Het HondenForum

Basco was toen we hem net kregen erg gevoelig. Als ik op Kira mopperde dan ging hij al plat op de grong liggen en piste zelfs 1 keer van zich af.
Nu doet hij dat nooit meer want hij heeft wel vertrouwen dat er niet meer gebeurt dan mopperen en hetraakt hem verder niet.
Nu was hij laatst aan het snuffelen en luisterde voor geen meter. Om hem te laten schrikken gooide ik de riem naast hem in de bosjes. De reactie die ik kreeg was een hond die zich de rambam schrok en de rest van de wandeling naast me kroop. Heel naar gezicht
Ook nu weer, ik was bezig met iets in de keuken en Basco stond achter me te kijken wat ik aan het doen was. Opeens schoot mijn hand los en naar achteren en sloeg ik hem dus heel hard tegen zijn bek aan. Hij schrok zich weer rot en ging met zijn ogen weggedraaid plat liggen. Zo zielig...
Zou dit enkel een heel gevoelig karakter zijn of wijst dit toch op nare ervaringen in het verleden denken jullie?
Ik ben bang dat als hij zulke ervaringen opdoet (ook al gaat dat perongeluk) hij zijn vertrouwen in ons verliest.
Carmen

Ik denk dat jou gedrag hierin heel belangrijk is. Ik zou het gooien met dingen en eventueel straffen achterwegen laten, ik denk dat je bij hem met je stem genoeg kan bereiken. En als er per ongeluk iets gebeurd waar hij van schikt, dan zou ik gewoon heel neutraal blijven. Je kunt niet voorkomen dat hij schikt, je kunt hem wel vertrouwen geven dat er daarna gewoon weer rust is en er geen erge dingen gebeuren.

Of het karakter is of dat er dingen uit het verleden meespelen, dat weet ik niet.

Mijn hondje is ook een beetje timide/bescheiden. Als er iets onverwachts gebeurt (als ik bijvoorbeeld per ongeluk m'n sleutels op d'r kop laat vallen of in de keuken een bord te pletter gooi) dan roep ik 'vergissing!'.
Dat kent ze inmiddels goed, en als het weer eens gebeurt (ik ben niet erg handig ) en ik roep 'vergissing', dan komt ze me kwispelend troosten

tekkel schreef:Mijn hondje is ook een beetje timide/bescheiden. Als er iets onverwachts gebeurt (als ik bijvoorbeeld per ongeluk m'n sleutels op d'r kop laat vallen of in de keuken een bord te pletter gooi) dan roep ik 'vergissing!'.

Das wel een goed idee... Knegeer het meestal als hij ergens van schrikt wat helemaal niet belangrijk is..
Een keer is een wndelstok omgevallen, sindsdien is hij bang van de stok. Maar als hij aant spelen is en hij gooit per ongeluk iets tegen de stok, valt die natuurlijk ook om. Int begin schrok hij zich een ongeluk en wilde niet meer spelen, maar ik negeerde het.
Als hij m nu per ongeluk omgooit, kijkt hij naar mij, ik negeer m en vervolgens gaat hij heel voorzichtig en behoedzaam zn speelgoed bij de stok weghalen, alsof dat ding uit zichzelf om kan vallen..

Ik heb ook zo'n hond. Die liep op cursus naast me, alsof ze zeggen wilde "je gaat me toch niet wéér slaan" :N:
Als Pieter en ik woorden hebben weet ze niet waar ze het moet zoeken. En we hebben haar vanaf pup, dus ik weet zeker dat er niets naars in haar jeugd is gebeurd. Hand opsteken naar de buuf aan de overkant kan al genoeg zijn om haar ineenkrimpend aan mijn voeten te laten liggen

Met dat vertrouwen verliezen zal het wel loslopen denk ik. Ik geef hem als dit gebeurt een commando. Ik vraag hem dan vriendelijk te gaan zitten en als hij dat doet dan knuffel ik hem lekker. Hij is dan helemaal blij dat ik niet meer boos ben, wat ik helemaal niet was
Ik ben gek op molossers dat zijn van die stoere honden Basco moet het woord stoer nog uitvinden

