Het HondenForum

Zoals jullie weten heb ik een GT voor Raisa ingeschakeld, in 1ste instantie alleen voor haar onzekerheid en passiviteit e.d., waar het blaffen/grommen naar vreemden en angsthappen bij is gekomen.
Inmiddels is de GT 2x geweest en heb ik haar verslagen binnen (de 2de, een iets aangepaste, vorige week).

Haar conclusie en adviezen :
Angst en onzekerheid en daaruit voortkomend territoriaal gedrag en bezitsagressie. Dit laatste komt dus tot uiting in blaffen/grommen in huis naar vreemden tot angsthappen toe indien Raisa zich te erg bedreigd voelt, met name als ze op haar plaatsje ligt.
Het zou goed kunnen dat Raisa nu iets assertiever is dan vroeger omdat ze nu na de schildkliermedicatie wat lekkerder in haar vel zit en hier nu net zeker genoeg voor is waar ze voorheen te timide voor was. En misschien gecombineerd met het feit dat Raisa een (positieve) ontwikkeling heeft doorgemaakt sinds ze hier is.
Wat ook mee zou kunnen spelen in zowel haar passiviteit als in het gedrag van onzekere (territorium) agressie is haar vergoeide achterpootje. Ze denkt dat Raisa hier meer last van heeft dan doet vermoeden en dat ze hier wellicht 'geirriteerder' door is en wellicht verklaard dat mede haar passiviteit in huis en buiten.

Plan :
- Uitzoeken welke plaats voor Raisa het handigst is (niet in de loop maar wel waar ze de kamer kan overzien).
- Filmpje maken van Rais wanneer er bezoek binnenkomt
- Naar de DA voor een pijnstiller m.b.t. de achterpoot, dit een tijdje geven om te kijken of ze idd pijn heeft en of haar gedrag (mede) hierdoor veroorzaakt wordt.
- Het geven van het middel Selgian (gedragsbeinvloedend medicijn dat werkt tegen gedragsstoornissen van emotionele aard, tijdelijk te geven gedurende therapie wat de hond ontvankelijker zal maken voor de therapie).
- DAP-verdamper gebruiken.
- Voor Raisa is haar plaats heel erg belangrijk, ze voelt zich er veilig en zekerder. De rest van het huis is minder veilig, hierom contrast te verkleinen tussen plaats en huis door de rest van het huis leuk te maken (clickersessies en spelletjes door huis en tuin, kluif of kong op verschillende plekken, haar belonen als ze op andere plekken ligt en niet meer naar haar mand gaan
- Ook om haar zekerder te maken de spelletjes en oefeningetjes, maar wel op een manier waarbij ze matig actief hoeft te zijn. Niet te veel van haar vragen omdat ze dan vermoedelijk zal blokkeren, drempel laag houden om het leuk te laten zijn voor haar.
- Geen aandacht blijven schenken aan onzeker of angstig gedrag, ook niet afleiden, grommen/blaffen bij voordeurbel of 'rare' geluiden buiten : voorlopig nog negeren.
- Raisa vastleggen op haar plaats met iets lekkers, bezoekers moeten haar volkomen negeren. Wat misschien te proberen valt is kijken of het voor Raisa werkt het bezoek eerst buiten te zien, stukje van het huis af, dan bezoek naar binnen en dan pas Raisa.
- Als situatie met Raisa het toelaat : als bezoek zit en rustig is een bakje met koekjes op tafel en Raisa losmaken, bezoek haar koekje laten aanbieden, zelf goed begeleiden en Rais op haar plaats zodra dat niet meer kan.
- Advies om ook een homeopatisch gedragstherapeute van MG in Lelystad in te schakelen. Dit omdat zij 'van binnenuit' werkt en op een natuurlijke manier het evenwicht van de hond kan helpen herstellen.
- Mijn omgangsregels naar Rais, om haar meer zekerheid en veiligheid te bieden (zoals haar eerst iets laten doen voordat ze iets krijgt, ik bepaal wanneer iets begint en eindigt, niet zelf naar Raisa toe maar haar roepen, hond niet overal uit eigen beweging laten liggen, hond alleen commando's geven die hij kent, etc.).

