Het HondenForum

Ik zou er op termijn graag een tweede hond bij willen, maar Marcel (vriend) ligt nog dwars. Dit weekend hadden we het er wel over dat hij MOCHT er ooit een tweede hond komen, hij graag een Groenendaeler wil.

Ik heb wel even gekeken wat voor soort honden het zijn en dat ligt mij denk ik wel....tenminste....ik heb altijd het idee dat je met herders soms wel wat 'harder' moet zijn. En dat past niet bij me. Is dat een misverstand van mijn kant, dat 'harde'?

Of juich ik nou te vroeg?

Ik ken ze niet echt om er wat over te zeggen. Maar wat denk ik wel belangrijk is, is hij degene die dan meer met deze hond gaat doen of zou jij dat dan zijn?

Tamara en Bowie schreef:

Of juich ik nou te vroeg?

Ik ken ze niet echt om er wat over te zeggen. Maar wat denk ik wel belangrijk is, is hij degene die dan meer met deze hond gaat doen of zou jij dat dan zijn?

Ja, dat is nog te vroeg hoor Het is alleen maar ALS, DAN, haha. Ik denk dat het nog een kwestie van jaren bewerken is Maar ik moet wel even weten of ik op deze lijn door moet gaan met het bewerken of dat ik het ras ook nog moet ombuigen, vandaar mijn vraag

En het zou gewoon weer mijn hond zijn, net zoals Bram. Dan moet ik dus op Vlieland met twee honden in de kar fietsen

Ik dacht dat ze vrij nerveus kunnen zijn, maar zeker weten doe ik dat niet.

Laat ik het zo zeggen; ik ken er twee, en die zijn nerveus, erg waaks, en niet heel erg goed met andere honden. Maar dat kan ook toevallig zijn natuurlijk.

Ze zijn wel vrij gevoelig volgens mij. Iemand die ik ken van de flyball heeft er 3 en die zijn wel leuk Ze zijn vrij terughoudend maar ze hebben echt heeel veel tijd in de socialisatie gestoken en dat zie je wel. Hun oudste reu was al heel open, echt geweldig

Valt deze wel in de categorie "te tillen"?

De groenendaeler die bij ons op de kc loopt, is best groot. Luistert wel erg goed. Weet niet welke cursus ze doet, maar het ziet er erg indrukwekkend uit naast de puppycursus

Als je een beetje pech hebt kom je opgescheept te zitten met een hypernerveuze hond waar weinig leuks aan is en die niet makkelijk is. Het horen geen nerveuze honden te zijn, maar de meesten zijn dit dus wel. Honden om gek van te worden.

Ik zou als ik jou was proberen een ander ras als favoriet naar voren te schuiven.

De Groenendaelers die ik ken, vind ik helemaal niet nerveus.
Twanneke heeft er twee, ik weet alleen niet of die nog op het forum komt. Die zijn hartstikke leuk. En we hadden er eentje in het asiel. Die hond had al heel wat meegemaakt, maar was echt super lief en liet alles maar over zich heen komen.

Ikzelf heb een kruising groenendaeler/bernard-senner, maar is op zijn tijd best wel een nerveus beest (echt groenendaelertrekje).
Het zijn ook vaak hele aanhalerige honden en ook erg blafferig.
Wat ook best wel eens vervelend is, is al dat haar.(daar wordt je wel eens moedeloos van, en de hond zelf ook)
Qua opvoeding is het best een makkelijke hond en je hoeft voor een groenendaeler echt niet hard te zijn, ze luisteren graag en zijn graag actief bezig. (behalve de mijne dan, want die woog tot sinds kort 65 kilo :N: ).

Zoek stok! schreef: Ik heb wel even gekeken wat voor soort honden het zijn en dat ligt mij denk ik wel....tenminste....ik heb altijd het idee dat je met herders soms wel wat 'harder' moet zijn. En dat past niet bij me. Is dat een misverstand van mijn kant, dat 'harde'?

Ik vindt ze erg Kooikerig voor herders.

