Het HondenForum

Het gaat om een hond die heel erg gericht is op vreten buiten: dode vissen, ratten, konijnen, stront, etensresten (en alles wat daarop lijkt). Ze heeft elke keer weer wat te pakken en ze komt er niet meer mee bij je in de buurt.
Het is een jonge labrador teef van een jaar. En de eigenaren willen er graag mee aan de slag om dit gedrag hanteerbaarder te maken.
Op zich lijkt het me dat dit gedrag moeilijk is af te leren, omdat het zo verschrikkelijk zelfbelonend is, maar misschien hebben jullie ideeën waarmee de eigenaars toch aan de slag kunnen?

Helaas heb ik geen tips, maar ik lees wel mee, want Belle is ook zo'n vreterd en het is inderdaad enorm zelfbelonend. Het enige wat ik eraan doe is de plekken waarvan ik weet dat er eetbare dingen kunnen liggen vermijden.

Lijkt mij erg lastig om dat af te leren. Volgens mij heeft bijna elke labrador dit gedrag. Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Ja onze Pim ook, leuk is dat als hij net een drol te pakken heeft gehad. Vooral zon lekkere grote vlaai en hij komt zen brokje halen met heel zen snoet onder de poep

Mijn hond vreet ook alles wat los en vast zit en ik ben er altijd net te laat bij!
De instructeur van de cursus waar ik heen ga, zegt dat je in zo'n geval moet zorgen dat dit gedrag niet meer zelfbelonend is. Dat kun je doen door bijv. een plantenspuit binnen handbereik te houden en steeds als de hond iets wil vreten van de straat, hem een straal water in z'n nek spuiten. Hij mag dan niet in de gaten hebben dat JIJ degene bent die dat doet.
Maar ja, in de praktijk niet makkelijk uitvoerbaar, want ik zie mezelf nog niet op elke wandeling met een plantenspuit lopen en wat als de hond te ver weg is om hem te bereiken?

Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Dit schijnt nog het beste te werken ^^
Het is wel vrij intensief oefenen.
Er stond laatst een artikel over in dat blad van M. Gaus, over hoe je ze dit kunt afleren.
Hetzelfde idee als in de quote hierboven dus.
Het ging geloof ik over 'nee' aanleren en dan belonen.
Maar het is wel weer helemaal bij het begin beginnen, gaat wat tijd in zitten maar werkt uiteindelijk wel.

Suuz schreef:

Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Dit schijnt nog het beste te werken ^^
Het is wel vrij intensief oefenen.
Er stond laatst een artikel over in dat blad van M. Gaus, over hoe je ze dit kunt afleren.
Hetzelfde idee als in de quote hierboven dus.
Het ging geloof ik over 'nee' aanleren en dan belonen.
Maar het is wel weer helemaal bij het begin beginnen, gaat wat tijd in zitten maar werkt uiteindelijk wel.

Moet het wel goed aanleren, bij Pim werkt het ook goed, die laat het wel los alleen als het om uitwerpselen gaat daar hapt hij zo snel in dat het gewoon heel lastig is. Bovendien rent hij vaak gelijk terug als hij het los gelaten heeft.

Edwin Fagnano schreef:

Suuz schreef:

Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Dit schijnt nog het beste te werken ^^
Het is wel vrij intensief oefenen.
Er stond laatst een artikel over in dat blad van M. Gaus, over hoe je ze dit kunt afleren.
Hetzelfde idee als in de quote hierboven dus.
Het ging geloof ik over 'nee' aanleren en dan belonen.
Maar het is wel weer helemaal bij het begin beginnen, gaat wat tijd in zitten maar werkt uiteindelijk wel.

Moet het wel goed aanleren, bij Pim werkt het ook goed, die laat het wel los alleen als het om uitwerpselen gaat daar hapt hij zo snel in dat het gewoon heel lastig is. Bovendien rent hij vaak gelijk terug als hij het los gelaten heeft.

Het is inderdaad heel consequent zijn. En soms ben je dus gewoon te laat. Uitwerpselen kom ik gelukkig niet heel vaak tegen. Vaak van die gedroogde koeienvlaaien, maar daar heeft ze weinig interesse voor. En elke hap stront zijn weer een paar brokken minder...

Suuz schreef:

Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Dit schijnt nog het beste te werken ^^
Het is wel vrij intensief oefenen.
Er stond laatst een artikel over in dat blad van M. Gaus, over hoe je ze dit kunt afleren.
Hetzelfde idee als in de quote hierboven dus.
Het ging geloof ik over 'nee' aanleren en dan belonen.
Maar het is wel weer helemaal bij het begin beginnen, gaat wat tijd in zitten maar werkt uiteindelijk wel.

