Het HondenForum

als ik met mijn hond het park in gaat kan ze soms erg angstig reageren op andere honden. eerst heel vrolijk en onderdanig en dan opeens bang
( denk ik, staart tussen haar benen en wegkruipen)
een voorbeeldje:
wij hebben hier een stuk of 5 collies van 1 baasje en shaila vind ze echt helemaal geweldig als ze de honden ziet gaat ze piepen en trekken om maar zo snel mogelijk in het park te komen is ze daar eindelijk en mag ze los rent ze naar de honden toe. maar ja dan komt het hele groepje naar haar toe en dan wordt ze bang. ze komt dan met haar staart tussen haar benen naar mij toe en het liefst kruipt ze bijna in me.
na een tijdje is er niks meer aan de hand en dan gaat ze lekker mee rennen enzo.

maar wat ik me nou eigenlijk afvroeg is dit normaal ? en vooral hoe moet ik op haar reageren als ze zo tegen me opkruipt en zichzelf achter me verstopt ?

ik hoop hier wat tips te krijgen want ik wil niet dat dit gedrag verergert.
en ik snap ook best dat zo'n groep best bedreigend kan zijn voor haar maar dit gebeurt ook wel als er 1 of 2 honden zijn. die ze wel al kent zeg maar.

Niet reageren op dat gedrag, vooral niet omdat ze later toch niet bang blijkt te zijn. Omdat ze zelf aangeeft alleen in het begin bang te zijn, zou ik ervoor kiezen zodra ze het gedrag doet weg te lopen van haar richting die andere honden of gewoon je weg vervolgen. Echt een andere oplossing schiet me niet te binnen.

Ik zou niet reageren omdat ze zich dus wel gewoon hersteld en het dan ook leuk vindt.
Wat ik wel zou doen is blijven staan. Wil ze achter je gaan staan; prima, maar dat is het dan ook wel. Niet aaien, of tegen haar praten of wat dan ook.

Weglopen en haar het helemaal zelf uit laten zoeken zou ik persoonlijk niet zo snel doen omdat mijn ervaring is dat een hondje dat op een bepaald moment echt bang is kan gaan vluchten. Heeft diezelfde hond dan geleerd dat er bij de baas totaal geen steun te behalen valt, dan heb je grote kans dat ze wegvlucht van de baas en dan ben je nog verder van huis.

Mijn hondje met een wat angstige inslag mag steun bij mij komen halen als ze bang is. Is ze echt helemaal in paniek (maar dat haal ik er bij jouw hond niet zo uit ) dan raak ik haar ook even aan, of zeg even kort iets gerusstellends. Is ze 'gewoon' bang voor een vreemde hond en komt ze even bij me staan dan blijf ik gewoon staan, en binnen een sec of 30 gaat ze dan wel weer, op haar gemak, haar eigen weg.
Nu heb ik wel heel veel ervaring met wegvluchten (en daardoor ook weer door meerdere honden opgejaagd worden) met dit hondje, dus ik zal er meteen bij zeggen dat ik wellicht wat te voorzichtig ben.
Maar ik heb er dus voor gekozen mijn hondje te leren dat ze altijd bij mij kan komen als ze bang is. En dat als ze echt in blinde paniek is, ik desnoods bij haar ga hurken of (in het meest dramatische geval) haar optil. (doe ik dat niet dan gaat ze tergend piepend prooitje spelen...)
Alleen met deze methode weet je dus nooit echt wat voor hondje het zou worden als je je nergens mee bemoeit had; maar ik had iets teveel vluchtmomenten meegemaakt waardoor ik er dus voor gekozen heb haar dan maar te leren bij mij te komen.

In jouw geval lijkt dat allemaal niet zo heel erg aan de orde Maar helemaal weglopen en haar 'alleen' laten zou ik dus niet doen. Ik zou iig wel die lantaarnpaal spelen waar ze even bij kan staan als het haar schijnbaar even te gortig wordt.

dorien83 schreef:als ik met mijn hond het park in gaat kan ze soms erg angstig reageren op andere honden. eerst heel vrolijk en onderdanig en dan opeens bang
( denk ik, staart tussen haar benen en wegkruipen)
een voorbeeldje:
wij hebben hier een stuk of 5 collies van 1 baasje en shaila vind ze echt helemaal geweldig als ze de honden ziet gaat ze piepen en trekken om maar zo snel mogelijk in het park te komen is ze daar eindelijk en mag ze los rent ze naar de honden toe. maar ja dan komt het hele groepje naar haar toe en dan wordt ze bang. ze komt dan met haar staart tussen haar benen naar mij toe en het liefst kruipt ze bijna in me.
na een tijdje is er niks meer aan de hand en dan gaat ze lekker mee rennen enzo.

