Het HondenForum

Hi,

Casper, golden reu van bijna 5, is geen held met kinderen. Hij heeft er nix mee, en ook nix tegen zullen we maar zeggen.

Nu hebben we hier een aantal kinderen in de buurt, ongeveer een jaar of 11/12, die helemaal dol zijn op zijn lieve koppie. Ze willen hem graag uitlaten en wat mij betreft is dat OK. Ze doen wat oefeningetjes met hem, hebben hem zowel los als aan de riem, eigenlijk op zich allemaal prima.

Ik ben de eerste paar keer mee gegaan en heb uitgelegd welke commando's hij kent, dat ze hem niet mee mogen trekken etc. en ook om de interactie tussen kids en cas te bekijken. Ging allemaal goed dus nu komen ze regelmatig aan de deur om Cas mee "uit" te nemen.

Nu vandaag hetvolgende, bel gaat, kids aan de deur en Cas komt ze begroeten, alleen... hij wil niet mee... gaat liggen op de mat en wilde alleen naar buiten als ik mee liep. Wel knuffelen met de kids, vrij onderdanig voor zijn doen, maar mee lopen .
Uiteindelijk heb ik hem commando zit en wacht gegeven, ik ben naar binnengegaan met de mededeling naar de kids dat we het 1 keer zo gaan proberen, maar dat als hij niet mee wilt dat hij dan bij mij blijft. Ik verwachtte er niet veel van maarrr m'neer liep met ze mee. Eerst even twijfelen maar met wat koekjes en knuffels draafde hij weg met de kids.

Terug gekomen, alles goed, al kwispelend komt hij aan gerend, gaat keurig zitten voor zijn koekie, geen probleem.

Het voorval heeft me wel aan het denken gezet, doe ik er verstandig aan om Casper (in eerste instantie een beetje tegen zijn wil...) mee te geven aan de kinderen?

Zolang alles goed en probleemloos ging had ik geen bedenkingen, maar begin nu te twijfelen...

Wat zouden jullie doen?

Misschien niet helemaal eerlijk dat ik antwoord, want ik zou mijn hond nooit aan kinderen meegeven Maar ik probeer objectief te blijven . Je schrijft dat zijn onderdanige houding je direct al verbaasde; dat zou er op kunnen wijzen dat er iets gebeurd is de vorige keer? Iets wat de kinderen je misschien niet durfden te vertellen? Ik zou ze lekker in de tuin of zo met je hond laten spelen of de kinderen mee laten gaan als je hem zelf uitlaat. Als hij niet wil waarom zou je hem dan mee laten gaan, alleen om de kinderen te plezieren? Dan nemen ze zelf maar een hond als ze groot zijn

Gr. Marijke

Ik zou mijn hond ook niet meegeven met de kinderen als hij dat niet wil.

Ook ik zou mijn honden niet met kinderen meegeven.

Niet doen hoor, dat is vragen om brokken en misschien wel bijten. Mijn dochter liet op die leeftijd de Cairn van de buurvrouw uit, dat was echt wel vertrouwd, maar wij hebben ook gezien dat hij een keer aan de lijn werd voortgesleurd en gerukt door een ander kind en toen gaf de buurvrouw hem gelukkig nooit meer mee aan andere kinderen. De hond geeft zelf al aan dat hij het niet wil.

Anne

Ook hier worden de honden niet meegeven aan buurtkinderen!
Hebben hier dikwijls aan de deur gestaan, maar nee geen vreemde kinderen zomaar met je honden laten lopen.'

ook hier zou het een nee zijn..

Mvg Britt

Ik laat mijn hond ook niet meegaan met de buurtkinderen.
Al is hij nog zo gek met kinderen ik vind het een akelig iets. Je weet nooit wat er kan gebeuren en ik zou er geen rust bij hebben.

Ik ben het met mijn voorgangers eens, bovendien als er wel wat gebeurd.
Een vervelende ervaring voor jou hond en hij paniekt de volgende keer.
Jij mag z"n gedrag weer goed trainen.

Het is misschien wat anders, als je op een groot veld kijkt vanuit je kamer, en ziet ze met z"n allen met de bal spelen.

groetjes van Elly

Bedankt voor de antwoorden, mijn gevoel zegt ook voortaan alleen meegeven als ik zelf even mee kan. Ik weet niet wat er is gebeurd maar heb toch het idee dat er zich vorige keer iets heeft voorgedaan. Het was alleen nogal vreemd dat hij, zodra ik uit zicht was, wel vrolijk mee liep, (heb hen vanuit het raam een heel stuk met hem zien wandelen) vandaar de twijfel. Misschien is het nl. wel iets in mijn houding waardoor hij vandaag zo reageerde...?

