Het HondenForum

Op het Kooikerforum kwam deze link voorbij toen het over 'dominantie' ging van een bepaalde hond.

Ik vind het een interessant verhaal. Jullie?

http://www.doghouserock.nl/training/dominant.html

Ik lees het steeds vaker, dat het dominantie/rangorde verhaal en vooral het gewicht wat er aan wordt gehangen, in twijfel wordt getrokken. En ook het wolvengedrag, waaruit het hondengedrag uitgelegd wordt
Heb je het boek van Barry Eaton gelezen; 'dominatie, feit of fictie', en het boek van de Coppingers 'Dogs'? Heel interessant; in dit kader!

Gr. Marijke

Ik ken het verhaal en ook het originele artikel en ik vind het zeker interessant en ook eigenlijk heel herkenbaar. Dit is ook ongeveer de manier waarop ik met mijn honden omga en hoe ik de roedel hier zie functioneren.

Inge O schreef: geloof ik dus in het roedelverhaal (inclusief rangorde) : zeer zeker wel. geloof ik er in op de manier zoals het door steeds meer 'trainers' als een zwart-wit verhaal wordt gebracht? zeer zeker niet.

Ik denk er precies zo over.

Anne

Dominantie is volgens mij zeer zeker aanwezig alleen idd niet volgens de regeltjes zoals Inge al zegt. Maar wie er wat te zeggen heeft komt vnml. door mentale kracht, rust en continuiteit, zelfverzekerdheid en respect. Als jij uitstraalt dat je de boel onder controle hebt dan is het volgens mij prima voor de hond.
De problemen die mensen soms hebben is vaak als mensen zelf al twijfelen als ze iets vragen van de hond, dit maakt een hond onzeker en gaat dan "dominant" gedrag vertonen.

Er zitten voor mij toch wel wat haken en ogen aan dat verhaal. Bv de aanname dat een bestudeert wolvenroedel in gevangenschap per definitie een samengesteld zooitje wolven is dat te weinig te eten krijgt Dat is dus echt niet zo bij de roedels die in Nederland leven en bestudeerd worden.
Naast het feit dat er staat dat wolven elkaar vrijwel nooit hard corrigeren in de natuur. Ik heb toch de nodige Yellow Stone filmpjes mogen zien met daarin gedode wolvinnen, vreselijk geterroriseerde omega's en wolven die met hand en tand boven een kill stonden, klaar om degene die dat niet respecteerde een snoeiharde correctie te geven

Wel ben ik het eens met de zachtere en eerlijkere aanpak die voor veel honden prima kan werken. Hier ligt ook alles op de bank/bed etc maar geeft dat geen enkel dominantie-probleem.

Ik heb nooit aan de dominantie-regeltjes gedaan en heb ook nooit echte problemen hiermee gehad
Wat wel zo is, dat ik wel geloof in 'leiding geven', dus geen strakke regeltjes maar wel in bepaalde gevallen duidelijk maken wat mag of niet en wat er moet gebeuren.
Bv als Kaya enorm staat te blaffen, dan ga ík kijken wat er aan de hand is en bepaal of ze haar bek moet houden of niet.
Als er 'gevaar' dreigt, dan neem ik ook de leiding.
Dus wat dat betreft geloof ik qua gevoel wel in het zorgen voor een veilige en zorgzame omgeving.
Kaya is bv dol op stokken en kluift hier ook op (slikt het niet door). Soms zit er weleens een stukje klem in haar bek en dan weet ze dat ik het oplos, bekkie open en probleem verholpen, ze komt dan ook naar me toe 'help me'.
Bij Moritz is dat iets minder, al gaat dat ook steeds beter. Heel soms kan hij in angst het nog wel zelf proberen op te lossen.
Verder probeer ik altijd stabiel te zijn bij mijn honden, geen rothumeur botvieren op ze bv, gewoon betrouwbaar zijn zodat ze weten wat ze aan me hebben.

Maar qua regels, bank / bed / eerste de deur uit / als eerste zelf eten, en al die dingen, daar heb ik nooit aan gedaan.