Het werkt, zolang hetgeen ze willen eten niet lekkerder is dan de beloning die ik voor ze heb. Ik kan met mijn frolicjes en zelfs met mijn zelfgebakken leverkoekjes niet op tegen een portie friet of tegen een in de bosjes gegooide vuilniszak vol met heerlijkheden.

Ik wacht ook nog op de gouden tip. Ik heb met Smek maar geaccepteerd dat het een vreter is. Stukjes brood e.d. maak ik me al niet eens meer druk om. Mocht hij echt achter kippenbotjes of spareribs aangaan (ik woon midden in het centrum, het barst hier van de vage vreterijen op straat) dan heeft hij pech want die wrik ik echt uit zijn bek.

Als ik eten zie liggen probeer ik hem er wel altijd omheen te lokken met een penskoekkie ofzo. Dat lukt best aardig. Maar als hij echt veel heeft gevreten (een hele boterham ofzo is helaas geen uitzondering) dan gaat dat toch mooi van zijn eten af en heeft Cas mazzel want dat komt dan in zijn bak terecht.

Belle schreef:

Suuz schreef:

Ik heb Sita het commando los geleerd door haar elke keer een frolicje te geven ipv de boterham, tak, etc.. Ze laat nu bijna alles in één keer los. Maar dan moet je het dus wel in de gaten hebben.

Dit schijnt nog het beste te werken ^^
Het is wel vrij intensief oefenen.
Er stond laatst een artikel over in dat blad van M. Gaus, over hoe je ze dit kunt afleren.
Hetzelfde idee als in de quote hierboven dus.
Het ging geloof ik over 'nee' aanleren en dan belonen.
Maar het is wel weer helemaal bij het begin beginnen, gaat wat tijd in zitten maar werkt uiteindelijk wel.

Het werkt, zolang hetgeen ze willen eten niet lekkerder is dan de beloning die ik voor ze heb. Ik kan met mijn frolicjes en zelfs met mijn zelfgebakken leverkoekjes niet op tegen een portie friet of tegen een in de bosjes gegooide vuilniszak vol met heerlijkheden.

Gelukkig is Sita nu nog om te kopen met frolicjes en rodiworst. Anders wordt het wel knap lastig.

Martijn schreef:Je leert dat af door de hond de mogelijkheid te ontnemen het te doen.
Vasthouden aan een lange lijn, ogen open houden en op de juiste momenten corrigeren. En dat juiste moment is dan het moment waarop je ziet dat de hond ogen heeft voor iets dat er ligt.

Je hond ziet iets, jij zegt "laat liggen". Toch pakken is een tikje aan de slip en als je ziet dat je hond het laat liggen prijs je hem de hemel in.

Maar. Als er al een lange voorgeschiedenis van vreterij aan vooraf gaat en de hond wat uitgekookt is dan blijft hij het doen als hij de kans krijgt.
Ten tweede is het wat ingrijpend om een hond iets af te leren wat voor de hond ontzettend voor de hand ligt. Want waarom zou een hond voedsel laten liggen?

Ik kan me voorstellen dat je het zo laat maar dan moet je wel op de hoogte zijn wat de gevaren zijn en daarmee kunnen leven.

Ik denk dat je precies de spijker op de kop slaat met de opmerking dat het voor een hond heel natuurlijk is om te eten als hij eten ziet. Volgens mij zou ik het alleen maar af kunnen leren door enorm harde correcties en dan nog moet ik corrigeren vóór Belle een hap heeft kunnen nemen, anders heeft ze haar beloning al binnen en heeft de correctie waarschijnlijk geen effect meer. Ja, misschien het effect dat ze op dat moment ophoudt met eten, maar niet het effect dat ze het nooit meer zal doen.
Ik los het nu maar op door 's zomers niet meer in het park te komen, want het is daar echt niet normaal wat er allemaal ligt. De vissers laten friet en piza's bezorgen en de restanten blijven liggen, poepluiers van baby's worden gewoon langs de kant van het pad gegooid en de buurtbewoners dumpen hun volle vuilniszakken daar. Tegen dit alles valt gewoon niet op te trainen (tenminste mij lukt het niet).