Anne

Een vriendin van me heeft 3 Groenendaelers.
Ik vind ze inderdaad ook nogal hyper, een trekje waar je tegen moet kunnen.
Voor mezelf zal er nooit een Groenendaeler komen.
Ik vind ze echt prachtig maar dat nerveuze gedoe daar kan ik persoonlijk niet goed tegen
Moet wel zeggen dat de honden van mijn vriendin meer hyperaktief als nerveus zijn. Maar dat zal ook wel heel erg met de opvoeding te maken hebben

In mijn puppy-groep zit overigens ook een Groenendaeler.
Leuk gehoorzaam beessie, maar wel meteen afgeleidt bij wat er ook maar gebeurt.

Wil de hond schreef:Als je een beetje pech hebt kom je opgescheept te zitten met een hypernerveuze hond waar weinig leuks aan is en die niet makkelijk is. Het horen geen nerveuze honden te zijn, maar de meesten zijn dit dus wel. Honden om gek van te worden.

Ik zou als ik jou was proberen een ander ras als favoriet naar voren te schuiven.

Ligt dat niet ook aan de foklijnen? Ik ben sowieso iemand die zich er eerst heel erg in gaat verdiepen, ook in de fokkers. Is het karakter niet beinvloedbaar door 'stabiele' bloedlijnen?

Sita schreef:Valt deze wel in de categorie "te tillen"?

Nee, maar ik zou er best een wat grotere hond bij willen hebben. Een Groenendaeler is echt wat anders dan een Kooiker. Ik zie wel voor me dat ik met Bram behendigheid ga doen en met een Groenendaeler echt de gehoorzaamheid (GG) in duik.

iron eagle schreef:Ikzelf heb een kruising groenendaeler/bernard-senner, maar is op zijn tijd best wel een nerveus beest (echt groenendaelertrekje).
Het zijn ook vaak hele aanhalerige honden en ook erg blafferig.
Wat ook best wel eens vervelend is, is al dat haar.(daar wordt je wel eens moedeloos van, en de hond zelf ook)
Qua opvoeding is het best een makkelijke hond en je hoeft voor een groenendaeler echt niet hard te zijn, ze luisteren graag en zijn graag actief bezig. (behalve de mijne dan, want die woog tot sinds kort 65 kilo :N: ).

Hm, blafferig moet ik niet hebben eigenlijk. Ik ga nog eens goed op internet alles doorlezen.

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef: Ik heb wel even gekeken wat voor soort honden het zijn en dat ligt mij denk ik wel....tenminste....ik heb altijd het idee dat je met herders soms wel wat 'harder' moet zijn. En dat past niet bij me. Is dat een misverstand van mijn kant, dat 'harde'?

Ik vindt ze erg Kooikerig voor herders.

Anne

Ik herkende idd wel wat in de rasstandaard Misschien dan niet zo'n handige combi.....

Frederique schreef:Een vriendin van me heeft 3 Groenendaelers.
Ik vind ze inderdaad ook nogal hyper, een trekje waar je tegen moet kunnen.
Voor mezelf zal er nooit een Groenendaeler komen.
Ik vind ze echt prachtig maar dat nerveuze gedoe daar kan ik persoonlijk niet goed tegen
Moet wel zeggen dat de honden van mijn vriendin meer hyperaktief als nerveus zijn. Maar dat zal ook wel heel erg met de opvoeding te maken hebben

In mijn puppy-groep zit overigens ook een Groenendaeler.
Leuk gehoorzaam beessie, maar wel meteen afgeleidt bij wat er ook maar gebeurt.

Ik zie ook zoveel verschil in Kooikers, daar zitten ook bijzonder nerveuze exemplaren bij. Bram is wel druk, maar niet nerveus vind ik. Maar misschien is het toch handiger een wat meer stabiele hond bij Bram te zetten. Anders gaan ze elkaar wellicht versterken....

Ik denk dat het ook wel aan de foklijnen zal liggen. Wat ik wel nog even wilde zeggen is dat ik het met Anne eens ben dat ze volgens mij ook erg Kooikerig zijn.