Dominatieregeltjes geloof ik ook niet zo in, van mij mogen ze gerust op de bank of het bed. Als het echt nodig is weten ze wel dat ik de baas ben. Een hond heeft in mijn ogen een leider nodig, en geen heerser.

Pas op een ander forum een kleine discussie erover gehad, daar geloven ze heilig in het heersen, want hun ras is zoo dominant Ik ben er maar gestopt, want echt open voor andere meningen staan ze daar niet.

Ik heb even je link daar geplaatst Lin

astrid schreef: Pas op een ander forum een kleine discussie erover gehad, daar geloven ze heilig in het heersen, want hun ras is zoo dominant Ik ben er maar gestopt, want echt open voor andere meningen staan ze daar niet.

Ik heb even je link daar geplaatst Lin

:N: o Oow

Ik vind het een heel duidelijk verhaal.
Veel mensen schrikken als ze horen vertellen dat hun hond "dominant" is.
Het schijnt een vieze bijsmaak te hebben.
Vaak komt het soort "dominantie" waar dan op wordt gewezen (door een trainer of GT) niet voort uit mentale sterkte van de hond, maar uit onzekerheid. Hij weet niet hoe zijn groep functioneert omdat er geen orde en regelmaat is.
Een echt dominante hond (met leiderschapskwaliteiten dus) vecht niet en bijt niet, in een goed geordende omgeving. Net zo min als dat gebeurt in een vrije wolvenroedel. De taken liggen vast en de leider geeft door houding en gedrag aan dat "zijn"groep veilig is.
Het is niet in het belang van een roedel om steeds te vechten. Ze hebben elkaar nodig bij het jagen op voedsel. Door te vechten zou de groep te veel verzwakken en niet goed meer kunnen jagen. Puur goedbegrepen eigenbelang dus.
Ik heb twee maal een stabiele, mentaal sterke hond gehad (eentje daarvan heb ik nu nog)
Door hun houding tonen ze zo veel "kracht" dat het niet nodig is om te vechten enz. Ze worden (en werden) vrijwel nooit aangevallen door andere honden. Rana gaat wel naar twee vechtende honden toe en gaat er tussen staan. Ze heeft dan een heel hoge kop en staart en kijkt alleen maar (niet fixerend, maar nèt langs de vechters). Die druipen dan af, elk een andere kant op. Mijn eerste hond deed precies het zelfde.
Er is verschil tussen dominant gedrag, vaak voortkomend uit onzekerheid van de hond en dominant zijn zoals Inge Anne en Carmen dat ook verwoorden.
Op zich heeft wel of niet op een bank of bed daar niets mee te maken denk ik.

Ik dacht ook wél gelijk aan wolvenfilms die je ziet op tv. Toch ook in het wild. Gaat er toch écht niet altijd zachtzinnig aan toe.

Verder kunnen 'de regels' wel helpen áls je een probleem lijkt me. Maar hier worden ze ook niet toegepast.
Maar toch weten ze waar ze aan toe zijn, weten ze dat wij de baas zijn.

En het is toch ook vaak zo dat een échte dominante hond, om het dan zomaar te noemen, niet eens geweld of iets hoeft te gebruiken. Hij straalt het uit, hij ís de baas.

Daisy@ schreef:Ik dacht ook wél gelijk aan wolvenfilms die je ziet op tv. Toch ook in het wild. Gaat er toch écht niet altijd zachtzinnig aan toe.

Verder kunnen 'de regels' wel helpen áls je een probleem lijkt me. Maar hier worden ze ook niet toegepast.
Maar toch weten ze waar ze aan toe zijn, weten ze dat wij de baas zijn.

En het is toch ook vaak zo dat een échte dominante hond, om het dan zomaar te noemen, niet eens geweld of iets hoeft te gebruiken. Hij straalt het uit, hij ís de baas.

Een echt dominante hond vecht ook niet, daar heb je gelijk in. Niet of nauwelijks dan. De praatjesmakers, die denken dat ze wat te zeggen hebben wel. De term dominantie word ook vaak vreselijk verkeerd gebruikt. Ja toch?