Carmen schreef:Ik vraag hem dan vriendelijk te gaan zitten en als hij dat doet dan knuffel ik hem lekker. Hij is dan helemaal blij dat ik niet meer boos ben, wat ik helemaal niet was

Hier ook zo

Carmen schreef:Ik ben gek op molossers dat zijn van die stoere honden Basco moet het woord stoer nog uitvinden

Ah joh, tere zieltjes zijn goed voor je beschermingsdrang. Voel je jezelf erg stoer dat je zo'n teer zieltje weer gelukkig kunt maken

Marion. schreef:

Carmen schreef:Ik vraag hem dan vriendelijk te gaan zitten en als hij dat doet dan knuffel ik hem lekker. Hij is dan helemaal blij dat ik niet meer boos ben, wat ik helemaal niet was

Hier ook zo

Carmen schreef:Ik ben gek op molossers dat zijn van die stoere honden Basco moet het woord stoer nog uitvinden

Ah joh, tere zieltjes zijn goed voor je beschermingsdrang. Voel je jezelf erg stoer dat je zo'n teer zieltje weer gelukkig kunt maken

Ik doe hem gewoon een spijkerband om dan lijkt het nog wat

Carmen schreef:Ik doe hem gewoon een spijkerband om dan lijkt het nog wat

Psies

Hier nog een bangerikje. Simba schiet van elk onverwacht hard geluid kruipend over de grond achter het tvkastje. En als ik mijn stem verhef, bv tegen mijn zusje ofzo, dan denkt hij ook dat hij op zijn kop krijgt.

Ik vind het altijd zo zielig. Het lijkt net of ik hem mishandelt heb ofzo dat hij zo bang is, maar das echt niet het geval. En ik heb hem sinds pup dus weet zeker dat hij ook ergens anders niet mishandeld is. Ik denk dat hij gewoon wat schrikachtiger is uitgevallen

Hier nog zo'n bange poeperd Moritz dus
Nu komt dit bij hem wel door zijn verleden hoor, maar heel soms schaar ik het toch onder 'aanstelleritis'

Laatst kwam mijn schoonmoeder langs en Moritz is dus echt stapelgek op haar. Ze geeft hem een vriendelijk klopje op zijn kont en hij schrikt zich echt helemaal gek en ging in een hoekje liggen
Ik was er even niet bij, maar ze voelde zich hartstikke schuldig en ging hem troosten.

Nu is het bij Moritz het beste om heel luchtig te doen en als dit soort dingetjes gebeuren dan zeg ik dus op heel luchtige toon zoiets van 'stel je niet zo aan joh' en ga hem soms een beetje (leuk) pesten.

Maar m'n schoonmoeder zat dus helemaal in de stress en jammerde maar 'en ik bedoelde het alleen maar goed en nu denkt hij dat ik hem sla'

Stang schreef:Hier nog zo'n bange poeperd Moritz dus
Nu komt dit bij hem wel door zijn verleden hoor, maar heel soms schaar ik het toch onder 'aanstelleritis'

Laatst kwam mijn schoonmoeder langs en Moritz is dus echt stapelgek op haar. Ze geeft hem een vriendelijk klopje op zijn kont en hij schrikt zich echt helemaal gek en ging in een hoekje liggen
Ik was er even niet bij, maar ze voelde zich hartstikke schuldig en ging hem troosten.

Nu is het bij Moritz het beste om heel luchtig te doen en als dit soort dingetjes gebeuren dan zeg ik dus op heel luchtige toon zoiets van 'stel je niet zo aan joh' en ga hem soms een beetje (leuk) pesten.

Maar m'n schoonmoeder zat dus helemaal in de stress en jammerde maar 'en ik bedoelde het alleen maar goed en nu denkt hij dat ik hem sla'

Ja aanstelleritis denk ik ook wel eens. Ik ben eens ietsjes op zijn teen gaan staan. Nou hij schreeuwde alsof zijn teen werd verbrijzeld :N: ik schrok me dood, terwijl hij daarna gewoon weghuppelde om te gaan wandelen
Terwijl Kira een keer vast heeft gezeten in het wiel van een fiets over de kop vlogg. Een grote jaap in haar poot, helemaal dik en ze piepte niet eens. Kijk das nou een echte bikkel