Wat ik doe met mijn poepeter:

- werpketting, als hij aanstalten maakt om een hap te nemen de ketting vlakbij hem gooien, dus niet raak gooien. Hij schrikt en doet het een paar dagen niet en let heel erg op mij. Wel zorgen dat hij niet ziet dat jij gooit
- balletje meenemen: balletje in zijn bek, eet geen poep meer....werkt natuurlijk alleen als je hond erg gefixeerd is op balletjes

Martijn schreef:Je leert dat af door de hond de mogelijkheid te ontnemen het te doen.
Vasthouden aan een lange lijn, ogen open houden en op de juiste momenten corrigeren. En dat juiste moment is dan het moment waarop je ziet dat de hond ogen heeft voor iets dat er ligt.

Je hond ziet iets, jij zegt "laat liggen". Toch pakken is een tikje aan de slip en als je ziet dat je hond het laat liggen prijs je hem de hemel in.

Maar. Als er al een lange voorgeschiedenis van vreterij aan vooraf gaat en de hond wat uitgekookt is dan blijft hij het doen als hij de kans krijgt.
Ten tweede is het wat ingrijpend om een hond iets af te leren wat voor de hond ontzettend voor de hand ligt. Want waarom zou een hond voedsel laten liggen?

Ik kan me voorstellen dat je het zo laat maar dan moet je wel op de hoogte zijn wat de gevaren zijn en daarmee kunnen leven.

Alleen voorkomen is al voldoende.
Sterker nog een correctie werkt in dit geval vaak averechts, omdat hij het eten dan alleen laat liggen als jij aan de lijn vast zit, of dichtbij genoeg staat om een correctie te geven. Met als gevolg dat ze erg snel worden met eten als ze wel de mogelijkheid hebben.

Ik zou gaan proberen om ander gedrag aan te leren als hij eten ziet en daar voor te belonen. En dan begin je natuurlijk in situaties die je kunt controleren, dus waarin je hond nooit succes kan hebben.

Of je kunt het woordje nee conditioneren met het niet krijgen van iets wat hij wel wil hebben (negatieve straf). Voor uitleg hoe, kun je eens in dit topic kijken:
http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... highlight=
Zorg er dan wel voor dat je een stapsgewijze opbouw hebt, waarvan de stapjes klein genoeg zijn.

Inge O schreef:ik ga ervan uit dat dit gedrag niet af te leren is, totaal niet, toch niet bij een rasechte vreterd. die zijn er altijd eerder bij dan jij en hebben het altijd eerder in de gaten, want ze hebben hun neus.

ik durf zelfs zover gaan te beweren dat dit gedrag is dat, zou je het echt willen of moeten afleren (voorwáárdelijke wijs) dit alleen maar met een stroomband zou kunnen. omdat in dit geval de middelen niet opwegen tegen de kwaal, zou ik me er dus verder zo weinig mogelijk druk om maken, hooguit proberen te voorkomen .

Bij ons werkt een 'harde' nee wel steeds beter waarna ik hem beloon. Ik denk dat dit het enigste is waarmee het een beetje lukt maar je moet wel heel snel zijn.

b.v. bij ons binnen staat een kattenbak, wel zo dicht tegen de muur dat de katten er in kunnen maar pim niet, maar 1 poes zit een beetje slecht in zijn vel en poept tegenwoordig vaak smorgens net naast de bak. Pim heeft dit 1 keer gezien en de drollen opgegeten.

Nu kijken we voortaan smorgens eerst of er iets ligt voordat we Pim in die ruimte laten. Dit ging een week goed en Pim keek er al niet meer naar.

Nu vorige week 1 keer vergeten en ja hoor, je kan weer een week lang eerst gaan kijken want het eerste wat hij doet anders is er naar toe rennen om te kijken of er een drol ligt. En dit gaat met zon fanatiek gedrag dat je het niet eens kunt voorstellen.

Nu heb ik een paar keer geprobeerd (niet als er iets ligt) als hij wil gaan kijken om van te voren hard Nee te roepen en dit werkte! Ik ga het nu proberen als er wel een drolletje lig en denk dat het in huis in ieder geval al werkt.

Alleen is dan buiten in de vrijheid nog een hele lange weg.......

Weet je wat het ook is: ik was het ook zo ontzettend spuugzat om de hele tijd "boos" te moeten zijn op Smekkie. Cas is een hond die gauw bang is en die werd bloednerveus van zijn vrouwtje die constant Nee!, Foei! en Laat liggen! loopt te roepen. Het wandelen werd er flink door verpest. Dus ik heb nu liever dat hij af en toe een boterham te pakken krijgt terwijl we de rest van de wandeling het heel gezellig hebben met zijn drietjes dan dat ik constant dat beest op zijn donder moet geven in de hoop dat ik het ooit misschien wel afgeleerd krijg.