Maar even voor de goede orde, aangezien sommigen al snel eigen conclusies trekken; het gaat hier niet om vreemde kinderen.
Het gaat hier om kinderen (2) die hij kent, die ik ook ken en waar hij dagelijks mee in aanraking komt. Ik ben eerst zelf mee gegaan en heb hen heb geleerd hoe "Casper werkt" etc. Dus niet dat jullie denken dat ik mijn hond zomaar uitleen aan elk vreemd kind dat hier aan de deur hangt omdat er een leuke hond is

Ook hier wordt Dinah niet meegegeven. Zelfs met m'n eigen vader, heb ik het soms moeilijk om haar mee te geven. Ik weet nl. dat ze eigenlijk vooral naar mij luistert. M'n vriend vraagt haar wel elke wandeling hoe het toch komt, dat ze bij mij veel braver is dan bij hem. Dinah is nog puber, met alle bijhorende puber-manieren. Waar ik het meeste schrik voor zou hebben, is dat ik ze soms moeilijk mooi bij mij kan houden, als er de ene of andere hond passeert met wie ze wel eens een snuffel wil doen, of als er een kat/fazant/... in de buurt zit. Ik zie de kindjes al met hun buik over de straat slepen, achter dinah aan... :N:

Mijn buurmeisje van een jaar of 13 is gek op honden en andere dieren. Ze verzorgt de katten bij de andere buren als die op vakantie zijn en ik zie haar met verschillende honden uit de buurt weleens lopen. Zelf kunnen ze geen huisdieren hebben, omdat haar moeder allergisch is. Wel hebben ze af en toe de jonge labrador van haar opa te logeren, waar zij dan voor zorgt. Wat ik dan zie gebeuren vanuit mijn raam stemt mij niet vrolijk. Ze laat de hond los op het grasveld voor onze deur dat aan drie kanten omgeven is door een weg, de hond luistert niet waarop het meisje gaat gillen en krijsen naar het beest. Als het beestje dan uiteindelijk naar haar toekomt, krijgt hij nog een paar petsen voor z'n koppie. Ook is het wel voorgekomen dat ik net de deur uit wilde gaan met mijn honden, en de labrador vanaf het grasveld de weg overstormde en bij mij in de hal stond. Ik heb haar al verschillende keren proberen uit te leggen dat het gevaarlijk is een hond die niet luistert bij de weg los te laten en dat je honden niet moet slaan en zeker niet als ze uiteindelijk bij je komen, maar het heeft weinig geholpen.
Ik weet zeker dat ze echt wel gek is op honden, maar begrijpen doet ze er weinig van. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt haar (of een ander kind van die leeftijd) mijn honden mee te geven.

hier worden honden niet meegegeven aan kinderen, hoe leuk of vertrouwd die kinderen ook zijn.
Ik vind het ook nogal onverantwoord, want al is jouw hond de braafste hond op aarde, wat als jouw brave hond een andere hond tegenkomt die wel graag even een potje wil vechten. Laat je dat aan kinderen over?

casper schreef:Nu hebben we hier een aantal kinderen in de buurt, ongeveer een jaar of 11/12,

Ik zou mijn hond alleen in noodgevallen aan buurtkinderen meegeven, maar dan moeten ze wel flink wat ouder zijn dan 11 of 12 :N:

Nee, niet doen. Mijn dochter liep op die leeftijd veel met de hond van de buurvrouw. De buurvrouw gaf de hond ook wel eens aan andere kinderen mee en ik heb een keer de meisjes gevolgd die hem uitlieten (gewoon omdat ik het niet vertrouwde) Rukken aan de riem, de hond werd meegesleurd er werd "foei" gezegd als het beestje even snuffelde en daarna werd hij aan een paaltje gebonden terwijl de meisjes gingen spelen op het speelplaatsje :N: Dat aan de buurvrouw verteld en ze heeft de hond ook nooit meer aan een ander meegeven.

Als de hond al zelf aangeeft niet mee te willen lijkt het me duidelijk dat er niet zo'n leuke dingen gebeuren af en toe. Kinderen kunnen erg onvoorspelbaar zijn. Maar als je toch persé wil, volg ze eens een paar keer stiekem en kijk hoe het gaat, ik denk dat je schrikt. Af en toe tref je wel een kind wat echt goed met honden kan en ook al maken ze misschien eens een fout, dat doen de eigenaren ook. Maar kinderen kunnen echt op een heel nare manier gaan bazen over een hond. Echt gemeen zijn. Om die reden zou ik ook nooit mijn peuter van twee aan een stel buurkinderen van 10-12 hebben meegegeven.



