Het HondenForum

Rex is zopas geëuthanaseerd, op éénjarige leeftijd.

Hier even het verhaal:

We (mijn ma, ik en Rex) waren net gaan spelen op een veldje achter ons met de bal. Was kei leuk, Rex had al de bijnaam "Rex Preud'homme" gekregen aangezien hij zo goed keepte. Aangezien hij naar t einde van de speelpartij weer veel met z'n poep over de grond schuurde, stelde ik m'n ma voor om z'n anaalkliertjes s proberen uit te knijpen. Zo gezegd zo gedaan! Mijn ma hield hem vast en ik deed z'n staart omhoog om een kijkje te nemen. Omdat ik gewoon ben om met jonge, groene dieren te werken , wilde ik hem eerst even rond z'n billetjes strelen om zo dichter bij de anus te komen (dus om hem geen schrik aan te jagen). Op het ogenblik dat ik z'n bil probeerde te strelen, viel hij me aan.
Hij ging de hoogte in en ik kon me beschermen door m'n arm uit te steken. Deze greep hij meteen, begon keihard te bijten en te grollen. Ik stond letterlijk met m'n rug tegen de muur. Mijn moeder kon hem van me aftrekken en meteen viel ie me terug aan. Eerst beet ie me in de hand, dan terug in m'n arm. De 2de keer dat m'n moeder hem van me aftrok, was de goede keer.

De schade bij mij viel nog mee, aangezien ik een dikke jas aan had:

-hand gezwollen + open gebeten (bloedde een beetje)
-arm is nu al dubbel zo dik + bloedt
-dan nog een paar kleine wondjes aan m'n andere hand

We hebben meteen de beslissing genomen hem te laten euthanaseren. Ik voel me wel erg rot op dit moment en doe niets dan janken, aangezien het zo'n toffe, prachtige hond was. Hij was altijd al erg dominant, dat wel. Maar twas alsof die hond 2 totaal verschillende kanten had. Na het voorval kwam hij me ook meteen likjes geven. Het was alsof de stoppen even doorsloegen, daarna was ie weer poeslief.

Wat hadden jullie gedaan in mijn plaats?

PS: Rex was een Mechelaar, reu, uit het asiel.

hadden jullie hem allang ?
en had hij dit gedrag al eens eerder vertoont?

Wat hadden jullie gedaan in mijn plaats?

Wat ik gedaan zou hebben als ik jou zou zijn weet ik niet want ik ken jou helemaal niet.

Wat ik je geadviseerd zou hebben als je me om raad zou hebben gevraagd voordat je hem in liet slapen weet ik wel.

Laat je hond en jullie situatie eens goed bekijken door iemand die echt weet waar hij/zij het over heeft.

Had ik diegene geweest dan zou ik pas nadat ik jullie situatie goed zou kunnen inschatten je iets geadviseerd hebben, misschien zelfs wel dat wat jullie nu gedaan hebben. Maar daarvoor zou het dus wel een uitzichtloze situatie moeten zijn geweest. Iets wat het meestal niet is.

Wel kan ik denk ik begrijpen dat jullie gedaan hebben wat je hebt gedaan.

Hoe dan ook, probeer vrede te hebben met wat jullie gedaan hebben, gedane zaken nemen namelijk geen keer.

Sterkte de komende tijd, wat je net allemaal hebt meegemaakt gaat je niet in de koude kleren zitten.

We hebben hem uit het asiel gehaald toen ie 5 maanden was. Hij was van bij het begin erg dominant. Mijn vader had ie ook al s gebeten, in z'n bil. En dat was ook een serieuze wonde.

Sylvie schreef:
Wat hadden jullie gedaan in mijn plaats?

Iets anders, maar ik ben jou niet, je kan het toch niet meer ongedaan maken.

Anne

Wil de hond schreef: Laat je hond en jullie situatie eens goed bekijken door iemand die echt weet waar hij/zij het over heeft.

We hebben hier al redelijk wat honden gehad, maar zoiets? Nog nooit meegemaakt.

