Het HondenForum

Oke, ik weet dat honden dat niet kunnen, maar toch lijkt wat Saar doet er verdacht veel op.

Er loopt hier in het bos een meneer waar ze helemaal hotteldebotel verliefd op is. Er zijn meer honden die dat bij deze meneer hebben (hij heeft niet eens koekjes), maar Saar spant de kroon.
De meneer is altijd luid en duidelijk hoorbaar in het bos vanwege het geklingel van een bepaalde riem die hij heeft voor zijn hond.
Gevolg was dat Saar honderden meters ver weg rende zigzaggend door het bos op zoek naar die meneer als ze hem hoorde. Niet handig, en ook wat gevaarlijk, want er grenst een weg aan het bos.
Saar die altijd zo goed luistert was dan totaal onbereikbaar geworden; als een blinde kip rende ze dan weg van me. Die meneer let altijd wel heel goed op als hij bij de weg loopt, met name op Saar, maar toch, ik heb het veeeel liever niet.

Nu ben ik een tijdje terug begonnen met zodra ik zag dat Saar die meneer hoorde (en hem zelf dan ook hoorde, als zij hem hoort is hij ook hoorbaar voor mij gelukkig) haar aan te lijnen, en koekjes erin te proppen.
Na een week of wat had ze het door, en nu komt ze als ze die meneer hoort eerst naar mij toegerend voor een koekje. Dan lijn ik haar aan (want anders moet ik soms 10 minuten lang haar terug blijven roepen en koekjes blijven geven), en dan geef ik haar elke zoveel minuten weer wat lekkers zodat aangelijnd bij mij blijven nog leuker voor haar is dan die meneer. En dat werkt dus.
Als ze die meneer hoort en ze komt naar me toe heeft ze daar een aparte blik, en een aparte manier van bewegen voor; bloednerveus bekkie, heel gespannen lijfje, en constant heen en weer wippen. Als ze een peutertje zou zijn zou je vragen of ze moest plassen
Dat bekkie trekt ze echt alleen maar dan, ik heb haar verder nog nooit zo gezien.

Maar wat ze nu doet, is soms met datzelfde nerveuse bekkie en gespannen wippende lijfje naar me toe komen zetten, en opkijken voor d'r koekie, terwijl die hele meneer er niet is!
Ik heb zowel haar als Moos geleerd dat ze soms een koekje krijgen als ze uit zichzelf aandacht voor mij hebben, dus daarvoor hoeft ze nou niet bepaald 'te doen alsof die meneer er is'.
Het is geen gezicht, en ik moet er altijd heel erg om lachen "jaja, Saar, ik hoor hem denk ik ook heeeeeeeeeel in de verte'
Als ik haar dan negeer dan rent ze ook verder niet weg op zoek naar die meneer, want die is er dan dus helemaal niet, maar gaat gewoon verder met snuffelen enzo.

Je zou toch zweren dat ze me gewoon in de maling neemt, ware het niet dat ze dat niet kan. Maar ik vind het wel apart, en kan het ook niet echt verklaren.

ik denk eigenlijk dat je dit wel gewoon met conditioneren kunt verklaren. Blijkbaar heb je haar aangeleerd dat een bepaalde gemoedstoestand of gedrag koekjes ( en een super leuke baas ) oplevert. Zoiets ?

ik herken dat wel.

hier zijn er ook dingen die ze "aangeleerd" hebben in bepaalde situaties.
maar dat wil niet zeggen dat ze de trukendoos niet kunnen openen in elke andere "situatie" om te kijken of het dan ook effect heeft.

ik zie het als 2 dingen,

1. situatie-geluid-actie = naar de baas gaan want dan komt er iets lekkers

2. het "kunstje" opzich, naar de baas gaan om te kijken of er iets te halen valt.

Inge O schreef:het enige wat ik kan bedenken is dat ze het zichzelf als een soort kunstje heeft aangeleerd, omdat jij daar (volgens haar dan) nog leuker op reageert als bij het normale aandacht vragen ?

Ja, dat is ook wat ook bedacht had inderdaad.

Alleen eigenlijk is dat een beeeetje dom van d'r, want als ze zo doet gaat ze aan de riem; nou leuk dan
Als ze gewoon aandacht voor mij heeft krijgt ze wat lekkers en mag ze weer verder snuffelen, doet ze zo nerveus van 'ik hoor hem, ik hoor hem' dan moet ze aan de riem. Oke, ze krijgt dan wel om de zoveel minuten wat lekkers, maar als ze gewoon netjes blijft volgen krijgt ze dat ook.

