Het HondenForum

Hallo!
Floortje, de teckel van mijn moeder (78), is een paar weken geleden op 16 jarige leeftijd overleden. Mijn moeder kon niet tegen het alleen zijn, en nu heeft ze Joep: 8 maanden oud; bij een fokker vandaan uit een kennel.... en het valt tegen.
Hij is erg aan haar gehecht geraakt binnen een week, maar duldt geen 'vreemden'.. Hij bijt van zich af als je te dichtbij komt. Verder is hij absoluut niet zindelijk. Hij doet alles binnen; zelfs in zijn bench. Buiten doet hij niets en na lange wandelingen is het eerste wat hij binnen doet......je raadt het al! Kortom:
Alle tips zijn welkom!!!!
Alvast bedankt!

Mijn moeder geeft niet snel op hoor, dus dat is de laatste optie! Bedankt voor je reactie...

Hoe goed is je moeder te been?
Voor de zindelijkheid zie ik geen andere optie dan iedere 15 minuten naar buiten en belonen als hij buiten iets doet.

Het grommen en blaffen naar vreemden is natuurlijk onacceptabel. Dus veel contact brengen met mensen die niet bang voor hem zijn en hem proberen te leren dat andere mensen leuk zijn.
Dus ergens op de grond gaan zitten met een grote zak koekjes en hem die geven als hij braaf bij je komt.

Persoonlijk denk ik dat het beter is om het hondje niet bij een 78 jarige te houden maar goed, als dat een laatste optie is....

Mijn moeder is goed ter been en we hebben duidelijke afspraken gemaakt. Als er iets met haar is kan hij zo lang bij mij logeren, maar dan moet hij niet meer bijten natuurlijk! Je tip over het uitlaten is een goede. Ik denk dat er nu teveel tijd tussen zit. Ik merkte vanmiddag al dat hij steeds vaker naar me toe kwam toen ik koekjes had, maar hij beet ondertussen mijn zoon 'out of the blue'. Morgen ga ik even een gesprekje aan met de fokster waar Joep vandaan komt. Misschien heeft zij ideeen....
Bedankt voor zover!

Ik zou je zoon even bij hem weghouden. Zeker als je zoon nog jong is (jonger dan een jaar of 12 bedoel ik dan)

Een hond ziet kinderen standaard als ranglagere en dat is prima, maar door zijn "winnaars" ervaringen door je zoon te bijten leert hij het natuurlijk niet af.

Loopt het hondje ook al mee aan de riem? Anders zou ik daar ook snel mee gaan beginnen en drukkere plekjes opzoeken. Bijvoorbeeld een winkelstraat. Hondje op de arm en zolang hij rustig blijft krijgt hij lekkers, dat langzaam uitbouwen zodat hij zelf wandelt zonder willekeurige voorbijgangers in hun kuiten te bijten

wij hebben ook een teckel van 8maanden, het heeft ook even geduurd voor ie zindelijk was, vooral snachts (dat gaat nu redelijk goed)

dickie blaft vaak naar vreemde mensen, maar dan als ie aan de riem loopt, niet als hij thuis is. hij waakt wel, als er iemand komt, eerst blaffen maar als hij weet wie het is of als diegene al binnen is dan maakt het niet zoveel uit, dan gelijk spelen en kwispelen.

ik zou inderdaad proberen om 'drukke' plekken op te zoeken. dat scheelt bij dickie ook, loop je in een winkelstraat loopt ie te kwispelen.

en inderdaad vaak naar buiten gaan, want dat leren ze heel snel (vooral als ze met koekjes beloont worden)

succes

Zou je moeder op jongehondencursus kunnen met het hondje?

Dit is heel prettig; jullie reacties! Mijn zoons zijn 15 en 17, dus geen kleine kinderen meer. Vandaag heeft Joep voor het eerst buiten gepoept!
2x!
Nu het plassen nog... Zagen we het gister even niet meer zitten, misschien gloort er hoop aan de horizon. Ik ga mijn moeder adviseren met hem naar het dorp te wandelen. Aan de riem lopen doet hij keurig.

Ze had een bench gekocht op advies van anderen, maar 's nachts had hij die helemaal onder gepoept. Vannacht heeft mijn moeder hem weer mee naar boven genomen en heeft hij de hele nacht rustig in de mand geslapen.
En de actie met de zak met koekjes lijkt me ook een dapper plan.
Meer tips?? Welkom![/img]

Kijk het begin is gemaakt
Het kan trouwens zijn dat de hond toch gestresst is geweest in de bench. En stress zorgt voor een snellere stoelgang. Heel goed dat je moeder hem gewoon mee naar boven heeft genomen
Uiteindelijk wordt iedere hond zindelijk, het zit nl niet in de aard van een hond om zijn eigen nest (dus je moeders huis) te bevuilen.

