Het HondenForum

Mijn hond (Duitse Herder - reu - 9 maanden jong) is op dit moment heel erg aan het pubberen.

Als ik hem uit ga laten trekt hij de ene keer wel aan zijn riem en de andere keer weer niet. Net in wat voor soort stemming hij is.
Maar wat hij wel doet is iedere keer als hij een andere hond ziet, dan gaan zijn rug haren overeind en gaat enorm in zijn riem hangen en het blaffen erbij. En het wordt erger als de hond in de buurt komt. Dan wordt hij helemaal vals. Maar als hij de hond bereikt heeft gaat hij enorm in zijn riem hangen, hij maakt zich enorm groot. Eerst is het snuffelen en daarna wil hij niets liever dan spelen.
Maar dit is het punt juist. Mijn hond komt heel dominant over en veel mensen zijn hier bang voor. Dat niet alleen omdat hij ook nog eens een keer een duitse herder is, fel, blaffen. Maar het is zo'n scheet. Hij doet echt helemaal niets.
Persoonlijk ontwijk ik niets. Alles waar mijn hond op blaffen (ook al is het binnensmonds) loop ik gewoon op af.

Wat moet ik nu doen?
- Mijn hond negeren en gewoon doorlopen;
- Corrigeren, maar op wat voor soort manier?;

Ik zit zelf nu op een kynologen club in Geldrop en daar zeggen ze van de aandacht vragen en corrigeren.
De puppy training waar ik eerst op zat zeiden ze van hard corrigeren, maar hij blaft dan roep ik 'foei', maar hij weet dat ik met mijn hand naar zijn nek ga dus hij bukt alvast.

Zou het kunnen zijn dat hij bang is voor andere honden?
Want als hij los is is het een angst haas. Vooral bij grote honden.
Kleine honden is hij heel erg dominant. Ook van zijn eigen grote.

Gisteren liet ik mijn honden uit en kwam twee andere honden tegen, mijn hond werd zo gemeen dat ik dit niet accepteerde na tig keren corrigeren greep ik hem bij zijn hals en legde hem op de grond neer. Ik kreeg me toch commentaar van die eigenaresse van die andere hond. Ik had echt zoiets van... wat krijgen we nou. Ik doe wat mij verteld word en nu word ik afgeblaft.
Ik snap het niet meer.... HELP!!!

Carina Slijters schreef:Mijn hond (Duitse Herder - reu - 9 maanden jong) is op dit moment heel erg aan het pubberen.

Als ik hem uit ga laten trekt hij de ene keer wel aan zijn riem en de andere keer weer niet. Net in wat voor soort stemming hij is.
Maar wat hij wel doet is iedere keer als hij een andere hond ziet, dan gaan zijn rug haren overeind en gaat enorm in zijn riem hangen en het blaffen erbij. En het wordt erger als de hond in de buurt komt. Dan wordt hij helemaal vals. Maar als hij de hond bereikt heeft gaat hij enorm in zijn riem hangen, hij maakt zich enorm groot. Eerst is het snuffelen en daarna wil hij niets liever dan spelen.
Maar dit is het punt juist. Mijn hond komt heel dominant over en veel mensen zijn hier bang voor. Dat niet alleen omdat hij ook nog eens een keer een duitse herder is, fel, blaffen. Maar het is zo'n scheet. Hij doet echt helemaal niets.
Persoonlijk ontwijk ik niets. Alles waar mijn hond op blaffen (ook al is het binnensmonds) loop ik gewoon op af.

Wat moet ik nu doen?
- Mijn hond negeren en gewoon doorlopen;
- Corrigeren, maar op wat voor soort manier?;

Ik zit zelf nu op een kynologen club in Geldrop en daar zeggen ze van de aandacht vragen en corrigeren.
De puppy training waar ik eerst op zat zeiden ze van hard corrigeren, maar hij blaft dan roep ik 'foei', maar hij weet dat ik met mijn hand naar zijn nek ga dus hij bukt alvast.

Zou het kunnen zijn dat hij bang is voor andere honden?
Want als hij los is is het een angst haas. Vooral bij grote honden.
Kleine honden is hij heel erg dominant. Ook van zijn eigen grote.