Hij wilde me naar de keel vliegen. Als m'n moeder hem niet had vastgehad, dan had ik er erger aan toe geweest.

ik kan natuurlijk niet zeggen of ik hetzelfde had gedaan ik ken rex helemaal niet
Heb weleens een soortgelijke ervaring meegemaakt met onze eigen mechelaar kruising ook zeer dominant en heeft mij ook tot bloedens toe gebeten hij kon plotseling zo naar je uit vallen
We hebben hem tot zijn 6de gehad en hem toen inlaten slapen( niet vanwege de dominantie alleen)
Makkelijk zijn die beslissingen absoluut niet

sterkte in ieder geval voor de komende tijd

starfleet schreef: Iets anders, maar ik ben jou niet, je kan het toch niet meer ongedaan maken.

Heb jij kinderen? Stel dat ie jouw kind zo trakteert. Al goed dat ik vrij groot ben. Tien cm kleiner en hij had me bij de keel gehad.

Sylvie schreef: Heb jij kinderen? Stel dat ie jouw kind zo trakteert. Al goed dat ik vrij groot ben. Tien cm kleiner en hij had me bij de keel gehad.

Als jij vindt dat het de juiste beslissing dan is die toch goed voor jou. Ik had (vooralsnog) een andere beslissing genomen en op dat moment ook niet even zijn anaalklieren willen uitknijpen, dat is al wat ik zeg en jij vroeg daar naar wat anderen ervan vonden.


Anne

Je zegt 'iets anders'. Wat dan? En kan je dat ook beargumenteren?

Sylvie schreef:

Wil de hond schreef: Laat je hond en jullie situatie eens goed bekijken door iemand die echt weet waar hij/zij het over heeft.

We hebben hier al redelijk wat honden gehad, maar zoiets? Nog nooit meegemaakt.

Hij wilde me naar de keel vliegen. Als m'n moeder hem niet had vastgehad, dan had ik er erger aan toe geweest.

Ik vermoed dat ik in ieder geval tot de konklusie zou zijn gekomen dat Rex niet in een gezin zou thuis horen, dus ook niet in dat van jullie.

En denkelijk zou ik ook gevonden hebben dat hij geen hond was om nogmaals herplaatst te worden.

Helaas.

Sylvie schreef:Je zegt 'iets anders'. Wat dan? En kan je dat ook beargumenteren?

Als mijn hond zomaar uit het niets een paar keer heeft aangevallen dan zou ik haar ook laten inslapen, maar zoals jij het beschrijft was het niet helemaal een aanval uit het niets. Ik ken de hond verder niet en ik weet niet hoe jullie met hem omgingen verder, hij kan zich erg bedreigd hebben gevoeld op heet moment.

Sec, als het mijn hond was zou ik niet zo snel beslissen het dier te laten inslapen, ik zou daar langer over moeten nadenken en een gedragstherapeut hebben ingeschakeld enz.

Anne

Dit is toch achteraf gelul, waarom wil je hier nu over discussieren?

Zoek stok! schreef:Dit is toch achteraf gelul, waarom wil je hier nu over discussieren?

Omdat het een nogal ingrijpend voorval is geweest waar ze enorm mee in haar maag zit, misschien?

Hoe oud ben je, als ik vragen mag, Sylvie..??

Zoek stok! schreef:Dit is toch achteraf gelul, waarom wil je hier nu over discussieren?

ja dat vind ik ook, je kan er nu toch niks meer aan doen

starfleet schreef:en op dat moment ook niet even zijn anaalklieren willen uitknijpen, dat is al wat ik zeg en jij vroeg daar naar wat anderen ervan vonden.

Als ik het goed begrijp was ze dat niet aan het doen, maar aaide ze alleen nog maar zijn billen.

Maar ja, het doet er niet meer toe.

Als je doodsbang bent (met reden) voor je eigen hond, dan kan je twee dingen doen: terugbrengen naar het asiel of af laten maken.

Ik persoonlijk had het anders gedaan. Dus ik had de optie van herplaatsen overwogen of nog waarschijnlijker ik zou een gedragstherapeut inschakelen.

Maar daar heb je nu weinig aan.

Gaan jullie nu een andere hond uit het asiel halen?