Een lange rij, die ook niet in een paar dagen tot stand is gekomen omdat Raisa nogal dubbel is en haar problemen complex zijn. Tussen het 1ste bezoek van de GT begin juli en het 2de bezoek vorige week zijn ook veel mails over en weer gegaan om de dingen te bespreken, haar definiteive verslag kreeg ik eind vorige week.
Eigenlijk schrijf ik het nu heel kort op

De GT is dus 2x geweest (de 2de keer met een hele delegatie )
Raisie reageerde als volgt : kwaad blaffen en grommen bij binnenkomst (ze was los, om alles goed te kunnen zien), borstelen, staart hoog, oren alle kanten op, oogwit te zien. Zodra ze zaten werd ze al snel rustig.
Daarna kon ze makkelijk met een snoepje gelokt worden door de GT's om naar hen toe te komen. Hierbij was ze niet meer 'kwaad' maar wel heel behoedzaam. Ze nam de snoepjes aan, steeds dichterbij, met de staart laag en oren wederom in hoog tempo in alle standjes.

Sinds het 1ste bezoek ben ik zachtjes aan begonnen met een aantal dingen zoals mijn omgangsregels aanpassen c.q. wat strikter uitvoeren, beste plaats voor haar uitgezocht met test tussen haar mand en kussen wisselen, filmpje gemaakt tijdens 2de bezoek van GT met collega, (speur)spelletjes, weer meer geclickerd door het hele huis heen, lekkers geven in de tuin (deed ik al met die barftoestanden, hihi), geoefend met vastleggen op de plaats, de DAP-verdamper en MG Lelystad vandaag gemaild.

Ook ben ik bij de DA geweest en Raisa krijgt nu sinds ruim 3 weken een pijnstiller. In overleg met de DA is gekozen voor Previcox, dit omdat dit gericht is op arthrose klachten en wat milder is voor maag en darmen (Rais heeft aardig vaak diarree).
Jammer is dat ik de 1ste weken niet goed kon zien of er verandering was omdat het zo warm was. Door de hitte was ik natuurlijk anders, zij anders, de wandeling anders, en nodigt ook niet uit voor Rais om veel of meer te bewegen.

Daarna, nu een week geleden, heeft Raisa weer een (wat ik noem) kluifperiode op haar achterpootje gehad. Zou kunnen duiden op toch pijn of overbelasting juist door de pijnstiller. Zou ook gewoon toeval kunnen zijn want ze heeft dit wel vaker. Maar hierdoor heeft ze een aantal dagen erger gemankt dan anders en dat is nog niet helemaal over.
Deze week ga ik (o.a.) hiervoor weer naar de DA, het bevalt me nix. En ook om de pijnstilling weer te bespreken, misschien is het een beter idee dat ik deze test met Metacam uitvoer want daarvan weet ik uit het verleden dat dit hielp. Wat ik echter in godsnaam moet doen als blijkt dat het pootje idd pijn doet weet ik niet : nu al levenslang op een pijnstiller lijkt me geen goed idee maar de DA heeft al eerder gezegd dat een operatie zeer weinig kans van slagen heeft.

Ook ga ik woensdag naar de DA om de medicatie Selgian te bespreken. Dit moet zo-ie-zo wel combineerbaar zijn met de pijnstilling en de schildkliermedicatie.
Wat de schildklier betreft : dan wordt ook opnieuw bloed geprikt om die waardes te laten bepalen, dit was al de bedoeling want de laatste keer was 3 maanden geleden, toen zat ze (bij 1ste test na schildkliermedicatie) in het midden van de marge die het mag zijn. De DA heeft toen even opgemerkt dat als dat nog zo is we ook die dosis een beetje kunnen verhogen om te kijken of ze daardoor beter functioneert, want haar passiviteit is wel iets verbetert maar niet echt veel.

Nou, ik hoop dat ik het allemaal begrepen heb en een beetje goed heb kunnen opschrijven want er is een hoop gebeurd, gepraat, gemaild en gelezen de afgelopen maand.
Er is b.v. lang nagedacht en gepraat of wel wel of geen voordeurbeltraining en benchtraining moesten gaan doen. Dit doen we uiteindelijk (nog) niet, dit omdat dit nu te veel druk op haar zou leggen, omdat haar plaatsje dan met benchtraining nóg belangrijker wordt en omdat ze op dit moment niet zo ontvankelijk is voor grotere veranderingen.
Ook heb ik getest of het beter is Rais een signaal te geven bij het blaffen bel/geluiden met even naar het geluid kijken, dan naar haar en een klein zinnetje "is goed Raisa". Dit werkte absoluut niet, leek wel alsof ze er juist geallarmeerder door raakte. GT heeft me aangeraden hier weer mee te stoppen omdat Rais nu op dat soort momenten niet te bereiken is.