Nu heb jij natuurlijk een Kooiker, dat scheelt, haha, maar Bram is natuurlijk niet echt 'standaard Kooiker' qua gedrag zeg maar. Ik weet niet of jij nu achteraf bij Bram zoiets hebt van, eigenlijk past zoals Bram is misschien wel beter bij me dan zoals veel Kooikers zijn qua terughoudendheid? In dat geval zou een Groenendaeler misschien niet helemaal de juiste keuze kunnen zijn. Terughoudendheid gecombineerd met waaksheid is denk ik wel iets waar je een flinke kluif aan kan hebben; en ook iets wat niet bij iedereen past.
Snap je een beetje wat ik bedoel?

Moos schreef:Ik denk dat het ook wel aan de foklijnen zal liggen. Wat ik wel nog even wilde zeggen is dat ik het met Anne eens ben dat ze volgens mij ook erg Kooikerig zijn.

Nu heb jij natuurlijk een Kooiker, dat scheelt, haha, maar Bram is natuurlijk niet echt 'standaard Kooiker' qua gedrag zeg maar. Ik weet niet of jij nu achteraf bij Bram zoiets hebt van, eigenlijk past zoals Bram is misschien wel beter bij me dan zoals veel Kooikers zijn qua terughoudendheid? In dat geval zou een Groenendaeler misschien niet helemaal de juiste keuze kunnen zijn. Terughoudendheid gecombineerd met waaksheid is denk ik wel iets waar je een flinke kluif aan kan hebben; en ook iets wat niet bij iedereen past.
Snap je een beetje wat ik bedoel?

Haha ja. Overigens is Bram wel steeds meer Kooiker geworden, alleen dan een vrij stabiele. Als je begrijpt wat ik bedoel

Ik moet het er nog maar een keer met Marcel over hebben Op zich voel ik er wel voor om een wat grotere hond erbij te nemen. Er zitten toch wel nadelen aan wat kleinere honden.

Zoek stok! schreef: En het zou gewoon weer mijn hond zijn, net zoals Bram. Dan moet ik dus op Vlieland met twee honden in de kar fietsen

Nou die Groenendaeler zou ik er maar lekker naast laten lopen

Gr. Marijke

Zoek stok! schreef:

Moos schreef:Ik denk dat het ook wel aan de foklijnen zal liggen. Wat ik wel nog even wilde zeggen is dat ik het met Anne eens ben dat ze volgens mij ook erg Kooikerig zijn.

Nu heb jij natuurlijk een Kooiker, dat scheelt, haha, maar Bram is natuurlijk niet echt 'standaard Kooiker' qua gedrag zeg maar. Ik weet niet of jij nu achteraf bij Bram zoiets hebt van, eigenlijk past zoals Bram is misschien wel beter bij me dan zoals veel Kooikers zijn qua terughoudendheid? In dat geval zou een Groenendaeler misschien niet helemaal de juiste keuze kunnen zijn. Terughoudendheid gecombineerd met waaksheid is denk ik wel iets waar je een flinke kluif aan kan hebben; en ook iets wat niet bij iedereen past.
Snap je een beetje wat ik bedoel?

Haha ja. Overigens is Bram wel steeds meer Kooiker geworden, alleen dan een vrij stabiele. Als je begrijpt wat ik bedoel

Ik moet het er nog maar een keer met Marcel over hebben Op zich voel ik er wel voor om een wat grotere hond erbij te nemen. Er zitten toch wel nadelen aan wat kleinere honden.

Ja, da's waar dat Bram steeds meer Kooiker is geworden, maar inderdaad wel eentje die zich prima op zijn gemak voelt, weinig blaft, en prima met andere honden en mensen kan

Ik zie eigenlijk bij jou en Bram veel meer inderdaad die Toller of Golden of Stabij ofzo. Zijn ook grote honden

Of misschien een Witte Herder? Daar ken ik er een heleboel van (het bos zit er hier vol mee ), en die zijn ook wel terughoudend, en snel onder de indruk, maar ook wel heel zachtaardig en niet al te blafferig.
Tenminste, de teven, de reuen zijn wel stoerder.

Moos schreef: Ja, da's waar dat Bram steeds meer Kooiker is geworden, maar inderdaad wel eentje die zich prima op zijn gemak voelt, weinig blaft, en prima met andere honden en mensen kan

Ik zie eigenlijk bij jou en Bram veel meer inderdaad die Toller of Golden of Stabij ofzo. Zijn ook grote honden

Of misschien een Witte Herder? Daar ken ik er een heleboel van (het bos zit er hier vol mee ), en die zijn ook wel terughoudend, en snel onder de indruk, maar ook wel heel zachtaardig en niet al te blafferig.
Tenminste, de teven, de reuen zijn wel stoerder.