Veel blijven belonen en ongelukjes negeren gaat uiteindelijk gewoon werken.
Oh ja en als de ongelukjes opgeruimd worden, dan is het het beste om de hond even af te leiden met een speeltje of zo. De hond moet nl niet gaan denken dat hij stiekem moet gaan plassen. Dan ben je nog verder van huis.

Ook langzaam beginnen met het geven van eenvoudige commando's (wellicht met een clicker) kan de band hechter maken met Joep en de mensen om zich heen. Dat is best lastig te trainen omdat een hond eigenlijk maar 1 baas heeft. Maar toch, als er ooit iets met je moeder is komt Joep bij jou in huis dus ik zou er zelf voor kiezen om Joep ook al wat dingen te leren zodat hij dan ook een beetje luistert naar jou.

Maar stapje voor stapje en niet teveel willen en verwachten, dan gaat het mis.

was er even een opleving: nu is het echt mis. Hij is niet zindelijk; elk kwartier naar buiten...maar alles doet hij binnen.
Vanmiddag begon hij te braken. Een enorme klont lange wormen kwam er uit.....
Morgen bel ik de fokker.....Dit gaat niet goed.

Oh jee! Niet wachten hoor. Maar hup naar de dierenarts.
Hij zit blijkbaar helemaal vol met wormen en dat kan gevaarlijk zijn.

Hij is dus gewoon ziek, geen wonder dat zindelijk worden nog moeizamer gaat.

ris schreef:was er even een opleving: nu is het echt mis. Hij is niet zindelijk; elk kwartier naar buiten...maar alles doet hij binnen.
Vanmiddag begon hij te braken. Een enorme klont lange wormen kwam er uit.....
Morgen bel ik de fokker.....Dit gaat niet goed.

De arme stakker is doodziek, niet te lang wachten

ris schreef:was er even een opleving: nu is het echt mis. Hij is niet zindelijk; elk kwartier naar buiten...maar alles doet hij binnen.
Vanmiddag begon hij te braken. Een enorme klont lange wormen kwam er uit.....
Morgen bel ik de fokker.....Dit gaat niet goed.

Morgen de fokker bellen als je hond helemaal stijf staat van de wormen.

Wormenkuur erin, nu! En morgen meteen naar de da. Tenzij die fokker je hond op wonderbaarlijke wijze op afstand beter kan maken natuurlijk.

We zijn vandaag terug gegaan naar de fokker. En daar onderging Joep een ware metamorfose...Hij was vrolijk, deed enthousiast naar de ander honden; begroette iedereen met gekwispel......
We waren met stomheid geslagen....was dit de bange bijter en poepert die we de afgelopen 2 weken hadden gezien?
Het was meteen duidelijk; Joep had heimwee en klampte zich vast aan mijn moeder , maar was verder bang voor alles wat hij tegen kwam. We hebben hem daar achter gelaten en woensdag gaan we terug om een pup van 8 weken op te halen.......
Mijn moeder was opgelucht; de fokker ook en Joep al helemaal!
Wordt vervolgd...Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

Ik moet er eerlijkgezegd niet aan denken om op die leeftijd nog aan een puppy te beginnen! :N: Waar moet ie heen als ik kom te overlijden? Kan ik nog de energie opbrengen om met zo'n enerverende opvoeding te beginnen? En als ik dan perse een hondje zou willen hebben, zou ik een oudje uit het asiel halen! Maar dat is natuurlijk mijn mening! En als 't niet lukt met deze puppy, gaat ie dan ook terug naar de fokker?

Ik ben ongeveer half zo oud als je moeder (ik lieg hier een beetje ), maar ik moet er niet aan denken om nog aan een tekkelpupje te beginnen :N:

Als ik ooit nog aan een nieuwe hond begin, wordt het een rustig tiepetje uit een asiel

Het zou me dan gaan om de gezelligheid in huis, en de prettige wandelingen in de sjeune natoer, en vooral niet om nachtelijke pis-uitstapjes, puppycursussen, socialiseringsperikelen, gemolde interieurs enz.

ris schreef:Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

Als ze na een paar weken Joep al moet bijslapen, doet ze er verstandig aan nog eens drie keer over een pupje na te denken

ris schreef:We zijn vandaag terug gegaan naar de fokker. En daar onderging Joep een ware metamorfose...Hij was vrolijk, deed enthousiast naar de ander honden; begroette iedereen met gekwispel......
We waren met stomheid geslagen....was dit de bange bijter en poepert die we de afgelopen 2 weken hadden gezien?
Het was meteen duidelijk; Joep had heimwee en klampte zich vast aan mijn moeder , maar was verder bang voor alles wat hij tegen kwam. We hebben hem daar achter gelaten en woensdag gaan we terug om een pup van 8 weken op te halen.......
Mijn moeder was opgelucht; de fokker ook en Joep al helemaal!
Wordt vervolgd...Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

En je denkt dat het met de volgende pup wel goed zal gaan??

ris schreef:We zijn vandaag terug gegaan naar de fokker. En daar onderging Joep een ware metamorfose...Hij was vrolijk, deed enthousiast naar de ander honden; begroette iedereen met gekwispel......
We waren met stomheid geslagen....was dit de bange bijter en poepert die we de afgelopen 2 weken hadden gezien?
Het was meteen duidelijk; Joep had heimwee en klampte zich vast aan mijn moeder , maar was verder bang voor alles wat hij tegen kwam. We hebben hem daar achter gelaten en woensdag gaan we terug om een pup van 8 weken op te halen.......
Mijn moeder was opgelucht; de fokker ook en Joep al helemaal!
Wordt vervolgd...Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

tja... en de wormen? of waren die er spontaan ook niet meer?

