hele leven want zij is 12) mag die hem bijten en afblaffen, hij vindt ze zalig...
Sedert een half jaar heeft mijn zus een boxer erbij. En dat klikt blijkbaar niet. Want al van de eerste keer dat hij haar zag, snauwt hij haar af , verbaal dan wel, maw als ze te dicht komt blaft hij tot ze weggaat, en als ze achter hem aangaat rent hij weg blaft waar nodig en zet zich afzijdig... ALs de lab erbij isspeelt hij met de lab maar niet met de boxer.
De laatste tijd deed ik zem et drie spelen en na een tiental minuten tolereerd hij wel datze meerent, en hij ontspant meer, maar hij negeert ze verderen concentreert op de labrador.
Nu wilde ik al geruime tijd een Shiba Inu.
Ik had ze al eens in de stad tegengekomen en Rusty reageerde er goed op.
Het was wel een teefje, maar ik had liever een reutje, zeker bij Rusty.
Nu was ik onlangs toevallig een Shiba tegengekomen van toen 17 weken, die op die leeftijd nog steeds in een bak houtschaafsel zat. Hij was op 15 weken blijkbaar van het Oostblok overgekomen, gevaccineerd, gechipt en met nog twee zusjes. Hij was erg schuw, zelfs bijterig als je hem wilde pakken, hoewel eht zusje vrolijk en speels meteen in de handen beet etc...
Nu hadden we voorkeur voor een reu en een rustige hond en dat angstige kan er nog uitgaan dus hebben we hem meegenomen na overleg ( het was hij of een reutje van 8 weken ergens anders)
Rusty hed in de winkel bij het ruiken van al de pups iets raars: hij stond te kwijlen dat he haast kon dweilen daar. Nu heeft hij dat nog wel als hij iets ruikt onderweg dus ik dacht met al die geurtjes...
Hij gunde de pup echter geen blik waardig.
Onderweg de pup even ergens een plasje laten doen, maar toen kwam het herkenbare shiba geluid: hij kreeg een paniekaanval toen hij het riempje om zijn nek voelde. Hij ging gillen en beet zelfs als we hem oppakten. Toen meteen weer kalm... Rusty echter was niet gerust met dat gegil.
THuisgekomen gaat hij steeds weg van de pup. Als hij ligt en de pup rent rond, dan ligt hij te grommen en als de pup te dich komt (laat zeggen binnen een meter of iets ruimer) dan blaft hij goed door van weg joh....
ALs de pup dan toch komt, dan gaat hij elders liggen.
Hij wil niet meer in zijn mand omdat de bench van de pup daar staat, al slaapt de pup. Hij wil niet meer buiten voor te rennen, tenzij de pup in zijn bench zit, hij wil niet eten als hij denkt dat de pup loszit...
Vandaag waren we even uit huis geweest en zaten ze alleen binnen. Rusty was aan de venster gaan liggen omdat de pup te veel aan zijn bench zat. Vanavond moetn ze gaan slapen, en Rusty bleef jammeren. Ik ga kijken en hij zit weer te kwijlen. BIj inspectie van zijn banch bleek de kleine daar in gepoept te hebben achteraan over het randje... Hebhet uitgekuist met dettol, maar hij wilde er niet meer in, andere deken en al in gelegd, maarnu zit hij er recht in, en zit nog steeds te kwijlen hoewel alles schoon is.
Ik wordt bijna moedeloos van mijn oudste hond zo depressief te zien, en ik snap niet waarom hij zo'n raar gedrag heeft.
Het grommen en snauwen dat vat ik nog ivm rangorde bepaling, maar het kwijlen, het de pup niet eens willen bekijken, het wegkruipen zelfs buiten als de pup ook rondloopt... dat is erg raar.
Mijn beide broers hebben elk drie reutjes die er niet gelijk zijn gekomen en buiten af en toe een grom en de rangordebepaling door is goed te vechten is daar alles ok.
Is het omdat het hondj zo klein is en Rusty van jongaf weet dat pupjes voorzichtig moeten behandeld worden? Kan mijn hond niet met kleine hondjes tenzij ze andermand hond zijn?
Ik heb de kleine pas drie dagen maar ga er echt spijt van krijgen als mijn ventje er zo van afziet...
Sorry voor het intussen lange verhaald maar wilde genoeg achtergrond info geven.
PS: Met de zes katten heeft onze oudste geen probleem, als hij eet, zal hij wel is grommen als ze afkomen, maar als die kat dan zijn kop in dat bord steekt laat hij de kat wel eten...
Het is sowieso een slecht idee om een hond van 17 weken het huis in te brengen bij je hond die niet de gemakkelijkste is met andere honden, en dan ook nog een reu. Een hond van 17 weken is geen pup meer in de ogen van je oudere hond. Nu heb je dus een slecht (niet) gesocialiseerde Shina Inu uit het Oostblok in huis gehaald. Je zegt dat je al lang een Shiba Inu wilde, heb je dan nooit eens je verdiept in het ras? Ik vrees dat je een groot probleem in huis hebt gehaald en sorry, maar dat had je kunnen weten als je ook maar even wat nagevraagd of opgezocht had. 
