Het HondenForum

Schitterende uitleg Martijn
Niets aan toe te voegen
Nettie

hmmm of ze hier veel aan heeft

AnneMarie schreef:hmmm of ze hier veel aan heeft

Tsja ook wel waar. In ieder geval dat ze er geen probleem van moet maken (doet ze ook niet zo erg geloof ik)
Misschien als je wéét dat er bezoek komt buiten begroeten? Hoewel..... dat is meer voor pupjes en dat is ze niet meer.
Je ziet, ik denk "hardop"
Aan de DA vragen? En dan hopen dat hij niet aankomt met "neus door de plas"
Homeopathie kan ook helpen.
Nog iemand een idee?
Martijn??
Nettie

AnneMarie schreef:hmmm of ze hier veel aan heeft

Hoezo niet dan? Volgens mij staat er duidelijk wat er aan de hand is en wat ze vooral niet moet doen: zich druk maken.

Als mijn vriend thuiskwam toen Bram nog pup was, ging ik altijd even buiten staan met Bram. Mijn vriend begroette hem rustig, maar er volgde toch een klein plasje. Na een aantal weken was het over.

Nu, ik heb kennissen met een hond die het na 6 jaar nog doet

Kan me niet voorstellen dat hier niets aan te doen zou zijn....

zij hebben geen cursussen oid gedaan met de hond.

Ik zou daar in ieder geval wel iets mee willen, oorzaak?
als hier niets aan gedaan kan worden, tja dan heb je pech met je hond en moet dus altijd buiten visite ontvangen

de hond is dan de baas in deze. Hij bepaalt wat jij doet

AnneMarie schreef:Nu, ik heb kennissen met een hond die het na 6 jaar nog doet

Kan me niet voorstellen dat hier niets aan te doen zou zijn....

zij hebben geen cursussen oid gedaan met de hond.

Ik zou daar in ieder geval wel iets mee willen, oorzaak?
als hier niets aan gedaan kan worden, tja dan heb je pech met je hond en moet dus altijd buiten visite ontvangen

de hond is dan de baas in deze. Hij bepaalt wat jij doet

Ik ken een Cairn Terrier van 5 en die doet het ook nog steeds. Maar ik snap het probleem niet zo. Denk dat je het van je af moet zetten en idd zoals al aangegeven is, je hond buiten de visite te laten begroeten of even die druppels opruimen.

Maar dat je hond dan de baas is? Jij bepaalt toch dat je hond naar buiten moet, niet hij. Dus die zie ik niet zo.

Okay als ie er niets aan kan doen.....

maar de hond die ik ken, die is sowieso weinig opgevoed en nerveus dus ik denk dat daarvóór wellicht al iets niet goed zit
Zal overigens ook niet altijd zo zijn
als een hond uit vreugde of deemoed wat laat lopen, tja dan wordt het idd moeilijk, is het accepteren en aanpassen

Martijn schreef:

AnneMarie schreef:Nu, ik heb kennissen met een hond die het na 6 jaar nog doet

Kan me niet voorstellen dat hier niets aan te doen zou zijn....

zij hebben geen cursussen oid gedaan met de hond.

Ik zou daar in ieder geval wel iets mee willen, oorzaak?
als hier niets aan gedaan kan worden, tja dan heb je pech met je hond en moet dus altijd buiten visite ontvangen

de hond is dan de baas in deze. Hij bepaalt wat jij doet

Dan laat je hem toch inslapen?

Grapje!!!! Hoop ik?
Nettie

AnneMarie schreef:Nu, ik heb kennissen met een hond die het na 6 jaar nog doet

Kan me niet voorstellen dat hier niets aan te doen zou zijn....

zij hebben geen cursussen oid gedaan met de hond.

Ik zou daar in ieder geval wel iets mee willen, oorzaak?
als hier niets aan gedaan kan worden, tja dan heb je pech met je hond en moet dus altijd buiten visite ontvangen

de hond is dan de baas in deze. Hij bepaalt wat jij doet

Misschien wordt er heel weinig gedaan met de hond of is de hond bang voor de baasjes? Ik zeg maar wat hoor. Het ligt niet altijd aan de hond als hij bepaald gedrag laat zien. Je moet vooral ook kritisch kijken naar hoe je zelf op gedrag van je hond reageert.

