ik baal van mezelf
Geplaatst: 31 jul 2006 19:54
omdat ik een superstomme fout met Bella heb gemaakt.
Bella is een ex-Turks zwerfhondje dat ik met ca. 10 maanden kreeg.
Wel erg op mensen gericht, maar tegelijkertijd ook altijd angstig. Erg in de gaten houden of er niet een slaande of schoppende beweging komt...
Het ging de laatste tijd heel goed met Bella, vrijer, voor haar doen een beetje brutaler en ondernemender.
Wat is er gebeurd:
ik loop met Bella (en Joe, natuurlijk) op een voetpad in een natuurgebied.
Er komt met een noodgang een brommer aan, Joe was al uitgeweken, maar Bella stond midden op het pad en de brommer leek niet te willen stoppen of vaart minderen.
Ik brulde "Bella hier"!!, komt niet (bang) en ik spring midden op het pad, armen wijd, om in ieder geval de brommer te laten remmen.
Bella, doodsbang van mijn geschreeuw en bewegingen, rent een bosje in. Brommer, na een scheldpartij van mij, weer doorgereden. Bella wil het bosje niet uit. Ik ben quasi onverschillig doorgelopen en uiteindelijk volgde ze wel.
Sindsdien, nu al een dag of vier, weigert ze te komen ook als ik haar met een hoog stemmetje roep, weigert haar heerlijke penssnoepjes,duikt weer in elkaar als ik een onverwachte beweging maak, of gaat op haar rug liggen
Ik heb het gevoel weer helemaal terug te zijn bij af. Ik was door die lul zo geschrokken, dat ik niet de zelfbeheersing had, die Bella nodig heeft.
Wat te doen?Eerst weer vertrouwen opbouwen? Veel op schoot, knuffelen? Gewoon weer beginnen te oefenen met "hierkomen" in huis?Gewoon negeren en er niet zo'n punt van maken?
Bella is een ex-Turks zwerfhondje dat ik met ca. 10 maanden kreeg.
Wel erg op mensen gericht, maar tegelijkertijd ook altijd angstig. Erg in de gaten houden of er niet een slaande of schoppende beweging komt...
Het ging de laatste tijd heel goed met Bella, vrijer, voor haar doen een beetje brutaler en ondernemender.
Wat is er gebeurd:
ik loop met Bella (en Joe, natuurlijk) op een voetpad in een natuurgebied.
Er komt met een noodgang een brommer aan, Joe was al uitgeweken, maar Bella stond midden op het pad en de brommer leek niet te willen stoppen of vaart minderen.
Ik brulde "Bella hier"!!, komt niet (bang) en ik spring midden op het pad, armen wijd, om in ieder geval de brommer te laten remmen.
Bella, doodsbang van mijn geschreeuw en bewegingen, rent een bosje in. Brommer, na een scheldpartij van mij, weer doorgereden. Bella wil het bosje niet uit. Ik ben quasi onverschillig doorgelopen en uiteindelijk volgde ze wel.
Sindsdien, nu al een dag of vier, weigert ze te komen ook als ik haar met een hoog stemmetje roep, weigert haar heerlijke penssnoepjes,duikt weer in elkaar als ik een onverwachte beweging maak, of gaat op haar rug liggen
Ik heb het gevoel weer helemaal terug te zijn bij af. Ik was door die lul zo geschrokken, dat ik niet de zelfbeheersing had, die Bella nodig heeft.
Wat te doen?Eerst weer vertrouwen opbouwen? Veel op schoot, knuffelen? Gewoon weer beginnen te oefenen met "hierkomen" in huis?Gewoon negeren en er niet zo'n punt van maken?