Marcel is wel een herdermens en ik vind ze ook leuk. Ik wil wel een wat stoerdere hond erbij, die niet te benauwd is. Een witte herder vind ik prachtig, maar dan moet je ook constant opletten volgens mij.

Het zou sowieso een teefje worden

Ach, nog maar even verder dromen denk ik

Zoek stok! schreef:

Moos schreef: Ja, da's waar dat Bram steeds meer Kooiker is geworden, maar inderdaad wel eentje die zich prima op zijn gemak voelt, weinig blaft, en prima met andere honden en mensen kan

Ik zie eigenlijk bij jou en Bram veel meer inderdaad die Toller of Golden of Stabij ofzo. Zijn ook grote honden

Of misschien een Witte Herder? Daar ken ik er een heleboel van (het bos zit er hier vol mee ), en die zijn ook wel terughoudend, en snel onder de indruk, maar ook wel heel zachtaardig en niet al te blafferig.
Tenminste, de teven, de reuen zijn wel stoerder.

Marcel is wel een herdermens en ik vind ze ook leuk. Ik wil wel een wat stoerdere hond erbij, die niet te benauwd is. Een witte herder vind ik prachtig, maar dan moet je ook constant opletten volgens mij.

Het zou sowieso een teefje worden

Ach, nog maar even verder dromen denk ik

Ik denk dat als je een niet te pittig teefje hebt uit het nest, dat je met een gigantische socialisatie zoals jij met Bram gedaan hebt best een hele leuke hond aan een Witte Herder kan hebben. Ik ken drie teefjes. De ene is vrij pittig, maar staat perfect onder appel, en dan valt het aardig mee met opletten. Als de baas het niet vertrouwd roept ze haar bij zich, en dan gaat het prima. De andere twee zijn duidelijk wat onderdaniger en zachter, en die gaan prima met alle andere honden. De ene is een beetje een Saartje zeg maar, en wat dat betreft moet de baas soms wel wat opletten, maar dat is prima te doen.

Niet dat ik je een Witte Herder aan probeer te smeren hoor, haha, maar ik dacht dat het qua Marcel overtuigen misschien wel een aardige was

Moos schreef: Niet dat ik je een Witte Herder aan probeer te smeren hoor, haha, maar ik dacht dat het qua Marcel overtuigen misschien wel een aardige was

Ik ga eens onopvallend vragen wat hij van witte herders vindt

Zoek stok! schreef:

Moos schreef: Niet dat ik je een Witte Herder aan probeer te smeren hoor, haha, maar ik dacht dat het qua Marcel overtuigen misschien wel een aardige was

Ik ga eens onopvallend vragen wat hij van witte herders vindt

Hier in de buurt loopt een Groenendaeler kruising. Heel leuk beest, wel erg druk, maar niet nerveus of neurotisch te noemen. Kan werkelijk met iedere hond omgaan.
Verder heeft/had WendyV een Groenendaeler, vond ik ook niet nerveus, maar wel een 'pittig' exemplaartje.

Ik denk dat je idd erg moet opletten bij welke fokker en uit welke lijn.
Verder vind ik ze trouwens wel erg mooi!

Toen ik klein was hebben we een tervurense en een groenendaeler gehad. De eerste kan ik me niet goed herinneren, maar de laatste was rustig genoeg voor twee kleine kinderen. ik kon normaal een spelletje met hem doen.

Hoi,

Jammer dat veel mensen een Groenendaeler associeren met ' hyper' ' nerveus' enz. Dat hoeft zeker niet!

Je moet je goed verdiepen in de lijn waar uit je een hond wilt kiezen, maar dat is bij elk ras zo. Als je een kooiker hebt dan denk ik dat je je met een Groenendaeler ook wel kan redden. Het zijn over het algemeen wel honden die er van houden om met je te werken. Goed socialiseren, aan veel situaties blootstellen en consequent zijn, dan heb je er heerlijke honden aan (ik ben natuurlijk wel een beetje bevooroordeeld LOL).