Inge O schreef:jee, wat reageren jullie keihard zeg (behalve wil dan) - kunnen jullie je een béétje het impact van zoiets voorstellen, als je eigen hond waar je gek mee bent je zó erg aanvalt? dit was geen verdedigingshapje hé mensen, dat was het echte werk.

dat je daarover wil 'praten', lijkt dit zo onwaarschijnlijk ?

ben het helemaal met je eens , tis niet niks als je eigen hond je opeens grijpt

Ik vind het moeilijk om te zeggen wat ik zou doen omdat ik de hond niet ken, en de situatie is uit een verhaal zo moeilijk in te schatten. Maar wat Inge O zegt, ben ik het wel mee eens. Dit was niet zo maar een hap omdat de hond schrok ofzo. Dit was wel even meer dan dat.

Maar dan weet je nog als buitenstaander niet precies de reden dat de hond zo te keer ging. Het lijkt me in ieder geval niet mee vallen allemaal, en wens jullie sterkte. Vooral moeilijk voor je omdat hij daarna wel lief tegen je was. het lijkt me hartverscheurend zoiets.

Je afvragen of anderen het anders zouden doen, dat is niet zo goed denk ik voor je. Jullie hebben een beslissing genomen die voor jullie op dat moment het beste leek. Dat is al moeilijk genoeg.

Vandaar mijn vraag naar Sylvies' leeftijd....

Sylvie, je schrijft dat jij en je moeder de beslissing hebben genomen voor euthanasie. Dat zal geen makkelijke beslissing zijn geweest en vandaag heb je heel veel afschuwelijke dingen meegemaakt.

Ik kan je niet meer adviseren dan proberen hier zo goed mogelijk overheen te komen...Het is allemaal nogal wat...
Sterkte...

Pfff nou ik kan me wel voorstellen hoe je je voelt.
Afgelopen week ben ik ook uit het niets aangevallen door een hond, niet mijn eigen hond.

Wat dit voor een impact heeft, kan iemand die niet aangevallen is denk ik moeilijk voorstellen. Ik kan jou keus echt goed begrijpen en denk net zoals meerdere hier dat je vrede moet sluiten met de keuze die je hebt gemaakt. Achteraf praten is altijd een stuk makkelijker en je zult twijfelen van misschien was....
Maar daar heb je weinig aan, waarschijnlijk had je je hond al moeilijk durven vertrouwen of ergens op aan durven pakken, wat ook voor je moeder geld. En dat voelt een hond aan en kan hij helemaal met je weglopen. Al is dit natuurlijk ook voor iedereen anders, maar de kans zit er naar mijn idee wel dik in...

Maar alsjeblieft, sluit vrede met je beslissing. Heel veel sterkte in ieder geval!

Ik weet niet of ik de hond in had laten slapen, w.s. niet.
Ik 'ken' meer honden waarbij je niet zomaar 'even' aan bepaalde delen van het lichaam moet komen of ze grijpen je.
Toen ik jonger was (jaar of 15) wandelde ik altijd met een xherder/labrador die absoluut niet wilde dat je aan dr poten zat of ze pakte je. Uiteindelijk met heel veel geduld en 1,5 jaar verder was ik de enige (en de baasjes) die dr poten op konden tillen maar het bleef altijd uitkijken.

ik denk dat ik de hond herplaatst had (als tie inet meer zou passen in mijn gezin o.i.d.) bij iemand die weet wat het inhoudt een mechelaar te hebben en die de hond (mocht het dominantie agressie zijn) tijdens zo'n aanval de baas kan zijn.

dit vind ik echt diep triest voor de hond!!!!
je gaat je hond dan toch niet gelijk euthenaseren zeg!

Ik vind het vreselijk dat je dit gedaan hebt,echt heel erg!
Het kan toch dat je hond dat niet prettig vind daar?
heb je niet goed op je hond gelet ofzo?je let toch op de signalen van je hond op zo'n moment????
sorry maar vind dit echt diep diep triest dat je om zoiets je hond euthenaseerd...Oke herplaatsen NO Problemo,maar je ontneemt een 1 jarige hond gewoon zijn leven