En als je het zo belangrijk vindt dat hij geen deemoedsplasjes laat, houd je het misschien wel juist in stand.

Je laatste zin vind ik echt onzin. Bij vreugde of deemoedsplasjes plast de hond niet expres, het overkomt hem. Als je dat gaat bestraffen (wat ik een beetje uit jouw toon haal) wordt het alleen maar erger en zit je er inderdaad nog mee als de hond 6 is

AnneMarie schreef:Okay als ie er niets aan kan doen.....

maar de hond die ik ken, die is sowieso weinig opgevoed en nerveus dus ik denk dat daarvóór wellicht al iets niet goed zit
Zal overigens ook niet altijd zo zijn
als een hond uit vreugde of deemoed wat laat lopen, tja dan wordt het idd moeilijk, is het accepteren en aanpassen

Misschien is hij nerveus omdat hij voor dingen gestraft wordt die hij niet begrijpt?

Ik zou van Bram binnen no time een zenuwachtige angsthaas kunnen maken die z'n plas uit pure angst voor mij laat lopen.

Hier deed 1 van onze honden het als pup ook. We hebben er gewoon niet te veel aandacht aan besteed. Hij deed het vooral als we even weg geweest waren. Het is vanzelf over gegaan.

Martijn schreef:

AnneMarie schreef:Nu, ik heb kennissen met een hond die het na 6 jaar nog doet

Kan me niet voorstellen dat hier niets aan te doen zou zijn....

zij hebben geen cursussen oid gedaan met de hond.

Ik zou daar in ieder geval wel iets mee willen, oorzaak?
als hier niets aan gedaan kan worden, tja dan heb je pech met je hond en moet dus altijd buiten visite ontvangen

de hond is dan de baas in deze. Hij bepaalt wat jij doet

Dan laat je hem toch inslapen?

Nou Martijn als dat jouw oplossing is vind ik dit wel heeeeeel triest
maar ja

ik ken niemand die daar zo'n probleem van maakt overigens

gewoon accepteren omdat we ff niet beter weten dus


Ps die tweede opmerking Martijn vind ik helemaal misplaatst want we zoeken hier naar een mogelijke oorzaak evt oplossing
als je dan maar invult dat een hond nu eenmaal meer kanten heeft tja
dan zit je hier toch echt op een verkeerd spoor

Ik heb overigens geen honden die dit doen
maar ben wel geinteresseerd in gedrag

Bij deze kennissen kan het best dat de hond niet weet waar ie aan toe is (probleemhond, in DIT GEVAL speelt de niet-opvoeding zeker een rol, zij maken er ook geen punt van, ze tillen de hond angstvallig op als ze een andere hond tegenkomen etc.
Dus te weinig interesse is ook nog een mogelijkheid MARTIJN

Als het heel druk is met visite bij ons, plast Loyd ook van vreugde, nu is hij ook nog maar 9 weken, maar ik leer hem aan omdat als de visite komt dat ie naar buiten gaat waar de visite hem kan begroeten en dat werkt uitstekend!

Zover ik gezien heb zijn het meestal de honden die aangepakt zijn op hun deemoedsplasjes die er mee doorgaan. De ultieme onderwerping gevolgd door een neus erdoor of een vloekende baas zorgt hoe dan ook dat de hond geneigd is zich keer op keer weer ultiem te onderwerpen. Honden die dit doen moet je opbouwen. Geef ze zekerheid en stimuleer vrij gedrag en negeer dat onderwerpen totaal. Je laat dan zien dat je niet geneigd bent die ultieme onderwerping te vragen van de hond. Als je alleen al kijkt naar een op zijn rug liggende pup, met de staart tussen de benen, kan dat leiden tot en plasje om zijn lage positie te bevestigen. Je kan je voorstellen wat een tik, pakken aan het nekvel of erdoor wrijven met zulke hondjes zal doen.