maar wat ik me nou eigenlijk afvroeg is dit normaal ? en vooral hoe moet ik op haar reageren als ze zo tegen me opkruipt en zichzelf achter me verstopt ?

ik hoop hier wat tips te krijgen want ik wil niet dat dit gedrag verergert.
en ik snap ook best dat zo'n groep best bedreigend kan zijn voor haar maar dit gebeurt ook wel als er 1 of 2 honden zijn. die ze wel al kent zeg maar.

Steun geven en gezellig doen. Dus gaat ze achter je zitten, zorgen dat ze niet 'belaagd' kan worden door andere honden, maar wel vrolijk doen naar die andere honden als die niks engs in de zin hebben. Frolicjes uitdelen werkt heel vaak heel goed, want dan is de aandacht van de andere honden even helemaal op jou gericht, dat is aanzienlijk minder bedreigend dan 5 honden die aan je kont willen ruiken. *En* je geeft de boodschap af dat andere honden leuk zijn en dat er tegelijk met andere honden ook koekies komen.

Moos schreef: Weglopen en haar het helemaal zelf uit laten zoeken zou ik persoonlijk niet zo snel doen omdat mijn ervaring is dat een hondje dat op een bepaald moment echt bang is kan gaan vluchten. Heeft diezelfde hond dan geleerd dat er bij de baas totaal geen steun te behalen valt, dan heb je grote kans dat ze wegvlucht van de baas en dan ben je nog verder van huis.

hier ben ik dus ook bang voor en laatst deed ik dat dus een keertje en keek ze me helemaal verontwaardigd aan dus dacht al dat is geen goed idee.
maar ja aan moedigen en belonden van angst wil ik ook niet. het is erg lastig. zeker als ze daarna gewoon weer helemaal blij is en er niks meer aan de hand is.

hanneke2 schreef:steun geven en gezellig doen. Dus gaat ze achter je zitten, zorgen dat ze niet 'belaagd' kan worden door andere honden, maar wel vrolijk doen naar die andere honden als die niks engs in de zin hebben. Frolicjes uitdelen werkt heel vaak heel goed, want dan is de aandacht van de andere honden even helemaal op jou gericht, dat is aanzienlijk minder bedreigend dan 5 honden die aan je kont willen ruiken. *En* je geeft de boodschap af dat andere honden leuk zijn en dat er tegelijk met andere honden ook koekies komen.

helaas mag ik shaila niks anders geven dan haar voer. en ik probeer ook vaak zo min moegelijk andere honden iets te geven. ( vooral omdat ik niet wil dat andere dat bij shaila doen). maar ik probeer ook wel aandacht te geven aan de andere honden maar als ik dat soms doe wordt shaila gewoon heel overdreven jarloers en gaat ze grommen naar de honden.

ik heb volgens mij echt een hondje met gebruiksaanwijzing. maar dat zijn volgens mij alle honden.

maar wat ik hieruit wel begrijp dat het idd weinig kwaad kan door te blijven staan en wel die steun te geven zonder belonen.

dorien83 schreef:

Moos schreef: Weglopen en haar het helemaal zelf uit laten zoeken zou ik persoonlijk niet zo snel doen omdat mijn ervaring is dat een hondje dat op een bepaald moment echt bang is kan gaan vluchten. Heeft diezelfde hond dan geleerd dat er bij de baas totaal geen steun te behalen valt, dan heb je grote kans dat ze wegvlucht van de baas en dan ben je nog verder van huis.

hier ben ik dus ook bang voor en laatst deed ik dat dus een keertje en keek ze me helemaal verontwaardigd aan dus dacht al dat is geen goed idee.
maar ja aan moedigen en belonden van angst wil ik ook niet. het is erg lastig. zeker als ze daarna gewoon weer helemaal blij is en er niks meer aan de hand is.

Daarom zou ik dan dus gewoon blijven staan, maar verder geen aandacht aan haar geven
Dan ben je wel een veilige plek, zonder de angst aan te moedigen of te belonen.