Het HondenForum

Onze oudste hond is altijd erg blafferig geweest. Maar naarmate hij ouder wordt, wordt het erger.
Hij reageert op geluid, langslopende mensen, schreeuwende kinderen.
Als we weg zijn ligt hij lekker te slapen en is het niet aan de orde. Maar als we thuis zijn is het bal! :N:
Dat hij waaks is, vind ik niet erg. Maar wat ik vervelend vind is dat hij dus ook heel fel reageert op "bekenden".

Als wij thuis komen, de buren weg gaan en ,vooral nu, op de stemmen van de buren in de tuin. Met dit warme weer staan overal de deuren open en hoort hij dus vanalles.

Wie heeft een idee? Ik zat zelf aan Bach druppels te denken.
Mag je die permanent geven? En waar koop ik ze? (niet via internet)

We hebben een tijdje geleden een gedragstherapeut ingeschakeld, maar dit hielp niet. (negeren en pas aandacht geven als hij stil was. Het werd alleen maar erger)

Ook het medicijn Comicalm heb ik wel eens langs zien komen. Wie heeft daar ervaring mee? Hij zit al op behoorlijk wat medicijnen. Dus ik ben eigenlijk op zoek naar iets natuurlijks.

Op zich is het volgens mij normaal dat gedrag eerst verergert als je het negeert. De hond gaat nog harder z'n best doen om je aandacht te krijgen. Het moeilijke is dan het te blijven negeren, je bent toch snel geneigd op het geblaf te reageren en dan ben je helemaal weer verder van huis.
Als je hond het echt helemaal niet doet als jullie niet thuis zijn, lijkt het er toch op dat jullie reactie er iets mee te maken heeft. Maar weet je wel zeker dat hij het dan niet doet?

Kan het niet zijn dat ze wat slechter horen ofzo?
Nanni is de laatste tijd ook wat sneller blafferig, ik denk dat het bij haar komt omdat ze wat slechter hoort (ze is ook al 10)

Om met de makkelijkste vraag te beginnen: een dalmatische hond.

We hadden via de GT al te horen gekregen dat het negeren van zijn geblaf, erger geblaf zou opleveren. Daarop heb ik ook de buren ingelicht dat we ermee aan de gang gingen.
Misschien zijn we er inderdaad niet lang genoeg mee door gegaan, maar na twee maanden was zijn geblaf niet minder geworden.

Hij blaft als we de deur uitgaan, als we iemand tegen komen met een paraplu, tegen een bergje grof vuil dat op eens op de stoep staat, als iemand opeens langs rent. Kortom verzin het en hij blaft.

In het bos stond opeens een bank in een struik. De eerste paar keren ging hij helemaal uit zijn dak. Daarna was het goed. Tot de bank na een maand weg was! Toen ging hij uit zijn dak omdat de bank er niet meer stond.

Hij is waaks en dat is helemaal niet erg. Maar waar ik een beetje mee zit is dat hij blijft blaffen als hij bekende geluiden hoort.
Hij kent de buren, waarom dan toch blaffen als zij de deur van hun auto dichtslaan. Hij kent hun stemmen, als we nu in de tuin zitten en de buren beginnen te praten, gaat hij blaffen.

Kortom best een lastig probleem. We hebben op een tijdje een webcam neergezet om te kijken wat hij deed als wij weg waren.
Maar dan ligt hij heerlijk te slapen, loopt een rondje, en slaapt weer verder.

Wat fijn trouwens dat jullie zo serieus op mijn probleem ingaan!
Dank

Ik denk zelf ook dat het met angst en onzekerheid te maken heeft. Vandaar dat ik zat te denken aan iets rustgevends en daarnaast natuurlijk training.

Als hij buiten "uit zijn dak gaat" dan deinst hij terug, staat dan met zijn poten strak, staart omhoog en blaft als een gek. Hij zoekt geen steun. Binnen blijft hij vaak gewoon op zijn plek en blaft behoorlijk. Ik moet ook zeggen dat hij zijn blaf niet mee heeft. Hij heeft een harde diepe blaf. We zijn ook allebei wat gehoor kwijtgeraakt van het blaffen in ons oor in de auto.

We lopen behoorlijke stukken met de honden. Vroeger speelden we veel met ballen en frisbees, maar i.v.m. zijn lumbosacrale stenose en artrose kan dat niet meer. Hij rent heerlijk door het bos en is heel actief. Neem van mij aan dat we wisten waar we aan begonnen toen we een dalmaat namen en dat we hem ruim in zijn behoefte aan beweging voorzien.

Thuis is hij rustig, zolang er niets te zien of te horen is!
Je hebt wel een punt, Martijn, als je zegt dat de manier van uitgaan maatgevend is voor zijn gedrag als hij de deur uit stapt. Hij is dan erg opgewonden. Als we naar het bos rijden is hij ook blafferiger dan op de terugweg.

Verder doet hij dit al bijna 9 jaar. Zou dat nog eruit te krijgen zijn?