Balou schreef:Hoi,

Jammer dat veel mensen een Groenendaeler associeren met ' hyper' ' nerveus' enz. Dat hoeft zeker niet!

Je moet je goed verdiepen in de lijn waar uit je een hond wilt kiezen, maar dat is bij elk ras zo. Als je een kooiker hebt dan denk ik dat je je met een Groenendaeler ook wel kan redden. Het zijn over het algemeen wel honden die er van houden om met je te werken. Goed socialiseren, aan veel situaties blootstellen en consequent zijn, dan heb je er heerlijke honden aan (ik ben natuurlijk wel een beetje bevooroordeeld LOL).

Kijk, ook een ander geluid! Ik zag vandaag een heel leuk Groenendaeler teefje: actief, maar niet nerveus. Maar het kan er ook aan liggen dat ik een drukke hond gewend ben met m'n Kooikertje

Een Groenendaler is een Belgische Herdershond. Dit ras bestaat uit 4 variëteiten: de Groenendaler en Tervuerense (beiden langharig, zwart respectievelijk ros gevlamd), de Mechelaar (kortharig) en dan mijn favoriet de Laekense (ruwharig).
In wezen zouden deze 4 variëteiten qua karakter hetzelfde moeten zijn, maar de ervaring leert anders. De Mechelaar is het meest nog gebruikt voor de africhting, en levert over het algemeen erg actieve en soms lastig in huis te handhaven honden op, alhoewel ik heel veel zeer positieve uitzonderingen ken. Maar je hebt een behoorlijke hand vol aan een Mechel. De Tervuerense en Groenendaler zijn over het algemeen iets rustiger van aard. Natuurlijk heb je er nerveuze exemplaren tussen, maar dit is echt niet standaard! Een goede fokker en goede lijn uitzoeken en je bent al een heel eind, goede 1e 8 weken bij de fokker en veel aandacht aan de socialisatie daarna bij jullie thuis kunnen de rest doen.
De Laekense staat bekend als de meest rustige van de 4 soorten. Als ik mijn eigen honden neem, is Sjefke nerveuzer van aard dan Nozem, maar in huis zijn ze altijd rustig als het moet. Een kwestie van goed aanleren.

De Belgische Herder is een ander soort hond dan bijvoorbeeld de Duitse Herder. De Belgen zijn wat terughoudender naar mensen die ze niet kennen, en bovenal veel gevoeliger van aard. Je kunt ze maken of breken zeg ik altijd. Zeker geen hond die overal tot zijn recht komt.
Maar als ze voor je gaan, heb je er een wereldhond aan.
De baas en het eventuele gezin vormen het middelpunt voor de Belg. Ze willen dan ook niets liever dan de baas plezieren en voor de baas werken. Met 3 of 4 uitlaatrondes alleen kom je er niet, en kan je in feite best rustige Belg uitgroeien tot een gefrustreerde neuroot. Zoekspelletjes, clicker-oefeningen, speuren, agility, flyball en GG zijn dingen die de Belg heel goed kan en over het algemeen ook graag doet.

Op shows vind ik persoonlijk vaak de Groenendaler de minst betrouwbare van de 4 variëteiten als ik zo eens bij de kennels kijk en bij de ringen. Dit is natuurlijk niet representatief, en er zijn ook hele lieve en gemakkelijke Groenendalers op show te zien.
Maar als je je goed inleest, bij verschillende fokkers en op shows gaat kijken en informeren, zal je ongetwijfeld een fijne Groenendaler kunnen vinden.

Nog een kanttekening: bij de Groenendaler (en Tervuerense) komt nog wel eens epilepsie voor. Informeer hier goed naar bij fokkers, het schijnt in bepaalde lijnen meer voor te komen dan in andere, dus je kunt het risico daarop zelf beperken als je weet in welke lijnen het voorkomt.

Dankjewel Suzanne! Ik schrok wel even toen je bovenin zei dat de Mechelaar qua karakter hetzelfde zou moeten zijn, want dat is echt te veel hond voor mij. Maar ik begrijp dat het in de praktijk dus niet zo is