gr Aimee

Heftig hoor! Zoals je het beschrijft is Rex aardig uit zijn dak gegaan tegen je en ik kan me voorstellen dat het vertrouwen op zo'n moment weg is in je hond.
Er kunnen allerlei begrijpelijke redenen zijn geweest waardoor Rex zo heeft gereageerd. Gelukkig reageren honden niet zomaar zo fel, anders zouden we nooit meer een hond kunnen inschatten of vertrouwen.
Wat de reden bij Rex is geweest is gissen. Pijn of angst voor pijn kan een reden zijn. Zeker bij grote en zelfverzekerde honden moet je altijd echt voorzichtig zijn als je iets gaat doen waarmee je ze misschien pijn kan doen of schrik kan aanjagen.
De situatie rond Rex hebben jullie duidelijk verkeerd ingeschat en daar zijn jullie allemaal slachtoffer van geworden.
Ik wens je erg veel sterkte met je verdriet en ik vind het heel erg wat er is gebeurd. Ik hoop dat jij je schrik wat kan verwerken en dit hele ingrijpende verhaal een plek kan geven.
Voor Rex is het over, die heeft nu geen besef meer.
Het is erg dat hij zo jong is gestorven.
Sterkte!

Je hebt iets verschrikkelijks meegemaakt en ik denk dat je pas kan beseffen hoe ingrijpend een dergelijk voorval is als je het zelf hebt meegemaakt.
Gelukkig heb ik nooit een dergelijk voorval met mijn honden meegemaakt.
Ik ben wel uit het niets aangevallen door een mechelaar, gelukkig viel de schade mee, slechts een fikse scheur in mijn broek, maar ik merkte wel dat ik totaal geen vertrouwen meer kon hebben in de betreffende hond.
Wat als dat mijn hond was geweest?
Verstandelijk gezien zeg ik dat ik een andere keuze zou hebben gemaakt als jij en je moeder gemaakt hebben, maar of dat ook zo zou zijn als het me echt zou overkomen? Geen idee.....

Sterkte...

Jemig zeg wat een vreselijke gebeurtenis.
Ik wens je veel sterkte want het lijkt me een verschikkelijk iets als je om die reden je hond moete laten inslapen!

Wat ik me alleen afvraag, hoe is het gegaan bij de dieren arts??
Ik neem aan dat je daar bent heen gegaan met je hond en dat de dierenarts toch wel ff wil weten waarom je wil dat je hond inslaapt!

Is hij niet een gesprek aan gegaan met jullie en had hij geen eventuele andere oplossing of advies?

Sylvie schreef:

starfleet schreef: Iets anders, maar ik ben jou niet, je kan het toch niet meer ongedaan maken.

Heb jij kinderen? Stel dat ie jouw kind zo trakteert. Al goed dat ik vrij groot ben. Tien cm kleiner en hij had me bij de keel gehad.

Ik snap wel dat je hier bevestiging komt zoeken dat je de goeie beslissing hebt genomen, maar dat is toch zinloos? Het is al gebeurd, en dan kunnen we er met z'n allen heel lang over gaan praten of het anders had gekund, maar dat verandert helemaal niks.

Hanneke2 schreef:

Sylvie schreef:

starfleet schreef: Iets anders, maar ik ben jou niet, je kan het toch niet meer ongedaan maken.

Heb jij kinderen? Stel dat ie jouw kind zo trakteert. Al goed dat ik vrij groot ben. Tien cm kleiner en hij had me bij de keel gehad.

Ik snap wel dat je hier bevestiging komt zoeken dat je de goeie beslissing hebt genomen, maar dat is toch zinloos? Het is al gebeurd, en dan kunnen we er met z'n allen heel lang over gaan praten of het anders had gekund, maar dat verandert helemaal niks.

Misschien wil ze gewoon even haar verhaal kwijt!!

Marja schreef:

Hanneke2 schreef:

Sylvie schreef:

starfleet schreef: Iets anders, maar ik ben jou niet, je kan het toch niet meer ongedaan maken.

Heb jij kinderen? Stel dat ie jouw kind zo trakteert. Al goed dat ik vrij groot ben. Tien cm kleiner en hij had me bij de keel gehad.

Ik snap wel dat je hier bevestiging komt zoeken dat je de goeie beslissing hebt genomen, maar dat is toch zinloos? Het is al gebeurd, en dan kunnen we er met z'n allen heel lang over gaan praten of het anders had gekund, maar dat verandert helemaal niks.

Misschien wil ze gewoon even haar verhaal kwijt!!

Nee, ze vraagt of het de juiste beslissing was.