Soms zijn dingen ook dubbel en moet ik kiezen welke kant ik uit ga. Bijvoorbeeld oefenen vastliggen op de plaats met iets lekkers, of het belonen van liggen op andere plekken met lekkers/kluif. Dan doe ik maar een beetje in het midden : wat clickeren of zoekspelletje in de tuin, eindclick voor jackpot, tover daar in haar zicht een bot te voorschijn en neem haar dan mee naar d'r plaatsje en lijn haar aan.
Of het niet zelf naar haar toe gaan versus belonen als ze op een andere plek dan haar plaatsje ligt : dan maar dus wel af en toe zelf naar haar gaan als ze ergens anders ligt voor een knuffel of een snoepje.

Dat het probleem zich rap ontwikkelt is helaas duidelijk.
Het blaffen/grommen van Raisa wordt steeds erger als de bel gaat of ze geluiden buiten hoort. En ze heeft vorige week de hondenuitlaat weggegromt........ deze kwam na een maand weer voor 't eerst, de vakantie van mijn nieuwe hondenuitlaatdienst opvangen. Rais wilde niet mee, grommen, lip optrekken, etc. De hondenuitlaat heeft Raisa wel aangelijnd maar mijn "makke lammetje" zette zich al grommend schrap met alle 4 de poten. Dat was dus einde oefening.

* edit : ow gut............ ik was er al bang voor dat dit een heel lang verhaal zou worden
En dan ben ik ongetwijfeld nog dingen vergeten

Natas. schreef:
* edit : ow gut............ ik was er al bang voor dat dit een heel lang verhaal zou worden
En dan ben ik ongetwijfeld nog dingen vergeten

Ik vind het ook een hele grote waslijst en ik moet je eerlijk zeggen dat ik zelf door de bomen het bos niet meer helemaal zou zien, maar dat komt vast omdat het zo allemaal op papier staat. Het plaats en vastleggen en aan de andere kant op meer plekken in huis een plaats creëren zie ik niet helemaal hoe je dat moet verwezenlijken. Voor Buffy is haar mand wel ongeveer plaats en die kan ik inderdaad verplaatsen en dan is dat voor haar haar plaats, hoewel ik dat nooit zo noem bedoelen ze dat soms?

Wat mij opvalt is de uitlaatdienst: einde oefening. Heb je die uitlaatdienst nodig? Waarom dan einde oefening, want Raisa is nu een maand niet gewend dat ze komen, maar na een paar keer begeleid (terwijl jij er bent) kan dat waarschijnlijk wel weer gewoon, of wil je überhaupt geen uitlaatdienst meer?

Je hebt wel eens gezegd dat je ook niet zo heel erg veel bezoek had, zou een overkill aan (goed geïnstrueerd) bezoek niet werken in combinatie met de tips van de GT? Bij Buffy heeft dat heel erg goed gewerkt toen we door omstandigheden constant bezoek kregen. Die was wel wat jonger en had geen vervelend verleden, maar ik heb zelf wel het idee dat dat werkt als je kunt oefenen en het voor Raisa ook wat normaler wordt dat er in en uitloop is die haar verder totaal negeert. Ook het loskoppelen van de deurbel met binnenkomers wordt wel aangeraden. Hier belden regelmatig de kinderen of mijn man aan de deur en kwamen dan gewoon achterom binnen bijvoorbeeld zodat de koppeling ontbrak, misschien kan je dat met een kennis of buurvrouw regelen?

Ben heel benieuwd hoe het verder gaat. Als ik alleen zou hebben gewoond met Buffy zou het hier denk ik niet anders zijn gegaan als waar jij nu met Raisa voorstaat.

Anne

Een mooi kompleet plan! Ik ben benieuwd wat het allemaal gaat opleveren.
Wel zou ik een second opinion vragen mbt de selgian. Bel bv eens met Utrecht.
Ik vind het gecontraindiceerd om honden met angstagressie of agressie angstdempers te geven, want angst verhindert het aanvallen van mensen, angst is nog altijd de rem op blinde agressie.
Als de angst om aan te vallen wegvalt kan ze dus in de situatie dat ze zich geroepen voelt eerder en feller bijten.
We denken altijd dat de angst die we willen aanpakken alleen reageert op pilletjes, maar helaas is dat niet zo.
Daar zou ik me dus even beter over informeren.

starfleet schreef: Het plaats en vastleggen en aan de andere kant op meer plekken in huis een plaats creëren zie ik niet helemaal hoe je dat moet verwezenlijken. Voor Buffy is haar mand wel ongeveer plaats en die kan ik inderdaad verplaatsen en dan is dat voor haar haar plaats, hoewel ik dat nooit zo noem bedoelen ze dat soms?

