Het HondenForum

Nog maar een vraagje, ik was vandaag bij de DA om een afspraak te maken voor vaccinaties en heb mijn hond gewoon meegenomen. Dat heb ik vanaf het begin gedaan, woon er vlakbij en dacht daar goed aan te doen. (Kon haar daar ook regelmatig wegen)

Maar nu ineens blaft ze als ik bij de balie sta? Eerst dacht ik, ik leid haar maar af, maar dat werkt niet want ik moet toch met de assistente praten. Dus ik dacht ik negeer het maar, ik wist even niets anders te verzinnen.

Thuis begint ze nu ook met blaffen soms, in die zin dat als ze op haar plaats moet (daarbij staat vlakbij een busje met kluifjes) dat ze gaat blaffen en ik krijg het idee, dat ze wil dat ik haar een kluifje geef. Haar ogen blikken dan heel snel, naar dat blikje en dan weer naar mij. Ik geef haar het dan niet, maar mijn kinderen doen dat wel. (daar ben ik dan niet bij, zijn pubers, ben ik net achter gekomen)

Als ik bij mijn moeder kom, die een fruitschaal op tafel heeft staan waar ze wel eens een banaan van krijgt doet ze hetzelfde. Ze gaat staan, kijkt richting fruitschaal die ze overigens niet kan zien en wil gaan blaffen. Ik zeg uhhh en ze blaft niet. Maar ze wil volgens mij wel afdwingen dat ze een banaan krijgt of zie ik dat verkeerd?

Hopelijk heb ik het duidelijk uitgelegd en ben blij met wat tips.

ja, ik zie het idd ook als kijken hoever ze kan gaan, kijken waar de grenzen liggen, vrij normaal hoor en ik denk dat negeren hierin gewoon het beste is..dan hebben haar acties geen effect en zal de lol er afgaan....soms

Ja, puur dwingen is ze aan het doen en ik zou je familie even een streng onderhoud geven dat de hond dan dus echt niets mag. Er is niets irritanter dan een drammer! Je kan het negeren, maar eerlijk gezegd zou ik het gewoon even niet pikken, zo'n grote muil.

Eline* schreef:Ja, puur dwingen is ze aan het doen en ik zou je familie even een streng onderhoud geven dat de hond dan dus echt niets mag. Er is niets irritanter dan een drammer! Je kan het negeren, maar eerlijk gezegd zou ik het gewoon even niet pikken, zo'n grote muil.

Zoiets dacht ik dus ook, ik zal mijn kinderen in de gaten houden, die aanbidden Mizou.

Ik heb mijn moeder ook gezegd, dat ze dan absoluut niets mag geven! Ik maak de dienst uit en niet Mizou.

pepim schreef: Ik maak de dienst uit en niet Mizou.

Ja, in je dromen!

Eline* schreef:

pepim schreef: Ik maak de dienst uit en niet Mizou.

Ja, in je dromen!

:N:

Ik heb ze ook...puber-exemplaren... ...en op het moment dat ik merkte dat ze het -ondanks mijn aanwijzingen- even niet zo serieus namen met Noa en die vervolgens af en toe een dwing-kefje liet horen als ze iets wilde, heb ik de puberale onverlaten op heterdaad het eens flink 'uitgelegd' en Noa verder strikt genegeerd...en het werkte...aan beide kanten...

mijn logeetje kan ook heel dwingend gaan blaffen als hij naar buiten wil om te spelen.
Het is dan ook overduidelijk dat hij dat doet om die reden.
Hij heeft er hier nooit succes mee. Ik maan hem dan wel tot stilte.

Het gekke is dat het dwingend geblaf van hem (wij wonen in een woonwijk, en Puck gaat vrolijk meedoen) hier overkomt als ongewenst, terwijl hij het thuis net zo hard doet, maar daar stoort het geheel niet. (hij woont op een boerderij)

Er is ook anders blaffen...
Hij is waakser dan onze honden, en Puck wordt waakser van hem.
Eigenlijk zijn we daar wel blij mee, dus het is hier momenteel een balans vinden met wat we hier in dit huis nog net toelaatbaar vinden zonder het waken af te leren.

een hond weet ook vaak dondersgoed, bij wie ze dingen voor elkaar kunnen krijgen, maar proberen het bij de anderen ook altijd weer even.
Osa bv, als zij voor moet komen, is het ook echt Voor bij mij, dus niet half scheef, en naast je ofzo.
Nee Voor.
Maar bij mijn broers, gaat ze dus wel scheef zitten, en die tolereren dat ook. en ze weet dat ik wil dat ze netjes voorkomt, dus gaat ze eerst scheef voor me zitten, en dan kijk ik haar nog even met een boze blik aan...en dan gaat ze maar gauw recht zitten.
Dus altijd even proberen, en ze is nou al bijna 11, nooit ontsnapt uit haar puberteit


gr Aimee

Annelies schreef:Ik heb ze ook...puber-exemplaren... ...en op het moment dat ik merkte dat ze het -ondanks mijn aanwijzingen- even niet zo serieus namen met Noa en die vervolgens af en toe een dwing-kefje liet horen als ze iets wilde, heb ik de puberale onverlaten op heterdaad het eens flink 'uitgelegd' en Noa verder strikt genegeerd...en het werkte...aan beide kanten...