Gisteren liet ik mijn honden uit en kwam twee andere honden tegen, mijn hond werd zo gemeen dat ik dit niet accepteerde na tig keren corrigeren greep ik hem bij zijn hals en legde hem op de grond neer. Ik kreeg me toch commentaar van die eigenaresse van die andere hond. Ik had echt zoiets van... wat krijgen we nou. Ik doe wat mij verteld word en nu word ik afgeblaft.
Ik snap het niet meer.... HELP!!!

ik zou als ik jou was proberen om je hond af te leiden op het moment dat je een andere hond nadert zo leert hij dat een andere hond aandacht van jou betekend.
een hond op zijn rug leggen of andere dergelijke correcties lijkt me niet de manier en al zeker niet bij een hond van 9 maanden oud

Ik kan uit je verhaal niet opmaken wat voor hond het precies is. Je zegt dat hij niets liever wil dan spelen en ook dat hij kleinere honden domineert en bang voor grote is. Het kan wel zijn dat hij door het corrigeren dat je als pup deed als hij ging blaffen nu de associatie: andere hond is naar moet weggeblaft worden heeft gelegd.

Zo op het oog zou ik streven naar afleiden en doorlopen als hij aan de lijn is. En afkappen als hij vervelend doet als hij losloopt.

Anne

Er zijn meer opties dan negeren en/of corrigeren. Er bestaat ook nog iets als trainen. Ik denk dat je een beetje in een negatief spiraal terecht bent gekomen waarbij het wandelen alleen nog maar bestaat uit angstig afwachten wat je hond gaat doen en daarna (op een foute manier) corrigeren.
Probeer dat te doorbreken door weer positief met hem te gaan trainen. Leer hem bijvoorbeeld het comando 'volg' aan en beloon dat met lekkere snoepjes of een spelletje. Maak het weer leuk!

Je hond is niet aan het puberen, je hond is gewoon volwassen aan het worden. Wat inhoudt dat hij zich anders gaat gedragen. Dit gedrag zal wanneer je niets doet (of op de verkeerde manier ingrijpt) niet verdwijnen na zijn zogenaamde puberperiode, maar blijvend zijn. Het is dus echt tijd om in te grijpen.

starfleet schreef:Ik kan uit je verhaal niet opmaken wat voor hond het precies is. Je zegt dat hij niets liever wil dan spelen en ook dat hij kleinere honden domineert en bang voor grote is.

Dat begreep ik ook niet helemaal.
Ik heb hier een schijterig exemplaar die net als deze hond blaft, maar hij zoekt juist zelf vaak geen contact met andere honden, blijft op een afstand staan blaffen als hij ze eng vindt, en komt dan tussen mijn benen staan. En als er dan contact is maakt hij zich al helemaal niet groot. Daar komt nog bij dat hij dus ook eigenlijk niet speelt met vreemde honden; een mep met de poten en hij schrikt zich een ongeluk.

Ik vind het ook wat dubbel dit verhaal

Zo op het oog zou ik streven naar afleiden en doorlopen als hij aan de lijn is. En afkappen als hij vervelend doet als hij losloopt.

Anne

Dat zou ik ook doen denk ik.

Nee, ik corrigeerde hem niet vanaf pup zijnde, omdat ik hem voorlopig pup wil houden.
Ja, ik corrigeer hem nu een paar weken met als hij blaft naar honden en het wordt erger dat hij de hond echt aanvalt en hij luistert echt niet dat ik hem echt corrigeer met hem mijn hand in zijn nek leggen en naar de grond drukken.
Nee, ik ontwijk andere honden niet of ik loop zenuwachtig over straat van stel dat ik een andere hond tegen zou komen en dan...

Nee, ik laat gewoon de riem los. Ook als ik een andere hond tegen kom. Gewoon ontspannen blijven en juist niet ontwijken. Mijn hond ziet een andere hond. Begint aan zijn riem te trekken. Ik roep mijn hond, hij reageert niet, ook niet meer een snoepje of een klein honden koekje. Ik loop gewoon door en wij komen steeds dichterbij. Ik blijf om zijn aandacht vragen, maar hij wordt steeds wilder. Zij haren staan inmiddels ook al overeind. Als wij de hond echt voorbij lopen, dan vált hij de andere hond gewoon aan. Hij trekt mij echt gewoon van mijn plek af (en ik ben niet een van de kleinste). Zijn riem incl. slipketting staan constant gespannen en reageert nog steeds niet. En zo is hij al 5 minuten aan zijn riem aan het trekken.
Wanneer ik hem 'op de grond' duw. Niet letterlijk en figuurlijk. Dit heb ik gedaan toen hij écht uitviel naar de hond. Zo van... en nu pak ik jouw.
Maar wat het rare is. Bij de ene hond doet hij dit wel en bij de andere ook weer niet.
Gisteren liep ik langs een hond en er was niets aan de hand. Niet blaffen alleen maar trekken aan de riem en meer niets.
Hij ging boven de hond staan en naderhand was het spelen geblazen.