Wat er bedoeld wordt is dat ik de rest van het huis leuker en ´veiliger´ voor haar moet maken zodat de plaats minder belangrijk wordt. Niet zozeer met haar mand verschuiven, dit moet aan de andere kant juist ook weer haar veilige plekje blijven (en uit de loop etc.). Dus ook niet op andere plekken zozeer een plaats maken.
Ik moet dus soms kiezen met b.v. wat lekkers geven, geef ik haar dat ergens anders of aangelijnd op haar plaatsje als oefening=

Wat mij opvalt is de uitlaatdienst: einde oefening. Heb je die uitlaatdienst nodig? Waarom dan einde oefening, want Raisa is nu een maand niet gewend dat ze komen, maar na een paar keer begeleid (terwijl jij er bent) kan dat waarschijnlijk wel weer gewoon, of wil je überhaupt geen uitlaatdienst meer?

Daar zit ook weer een verhaaltje aan vast
Dit was mijn oude hondenuitlaat die het nu sinds een maand niet meer doet. Ze heeft aan mij gevraagd of een vriendin het mocht overnemen die het erg leuk vind om een paar dagen in de week een hondje uit te laten en die het niet erg vind hierheen te rijden (Raisa was voor de oude uitlaat de enige hond in Almere Haven).
En ook omdat Raisa het niet leuk vond in de groep waar de oude uitlaat mee liep. Veel drukke honden erbij, veel spelen en rausen, veel lawaai. Op slechtere dagen, en dat werden er steeds meer, ontrok Rais zich aan de groep, wilde moeilijk mee, ging op haar krent zitten midden in het bos of liggen, paar keer naar huis gerend, etc.

Dus sinds een maand doet de nieuwe uitlaat het en dat gaat prima. Zij neemt hoogstens 1 eigen hondje mee en heeft alle tijd voor Rais.
Maar de nieuwe is nu met vakantie en de afspraak was dat de oude de vakanties over zou nemen. Maar daar dacht Raisie dus iets anders over. In mijn ogen heeft het geen zin een hond tegen heug en meug mee te slepen (als dat al kan), het is er wel voor bedoeld dat ze er iets aan heeft en het leuk vindt.

Ja ik heb wel een hondenuitlaatservice nodig, maar voor een maand kan ik dit wel opvangen en zeker nu in de zomer ik na m´n werk nog lekker lang het bos in kan. Maar in de winter wordt dat lastiger en ik zou het ook geen ideale situatie vinden als Rais altijd 3 dagen lang alleen zou zitten.

Je hebt wel eens gezegd dat je ook niet zo heel erg veel bezoek had, zou een overkill aan (goed geïnstrueerd) bezoek niet werken in combinatie met de tips van de GT?

Klopt, op de GT´s na heb ik de afgelopen maand 1x bezoek gehad en dat is bij wijze van spreken al relatief veel.
Het zou best kunnen dat een overkill zou kunnen werken, bij het 2de bezoek van de GT kwamen er na elkaar 3 binnen en bij de laatste ging het al een stukje rustiger.

Maar ik heb dan dus echt een probleem om dat in scene te zetten.......... geen vrienden of familie hier in de buurt, hooguit 1 of 2 buufs aan wie ik het kan vragen maar die er niet happig op zullen zijn denk ik en die worden dan natuurlijk ook steeds ´bekender´ voor Rais.

Inge O schreef:natas, begrijp ik het goed dat het de bedoeling is zowel de pijnstiller, dap en eventueel selgian tegelijkertijd te gebruiken? denk je niet dat het dan moeilijk inschatten wordt wat er wel of niet heeft gewerkt (zeker in samenhang met alle andere veranderingen die doorgevoerd worden)?

Ja, dat is de bedoeling.
Nu heb ik daar lang en uitgebreid over gesproken en gemaild met de GT want dat was dus ook precies mijn opmerking. Maar aan de andere kant moet er wel snel iets gebeuren want het gedrag ontwikkelt zich en Selgian zou moeten helpen bij de gedragstherapie.

De pijnstilling is dus als test en het is heel jammer dat ik niet goed van de afgelopen 3 weken Previcox heb kunnen ´profiteren´ om dat goed te kunnen bekijken. Maar plan is om de pijnstilling op een gegeven moment weer weg te laten, functioneert ze dan slechter (met nog wel Selgian, DAP en de andere veranderingen) dan weet je natuurlijk ook genoeg.

Met die andere veranderingen ben ik door mijn argument overigens ook langzaam mee begonnen, speurspelletje en weer meer clickeren sinds een week. Wel ben ik meteen begonnen met haar niet meer aanhalen in de mand e.d.

en wat de uitlaatdienst betreft : ging het met de nieuwe uitlaatdienst wel goed dan?