David Mech heeft zijn onderzoeksresultaten over de gebeurtenissen in een vrij levende wolvenroedel samengevat

Leven onze dieren niet in gevangenschap? Ook ik heb al 1 en ander van deze persoon gelezen - ik vond het niet zo indrukwekkend.
Mij viel als eerst op dat deze onderzoeker alle jaren lange onderzoeken van zeer veel kundige, deskundige en goede onderzoekers (en dit wereldwijd) onderuit haalt met een theorie waarbij hij steld 'als enige zijn onderzoek heeft gebasseerd op een leven tussen de wolven - VRIJ - in de natuur, daar waar alle andere onderzoekers en kundige personen vlg zijn beweringen in achter gebleven zouden zijn'.
Daarbij wil hij dan zijn bevindingen zoals hij steld los laten op honden in gevangenschap - onze huisdieren leven namelijk in gevangenschap!
= = = =

Ik geloof in de jarenlange kennis en theorieën welke overal op de wereld tot elkaar zeer na rakende conclusies kwamen; honden/wolven roedelen en volgen in rangorde en hyrarchie van de sterkere en gezondste vanaf het moment dat zij 'het gezin' verlaten (volwassen hun eigen weg gaan) en of daar uitgestoten worden om op eigen benen te gaan staan.

Onze pups leven naast het raakvlak gezin waar zij in opgroeien ook nog in gevangenschap voor de rest van hun leven binnen ditzelfde gezin, en, erg genoeg, velen 'meerdere gezinnen met wisselende spelregels'.
Aan hen is niet de keus gelaten en of denken aan dat zij volwassen hun eigen weg gaan zoeken, beslissen of desnoods bevechten, zoals de natuur dit hen toestaat en naartoe laat groeien. De drang naar zelfstandigheid en zelfbeslissingsrecht zal binnen het leven van de mensenroedel waar geen ontsnappen meer aan is, in bedwang gehouden moeten worden en beheerst (mn door de viervoeter zelf).

Baron Axel schreef: De drang naar zelfstandigheid en zelfbeslissingsrecht zal binnen het leven van de mensenroedel waar geen ontsnappen meer aan is, in bedwang gehouden moeten worden en beheerst (mn door de viervoeter zelf).

Ik denk dat je nu een hond zit te vermenselijken.

Anne

starfleet schreef:

Baron Axel schreef: De drang naar zelfstandigheid en zelfbeslissingsrecht zal binnen het leven van de mensenroedel waar geen ontsnappen meer aan is, in bedwang gehouden moeten worden en beheerst (mn door de viervoeter zelf).

Ik denk dat je nu een hond zit te vermenselijken.

Anne

Denk je dit?
Ik vrees dat nagenoeg ieder huisdierbezitter dit doet! Anders liet je ze in de natuur en stop je ze niet in een mandje !!

MARC_S schreef:Er zitten voor mij toch wel wat haken en ogen aan dat verhaal. Bv de aanname dat een bestudeert wolvenroedel in gevangenschap per definitie een samengesteld zooitje wolven is dat te weinig te eten krijgt Dat is dus echt niet zo bij de roedels die in Nederland leven en bestudeerd worden.
Naast het feit dat er staat dat wolven elkaar vrijwel nooit hard corrigeren in de natuur. Ik heb toch de nodige Yellow Stone filmpjes mogen zien met daarin gedode wolvinnen, vreselijk geterroriseerde omega's en wolven die met hand en tand boven een kill stonden, klaar om degene die dat niet respecteerde een snoeiharde correctie te geven

Wel ben ik het eens met de zachtere en eerlijkere aanpak die voor veel honden prima kan werken. Hier ligt ook alles op de bank/bed etc maar geeft dat geen enkel dominantie-probleem.