Het liefst zou ik naar iedere hond toe gaan dat hij maar kan wennen.
Maar veel mensen komt mijn hond té vals over - Duitse Herder.
Ik heb nog een Duitse Herder, bijna 9 jaar oud, en hij loopt er echt zo bij van... ik vind het allemaal wel best. hihi..

Ja, ik zit op een hondentraining. Ik ga bewust iedere week.

Maar ik begrijp mijn hond niet en ook niet dat hij de ene keer wel aan valt en de andere keer weer niet. Waarom doet hij dit?

Ook bijvoorbeeld. Als ik met hem ga wandelen dan kom ik altijd langs een tuin gelopen waar soms een hond in zit. Zij vallen elkaar aan. Logisch omdat de ander zijn terratorium bewaakt, maar ook als die andere hond er niet zit weet hij dat daar een hond zit en hij loopt er aggresief erop af zo van... en jou ga ik pakken, maar er zit niets. Ik corrigeer hem met mijn stem en dan weet hij zeer goed dat er niets aan de hand is maar toch even proberen.

Maar ik wil mijn hond eigenlijk niet straffen. Ze zeggen tegen mij als hij te ver gaat op de grond drukken, maar dit hoeft toch niet? Maar het aanvallen en blaffen stopt maar niet. Terwijl dat mijn andere/oude hond dit nooit gedaan heeft. Niet iedere hond is natuurlijk hetzelfde...
HELP!!!

Je schrijft dat je je hond het liefste aan alle honden zou laten wennen die je tegenkomt, maar dat is niet nodig. Leer hem juist dat hij bij andere honden niet hoeft te snuffelen, maar dat jij belangrijker bent. De andere hond moet hij zo min mogelijk aandacht geven.

Als ik jou was zou ik de andere kant oplopen zodra hij begint met zijn gedrag. Laat hem maar merken dat zijn gedrag niet zorgt voor een winnaarservaring, maar 'druip' af als een echte loser. Zo bereikt hij niets met zijn gedrag en krijgt hij ook de kans niet om uit te vallen.

Verder denk ik echt dat het heel belangrijk is om op een positieve manier dit gedrag om te buigen. Ik vermoed dat je hond niet echt onder de indruk is van je lichamelijke correcties, dus probeer je hond op een andere manier de baas te worden. Je zegt dat hij niet te motiveren is met een snoepje of speeltje, maar heb je dit echt goed geprobeerd? Dus echt een lekker snoepje en niet een allerdaagse brok? En zelf helemaal lyrisch wezen met een speeltje en je hond uitdagen tot spel, werkt dat helemaal niet?

Carina Slijters schreef: Mijn hond ziet een andere hond. Begint aan zijn riem te trekken. Ik roep mijn hond, hij reageert niet, ook niet meer een snoepje of een klein honden koekje. Ik loop gewoon door en wij komen steeds dichterbij. Ik blijf om zijn aandacht vragen, maar hij wordt steeds wilder. !

Je timing is niet helemaal goed. Ik zou voorlopig op afstand trainen en hem eerst eens lekker gek maken op een speeltje o.i.d. Aandacht blijven vragen terwijl je hond al gefixeerd is op de andere hond werkt denk ik niet. Verder ben ik het Miekmiek eens.

Hoe gaat dat op cursus, valt hij daar ook uit naar andere honden?

Anne

Je hebt als advies gekregen om hem op de grond te drukken zeg je. Uit je verhaal begrijp ik dat het daardoor eerder erger wordt dan beter. Deze"correctie" is dan voor hem niet geschikt denk ik. Als de hondenschool niets beters kan verzinnen zou ik maar eens bij een andere hondenschool gaan kijken en praten.
Dat hangen in slipketting en riem is ook niet zo goed. Als je al een slipketting gebruikt zou je die hooguit één of twee keer hoeven te gebruiken voor een duidelijke correctie en verder hoeft hij dan alleen maar om om de hond even te "herinneren" aan die correctie. De slipketting is verkeerd aangeleerd en heeft zijn functie verloren.
Een hond hoeft niet steeds met andere honden te spelen en met alle honden kennis te maken. Hij moet leren dat honden bij het straatbeeld horen en zich er niet verder druk over maken zolang hij bij jou aan de riem loopt. Van tijd tot tijd kan je hem, als hij vrij loopt, de gelegenheid geven om te spelen met andere honden.
Het lawaai maken samen met een andere hond die op zijn eigen terrein langs het hek tekeer gaat zou voor mij een reden zijn om dat stukje maar even aan de andere kant van de straat te lopen en mijn hond een stukje te laten volgen.
Nettie