Ik heb ze ook even aangesproken en het uitgelegd. Afgesproken is dat ze het niet meer zullen doen en daar ga ik ook maar vanuit dan.

Ze vonden, evenals mijn moeder het zo slim van Mizou en raakten er door vertederd, vandaar dat ze daar dan op ingingen. Mijn moeder zal ik ook in de gaten moeten houden, want die reageert gelijk op haar en dat heeft ze feilloos in de peiling. Ik bedenk me nu ook, dat ze laatste paar keren ging blaffen omdat ze weg wilde denk ik. Toen ben ik expres langer gebleven.

Aimee schreef:een hond weet ook vaak dondersgoed, bij wie ze dingen voor elkaar kunnen krijgen

Dat geloof ik ook inderdaad.

Daan schreef:mijn logeetje kan ook heel dwingend gaan blaffen als hij naar buiten wil om te spelen.
Het is dan ook overduidelijk dat hij dat doet om die reden.
Hij heeft er hier nooit succes mee. Ik maan hem dan wel tot stilte.

Dat lukte me alleen niet bij de DA, dus ik heb het daar maar genegeerd omdat ik geen andere oplossing wist. Ik kan haar overigens best stil laten zijn als ze gaat blaffen, maar daar tot nu toe niet? Misschien ook vanwege de luchtjes die daar hangen? Alleen is het wel raar want eerst deed ze dat daar niet.

Inge O schreef:

Martijn schreef:Omdat een hond verbaal wordt is het toch niet meteen een onhandelbaar kreng?
Ik vind het echt niet zo'n ramp als mijn honden hun bedoeling kracht bij zetten met een blaf. Zolang nee gewoon nee betekent mogen ze van mij gewoon geluid maken hoor.

dan is het nog een verschil of een hond af en toe eens ondeugend genoeg is om zijn gedachten even kracht bij te zetten, of dat het stilaan tot een gewoonte wordt dat hij denkt zo eventjes zijn willetje duidelijk te maken. binnen de kortste keren kan je zo een dwingeland krijgen, en dan kan je je plezier wel op.
kan, hoeft niet, maar kan. en bij het ene baasje al sneller als bij het andere, dus daar kan je maar beter op bedacht zijn.

Ja ik ben wel zo'n baasje die er op moet letten, dus ik ben blij dat ik het gevraagd heb. Al gaat het overigens iha best wel heel goed, ze luistert goed, ok niet perfect, maar ik heb haar wel onder controle, want ik weet waar ik op moet letten. Qua mezelf en qua mijn hond.
Ik ben wat gek met haar, maar ik ben er zeker van doordrongen, dat ik echt niet alles goed moet vinden ook al heb ik die neiging. Waar ik me overigens wel bewust van ben, dat scheelt waarschijnlijk al weer.

Gistermiddag spitsroeden gelopen bij een school die in de woonwijk een sportdag hielden met heel veel kleine kindertjes, uitwaaierend over de stoep en gemeentegroen. Daar poept ze wel eens (in het gemeentegroen uiteraard) en nu natuurlijk ook. Uiteraard heb ik het opgeruimd temidden van een aantal kids (die het interessanter vonden dan de sportdag geloof ik), waarvan er ook een aantal haar wilden aaien. Ging helemaal goed, ze moest zit en wacht en ging perfect. Kindertjes (3, 4 jaar) mogen haar vooralsnog niet aaien, ik negeer ze allemaal, ik hoop dat dat gaat werken?

Martijn schreef:Omdat een hond verbaal wordt is het toch niet meteen een onhandelbaar kreng?
Ik vind het echt niet zo'n ramp als mijn honden hun bedoeling kracht bij zetten met een blaf. Zolang nee gewoon nee betekent mogen ze van mij gewoon geluid maken hoor.

Ik bedoelde niet te suggereren dat ze onhandelbaar is hoor. Maar misschien lees ik je verkeerd?

Inge O schreef:

Martijn schreef:Omdat een hond verbaal wordt is het toch niet meteen een onhandelbaar kreng?
Ik vind het echt niet zo'n ramp als mijn honden hun bedoeling kracht bij zetten met een blaf. Zolang nee gewoon nee betekent mogen ze van mij gewoon geluid maken hoor.

dan is het nog een verschil of een hond af en toe eens ondeugend genoeg is om zijn gedachten even kracht bij te zetten, of dat het stilaan tot een gewoonte wordt dat hij denkt zo eventjes zijn willetje duidelijk te maken. binnen de kortste keren kan je zo een dwingeland krijgen, en dan kan je je plezier wel op.
kan, hoeft niet, maar kan. en bij het ene baasje al sneller als bij het andere, dus daar kan je maar beter op bedacht zijn.

Ik ben zo'n baasje met wie dit bij de 1ste hond 'fout' is gegaan. Ik heb de fout gemaakt Queenie haar zin te geven als ze stond te blaffen om aandacht, en later gaf ik haar negatieve aandacht in de vorm van "Queen nee" wat totaal niet meer hielp.
Resultaat was uiteindelijk een hond die gigantisch lang doorblafte met een hele hoge schelle indringende blaf. :N:

Rais blaft zelden om dit soort redenen, geloof dat ik tot nu toe 5x een blafje heb gehoord als ze iets wilde. Daar heb ik ook totaal geen moeite mee.