Volgens mij wordt het wolvenverhaal voornamelijk bekritiseerd omdat het over onderzoek op dieren in gevangenschap gaat. Heb jij het boek van het echtpaar Coppinger gelezen? Zij hebben een theorie over de afstamming en het verklaren van het gedrag van honden. Ik vind het moeilijk om in een paar zinnen uit te leggen, het is een engels boek en bepaalde nuances ontgaan me. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Wolvengedrag vergelijken met hondengedrag is volgens hen hetzelfde als mensengedrag verklaren aan de hand van apen. Ik zeg dus niet dat zij gelijk hebben (daarvoor weet ik er te weinig van af) maar hoe meer ik lees, hoe meer ik het idee krijg dat veel van de 'hondenwetenschap' gebaseerd is op aannames. Dus lijkt het me goed om open te staan voor nieuwe ideeën.
Het star volgen van het wolvenverhaal heeft bij mij altijd een beetje gekriebeld; dit krijg je bij de meeste puppy-cursussen opgelepeld. Ik ben helemaal geen aanhanger van Turid Rugaas maar haar 'goed ouderschap' ligt mij toch meer dan het alpa gebeuren. In ieder geval vind ik het leuk om allerlei visies te lezen!

Gr. Marijke

Moon schreef:
Het star volgen van het wolvenverhaal heeft bij mij altijd een beetje gekriebeld; dit krijg je bij de meeste puppy-cursussen opgelepeld.
....

In ieder geval vind ik het leuk om allerlei visies te lezen!

Gr. Marijke

Geweldig mooie woorden, waar ik in ieder geval geheel achter sta

Hoi allen,

Oke verhaal gelezen en wat het voor mij bevestigd....... ik mag mijn hond zien als een kind van mezelf.

Het spreekwoord het beest bijt de hand niet die hem voedert (of iets in de trant) klopt toch ook enigzins met wat deze man verteld?

Monique, je hebt wel enigzins gelijk, onze honden leven in gevangenschap, maar met dit verschil, de honden hoeven niet te vechten voor hun maal en zullen ons altijd dankbaar blijven voor het gezelschap wat ze van ons krijgen.

Ik vergeet heus niet dat de hond een hond is, maar ze worden ook wel gezelschaps dieren genoemd. En eigenlijk zit een honden(of wolven) roedel niet anders in elkaar dan een gezin, je hebt een vader en een moeder en daaruit komt (met een beetje geluk) 1 of meerdere kinderen. Heb je al kinderen en plaats je daarna er een hond bij, dan zal de hond altijd het kleine broertje of zusje blijven. En ja ook bij mensen gebeurde het vroeger dat 1 van de kinderen bij de ouders bleef wonen om voor ze te zorgen(in veel landen gebeurd dat nog steeds).

Groetjes Patty
Bowowow Thirza

Inge O schreef: voor mij zit hier wel een kern van waarheid in, met name in de zin dat veel honden het moeten stellen zonder een een (in hun ogen) volwaardige leider, zich daardoor als het ware gedwongen voelen het leiderschap dan maar zelf aan te nemen, maar dat ook niet mogen/kunnen op een normale manier, waardoor frustraties en gevaarlijke situaties ontstaan.

Zo bedoel je. Ik heb Buffy voor ogen daar speelt dat helemaal niet bij.

Serieus even zoals jij het uitlegt vat ik het wel.

Anne

Ik doe ook niet aan die regeltjes en ook hier geen probleem dat ze ons niet als meerdere ziet.

Maar stel dat je een hond hebt, die wel duidelijk aan het proberen is de touwtjes in handen te nemen. Werken die regels dan wel of moet je het dan heel anders aanpakken?

Inge O schreef:

starfleet schreef:

Baron Axel schreef: De drang naar zelfstandigheid en zelfbeslissingsrecht zal binnen het leven van de mensenroedel waar geen ontsnappen meer aan is, in bedwang gehouden moeten worden en beheerst (mn door de viervoeter zelf).

Ik denk dat je nu een hond zit te vermenselijken.

voor mij zit hier wel een kern van waarheid in, met name in de zin dat veel honden het moeten stellen zonder een een (in hun ogen) volwaardige leider, zich daardoor als het ware gedwongen voelen het leiderschap dan maar zelf aan te nemen, maar dat ook niet mogen/kunnen op een normale manier, waardoor frustraties en gevaarlijke situaties ontstaan.