Ja, zie ook mijn antwoord aan Anne.

Pffff, zo dat is nogal wat
Ik moet het even op me in laten werken voordat ik, misschien, iets zinnigs kan zeggen

Eline* schreef:Een mooi kompleet plan! Ik ben benieuwd wat het allemaal gaat opleveren.
Wel zou ik een second opinion vragen mbt de selgian. Bel bv eens met Utrecht.
Ik vind het gecontraindiceerd om honden met angstagressie of agressie angstdempers te geven, want angst verhindert het aanvallen van mensen, angst is nog altijd de rem op blinde agressie.
Als de angst om aan te vallen wegvalt kan ze dus in de situatie dat ze zich geroepen voelt eerder en feller bijten.
We denken altijd dat de angst die we willen aanpakken alleen reageert op pilletjes, maar helaas is dat niet zo.
Daar zou ik me dus even beter over informeren.

Ik denk dat dit een risico is op het totale plan, met of zonder Selgian zeg maar.
Het kan zijn dat Raisa zekerder en minder angstig maken en dingen als het hele huis veiliger maken een averechtse werking heeft op de angstagressie. Dat ze juist eerder durft te bijten.......... maar dat is een risico die ik denk ik wel lopen moet want zo doorgaan kan ook niet.
Ik ga woensdag dit ook allemaal met de DA bespreken, heeft zij niet genoeg antwoorden voor me dan bel ik Utrecht even. Thnx voor de tip!

Stang schreef:Pffff, zo dat is nogal wat
Ik moet het even op me in laten werken voordat ik, misschien, iets zinnigs kan zeggen

Hihihihi, daar heb ik een paar weken over gedaan

Vandaag een voorproefje mogen nemen op het geplande DA-bezoek van woensdag omdat Raisa weer hevig aan de diarree is (zie ook m'n topic onder Voeding).

Ze wordt daar steeds banger......... liep ze eerst nog gedwee mee uit de auto, nu kreeg ik haar er nauwelijks uit en bij de DA de wachtkamer in. Sinds vorige keer gaat ze in die wachtkamer nu stijf onder een bankje liggen en komt er niet onderuit, niet met roepen en niet met een beetje trekken.
Ze blijft als een 'dood' gewicht onder dat bankje liggen, moest haar eerst een stukje eronder uit slepen over de vloer om haar daarna op te kunnen tillen.

Ze keek zo bang, met d'r hele lijf tegen de grond aan geplakt inclusief d'r koppie, schuin naar mij met grote zwarte ogen en het oogwit aan de zijkant zichtbaar. Ook heeft ze bij de DA voor het eerst gepiept (meer een gil) bij het geven van de prik.
Ik zat me op de terugweg in de auto af te vragen of ik geen risico loop dat ze ook gaat happen naar mij in dat soort omstandigheden............ denk dat ik voortaan maar buiten wacht, ik wil niet het risico lopen dat ze buiten het huis ook een keer een (succes)ervaring opdoet.

Ik ga nu maar even met de auto naar een ander stukje bos om te lopen, in de hoop haar weer een leukere auto-ervaring te geven.
Had haar voor vertrek net uitgelaten en dan weet ze wel dat als ze (bijna) meteen weer mee moet ze de auto in moet. Kreeg haar hier ook al nauwelijks mee, moest haar optillen uit d'r mand.

Ik wil gerust weleens langskomen hoor, wij wonen niet ver van elkaar en bang ben ik ook niet Dus op mij kan je wel oefenen :N:

Alleen zit ik nu natuurlijk even met Moritz en hoe dit gaat lopen en kan nu op dit moment dus niets afspreken voor de komende dagen.

Maar mocht je de komende tijd een 'oefenpersoon' nodig hebben, dan geef je maar een pb, met instructies natuurlijk

Ah, da's hartstikke lief van je!
Eerst duimen voor Moritz, daarna maak ik er misschien dankbaar gebruik van

zo, dat is een hele waslijst. Ja, dat is idd het probleem he, zodra de angst overwonnen wordt, komt agressie om de hoek kijken, heb het met sien ook.

Laat het even op me inwerken.

Zoie schreef:zo, dat is een hele waslijst. Ja, dat is idd het probleem he, zodra de angst overwonnen wordt, komt agressie om de hoek kijken, heb het met sien ook.

Laat het even op me inwerken.

Nou ja..als de angst echt overwonnen wordt komt er geen agressie. Als een hond niet meer bang is voor mensen hoeft hij ze ook niet te bijten. Als je te snel gaat of dingen forceert, dan wordt het dus een ander verhaal. Het is een vreselijk moeilijk probleem. En soms zit het er ook gewoon niet in.

