Het HondenForum

Sinds afgelopen zaterdag hebben wij een tweede hond geadopteerd.
Hij ( Bono ) is 2,5 jaar , een reu en ontzettend zacht van karakter.
Onze hond ( Bas ) is bijna 7 jaar, wel dominant maar ook lekker rustig, en altijd gewend om alle aandacht te krijgen in huis.

Nu is Bas ( heel logisch ) natuurlijk niet blij met deze " indringer " in huis, maar hij duldt hem wel. Alleen mag Bono niet teveel aan zijn lijf komen, want dan kan Bas weleens grommen. Spelen doen ze dus niet, maar dat hoeft ook niet.

We merken dat de houding van Bas tegenover ons ook verandert, wanneer wij met Bas willen knuffelen en Bono is ook in de buurt, dan gromt hij naar ons ! En natuurlijk de diepe zuchten en verwijtende blikken wanneer Bono een keertje aandacht van ons krijgt. We hebben overigens wel Bas steeds als eerste aangehaald en daarna Bono. Ook met een koekje geven, krijgt Bas altijd eerst.

Vanmorgen zijn ze voor het eerst 3 uur alleen thuis gebleven, en dit is goed gegaan. Ik kreeg de tip om de honden nu eens niet gelijk te begroeten, maar ze te negeren,dus ik heb ze genegeerd, geen van beiden aangekeken, en gewoon eerst mijn ding gedaan.

Nu is mijn vraag :

Moet ik dit nu blijven doen, dus beiden eventjes negeren, en niet meer zo enthousiast Bas als eerste begroeten ? Dit omdat hij dus naar ons begint te grommen, wanneer wij met hem willen knuffelen ?

Ik vind dit heel moeilijk, want we hebben gezegd dat we Bas en Bono 2 a 3 maanden de tijd willen geven om aan elkaar te wennen, en wanneer het karakter van Bas gaat veranderen, dat we toch een ander thuis gaan zoeken voor Bono. Maar we zijn nu al helemaal gehecht aan Bono !

Dus heeft iemand tips over hoe we hier nu het beste mee om moeten gaan, graag !!!

p.s. hier 2 foto's van Bas en Bono : Bas staat links en Bono rechts. Bono is ook een stukje groter dan Bas, dit zal ook een bedreiging lijken voor Bas, helaas.
( als je op de foto klikt, dan verschijnt de grotere in beeld )

Ik zou er niet teveel vanuit gaan dat de eerste hond ok per definitie de baas is. Waar leidt je dat uit af? Of wil je dat graag?

Zijn de honden gecastreerd? Allebei of maar 1 of zelfs geen?

Je loopt nl het risico dat de honden bij een streng opgelegde rangorde wel prima functioneren als je in de buurt bent maar eenmaal samen alleen neemt toch de meest sterke/dominante/slimme hond het over en dat kan problemen geven als de andere hond door eerdere bemoeienis het te hoog in de bol heeft gekregen.

Kijk vooral naar houding wat betreft de oren. Beagles hebben zowiezo meestal de staart rechtop dus de oren en de overall houding geven meer doorslag. De hond met de hoogste houding tijdens interactie zal hoogstwaarschijnlijk de baas zijn. Hebben ze ook wel eens een lage staart dan kan je kijken naar de staartdracht. De hond die als ze samen lopen, samen snuffelen of met mekaar bezig zijn, de hoogst gedragen staart heeft zal met veel kans de hoger geplaatste hond zijn.

Reuen hebben meestal ook wel wat tijd nodig om bevriend te raken. De reuen die ik kende die later pas samen zijn gezet hebben allemaal een maand of 2-8 nodig gehad met hun ups en downs onderling. Beagles zijn meutehonden en dus in principe goed in staat samen te leven

Geef ze gewoon de ruimte en tijd om aan de nieuwe situatie te wennen. Sommige honden hebben meer tijd nodig dan andere. Toen Storm bij ons kwam (als pup) was Twister hier helemaal niet blij mee. Twister ging ons negeren maar wel spelen met Storm. Dit heeft wel 6 maanden geduurd voordat Twister weer naar ons toe kwam en zijn knuffelmoment weer kwam vragen. Hij had heel wat tijd nodig. Maar nu is het goed.

Ze moeten hun plaats vaststellen en daar kan tijd overheen gaan.

Wij negeren ook de honden als we thuis komen. Meestal na 5 minuten zeggen we gedag en is er tijd voor een knuffel. Dit hebben we eigenlijk altijd al gedaan. Ik vindt het nl. niet handig als je je handen vol hebt en er komen 2 enthousiaste honden op je afgestormd om je te begroeten. Ik ben de leider en bepaal wanneer het tijd is om te begroeten.