Anne

Als je twijfel bij je hond ziet zou ik hem niet meegeven, er kan iest gebeurt zijn waardoor hij hun toch niet helemaal vertrouwt...let wel kinderen van 11/12 zijn niet de meest verantwoordelijke kinderen, dat snappen ze nog niet.
Ik zou alleen hun met de hond klaten wandelen als ik daarzelf bij zou zijn.
Je hond geeft zelf aan dat hij niet wil dus dat is wel een teken die je zeker niet moet negeren.

Jacqueline

Kgeef zoweiso mn hond nooit aan iemand anders mee.. Speelt ook mee dat hij pas 8 maanden is.
In de meer dan 6 maanden dat ik hem nu heb, heeft hij 2 keer met iemand gelopen, zonder mij erbij of mn man.De 1e keer was mn nichtje, die gek op dieren is en zelf 16 is, maar ook zij mocht m pas meenemen nadat ik zelf eerst een paar keer meegelopen was.
De 2e keer gaf ik m aan mn broertje mee, die een jaar jonger is dan ik, maar dat zal ik nooit meer doen.
Kheb m nooit met Boomer zien lopen, maar als ik zie hoe hij m behandelt als we thuis zijn, zelfs in mijn eigen huis, dan vind ik het niet prettig.

Ik geef mijn honden ook nooit mee aan kinderen. Ze mogen met Kiera spelen als ik aan het wandelen ben, ze mogen haar ook even vasthouden (als ik ernaast loop) maar verder niks. 's Zomers kwam ik weleens 4 kinderen tegen, eentje met een Duitse Herder, een met een Golden Retriever, en volgens mij twee Franse Bulldogs. Die kinderen gingen dan "hondentraining" doen. Ik kon ze van 200 meter afstand horen schreeuwen en gillen tegen die honden, en echt lief gingen ze er niet mee om. Vervolgens viel die Duitse Herder Kiera steeds aan. Bij de derde keer ben ik flink boos op dat meisje geworden en heb tegen haar gezegd dat ze maar tegen haar moeder moest zeggen dat ze die hond niet zelf kon uitlaten (ze kreeg hem niet terug als ie Kiera aanviel)
Sindsdien ontweken ze me, en heb ze ook een hele tijd niet meer zien wandelen eigenlijk.

Kinderen zijn onvoorspelbaar. Ze willen met je hond wandelen, dan zien ze een vriendinnetje, gaan ze spelen en de hond wordt vergeten. Even stoer doen tegen een jongetje uit de klas, hond wordt de dupe. Ook kan ik me niet voorstellen dat jouw hond die kinderen als "baas" ziet. En ook al is jouw hond de liefste hond, hij kan aangevallen worden, en wat moeten die kinderen doen bij een vechtende hond?

Ik zou gewoon zelf meelopen. Kun je zelf toezicht houden.

mijn buurvrouw gaf haar hond ook altijd met buurtkinderen mee
tot dat de hond een keer ergens van schrok en uit zijn halsband glipte en onder een auto kwam hond was op slag dood

Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn honden mee te geven aan kinderen als ik er niet bij ben.
Er zal maar eens een panieksituatie ontstaan (vechtpartij met een andere hond bv), hoe reageren ze dan?
Nika ging voorheen regelmatig mee naar mijn werk, de kinderen mochten haar dan ook wel commando's geven (oefeningetjes die ik ze had voorgedaan, zit, af, terugsturen naar de riem etc) of met een balletje in de tuin spelen maar ik was altijd in de buurt om toezicht te houden.

Ik merk dat velen hun twijfels hebben over de combinatie honden en kinderen , toch ben ik van mening dat het goed is om kinderen te leren hoe ze met dieren om moeten gaan. Verzorging, voeding, leren wat wel verstandig is en wat niet, uitleg krijgen over de signalen die een hond afgeeft etc. Hoe kan je anders verwachten dat zij, als ze ouder worden, wel weten hoe ze met hun dieren om moeten gaan? Vroegah toen ik die leeftijd had, had ik ook ouderen om mij heen die mij uitleg gaven over de omgang met mijn hond, konijn, hamster en paarden. Ik ben hen er nog dankbaar voor, heb leren kijken en luisteren, en ben hierdoor een betere baas voor mijn hond nu ik ouder ben. Daarom loop ik ook vaak mee en leg dingen uit aan deze twee kinderen.