Ik probeer het zoveel mogelijk voor te zijn en te voorkomen. Lukt dat: hieperdepiep hoera! Wat een brave jongen! Koekjes voor iedereen! Lukt het niet: nou vette pech dan maar en als je maar wel weet dat je in ruil voor dat stuk brood een hap vlees aan Casper kan afstaan straks
Alleen echt gevaarlijk dingen valt niet over te discusieren. Dat levert hij maar mooi in

Inge O schreef:ik ga ervan uit dat dit gedrag niet af te leren is, totaal niet, toch niet bij een rasechte vreterd. die zijn er altijd eerder bij dan jij en hebben het altijd eerder in de gaten, want ze hebben hun neus.

ik durf zelfs zover gaan te beweren dat dit gedrag is dat, zou je het echt willen of moeten afleren (voorwáárdelijke wijs) dit alleen maar met een stroomband zou kunnen. omdat in dit geval de middelen niet opwegen tegen de kwaal, zou ik me er dus verder zo weinig mogelijk druk om maken, hooguit proberen te voorkomen .

Ik heb een hond die ook vanalles opvreet. Ik zie aan hem als hij op weg is naar iets wat hij heeft geroken. Een commando `hier' is voldoende om hem dan weer bij me te krijgen. Hier komen is namelijk gegarandeerd een lekkere beloning (worst, kaas, oid).

Daarnaast werkt de nee nu op een afstand van een meter of 5, omdat hij weet dat ik anders mij voet over de gevonden zooi zet. Ik ben er wel aan bezig om hier de afstand uit te breiden, maar dat kost wat geduld en veel training.

zepenko schreef:

Inge O schreef:ik ga ervan uit dat dit gedrag niet af te leren is, totaal niet, toch niet bij een rasechte vreterd. die zijn er altijd eerder bij dan jij en hebben het altijd eerder in de gaten, want ze hebben hun neus.

ik durf zelfs zover gaan te beweren dat dit gedrag is dat, zou je het echt willen of moeten afleren (voorwáárdelijke wijs) dit alleen maar met een stroomband zou kunnen. omdat in dit geval de middelen niet opwegen tegen de kwaal, zou ik me er dus verder zo weinig mogelijk druk om maken, hooguit proberen te voorkomen .

Ik heb een hond die ook vanalles opvreet. Ik zie aan hem als hij op weg is naar iets wat hij heeft geroken. Een commando `hier' is voldoende om hem dan weer bij me te krijgen. Hier komen is namelijk gegarandeerd een lekkere beloning (worst, kaas, oid).

Daarnaast werkt de nee nu op een afstand van een meter of 5, omdat hij weet dat ik anders mij voet over de gevonden zooi zet. Ik ben er wel aan bezig om hier de afstand uit te breiden, maar dat kost wat geduld en veel training.

Ik zie me al men voet steeds zetten op wat Pim lekker vindt.

Edwin Fagnano schreef:

zepenko schreef:

Inge O schreef:ik ga ervan uit dat dit gedrag niet af te leren is, totaal niet, toch niet bij een rasechte vreterd. die zijn er altijd eerder bij dan jij en hebben het altijd eerder in de gaten, want ze hebben hun neus.

ik durf zelfs zover gaan te beweren dat dit gedrag is dat, zou je het echt willen of moeten afleren (voorwáárdelijke wijs) dit alleen maar met een stroomband zou kunnen. omdat in dit geval de middelen niet opwegen tegen de kwaal, zou ik me er dus verder zo weinig mogelijk druk om maken, hooguit proberen te voorkomen .

Ik heb een hond die ook vanalles opvreet. Ik zie aan hem als hij op weg is naar iets wat hij heeft geroken. Een commando `hier' is voldoende om hem dan weer bij me te krijgen. Hier komen is namelijk gegarandeerd een lekkere beloning (worst, kaas, oid).

Daarnaast werkt de nee nu op een afstand van een meter of 5, omdat hij weet dat ik anders mij voet over de gevonden zooi zet. Ik ben er wel aan bezig om hier de afstand uit te breiden, maar dat kost wat geduld en veel training.

Ik zie me al men voet steeds zetten op wat Pim lekker vindt.

Dat zou bij Belle betekenen dat ik een schoen vol mensenpoep heb.

Inge O schreef:ik ga ervan uit dat dit gedrag niet af te leren is, totaal niet, toch niet bij een rasechte vreterd. die zijn er altijd eerder bij dan jij en hebben het altijd eerder in de gaten, want ze hebben hun neus.

ik durf zelfs zover gaan te beweren dat dit gedrag is dat, zou je het echt willen of moeten afleren (voorwáárdelijke wijs) dit alleen maar met een stroomband zou kunnen. omdat in dit geval de middelen niet opwegen tegen de kwaal, zou ik me er dus verder zo weinig mogelijk druk om maken, hooguit proberen te voorkomen .