Na een maand of 6 is het altijd over als je een beetje goed en normaal met je hond omgaat. Is je hond bang voor je omdat je hem straft of slaat als hij dat niet verdient heeft blijft hij de onderdanige signalen geven waaronder de deemoedsplasjes. Alleen de naam al maakt het dat ik moeite heb met honden die dat doen. Hier was het dan direct lucht en veel spelen en vetrouwen opbouwen. Alle deemoedssignalen negeren, veel spelen en wat vertrouwder gedrag stimuleren

De pup bepaalt helemaal niks als hij deemoedsplasjes doet trouwens, wat een rare redenatie Hij kan er niks aan doen en hoe meer aandacht, hoe meer plasjes. Hoe meer ergernis, hoe onzekerder die pup wordt.

blowtje doet het ook als er bezoek komt en naqui heeft het ook gedaan , ging vanzelf over. Gewoon de mop erover klaar

Ook nog een idee voor een "pup" van 18 maanden?
Daat gaat het hier namelijk om.
Ik zou ook zeggen negeren (en eventueel homeopathe), maar zijn er nog meer zinvolle mogelijkheden?
Daar wordt namelijk om gevraagd geloof ik.
Nettie

ranetje schreef:Ook nog een idee voor een "pup" van 18 maanden?
Daat gaat het hier namelijk om.
Ik zou ook zeggen negeren (en eventueel homeopathe), maar zijn er nog meer zinvolle mogelijkheden?
Daar wordt namelijk om gevraagd geloof ik.
Nettie

Ja, de hond opbouwen. Ik heb het gevoel dat het hier om een hond gaat die geneigd is zich zeer onderdanig en totaal deemoedig op te stellen. Als ik het verhaal lees moet dat ook wel want de baas voelt het niet helemaal goed aan. De neus erdoor, wegsturen naar de mand, negeren etc. Allemaal handelingen die dominant en overheersend zijn waardoor de hond dat gedrag wil keren met totale overgave. Ze is al over de leeftijd heen waarin ze dat gedrag vanzelf kan tonen en ze had inmiddels zelfverzekerder moeten zijn. Beloon haar bijvoorbeeld eens als ze bezoek gaat krijgen. De bel gaat en dan zeg je, "kijk eens wat je nu krijgt grote meid!", en dan beloon je haar als ze naar de deur loopt, prijst haar moedige gedrag en geeft haar een stuk kaas of nog beter een pensstaafje waar ze zich op kan richten waarna het bezoek gewoon binnen loopt en wacht tot ze zitten en dan pas hondje aanhalen als ze zelf is gekomen. Dan belonen voor dat dappere gedrag. Gaat ze dan alsnog plassen, wat ik echt niet denk, dan doorgaan met negeren en vooral niet aankijken

Opbouwen en niet meer straffen want zulke hondjes hebben geen straf nodig. Ze is al totaal deemoedig en dan is opbouwen en spelenderwijs leren echt het beste

MARC_S schreef:

ranetje schreef:Ook nog een idee voor een "pup" van 18 maanden?
Daat gaat het hier namelijk om.
Ik zou ook zeggen negeren (en eventueel homeopathe), maar zijn er nog meer zinvolle mogelijkheden?
Daar wordt namelijk om gevraagd geloof ik.
Nettie

Ja, de hond opbouwen. Ik heb het gevoel dat het hier om een hond gaat die geneigd is zich zeer onderdanig en totaal deemoedig op te stellen. Als ik het verhaal lees moet dat ook wel want de baas voelt het niet helemaal goed aan. De neus erdoor, wegsturen naar de mand, negeren etc. Allemaal handelingen die dominant en overheersend zijn waardoor de hond dat gedrag wil keren met totale overgave. Ze is al over de leeftijd heen waarin ze dat gedrag vanzelf kan tonen en ze had inmiddels zelfverzekerder moeten zijn. Beloon haar bijvoorbeeld eens als ze bezoek gaat krijgen. De bel gaat en dan zeg je, "kijk eens wat je nu krijgt grote meid!", en dan beloon je haar als ze naar de deur loopt, prijst haar moedige gedrag en geeft haar een stuk kaas of nog beter een pensstaafje waar ze zich op kan richten waarna het bezoek gewoon binnen loopt en wacht tot ze zitten en dan pas hondje aanhalen als ze zelf is gekomen. Dan belonen voor dat dappere gedrag. Gaat ze dan alsnog plassen, wat ik echt niet denk, dan doorgaan met negeren en vooral niet aankijken