Eline* schreef:

Zoie schreef:zo, dat is een hele waslijst. Ja, dat is idd het probleem he, zodra de angst overwonnen wordt, komt agressie om de hoek kijken, heb het met sien ook.

Laat het even op me inwerken.

Nou ja..als de angst echt overwonnen wordt komt er geen agressie. Als een hond niet meer bang is voor mensen hoeft hij ze ook niet te bijten. Als je te snel gaat of dingen forceert, dan wordt het dus een ander verhaal. Het is een vreselijk moeilijk probleem. En soms zit het er ook gewoon niet in.

ja, ik bedoel met overwonnen, dat het niet meer die remmende faktor is.

Het is idd een vreselijk moeilijk probleem.

Zoie schreef:

Eline* schreef:

Zoie schreef:zo, dat is een hele waslijst. Ja, dat is idd het probleem he, zodra de angst overwonnen wordt, komt agressie om de hoek kijken, heb het met sien ook.

Laat het even op me inwerken.

Nou ja..als de angst echt overwonnen wordt komt er geen agressie. Als een hond niet meer bang is voor mensen hoeft hij ze ook niet te bijten. Als je te snel gaat of dingen forceert, dan wordt het dus een ander verhaal. Het is een vreselijk moeilijk probleem. En soms zit het er ook gewoon niet in.

ja, ik bedoel met overwonnen, dat het niet meer die remmende faktor is.

Het is idd een vreselijk moeilijk probleem.

Sodeknetters, een moeilijk probleem is het zeker wel ja
Ik heb niet de illusie dat Raisa haar angsten volledig kan overwinnen, maar ik moet dus wel als de donder een manier vinden om dit handelbaar te maken/houden. En juist omdat het zo'n 'dubbel' probleem is vind ik het heel moeilijk, aan de ene kant is zekerder worden het streven aan de andere kant houdt dat weer een (extra) risico in.

Pfff wat een verhaal zeg en een waslijst!!!

Ik heb om eerlijk te zijn niet de kennis om je hierin verder te helpen of een goed/zinnige reactie hierop te geven. Het lijkt me een zeer ingewikkelde situatie waarin het heel lastig is om keuzes te maken (bijvoorbeeld met betrekking tot de medicijnen) waarbij jij je goed voelt en wat je verstandig lijkt. Je gevoel en verstand kunnen soms echt dilemma's opleveren .

Ik wil je heel veel succes wensen met Raisa en duim voor het beste

Dank je wel!
Dat je die hele lap tekst hebt gelezen vind ik al heel wat

Klopt, de keuzes maken hierin is aardig lastig.
Vandaag weer een voorbeeldje : is Raisa tot nu gaan blaffen en grommen bij geluiden buiten of bij de voordeur maar bleef ze in de woonkamer staan, net kwam een krantenbezorger op skeelers naar de voordeur......... en Rais schiet al kabaal makend als een speer de hele gang door en klapt bijna tegen de voordeur aan.
Wat nu weet te doen? Afgesproken met m'n GT om dit gedrag dus voorlopig te negeren maar ze doet wel elke keer een succes ervaring op en dit gedrag lijkt zich steeds verder te ontwikkelen. Ook b.v. het feit dat ik haar gister uit de mand moest tillen is nieuw voor me.

Sjee Natas...wat een problemen...
Ik kan me goed voorstellen dat je door de bomen het bos af en toe niet meer ziet en je volledig verdwaald raakt...
Ik hoop dat je desondanks de goede weg met Raisa weer vindt en er lichtpuntjes zullen komen waar je je aan vast kunt houden.
Hartstikke veel sterkte en succes toegewenst...

Hele lijst Natas.....dat wordt hard werken voor jullie tweetjes. Ik heb een lange tijd een asielhond in de heropvoeding gehad die dit gedrag ook had. Een erg felle tante die ook echt durfde te bijten. Ik zou toch nog eens in overleg gaan met de GT, wat betreft het naar de deur vliegen. Ik zelf zou hier toch een grens aangeven, nl. mag niet. Veel succes hoor!

Merci allemaal!

Inge O schreef:

Sunnybunny schreef:Ik zou toch nog eens in overleg gaan met de GT, wat betreft het naar de deur vliegen. Ik zelf zou hier toch een grens aangeven, nl. mag niet. Veel succes hoor!

zou ik ook doen . als ze hier een gewoonte van maakt raakt die er dadelijk misschien nog heel moeilijk uit - meer nog, vanuit dat 'spelletje' kan ze weer gaan uitbreiden naar nóg iets stoerders.