Ik geloof ook best dat honden leiderschap nodig hebben, maar wat mij in het verhaal vooral aanspreekt is de manier waarop je dat leiderschap kunt uitoefenen. Namelijk niet door dwang, dominantieregeltjes en onderwerpingshandelingen, maar eerder door rust en zekerheid uit te stralen. Ik geloof er namelijk niet in dat honden bij alles wat ze doen erop uit zijn de macht over te nemen.

By the way,
onze honden zijn gedomesticeert, wat inhoud dat ze gefokt zijn om ons te gehoorzamen en in "gevangenschap" te leven.

"Dominante" honden(dus de blaffers en bijters) zijn vaak honden die aangeleerd is om van zich af te bijten op jonge leeftijd, het zijn dus vaak bange honden ipv dominante honden, zoals hier al gezegt is, een dominante hond zal niet bijten, maar hooguit stoïcijns blijven staan of zitten.

groetjes Patty
Bowowow Thirza

Sita schreef:Ik doe ook niet aan die regeltjes en ook hier geen probleem dat ze ons niet als meerdere ziet.

Maar stel dat je een hond hebt, die wel duidelijk aan het proberen is de touwtjes in handen te nemen. Werken die regels dan wel of moet je het dan heel anders aanpakken?

Bram heeft dat wel gedaan (de touwtjes in handen willen nemen). Hoe meer ik daartegen 'optrad', hoe slechter het ging. Rust, vertrouwen en zelfverzekerdheid uitstralen in alles wat ik deed, was de oplossing.

Maar ja, ik weet niet wat dat zegt hoor. Bram is natuurlijk maar een garnaal in vergelijking tot bijv. een dominante herder

Zoek stok! schreef:

Sita schreef:Ik doe ook niet aan die regeltjes en ook hier geen probleem dat ze ons niet als meerdere ziet.

Maar stel dat je een hond hebt, die wel duidelijk aan het proberen is de touwtjes in handen te nemen. Werken die regels dan wel of moet je het dan heel anders aanpakken?

Bram heeft dat wel gedaan (de touwtjes in handen willen nemen). Hoe meer ik daartegen 'optrad', hoe slechter het ging. Rust, vertrouwen en zelfverzekerdheid uitstralen in alles wat ik deed, was de oplossing.

Maar ja, ik weet niet wat dat zegt hoor. Bram is natuurlijk maar een garnaal in vergelijking tot bijv. een dominante herder

Arme Bram wordt ie nu gewoon vergeleken met een garnaal

Maar ik kan mij daar wel wat bij voorstellen. Sita begint ook een beetje te puberen, niet na een keer komen, maar na twee keer... Moet er eigenlijk een beetje om lachen, staat ze je echt aan te kijken met een kop van, meen je het nu echt vrouwtje dat ik moet komen en als je dan wat strenger hier zegt dan komt ze meteen.

P@tty,

Ook ik kan het niet helpen, dus vast dat ik mezelf dan ook een eitje zou mogen noemen; maar voor mij zijn mijn viervoeters inderdaad gewoon mijn kinderen die een eigen manier van communiceren hebben en allen een eigen karakter met daarop afgestemde omgang Ik heb geen wolven, ik heb gezinsleden
En alle theorieën dan maar even terzijde, blijft het afstemmen op het gedrag van iedere kind/hond afzonderlijk om ze uit te laten groeien naar viervoeters die weg weten binnen onze mensenwereld.
En daarin onderstreep ik weer de woorden van Inge O t.a.v. leiderschap versus frustraties of gevaarlijke situatie.

Baron Axel schreef:P@tty,
dus vast dat ik mezelf dan ook een eitje zou mogen noemen

Zijn we gewoon samen een stel eitjes hard of zacht gekookt??