In tegenstelling tot de honden van sommigen die gereageerd hebben, is Cas juist wel gewend om met anderen mee te gaan. Mijn vader, de buurman, een vriendin van mij, nemen hem regelmatig mee als ze gaan wandelen. Wandelen met hond is tenslotte veeeeel leuker
Dus Cas wordt regelmatig uitgenodigd voor een strandvakantie of lekkere boswandeling. (Hij gaat vaker op vakantie dan wij )

Casper is een ideale hond om dit mee te doen. Hij vindt mensen en honden leuk, luistert zeer goed, ook naar anderen, en vindt het heerlijk om voor je te "werken" en oefeningetjes te doen. Meestal ben ik er bij als de kinderen Cas mee nemen, soms ook niet, zoals gisteren.

Daarom verbaasde me zijn reactie op de kinderen ook zo. Hij gaat dus ook vanaf nu niet meer alleen met hen mee, tenzij hij zelf aangeeft dat hij wil. Voortaan gewoon zelf mee en doorgaan met uitleggen aan de kinderen hoe ze met hem moeten omgaan.

Ik vind het ook heel goed om kinderen te leren met dieren om te gaan, maar daar blijf ik toch echt liever zelf bij...
Ook omdat Boomer nu aant puberen is, maar ik vertrouw hem wel, maar die kinderen niet altijd. OMDAT ze kinderen zijn en kinderen doen dingen als m aan een paal vastbinden om te kunnen spelen, of m te straffen,a lelen omdat hij iets doet wat ze op dat moment niet willen, terwijl het het volgende moment wel mag, of alleen maar om te laten zien dat zij de baas zijn.
Zelfs als ik bij mijn zus ben, die een baby heeft van 10 weken, laat ik m niet in dezelfde kamer met mn zus en de baby als ik er niet bij ben.
Omdat hij niet naar mijn zus luistert, omdat ze geen overwicht op m heeft. Hij vind die baby geweldig, maar mag m bijvoorbeeld niet likken, wat hij wel graag wil doen. Verder deinst hij terug als de baby een beweging maakt, maar ja, als hij iets doet wat mn zus niet wil en hij luistert niet.. Heb je kans dat mn zus m bang maakt.

Daan schreef:hier worden honden niet meegegeven aan kinderen, hoe leuk of vertrouwd die kinderen ook zijn.
Ik vind het ook nogal onverantwoord, want al is jouw hond de braafste hond op aarde, wat als jouw brave hond een andere hond tegenkomt die wel graag even een potje wil vechten. Laat je dat aan kinderen over?

Helemaal mee eens!
Je kan een kind niet de verantwoording over een hond geven.
Een kind kan niet handelen in bepaalde situaties.
Neem zoals Daan schrijft bijv. een vechtpartij of de hond schrikt en rukt zich los, of ... of ... of ... enz. enz.
Een kind (en soms ook volwassenen) weten/kunnen niet handelen in bepaalde situaties.
Een kind zou er nog een trauma aan overhouden.
Kortom mijn mening....niet doen of zelf meegaan, zodat het onder toezicht is.

casper schreef:Ik merk dat velen hun twijfels hebben over de combinatie honden en kinderen , toch ben ik van mening dat het goed is om kinderen te leren hoe ze met dieren om moeten gaan. Verzorging, voeding, leren wat wel verstandig is en wat niet, uitleg krijgen over de signalen die een hond afgeeft etc. Hoe kan je anders verwachten dat zij, als ze ouder worden, wel weten hoe ze met hun dieren om moeten gaan? Vroegah toen ik die leeftijd had, had ik ook ouderen om mij heen die mij uitleg gaven over de omgang met mijn hond, konijn, hamster en paarden. Ik ben hen er nog dankbaar voor, heb leren kijken en luisteren, en ben hierdoor een betere baas voor mijn hond nu ik ouder ben. Daarom loop ik ook vaak mee en leg dingen uit aan deze twee kinderen.

In tegenstelling tot de honden van sommigen die gereageerd hebben, is Cas juist wel gewend om met anderen mee te gaan. Mijn vader, de buurman, een vriendin van mij, nemen hem regelmatig mee als ze gaan wandelen. Wandelen met hond is tenslotte veeeeel leuker
Dus Cas wordt regelmatig uitgenodigd voor een strandvakantie of lekkere boswandeling. (Hij gaat vaker op vakantie dan wij )

Casper is een ideale hond om dit mee te doen. Hij vindt mensen en honden leuk, luistert zeer goed, ook naar anderen, en vindt het heerlijk om voor je te "werken" en oefeningetjes te doen. Meestal ben ik er bij als de kinderen Cas mee nemen, soms ook niet, zoals gisteren.