:N:
Oeps, wat een reacties!
Allereerst is Joep meteen behandeld en natuurlijk niet aan zijn lot over gelaten. Toen we echter zagen hoe Joep daar veranderde en wat dus de oorzaak was van zijn zeer onrustige en angstige gedrag, was het voor ons meteen duidelijk.Joep was bij de fokker ook wel periodes in huis en zij herkende mijn verhaal dus helemaal niet toen ik haar belde. Vandaar dat we terug zijn gegaan met bovenstaand resultaat.
Ten tweede heeft mijn moeder veel ervaring met honden, dus ziet ze dit wel zitten. Als er iets met haar is, neem ik het over; daar zijn afspraken over gemaakt.
Ten derde is ze nog erg actief en kan het prima aan; het gedrag van Joep was erg extreem en hij was qua omvang ook een stuk groter dan het exemplaar wat er nu aan komt.
Ten vierde heeft ze 2x een wat ouder hondje uit het asiel gehad en dat kan ook moeizaam gaan en tot teleurstellingen leiden. Je moet daarin maar net geluk hebben.
Ik begrijp dat er hier en daar een wenkbrauw omhoog gaat bij het zien van dit verhaal, maar achteraf zijn we blij dat dit zo gegaan is en we goed hebben kunnen communiceren met de fokker.
We gaan met vol vertrouwen verder....

Nou met zo'n vangnet; lijkt me niets mis mee! Heerlijk voor je moeder. Ik denk dat vaak wordt onderschat wat ouderen aankunnen. Het grote gevaar is alleen of je de tijd krijgt om je hond zijn hele leven te kunnen verzorgen. Maar als daar zulke goede afspraken over zijn gemaakt en het hondje kan naar iemand toe die hij heel goed kent, lijkt mij een prima situatie. Ik heb tien jaar gewerkt als wijkverpleegkundige en me steeds weer verbaasd over tachtig jarigen die voor hun zieke partner zorgen, dag en nacht. Daar is de zorg voor een pupje, bij wijze van spreken, peanuts bij!

Gr. Marijke

ris schreef:We zijn vandaag terug gegaan naar de fokker. En daar onderging Joep een ware metamorfose...Hij was vrolijk, deed enthousiast naar de ander honden; begroette iedereen met gekwispel......
We waren met stomheid geslagen....was dit de bange bijter en poepert die we de afgelopen 2 weken hadden gezien?
Het was meteen duidelijk; Joep had heimwee en klampte zich vast aan mijn moeder , maar was verder bang voor alles wat hij tegen kwam. We hebben hem daar achter gelaten en woensdag gaan we terug om een pup van 8 weken op te halen.......
Mijn moeder was opgelucht; de fokker ook en Joep al helemaal!
Wordt vervolgd...Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

ooit nagedacht dat jou moeder niet het eeuwige leven heeft en waar gaat die hond dan heen?
en een pup van 8 weken is ook niet zindelijk hoor. als het mijn moeder betrof zou ik een ouder hondje halen uit een asiel wat bij een alleenstaand iemand heeft gewoont.

twinmamasilvia schreef:

ris schreef:We zijn vandaag terug gegaan naar de fokker. En daar onderging Joep een ware metamorfose...Hij was vrolijk, deed enthousiast naar de ander honden; begroette iedereen met gekwispel......
We waren met stomheid geslagen....was dit de bange bijter en poepert die we de afgelopen 2 weken hadden gezien?
Het was meteen duidelijk; Joep had heimwee en klampte zich vast aan mijn moeder , maar was verder bang voor alles wat hij tegen kwam. We hebben hem daar achter gelaten en woensdag gaan we terug om een pup van 8 weken op te halen.......
Mijn moeder was opgelucht; de fokker ook en Joep al helemaal!
Wordt vervolgd...Mijn moeder heeft even de tijd om bij te !

ooit nagedacht dat jou moeder niet het eeuwige leven heeft en waar gaat die hond dan heen?
en een pup van 8 weken is ook niet zindelijk hoor. als het mijn moeder betrof zou ik een ouder hondje halen uit een asiel wat bij een alleenstaand iemand heeft gewoont.

Die vraag heeft ze al beantwoord! Neem even de moeite om de hele topic te lezen!