Het HondenForum

Gistenavond heeft Biène, voor het eerst sinds een kleine 7 maanden, haar moeder weer gezien op de KNPV-club.

Nu is Biène een hond die naar honden die ze niet kent in eerste instantie gromt en blaft, ze lijkt altijd even nodig te hebben om "vertrouwen" te krijgen. Dat doet ze al sinds pup, als ze honden een paar keer gezien heeft is dat over en reageert ze gewoon neutraal.
Ik kwam Aki tegen toen ik Biène uitgelaten had en Biène reageerde direct. Ze legde haar oortjes plat en begon te snuffelen. Haar staart zwiepte heen en weer, wel onderdanig.
Ik vond dat echt heel apart, zeker gezien Biènes normale reactie op andere honden. Wellicht herkende ze haar moeder?
Overigens reageert Biène ook zo op haar broer, die ze pas de laatste maand weer regelmatig ziet. Met hem wil ze direct spelen en stoeien, terwijl ze dat ook niet meer echt gedaan hebben sinds ze een maand of 3 oud was.

Nu ze zo naast elkaar stonden viel pas goed op hoe Biène op haar moeder lijkt, het zijn zowat 2 druppels water
Aki is wat grijzer geworden en heeft een paar witte tenen, maar de tekening, de bouw en de kop lijken heel erg op die van Biène.

Vegas heeft zijn ouders nooit meer gezien maar over een paar maanden gaan we naar de fokker voor een reüni van het hele nest. Ik ben steeds al benieuwd of hij zijn moeder zal herkennen. Overigens ben ik al eerder bij de fokker geweest en toen herkende hij zijn zusje niet, althans niet dat mij op viel

Het lijkt erop dat Biène haar moeder herkende, ik weet niet of dat voor de meeste honden opgaat.

Bram niet. Er zat te veel tijd tussen het weerzien met z'n moeder. Z'n zusje herkent hij wel omdat hij die regelmatig is blijven zien.

Wij zijn met Knoeppie terug naar haar moeder geweest toen ze een jaar oud was, ze herkende haar niet.

Tussen nestgenoten een half jaar en tussen moeder en kinderen een jaar heb ik ooit eens gehoord/gezien op een programma op Discovery. Buffy heeft haar moeder nooit meer gezien, op haar zusje reageert ze wel heel erg sterk maar die zijn elkaar af en toe blijven zien. De laatste keer zat er een half jaar tussen, maar er was nog steeds volledige herkenning, vanaf afstand zelfs.

Anne

Toby heeft de eerste tijd dat hij bij ons was ook nog wel contact gehad met zijn moeder. En hij had precies hetzelfde gedrag als Biènne.
Heel onderdanig, laag kwispelstaartje maar wel heel snel kwispelen en oortjes plat, moeders bek af likken. Maar moeders snauwde naar hem, ze wilde niets meer van hem weten.
En zijn zusjes groeiden uit tot een stel rouwdouwers, dus daar wilde Toby weer niet zoveel van weten.

Wij hadden vorig jaar september ( toen was ze 11 maanden oud) een reunie bij de fokker van Nanou.
Geen herkenning maar wat mij wel opviel, de plek was haar wel heel erg vertrouwd.

En nu was het ook nog ns in een hele bekende combinatie (peter en aki), en dus heel vertrouwd denk ik.

Het leuke is dat 1 nestbroer van de meiden bij ons de club zit, als die 3 los zijn samen zie je precies het gedrag/verstandverhouding wat er ook in t nest was

Inge O schreef:ik heb hier al vaker gezegd dat ik daar bij mijn 'pupjes' steeds weer dezelfde ervaring mee had : zagen ze mij en/of hun moeder voor het eerst terug vóór de leeftijd van 6 - 7 maand, dan was de herkenning overduidelijk, en wordt ze in die periode éénmaal bevestigd, dan blijven ze je (dus waarschijnlijk ook hun moeder) levenslang herkennen, zelfs al zitten er lange periodes tussen.
de interesse in hun moeder verdwijnt (hier iig) wel eens ze volledig volwassen zijn, maar de interesse in mezelf blijven ze heel erg houden - tenzij ze me pas op latere leeftijd hebben teruggezien.

Ja, dat heeft Toby dus ook, als hij de mensen terug ziet waar hij geboren is, helemaal lyrisch, echt heel leuk. Hij duikt echt dan weer als een puppie bij die mensen in hun armen. En als ze puppiepuppie roepen, wordt ie helemaal dol.

Toen Nanni haar zonen zag, keek ze niet op of om. Andersom ook. geen teken van herkenning.
Tuana kan eigenlijk met alle honden, dus of ze echt haar moeder herkent. De laatste keer dat ze haar moeder zag, waren ze meteen weer vriendinnen Ze begroeten elkaar op precies dezelfde manier. ook de laatste keer dat we haar broer zagen, precies op dezelfde manier spelen.
Of er echt herkenning was? geen idee

Het was gewoon heel apart en ik vroeg het me gelijk af.
Zo doet Biène nu eenmaal niet tegen voor haar "onbekende" honden, als ze onbekende honden wat vaker ziet en het gromgedrag verdwijnt reageert ze verder ook niet echt op die honden, ze gaat er zowiezo niet uit zichzelf op af om te snuffelen.
Kan natuurlijk inderdaad zijn dat het de combi met Peter was, Peter is ze al die tijd natuurlijk wel blijven zien. Aki is wel gewoon de volle 8 weken bij de pups geweest en was super duidelijk naar haar kroost. Op Cain, de Duitse Herder van Peter, die ook regelmatig tussen de pups liep, heeft ze ook nooit grommerig gereageerd (maar daar gaat ze verder ook niet op af) en haar broer daagt ze echt uit tot stoeipartijen, wat ze verder eigenlijk alleen hier met Marouck doet.
Biène is veel meer mensgericht dan hondgericht eigenlijk.