Patty

Inge O schreef:

Belle schreef:

Inge O schreef:

starfleet schreef: Ik denk dat je nu een hond zit te vermenselijken.

voor mij zit hier wel een kern van waarheid in, met name in de zin dat veel honden het moeten stellen zonder een een (in hun ogen) volwaardige leider, zich daardoor als het ware gedwongen voelen het leiderschap dan maar zelf aan te nemen, maar dat ook niet mogen/kunnen op een normale manier, waardoor frustraties en gevaarlijke situaties ontstaan.

Ik geloof ook best dat honden leiderschap nodig hebben, maar wat mij in het verhaal vooral aanspreekt is de manier waarop je dat leiderschap kunt uitoefenen. Namelijk niet door dwang, dominantieregeltjes en onderwerpingshandelingen, maar eerder door rust en zekerheid uit te stralen. Ik geloof er namelijk niet in dat honden bij alles wat ze doen erop uit zijn de macht over te nemen.

helemaal mee eens, daarom dat ik ook zegde dat dit verhaal wel klopte, maar daarom niet de roedeltheorie weerlegde .

starfleet schreef:

Inge O schreef: voor mij zit hier wel een kern van waarheid in, met name in de zin dat veel honden het moeten stellen zonder een een (in hun ogen) volwaardige leider, zich daardoor als het ware gedwongen voelen het leiderschap dan maar zelf aan te nemen, maar dat ook niet mogen/kunnen op een normale manier, waardoor frustraties en gevaarlijke situaties ontstaan.

Zo bedoel je. Ik heb Buffy voor ogen daar speelt dat helemaal niet bij.

Serieus even zoals jij het uitlegt vat ik het wel.

nee, en dat is dan omdat jij buffy op een goede hondse manier aanpakt - ik zou de 'kleintjes' niet de kost willen geven die levensgevaarlijk zouden zijn in het formaat owtcharka .

Bij Saar speelt dat ook niet, maar ik denk ook dat Saar in geen enkel huishouden gevaarlijk zou worden. Bij gebrek aan enige leiding wordt ze wel zo onzeker als de pest, maar dan nog zou zich dat denk ik niet uiten in gevaarlijk gedrag.

Moos heeft er wel een handje van om soms toch nog even te kijken hoe ver hij kan gaan. Laatst hadden we nog even ruzie
Ik duwde Moos met mijn voet weg bij iets te vreten, na meerdere malen "nee Moos" en Moos draaide zich om en gromde naar me.
Dat was een beeeeetje dom van Moosiemoosie
Moos is ook wel in staat om echt naar te worden als je hem gewoon maar laat gaan in vanalles denk ik.

Maar wat ik bij Moos heel sterk heb is dat hij mij gewoon heel leuk vindt, en daarom dus ook netjes doet wat ik zeg (meestal dan ), en verder ook niet probeert om mij constant uit te testen, op 1 of 2 kleine incidentjes in een jaar na.
Tenminste, zo zie ik het. Moos mag veel, haast net zoveel als Saar, ook op de bank en op bed. En ik ben van nature ook niet iemand die heel dominant overkomt, maar we hebben een verstandhouding samen waarin we allebei weten hoe het zit.

Zoek stok! schreef:

Sita schreef:Ik doe ook niet aan die regeltjes en ook hier geen probleem dat ze ons niet als meerdere ziet.

Maar stel dat je een hond hebt, die wel duidelijk aan het proberen is de touwtjes in handen te nemen. Werken die regels dan wel of moet je het dan heel anders aanpakken?

Bram heeft dat wel gedaan (de touwtjes in handen willen nemen). Hoe meer ik daartegen 'optrad', hoe slechter het ging. Rust, vertrouwen en zelfverzekerdheid uitstralen in alles wat ik deed, was de oplossing.

Maar ja, ik weet niet wat dat zegt hoor. Bram is natuurlijk maar een garnaal in vergelijking tot bijv. een dominante herder

De regels zijn natuurlijk een soort handvatten om de hond wat duidelijker te maken wie de baas/leider is.
Heb je dat niet van nature in je, dan kan je wat trucjes toepassen, al denk ik dat je met bepaalde honden er dan zeker ook niet komt.