Misschien vindt ze het reuze gezellig bij me aan de riem

Zoie schreef:ik denk eigenlijk dat je dit wel gewoon met conditioneren kunt verklaren. Blijkbaar heb je haar aangeleerd dat een bepaalde gemoedstoestand of gedrag koekjes ( en een super leuke baas ) oplevert. Zoiets ?

Jawel, dat klopt wel. Alleen diezelfde koekjes, en een blije baas, krijgt ze ook als ze gewoon even contact met me maakt.

Maar zoiets zal het wel moeten zijn hoor. Alhoewel ik het dan toch wel apart blijf vinden, want ze weet ook dondersgoed de link te leggen tussen "ik hoor die meneer, dus kom ik een koekje halen", waarbij ze dan zo raar nerveusig doet.
Maar schijnbaar heeft ze op een of andere manier ook de link gelegd tussen zo over the top blij/nerveus doen en een koekje ofzo
En dan weet ze dus ook weer heel bewust dat gedrag bij zichzelf op te roepen zonder dat die meneer er is. Terwijl ik dan weer zou denken dat ze zelf dat blije, nerveuse niet zo doorheeft van zichzelf.

Ik hoop dat dit vanzelf weer een beetje slijt als ik haar maar blijf negeren als die man er helemaal niet is; want dit was natuurlijk niet echt de bedoeling als bijwerking

Moos schreef:

Inge O schreef:het enige wat ik kan bedenken is dat ze het zichzelf als een soort kunstje heeft aangeleerd, omdat jij daar (volgens haar dan) nog leuker op reageert als bij het normale aandacht vragen ?

Ja, dat is ook wat ook bedacht had inderdaad.

Alleen eigenlijk is dat een beeeetje dom van d'r, want als ze zo doet gaat ze aan de riem; nou leuk dan
Als ze gewoon aandacht voor mij heeft krijgt ze wat lekkers en mag ze weer verder snuffelen, doet ze zo nerveus van 'ik hoor hem, ik hoor hem' dan moet ze aan de riem. Oke, ze krijgt dan wel om de zoveel minuten wat lekkers, maar als ze gewoon netjes blijft volgen krijgt ze dat ook.

Misschien vindt ze het reuze gezellig bij me aan de riem

of "lekkere trek"

ranetje schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:het enige wat ik kan bedenken is dat ze het zichzelf als een soort kunstje heeft aangeleerd, omdat jij daar (volgens haar dan) nog leuker op reageert als bij het normale aandacht vragen ?

Ja, dat is ook wat ook bedacht had inderdaad.

Alleen eigenlijk is dat een beeeetje dom van d'r, want als ze zo doet gaat ze aan de riem; nou leuk dan
Als ze gewoon aandacht voor mij heeft krijgt ze wat lekkers en mag ze weer verder snuffelen, doet ze zo nerveus van 'ik hoor hem, ik hoor hem' dan moet ze aan de riem. Oke, ze krijgt dan wel om de zoveel minuten wat lekkers, maar als ze gewoon netjes blijft volgen krijgt ze dat ook.

Misschien vindt ze het reuze gezellig bij me aan de riem

of "lekkere trek"

Ja, dat heeft ze altijd wel

Maar voor die lekkere trek kan ze ook gewoon 10 minuten netjes volgenl krijgt ze ook wel wat

sien wordt beloond als ze naar me toe komt als ze een hond, fietser, mens of trimmer ziet. Maar je wilt niet weten hoe vaak ze het ook op andere momenten probeert. Vaak kan ik dat wel ergens op terug voeren, b.v. ze ziet iets vreemd in de verte. En soms beloon ik dat ook nog, want de gewoonte als zodanig vind ik ook wel prettig.Bij twijfel bij de baas komen !

Maar goed, misschien niet helemaal vergelijkbaar.

Inge O schreef:

Moos schreef:En dan weet ze dus ook weer heel bewust dat gedrag bij zichzelf op te roepen zonder dat die meneer er is. Terwijl ik dan weer zou denken dat ze zelf dat blije, nerveuse niet zo doorheeft van zichzelf.

dat blijft voor mij ook het vreemde, want dat zou ik ook denken. kan het niet zijn dat ze echt nerveus ís, dat ze door deze gang van zaken als het ware nerveus is 'geworden' door de idee misschien een koekje te krijgen?