Zoek maar een fatsoenlijke gedragstherapeut en blijf niet zelf zo doorhannesen. Jij bent bezig je hond te leren dat andere honden aangelijnd tegenkomen een ramp is waarbij hij vreselijk op zijn donder krijgt en dat verklaart ook precies zijn agressie. Je moet hem leren wat hij wel moet doen en hem niet keer op keer de mist in laten gaan om hem vervolgens van jetje te geven. Dat slaat nergens op, want wat leert je hond daar nou van? Dat jij uit je pan gaat als je andere honden ziet? Hij doet wel mee hoor!

De hond is nog jong dus zoek NU goede hulp want dit slijt er anders zo in dat het nauwelijks meer goed is weg te trainen. Verder moet je je hond los veel contact laten hebben met sociale stabiele andere honden.
Werk met voer en vraag aandacht. Als je geen aandacht hebt draai je je dus om en loop je weg van de andere hond. Het is natuurlijk van de zotten om recht op een andere hond af te lopen terwijl je eigen hond totaan flippen aan toe spanning loopt op te bouwen. dat gaat helemaal nergens meer over. Rustig op afstand aandacht op gaan bouwen..eerst zonder andere honden en pas als je hond goed aandacht heeft voro je zoek je op afstand contact met vreemde honden en oefen je op het vasthouden van aandacht. Geen druk gecorrigeer, want daarmee fok je je hond alleen maar op.

Het blijft een leuk verhaaltje en zo af en toe poot ik het weer eens neer..bij deze dus!

AGGRESSION: A Case History with Harry T.
by Suzanne Clothier

This case history is taken from an actual case; "Harry T." is not his real name - it seemed kinder to keep the names of the real people & dog out of the story. "Harry" agreed that this is a pretty accurate interpretation of his tale.

I found her wandering on the streets so I don't know how old she is or where she came from. Her background is a mystery, but she seemed very sweet and looking for someone to love. I did wonder why no one had claimed her.

For the first couple of months, we didn't really have any problems. I thought she was perfect. Looking back, I can see some signs of trouble brewing but at the time, they didn't seem important. I guess it was all just so new to her that she was being extra good, extra careful in all her dealings with me. Now, I'm afraid of her. Her aggressive behavior is destroying our relationship and I don't know how to stop her.

There was a little incident with the food bowl, but I let her know in no uncertain terms that her behavior was not acceptable. I guess she's pretty smart, because after that she let me do whatever I wanted to with the bowl whether there was food in it or not. We also had a "discussion" about the couch and the bed - it took a while for her to understand that when I was relaxing, she had no right to disturb me. She forgets every now and then, but I just yell at her a little and she gives up.

We live in a pretty quiet neighborhood, which is a good thing. I don't think she'd be able to handle living in a city. I've lived in a city and can handle all the commotion and people and loose dogs, but I think she'd just flip out. Anyway, I take her for lots of walks every day - good exercise for both of us and sometimes I've just got to get out of that house and breathe some fresh air and clear my mind.

On our very first walk, I had noticed that she was pretty high strung and it hasn't gotten any better. She seems to worry a lot. If a car is coming our way, she'll panic and drag me to the side of the road, making high pitched sounds and frantic motions. The best I can do for her in that situation is reassure her that everything is okay, though I'm not sure she even hears what I'm saying she's so excited. She calms down a bit, but I can tell that she's still pretty jumpy.

The worst part of the walk is when we encounter someone on the street. She wasn't always like this - I think it started one morning when we were walking and we met this really rude teenager. I saw him coming a block away and figured he was probably going to hassle us a bit, but decided to ignore it if I could. As we got closer, I could hear him saying some pretty rude stuff. His body language was very insulting. When we tried to walk past him, he crowded right into us. Well, that was all I was going to take from this punk. I charged right towards him and began hollering and yelling like I was nuts. At first he yelled back, but then he got scared and ran away - I guess he figured I was a lot tougher than I looked.

I was pretty proud of how I handled that punk until I looked around and there she was. Shaking like a leaf, eyes all wide with fear. I started towards her and, poor thing, she somehow thought I was going after her! She backed away from me, whining - I thought she'd pee on herself she was so scared! I crouched down, thinking that would reassure her, but eventually I had to lie on the ground and look totally harmless before she'd approach me. That was probably the first time I found myself really wishing she spoke my language so I could tell her that all my blustering and yelling wasn't aimed at her, and that while I wanted to scare the kid, I wouldn't actually have hurt him. I think she never expected that kind of behavior from me.