Wat ik vaak hoor en zie, is dat mensen maar wat gaan proberen en om de paar weken of maanden hun 'tactiek' omgooien. Dat lijkt mij dus juist een slechte zaak. Rustig aan wat bijschaven, is prima, maar niet ineens klakkeloos alles omgooien, want zo lijkt het me dat de hond juist níet weet waar hij aantoe is.
De hond moet exact weten hoe of wat met de baas, en dan kom je dus bij de basis 'vertrouwen', 'rechtlijnigheid' (consequentie) en 'eerlijkheid'.

Stang schreef: De hond moet exact weten hoe of wat met de baas, en dan kom je dus bij de basis 'vertrouwen', 'rechtlijnigheid' (consequentie) en 'eerlijkheid'.

Dat denk ik ook inderdaad. En ik denk ook dat je als (bijna) baas eerlijk naar jezelf toe moet zijn wat je wel of niet aankan.
Dat als je een hond hebt die voor jou eigenlijk even wat te zelfverzekerd en streberig is, dat je dan wel degelijk iets kan hebben aan alle standaard regeltjes.
Maar als je een hond hebt waarmee jij als baas een bepaalde verstandhouding kan sluiten, omdat het een karakter is waar je wat mee kan, dan doen die regeltjes er niet zo heel erg toe.

Inge O schreef:

Moon schreef:

MARC_S schreef:Er zitten voor mij toch wel wat haken en ogen aan dat verhaal. Bv de aanname dat een bestudeert wolvenroedel in gevangenschap per definitie een samengesteld zooitje wolven is dat te weinig te eten krijgt Dat is dus echt niet zo bij de roedels die in Nederland leven en bestudeerd worden.
Naast het feit dat er staat dat wolven elkaar vrijwel nooit hard corrigeren in de natuur. Ik heb toch de nodige Yellow Stone filmpjes mogen zien met daarin gedode wolvinnen, vreselijk geterroriseerde omega's en wolven die met hand en tand boven een kill stonden, klaar om degene die dat niet respecteerde een snoeiharde correctie te geven

Wel ben ik het eens met de zachtere en eerlijkere aanpak die voor veel honden prima kan werken. Hier ligt ook alles op de bank/bed etc maar geeft dat geen enkel dominantie-probleem.

Volgens mij wordt het wolvenverhaal voornamelijk bekritiseerd omdat het over onderzoek op dieren in gevangenschap gaat. Heb jij het boek van het echtpaar Coppinger gelezen? Zij hebben een theorie over de afstamming en het verklaren van het gedrag van honden. Ik vind het moeilijk om in een paar zinnen uit te leggen, het is een engels boek en bepaalde nuances ontgaan me. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Wolvengedrag vergelijken met hondengedrag is volgens hen hetzelfde als mensengedrag verklaren aan de hand van apen. Ik zeg dus niet dat zij gelijk hebben (daarvoor weet ik er te weinig van af) maar hoe meer ik lees, hoe meer ik het idee krijg dat veel van de 'hondenwetenschap' gebaseerd is op aannames. Dus lijkt het me goed om open te staan voor nieuwe ideeën.
Het star volgen van het wolvenverhaal heeft bij mij altijd een beetje gekriebeld; dit krijg je bij de meeste puppy-cursussen opgelepeld. Ik ben helemaal geen aanhanger van Turid Rugaas maar haar 'goed ouderschap' ligt mij toch meer dan het alpa gebeuren. In ieder geval vind ik het leuk om allerlei visies te lezen!

ja, maar nu wil ik dit boek wel lezen ook . heb je er de volledige gegevens (incl. isbn) van? in een andere discussie had ik het hier onlangs ook nog over, dat naar mijn idee de honden té star met wolven vergeleken worden - klopt volgens mij niet.

Raymond and Lorna Coppinger, 'Dogs, A startling new understanding of canine origin, behaviour and evolution'
ISBN; 0-684-85530-5