Ja, ik ga de GT hier ook van op de hoogte stellen (net zoals voorval uit mand moeten tillen en bij de DA). De GT is nu een paar dagen weg, denk dat ik tot die tijd de kamerdeur naar de gang maar even dicht hou.
We hebben dus een weekje getest of het hielp als ik iets tegen Rais zei bij dat blaffen, maar ze lijkt er alleen maar geallarmeerder door te raken.

ik kan me trouwens nog amper voorstellen dat deze omslag niet voor een groot deel veroorzaakt is door haar bijgestelde schildklierwaarden. niet dat het schildklierhormoon op zich het gedrag doet ontstaan natuurlijk, maar dat ze, nu ze zich fysiek wat beter voelt, in meer situaties durft te reageren

Mee eens
Is ook mijn gedachtengang en die van de GT, vooral ook omdat dit gedrag is begonnen ná de schildkliermedicatie. Naar mijn gevoel houdt dit echter ook in dat het risico groot is op "Rais voelt zich beter en durft dan meer van dit soort dingen te doen". Hiermee doel ik op haar zich beter laten voelen met pijnstilling voor haar poot en met de gedragsdingetjes om zich veiliger en zekerder in het hele huis te laten voelen.
Maar ja............ risico's moet je af en toe nemen.

Ik kan dat wel en doe het ook wel, maar alleen onder andere omstandigheden (wachten op de stoep b.v.). Aan deze omstandigheden moet ik idd wennen.
Ik zal aan mijn GT het idee voorleggen van het verbieden. Ik twijfel nl. zelf daar een beetje aan omdat ze van een aktie van mij gestrester lijkt te raken. Nog harder blaffen, nog kwader grommen.
En is verbieden niet een aktie die alleen maar meer aandacht vestigt op en een bevestiging is van? Zeker op het moment dat je de hond nauwelijks kan bereiken.

Natas. schreef:Ik kan dat wel en doe het ook wel, maar alleen onder andere omstandigheden (wachten op de stoep b.v.). Aan deze omstandigheden moet ik idd wennen.
Ik zal aan mijn GT het idee voorleggen van het verbieden. Ik twijfel nl. zelf daar een beetje aan omdat ze van een aktie van mij gestrester lijkt te raken. Nog harder blaffen, nog kwader grommen.
En is verbieden niet een aktie die alleen maar meer aandacht vestigt op en een bevestiging is van? Zeker op het moment dat je de hond nauwelijks kan bereiken.

En kun je haar tot rust krijgen via afleiding op zo'n moment? Dat is eigenlijk geen verbieden maar toch kalmerend als het zou lukken dan he?

Ik heb geen advies verder, maar ik denk dat het een pak werk is en wens je heel veel succes met de aanpak

Inge O schreef:

Natas. schreef:Ik zal aan mijn GT het idee voorleggen van het verbieden. Ik twijfel nl. zelf daar een beetje aan omdat ze van een aktie van mij gestrester lijkt te raken. Nog harder blaffen, nog kwader grommen.
En is verbieden niet een aktie die alleen maar meer aandacht vestigt op en een bevestiging is van? Zeker op het moment dat je de hond nauwelijks kan bereiken.

er zitten altijd verschillende kanten aan wat voor manier ook, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat raisa er rust uit haalt dat jij niks zegt, en haar zou laten doorblaffen. dat is ook een vorm van stress voor haar, meer nog, zij hóórt dan wel degelijk wat, is overtuigd dat er reden tot onrust is, en de baas heeft niks in de gaten ?
aan verbieden zitten naar mijn idee twee positieve kanten : ten eerste kan het voor haar juist kalmerend werken dat jij de leiding overneemt (zal vast niet al na de eerste keer zijn, maar eens ze weet hoe jij zal reageren, en wat er van haar verwacht wordt) - ten tweede komt daar dan daarna wel het gewenste gedrag voor in de plaats, wat je dan kan belonen.

Ben het met je eens, en dat was ook de insteek van de GT. Maar haar argument om er nu mee te stoppen was dat zij de ervaring heeft dat een hond dat snel oppikt, en zo niet er (nog) niet klaar voor is.
De bedoeling is dat met het hele plan van aanpak en de Selgian dit wel zo ver zal komen en dat ik het dan weer ga doen. Maar tot nu lijkt het dus enkel een averechts effect te hebben en ik heb het probleem dat ze bijna onbereikbaar is.

bulletjebe schreef:En kun je haar tot rust krijgen via afleiding op zo'n moment? Dat is eigenlijk geen verbieden maar toch kalmerend als het zou lukken dan he?