Ze krijgt als sinds 8 weken koekjes als ze aandacht voor mij heeft, of als ze iets te vreten laat liggen, of als ze komt als ik roep (nu dan soms wel, soms niet uiteraard), dus het idee van misschien een koekje krijgen is ze wel gewend...

Maar je brengt me wel op een idee, en ik denk dat dat het is, dat ze nerveus is dat die oh zo fijne leuke man wellicht weer verschijnt. Voordat ik met de koekjes begon had ze dat niet, maar toen had ik het ook nog niet extra speciaal gemaakt.
Nu is die man helemaaaal bijzonder fijn, want EN hij is er EN ze krijgt koekjes bij de baas. Het zou heel goed kunnen dat ze daardoor bij vlagen (want het is misschien 3 keer, en dan duurt dat blije/nerveuse 30 sec. ofzo) opeens 'denkt' "ohhh, zou hij al komen, die bijzondere man"

Inge O schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef:En dan weet ze dus ook weer heel bewust dat gedrag bij zichzelf op te roepen zonder dat die meneer er is. Terwijl ik dan weer zou denken dat ze zelf dat blije, nerveuse niet zo doorheeft van zichzelf.

dat blijft voor mij ook het vreemde, want dat zou ik ook denken. kan het niet zijn dat ze echt nerveus ís, dat ze door deze gang van zaken als het ware nerveus is 'geworden' door de idee misschien een koekje te krijgen?

Ze krijgt als sinds 8 weken koekjes als ze aandacht voor mij heeft, of als ze iets te vreten laat liggen, of als ze komt als ik roep (nu dan soms wel, soms niet uiteraard), dus het idee van misschien een koekje krijgen is ze wel gewend...

Maar je brengt me wel op een idee, en ik denk dat dat het is, dat ze nerveus is dat die oh zo fijne leuke man wellicht weer verschijnt. Voordat ik met de koekjes begon had ze dat niet, maar toen had ik het ook nog niet extra speciaal gemaakt.
Nu is die man helemaaaal bijzonder fijn, want EN hij is er EN ze krijgt koekjes bij de baas. Het zou heel goed kunnen dat ze daardoor bij vlagen (want het is misschien 3 keer, en dan duurt dat blije/nerveuse 30 sec. ofzo) opeens 'denkt' "ohhh, zou hij al komen, die bijzondere man"

nu willen we die man hier ook wel eens zien hoor .

(saartje wil het vrouwtje misschien koppelen, zal het dát zijn ?)

Nouuu, eh, nee, laten we dat maar niet doen

Inge O schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef:En dan weet ze dus ook weer heel bewust dat gedrag bij zichzelf op te roepen zonder dat die meneer er is. Terwijl ik dan weer zou denken dat ze zelf dat blije, nerveuse niet zo doorheeft van zichzelf.

dat blijft voor mij ook het vreemde, want dat zou ik ook denken. kan het niet zijn dat ze echt nerveus ís, dat ze door deze gang van zaken als het ware nerveus is 'geworden' door de idee misschien een koekje te krijgen?

Ze krijgt als sinds 8 weken koekjes als ze aandacht voor mij heeft, of als ze iets te vreten laat liggen, of als ze komt als ik roep (nu dan soms wel, soms niet uiteraard), dus het idee van misschien een koekje krijgen is ze wel gewend...

Maar je brengt me wel op een idee, en ik denk dat dat het is, dat ze nerveus is dat die oh zo fijne leuke man wellicht weer verschijnt. Voordat ik met de koekjes begon had ze dat niet, maar toen had ik het ook nog niet extra speciaal gemaakt.
Nu is die man helemaaaal bijzonder fijn, want EN hij is er EN ze krijgt koekjes bij de baas. Het zou heel goed kunnen dat ze daardoor bij vlagen (want het is misschien 3 keer, en dan duurt dat blije/nerveuse 30 sec. ofzo) opeens 'denkt' "ohhh, zou hij al komen, die bijzondere man"

nu willen we die man hier ook wel eens zien hoor .

(saartje wil het vrouwtje misschien koppelen, zal het dát zijn ?)

Nou, mij maak je idd ook heel nieuwgierig naar die heeeeeele bijzondere man .

Misschien wil hij wel mee volgende week