After that, it just got worse. It's like she went nuts. It used to be that I'd see strangers coming before she did, and I'd say something quietly under my breath to let her know what was coming. Pretty soon, she was seeing them long before I did. Now, my first clues that a problem is brewing are her pulling on the leash for all she's worth and growling at me. I'll look up and scan the street and sure enough, here comes somebody. I don't know how to handle this, so I'll yell at her to calm down and then I'll start yelling at the stranger to back off, go away, vamoose! I ask them, "Can't you see how freaked out she is? Why do you keep coming closer?" The whole time, she's still hysterical. Let me tell you, when she starts hauling on that leash, it's really painful!

And it's getting worse - fast. She used to just pull really, really hard on the leash and scream and make a lot of noise. But now she's attacking me! I'm starting to think that the only way to stop her is to inflict some pain on her to get her to listen to me. Last week, she started a whole new behavior. We were walking along when she saw a dog coming down the street toward us. I had just enough time to think, "Uh-oh, here we go again..." and start yelling at the dog when she leaped on me and tried to push me to the ground. I was so stunned I didn't even react - what could I say? She'd obviously gone crazy. I wasn't hurt too much physically, but my feelings were very hurt.

Thanks to this new behavior where she pushes me to the ground, I'm beginning to really hate walks, at least with her. Even though I am very upset (and I'll admit, scared) by what she's doing, I've kept my cool and I haven't hurt her. I could, of course, since I'm much stronger than she, but that seems so wrong. After all, she's just a helpless creature. When she tried pushing me around this morning, I wrestled with her a bit and yelled a lot. I did threaten to hurt her, and that seemed to scare her enough and she stopped.

But how much of this does she think I can take? And you know what really burns me? She seems completely bewildered by the fact that I don't want to spend a lot of time with her anymore. I mean, who would want to hang out with someone who leaps on you for no reason at all? Can't she tell that she's hurting me and scaring me when she does that?

I know we speak two different languages, and that she only understands a little bit of what I say. But this is really destroying our relationship. What can I do with her? I'd hate to get rid of her - most of the time she's a pretty good owner.

Eline* schreef:Zoek maar een fatsoenlijke gedragstherapeut en blijf niet zelf zo doorhannesen.

Ja! Dit spreek mij zeker aan.

Ik heb nu twee honden getraind, beide Duitse Herders, en hierbij heb ik dit nog nooit meegemaakt.
Ik blijf inderdaad aan het hannesen. En persoonlijk wordt ik er niet echt goed van. Ik vind het maar niets dat ik zo met mijn hond om moet gaan.
Ik probeer iedere keer maar verschillende dingen.
Zoals nu... ik laat mijn hond nu uit met een lange riem. Als hij een andere hond, op afstand, tegen kom terwijl ik met hem aan het spelen ben peerde hij eerst in eerst instantie er tussen uit. Nu geeft hij dezelfde reactie, maar als ik zie dat hij gaat reageren roep ik hem bij me en ga met hem verder spelen. Ik geef dus geen reactie dat er een andere hond in de buurt is en dat dit niet belangrijk is.
Nu heb ik bereikt in een zéér korte tijd dat hij niet meer blaft. Maar wel nog steeds in de riem hangt en zichzelf bijna op hangt.
Maar goed... dit komt ook nog wel.
Hij hangt trouwens alleen maar in de riem als ik een hond tegen kom. Anders niet.

Hoe gaat dat op cursus, valt hij daar ook uit naar andere honden?

Op de cursus wil hij alles in de gaten houden. Het is echt een lekkere nieuwsgierig leerhond. Hij leert vrij snel en standaard dingen, zoals zit, voet, af, blijf (ook op afstand), als ik hem op zijn plaats leg en naar mij toe roep komt hij goed. Maar zodra er een andere hond in de buurt komt 'AANVALLEN'. Op een spelende wijze natuurlijk. Ik probeer nog zoveel zijn aandacht te vragen, maar hij blijft het aan proberen.
Blaffen is daar een kwestie van aandacht vragen zo van 'hé! ik wil spelen', 'hallo hoor je mij!'. Nou, de trainer heeft mij voorgedaan hoe het moet, maar ik zie mijn hond hetzelfde reageren als bij mij... hihi.

ps.: Gedragstherapeuten... waar kan ik deze vinden in de omgeving van Veldhoven?

En trouwens Hartstikke bedankt voor al jullie reacties!