Hier komt die onbereikbaarheid weer om de hoek kijken, en het feit dat een aktie van mij haar alleen maar geallarmeerder lijkt te maken.

Vanavond dus weer bij de DA geweest.

Weer bloed geprikt voor de schildklier, uitslag hoor ik deze week nog als het goed is.
De test met pijnstiller gaan we mee door omdat ik tot nu toe weinig heb kunnen zien. Wel over naar Metacam omdat ik daarvan zeker weet dat het werkt, een keer eerder deed dat het in ieder geval wel.

De Selgian heb ik mee, wel idd met de bevestiging van de DA dat als ze minder angst heeft het juist ook averechts zou kunnen uitpakken. Maar ik denk dat ik dat risico moet nemen.
Ik wacht er wel nog eventjes mee omdat we nu ook met die gevoelige dikke darm + medicatie zitten en ze zo op haar pootje kluift. Ik wil dat ze zich wat dat betreft eerst goed voelt, anders beinvloedt het wellicht ook weer de resultaten van de Selgian.

Maar ik zat vanavond echt even aan m'n tax toen ik hoorde dat haar rode huid (heeft ze weer, shit) en het kluiven ook op een allergie kan duiden. (zie ook topic http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=95102).
Ja mevrouw, is wel erg veel en erg gecompliceerd hè voor uw eerste hond........... nee DA, m'n vorige hond Queenie had nooit wat!

En dan Raisie's angst voor de DA
Was dit keer dus weer erger, kreeg haar nu echt de auto niet uit en heb ik een kreuk gelegen om dat dode gewicht eruit te tillen en tegelijkertijd stribbelde ze ook tegen. In de wachtkamer heb ik haar niet meer onder dat bankje laten liggen, maar ja ik moest haar wel weer optillen.
En op de behandeltafel is ze nu echt anders. Ik weet niet wat 'beter' is hoor, maar dat het anders is vind ik verontrustend. Was ze voorheen een in zichzelf opgesloten mechanische pop, nu was het rillen rillen rillen en bij alles wat de DA wilde doen zich verzetten en de tafel af willen. Heb haar voor bloed afnemen + onderzoek pootje + de injectie echt stevig in de houtgreep moeten nemen.

Van de homeopatisch gedragstherapeute bij Gaus Lelystad heb ik nog niets gehoord.
Heb nog geen contact opgenomen met Kreupel Dier (stond ook op m'n lijstje) voor de achterpoot, en nu er misschien ook nog een allergie bij komt zou de hollistisch dierenarts in Almere waar Reini heen gaat ook nog aan die lijst kunnen worden toegevoegd.
Maar ik kan toch moeilijk alles tegelijk doen met die hond? Wat is wijsheid.........

Aggut, het zit ook allemaal niet mee, als het ene een beetje over lijkt, speelt het andere weer op.
Ik heb geen handige tips + oplossingen, maar ik wens je veel moed en sterkte

tekkel schreef:Aggut, het zit ook allemaal niet mee, als het ene een beetje over lijkt, speelt het andere weer op.
Ik heb geen handige tips + oplossingen, maar ik wens je veel moed en sterkte

Dank hoor!

Maar sterker nog........... het een lijkt/is nog helemaal niet over of het ander komt er alweer bij

Natas. schreef:Maar sterker nog........... het een lijkt/is nog helemaal niet over of het ander komt er alweer bij

Dan wens ik je nóg meer moed + sterkte

tekkel schreef:

Natas. schreef:Maar sterker nog........... het een lijkt/is nog helemaal niet over of het ander komt er alweer bij

Dan wens ik je nóg meer moed + sterkte

Ik heb niet veel zinnigs te melden behalve dat ik je enorm veel sterkte wens. Ik hoop wel dat er nog een schildklier uitslag binnenkomt waar je iets mee kunt en misschien dat er een aanpassing van die medicatie mogelijk is waardoor evt. de overige ongemakken wat afnemen.

Heel veel beterschap en sterkte

Merci!

Bij de vorige test 3 maanden geleden zat haar schildklierwaarde in het midden van de marge waarin het zich moet bevinden. Nu dus idd kijken wat deze keer is, en als het nog in het midden ligt is een optie iets verhogen.
De rode huid was hiervoor altijd gelinkt aan de schildklier, zeker om dat heel snel minder werd na de start van de medicatie. Maar volgens de DA is er nu weinig kans op dat het ermee te maken heeft, ze verwacht niet dat die waarde nu gekelderd zal zijn.