Het HondenForum

Over Bram

Met andere honden gaat het heel veel beter. Honden die hij een keer of 2/3 gezien heeft begroet hij enthousiast, en onderdanig (bek-likken, buikje tonen, lage kwispel). Vreemde honden begint hij steeds meer uit zichzelf even gedag te zeggen; hij komt nog wel soms tussen onze benen in zitten, maar minder. Alleen als er erg veel honden zijn blijft hij daar zitten, maar dat is ook nogal indrukwekkend voor zo'n toch al wat onzekere dwerg. Meestal lopen we dan gewoon even door, opzoek naar een wat kleiner groepje.

Alleen, als hij heel erg schrikt, of het idee heeft erg veel steun te krijgen blaft/gromt hij naar vreemde honden. Niet echt erg agressief; hij gaat ook absoluut niet helemaal uit zijn stekker, maar hij gromt/blaft wel.
Hij doet dat
1) Als hij op mijn arm zit en een andere hond komt hem aanstaren, of aanblaffen.
2) Als we helemaal alleen in een afgesloten stukje van het bos zijn en er komt opeens een andere hond uit de bosjes zetten.

Wat we nu zoveel mogelijk doen is Bram op de grond zetten als er in verte een hond nadert, zodat hij gewoon rustig onderdanig begroet i.p.v te gaan (angst?) grommen/blaffen.
Als die andere hond opeens verschijnt en Bram zit op de arm en gaat blaffen/grommen dan zetten we hem direct neer. Of we daar goed aan doen weet ik niet helemaal, maar het is ook niet de bedoeling dat hij leert dat hij veilig vanaf de arm andere honden kan proberen weg te blaffen.
9 van de 10 keer als hij op de grond gezet wordt begroet hij die andere hond direct normaal. Als die andere hond naar hem blijft blaffen vindt het het eng en probeert met de staart uit de krul weg te kruipen of tussen onze benen te komen zitten. (dit soort honden mijden we dus zoveel mogelijk, maar je kan niet alles 'regiseren')

Oh ja, als het een hond betreft waarvan ik weet dat hij niet echt vriendelijk is lopen we door (met Bram dus op de arm of in de tas), en dan houdt Bram ook wel direct op.

Nou ja, wat doen we hiermee? Voor zover ik kan zien is het echt bluffen wat hij doet. Dat verklaard ook waarom hij het alleen maar doet als hij zich gesteunt, en 'hoger' voelt. Of als hij zich de blubber schrikt omdat er opeens een andere hond uit de bosjes komt zetten.
Maar goed, helemaal gewensd is het niet

Inge O schreef:ik denk niet dat er pupjes zijn die in alle situaties naar alle vreemde honden zelfzeker reageren, daar ben je immers pupje voor. voor mij valt dit dus onder totaal normaal verlegen-puppie-gedrag, wat ook bijna altijd vanzelf overgaat (in normale omstandigheden).
ongewenst gedrag zou ik het dus niet noemen, niet bij een ienemienie puppie van 12 weken .
ik zou er dus niks aan doen .

Nou, dat stelt wel weer gerust

Ik zie dan al helemaal een volwassen Coton van 5 kilo voor me die blaffend achter een Labje aanrent :N:

Maar dat is dus ook iets wat gewoon 'uit kan doven' als hij zekerder wordt? (wat wel de bedoeling is natuurlijk).

Inge O schreef:

Moos schreef: Maar dat is dus ook iets wat gewoon 'uit kan doven' als hij zekerder wordt? (wat wel de bedoeling is natuurlijk).

ja hoor, naarmate hij zelfzekerder wordt zeker wel (en dat zal hij, dat zie je toch nu al gebeuren?).
natuurlijk moet zo'n gedrag niet aangemoedigd of uitgelokt worden, maar jij bent zo ongeveer wel de laatste persoon waarbij ik me dat voorstel .

hahahaha, nee, ik sta niet te roepen "kijk die kleine nou stoer zijn, goed zo Bram!"

En hij wordt steeds wat zekerder inderdaad, dus als dat zich nou voortzet.

Toen Saffie nog een pup was was ze vaak ook een beetje bang voor sommige honden, maar dat is nu zo goed als over.
Het probleem dat we nu hebben is dat ze dolblij naar elke hond rent die ze ziet en dan spruitjes in de oren heeft

Ik denk eerlijk gezegd ook dat het helemaal goed gaat zoals het nu gaat, Marloes...

Ik herken dit gedrag als hetzelfde gedrag als het hondje van mijn buurvrouw, ook een Cotonnetje
Alleen heeft zij volgens mij hier en daar de fout gemaakt om haar hondje verkeert te belonen waardoor hij in mijn ogen banger is als nodig is.

Frederique schreef:Ik herken dit gedrag als hetzelfde gedrag als het hondje van mijn buurvrouw, ook een Cotonnetje
Alleen heeft zij volgens mij hier en daar de fout gemaakt om haar hondje verkeert te belonen waardoor hij in mijn ogen banger is als nodig is.

Da's ook "toevallig". Is dat ook een reutje?

Bram heeft zich vandaag ongelooflijk uitgesloofd in het bos, compleet met andere honden uitdagen en zwemmen in de vijver :N:
Dus wat dat betreft gaan we echt heel goed. Nu alleen nog dat blaffen op de arm weg zien te krijgen (of hem nooit meer dragen )

Voor zover ik hem heb meegemaakt is het gewoon een leuke, vrolijke pup. Ik kan me zo voorstellen dat hij op de arm gromt omdat hij niet weg kan... En ook op de grond zullen de meeste honden echt wel doorhebbend dat het puppengebluf is en hem negeren of wellicht terecht wijzen...maar ook dat hoeft geen probleem te zijn Denk ik...

Overigens wil je Ted, die zich op de grond toch vrij normaal gedraagt, ook niet meemaken als ik haar op de arm kennis laat maken met andere honden. Dat vindt ze doooooodvervelend omdat ze niet weg kan en dan gaat ze extra snauwen en blaffen. Idem wanneer ze aan de riem zit en er een loslopende hond even enthousiast kennis komt maken, dat vind ze gewoon onprettig, dan kan ze niet weg. Dus dat gedrag op de arm vind ik eigenlijk heel logisch en verklaarbaar, hij 'groeit' zodra jij hem optilt...