Dat denk ik dus ook Inge, en aangezien ik geen zin heb om een stroomband te gaan gebruiken probeer ik het inderdaad maar te voorkomen.
Ik kan trainen wat ik wil, en bij sommige vreterijen lukt het ook, simpelweg omdat de beloning dan blijkbaar lekkerder is, maar bij andere dingen houdt het gewoon op, een bak friet is lekkerder dan wat ik bij me heb en ik ga dus niet met friet in mijn zakken lopen (en al zeker niet met mensenpoep).

Janus begon hier een paar weken terug ook mee.
Hij heeft toen een tijd alleen maar aan de lijn mogen wandelen, telkens wanneer zijn koppie richting iets eetbaars ging zei ik het commando nee
Wanneer hij dan zijn koppie omhoog deed en doorliep kreeg hij wat lekkers.
Wanneer hij niet doorliep en het eten gewoon pakte zei en deed ik niks en liep ik gewoon door.
Hij had vrij snel in de gaten dat wanneer hij iets laat liggen hij van mij iets lekkers krijgt.

Maargoed, janus is nog jong en begon er echt net mee.
Plus dat je hier niet echt heel lekkere dingen tegen komt.
Voornamelijk droog brood(voor de eendjes).
En dan is mijn stukje frikandel toch wel wat lekkerder....

Dusty ruikt altijd eerst overal aan voordat ze ervan wilt eten en dan hoef ik alleen maar heel streng nee te zeggen en dan loopt ze weer verder.Maar ik moet haar wel altijd in de gaten houden.

Dusty ruikt altijd eerst overal aan voordat ze ervan wilt eten en dan hoef ik alleen maar heel streng nee te zeggen en dan loopt ze weer verder.Maar ik moet haar wel altijd in de gaten houden.

Bij alles wat in het zicht ligt kan ik er wel met een commando voor zorgen dat ze niet eten, dan begrijpen ze "nee" heel goed en luisteren er ook naar. Het probleem is de troep die in de bosjes ligt. En Belle is tegenwoordig ook zo uitgekookt geworden dat ik het niet meer in de gaten heb als ze ineens iets ruikt. Ze blijft braaf op het pad lopen of er niets aan de hand is en ineens neemt ze een spurt de bosjes in en dan ben ik dus te laat en kan ik roepen wat ik wil, het helpt niet, ze schrokt het alleen maar nog sneller naar binnen.

Bedankt voor alle reacties

Je kunt het ze misschien niet voor 100% afleren, bijvoorbeeld in het bos als ie een stukje uit de buurt is en je hebt er niet direct zicht op of de struiken etc.

Maar tijdens de gewone dagelijkse wandelingen kan het zeker wel. Gewoon de kans niet geven en volhouden. Ik heb er ook een half jaar over gedaan en uiteindelijk is een: bah! voldoende.

Ja en die ene keer dat ie dan mazzel heeft als ie los loopt en ik heb niet goed opgelet...
Het sluit in ieder geval een heleboel risico's uit.

Het mag dan wel natuurlijk zijn voor een hond maar ze kunnen flink ziek worden van al die rotzooi op straat, bedorven voedsel, ontlasting van een zieke hond en ga zo maar door.
Dan maar liever flink en lang oefenen, toestaan zal ik het niet en ik zou me er ook niet bij neerleggen

En naar mijn mening heb je daar echt geen stroomband of slipketting voor nodig. Ook niet bij een doorgewinterde. Gewoon geen gelegenheid geven, klaar.
Zo zie ik het, tenminste

Suuz schreef: En naar mijn mening heb je daar echt geen stroomband of slipketting voor nodig. Ook niet bij een doorgewinterde. Gewoon geen gelegenheid geven, klaar.
Zo zie ik het, tenminste

Ik wou dat het zo simpel was. Mijn honden vreten inderdaad niet in het zicht. Als ik dan "nee, vies" zeg, komen ze een koekje halen i.p.v. de zooi van de grond te eten, maar als er troep in de bosjes ligt (en daar liggen de lekkerste hapjes), dan hebben ze maling aan me. Dan kan ik trainen wat ik wil (ik probeer het Belle al bijna 3 jaar af te leren), maar de beloning is te groot. Geen gelegenheid geven zou betekenen dat ze alleen nog maar aan de lijn kunnen. Het enige wat ik nu nog doe is op plekken lopen waar zelden iets ligt.