Opbouwen en niet meer straffen want zulke hondjes hebben geen straf nodig. Ze is al totaal deemoedig en dan is opbouwen en spelenderwijs leren echt het beste

O.K. Marc. Klinkt goed
Ik gelof overigens dat de neus niet door het plasje is gehaald. Ik kreeg eerder de indruk dat ze dat niet zo zag zitten.
Nettie

Onze vorige hond heeft ook altijd gedaan. Niet meer bij elk bezoek, maar bijv. wel als haar "vriendjes" op visite kwamen...heel spoor trok ze dan. Dus de visite negeerde haar, maar de uiteraard honden niet.

Ach, wij hebben er nooit een punt van gemaakt.
Wel zomers in de tuin proberen te lokken (als ik wist dat de visite er bijna was) en dan de visite via de tuin laten binnenkomen....bleef ons parket droog

Ted en Sophie hebben het beiden ook gedaan als pup en jonge hond. Vraag je bezoek om haar compleet te negeren tot ze 'gekalmeerd' is. Het is vaak ook de pure opwinding die gepaard gaat met het bezoek en als het bezoek de hond dan ook nog enthousiast begroet...sja...

Ik vraag bezoek (nog steeds eigenlijk) altijd om de honden eerst even te negeren. Eerst mij begroeten , dan gewoon rustig ergens gaan zitten en pas als de honden zelf ook rustig zijn, mogen ze ze aandacht schenken. Als dat gebeurt, dan plassen mijn dames niet. Maar ze zijn nu 2 en 3 en als er bezoek komt dat direct opgewonden en enthousiast begint te 'tuttefruttenagossiepossiebenjedaardannnkoekiewoekieploekiepoekieagossiegaatdiebabyzoeenkoekiepakkiepakkie'.... sjs, dan kan ik weer dweilen

Geer schreef:Ted en Sophie hebben het beiden ook gedaan als pup en jonge hond. Vraag je bezoek om haar compleet te negeren tot ze 'gekalmeerd' is. Het is vaak ook de pure opwinding die gepaard gaat met het bezoek en als het bezoek de hond dan ook nog enthousiast begroet...sja...

Ik vraag bezoek (nog steeds eigenlijk) altijd om de honden eerst even te negeren. Eerst mij begroeten , dan gewoon rustig ergens gaan zitten en pas als de honden zelf ook rustig zijn, mogen ze ze aandacht schenken.

Dat hebben ze mij ook altijd verteld.

Saar doet het ook, vooral bij mannen, en ik zeg het bezoek dan ook meteen dat ze haar moeten negeren. Niet alleen bij binnenkomst, maar ook gedurende het bezoek want één aai is bij haar voldoende om haar kruiperig op schoot te hebben liggen, likkend en piepend om aandacht.
Dat wil ik niet, dus gaat de hond op de plaats en de visite op de bank.

amelie schreef:Saar doet het ook, vooral bij mannen, en ik zeg het bezoek dan ook meteen dat ze haar moeten negeren. Niet alleen bij binnenkomst, maar ook gedurende het bezoek want één aai is bij haar voldoende om haar kruiperig op schoot te hebben liggen, likkend en piepend om aandacht.
Dat wil ik niet, dus gaat de hond op de plaats en de visite op de bank.

Vooral bij mannen .
Da's een goeie, Amelie .
Overigens heb ik ook een Saar gehad die het af en toe deed, maar ook bij vrouwen . Zelf heet ik ook Sara (mijn 2e naam) en ik heb gelukkig nergens last van .

Verstandig trouwens dat je gestopt bent met werken!

Ik heb dit probleem ook nog afentoe met King...
Mn visite luistert niet als ik zeg dat ze King moeten negeren,nee die hond zou aangepakt moeten worden,en heeft gelijk een cursus nodig
en dat zeggen kattenmensen he,nu mogen ze kiezen:
of ze komen langs en werken mee(anders gaat t nooit over..),of ze blijven weg..