Daarom verbaasde me zijn reactie op de kinderen ook zo. Hij gaat dus ook vanaf nu niet meer alleen met hen mee, tenzij hij zelf aangeeft dat hij wil. Voortaan gewoon zelf mee en doorgaan met uitleggen aan de kinderen hoe ze met hem moeten omgaan.

je kunt kinderen een hoop leren, maar ik doe dat niet ten koste van de hond.
mijn kinderen zijn vreselijk verwend met 2 heerlijke honden in huis, ze mogen er mee spelen, krijgen de basisregels mee, leren nog een hoop over opvoeding, en het interpreteren van gedrag, en verder mogen ze dat zelfstandig gaan doen als ze volwassen zijn met hun eigen honden.

Ik wilde die honden, dus ik loop er mee.

casper schreef:Ik merk dat velen hun twijfels hebben over de combinatie honden en kinderen , toch ben ik van mening dat het goed is om kinderen te leren hoe ze met dieren om moeten gaan. Verzorging, voeding, leren wat wel verstandig is en wat niet, uitleg krijgen over de signalen die een hond afgeeft etc. Hoe kan je anders verwachten dat zij, als ze ouder worden, wel weten hoe ze met hun dieren om moeten gaan?.

Daar ben ik het mee eens maar dan wel als het eigen kinderen betreft. Een kind van 11 kan een Golden niet houden in geval van nood, alleen al daarom zou ik de hond niet meegeven.

Mijn zoon van 11 mag niet met Buffy wandelen en mijn dochter van destijds 12 mocht niet alleen met onze pup wandelen. Ze zijn echt te jong op die leeftijd. Zijn ze eenmaal een jaar of 14 dan is het een ander verhaal. Onder begeleiding is prima natuurlijk, maar niet alleen.

Anne

Mijn bullen zijn met de kinderen in de buurt opgegroeid en bekend met ze, maar ik zal ze nooit meegeven wel als ik erbij ben lopen ze mee maar nooit zonder toezicht. je weet nooit wat er gebeurt.

Voor de zekerheid zou ik voortaan meegaan. Kinderen kunnen rare dingen doen, zeker als volwassenen er niet bij zijn. Niet gemeen bedoeld, maar meer onder het mom van even kijken wat de hond doet als ik dit doe. Een schrikreactie vinden ze vaak om te lachen.. omdat het zo grappig is hoe hij dan doet...
Nee, ik zou hem niet meer meegeven, maar meegaan en dan vanaf een afstandje eens kijken wat ze doen. Hebben de kinderen het gevoel dat ze toch met m wandelen en kan jij overzien en ingrijpen als het nodig is.

Ik heb wel eens in t verleden mn andere hond(Happy)met mn nichtjes meegegeven(10&13),maar dat mogen ze niet meer sinds ik heb gemerkt dat ze haar een pets op haar koppie gaven om niks,of idd aan een paaltje vastbonden om te spelen,of dat ze gingen stoer doen tegenover vriendjes,moet er ook niet aan denken wat er gebeurd als er een gevecht tussen 2 honden komt.
Ze mogen haar alleen nog uitlaten als ik er naast loop,en als ik iets niet vertrouw neem ik de lijn over.
King krijgen ze al helemaal niet,die is moeilijker te houden,en luistert alleen naar mij.
Als we samen met de honden lopen mogen ze Happy dus wel vasthouden,en ik loop dan met King,maar als er iets verkeerd dreigt te gaan,kan ik de riem zo weer overnemen!
In t verleden mochten buurtkinderen Happy altijd van mn ma meenemen,sinds ik opmezelf woon en Happy heb,laat niemand behalve ik en mn vriend de honden uit,zonder mijn toezicht.
Raad t andere ook niet aan,een kind kan niet in zn eentje verantwoordelijkheid dragen voor een huisdier vind ik.

Niet mee zonder dat ik er bij ben
Een hondje uit de buurt wilde ook niet meer mee met kindertjes van een straat verder. Het bleek dat ze wel leuke oefeningetjes met hem deden, maar niet het geduld opbrachten om het rustig aan te leren. Dus een snauw en een tik vanwege hun ongeduld
Baasje heeft de hond niet meer meegegeven
Nettie

Ik zou mijn honden echt nooooooooit aan kinderen meegeven. Ik geef ze zelfs niet aan volwassenen mee. De enige die ze meekrijgen zijn mijn moeder, zusje (ik schrijf wel zusje, maar ze is 18) en vader, die vertrouw ik er wel mee. Maar voor de rest ben ik veeeeeeel te bang dat er iets met ze gebeurt onderweg.