Hoi,
Even een lang verhaal, maar dan weten jullie gelijk zo goed als alles
3 weken geleden hebben mijn man en ik een herplaatser opgehaald uit het asiel: Een Jack Russell Terriër van 8 jaar oud, en heet Mikey. Wij zijn (voor zover bekend) zijn 3e gezin. Het eerste gezin had door omstandigheden geen tijd meer. Het 2e gezin waar hij (2 jaar) woonde, daar woonden nog 2 Jack Russels (en nog 2 katten). 1 was gecastreerd, daar had Mikey geen probleem mee, de ander was niet gecastreerd en dat gaf conflicten: vechten enzo, maar ook markeerde hij daarom in huis. Om die redenen was Mikey naar het asiel gebracht. Commando's kende hij niet volgens het laatste gezin, alleen 'op je kleed' was bekend. Loslopen, katten, andere honden, kinderen en onbekenden alles is prima en volgens hun alleen thuis blijven ook

Het laatste gezin deed hem trouwens altijd in een bench als ze weggingen of gingen slapen vanwege het markeren en vechten.
Mikey is een heel vriendelijk en vrolijk hondje, een reutje van 6kg. Hij houdt van wandelen, autorijden, balletje gooien enz. Op uitnodiging mag hij ook op schoot en ook dat vindt hij heerlijk

De eerste week was hij wat onzeker, als je bijv. al naar de wc ging werd hij heel zenuwachtig, kreun geluidjes/zachte blafjes/beetje trillen. Heel logisch eigenlijk denk ik.. (weer) een nieuw gezin, andere omgeving enzo. We hebben daar eigenlijk geen aandacht aan gegeven. En op de 2e nacht na is hij 's nachts al helemaal stil

Sinds afgelopen (3e) week gaan dat soort dingen al heel erg goed. Hij blijft soms zelfs lekker op z'n kussen liggen als we rondlopen! Heel knap

We hebben trouwens wel een bench staan met zijn mand + kussens/kleedjes erin, maar we laten hem gewoon open, omdat hij niks sloopt en ook niet markeert. We hebben ook nog 3 katten en dat gaat eigenlijk best goed samen. Hij kent wel meer commando's dan we hadden gehoord. Hij kan 'zit', 'zoek bal', 'wachten' voor we de weg oversteken, 'op je kleed' zoals bekend en het hier komen gaat ook goed. Loslopen gaat dus ook prima, dat hebben we gisteren gedaan op het strand. Eigenlijk hebben we tot nu toe gewoon een voorbeeld hondje

En als ik zie hoe hij na 3 weken al is, gaat het volgens mij de goede kant op. Mikey is wel een hondje dat als je bij wijze van spreken 'boe' roept, hij bijna kruipend over de vloer naar je toe komt.. Vooral de eerste dagen.. We hadden we zoiets van, huh, zo hoeft het ook weer niet? Onze DA dacht zelfs voorzichtig dat hij vroeger misschien wel eens een 'hijs' heeft gehad.. omdat hij wel iets te timide zou zijn voor een JR :S Maja dat weet je nooit zeker en hebben we verder niet zoveel bij stil gestaan, hij heeft het goed hier, dus! We geven hem vanaf het begin veel rust en regelmaat. We gaan sowieso 4x per dag met hem wandelen. 's Morgens een half uur, 's middags 45 min tot een uur, eind van de middag een half uur en laatste rondje om 22.00 uur ook tussen de 20 min en half uur. Tussendoor spelen we met een balletje gooien of we vullen een lekkere kong, dat vindt ie erg leuk. Als hij een botje krijgt, verstopt hij dat altijd eerst heel vakkundig in z'n mand
Nu het volgende nog:
Mijn man werkt (nu nog) onregelmatig en ik 20 uur per week, elke ochtend 4 uurtjes. De onregelmatigheid van mijn man komt eigenlijk nu nog wel ff goed uit ivm het alleen zijn van Mikey. Mikey is de afgelopen 3 weken een paar keer hooguit 1,5 uur tot 2 uur alleen geweest. Als mijn man bijv. een late dienst heeft, zorgt hij ervoor dat Mikey 10 min voordat hij naar z'n werk moet, in z'n mand ligt. Hij zet de radio aan en hij geeft dan een gevulde kong aan hem voordat hij de deur uitgaat. Als ik dan die 1,5 uur tot 2 uur later thuis kom, sneak ik altijd achterom om te kijken en te horen of hij stil is. Hij hoort me dan echt niet en dan zie ik dat hij voor met z'n kont in de vensterbank naar buiten zit te kijken (en stil!) hahaha. Nu heb ik aan de ene kant leuke relaxte buren met ook een hondje en aan de andere kant van die buren die de hele dag overal op letten en in het dagelijkse leven altijd 'iets te zeuren' hebben.. niet heel vrolijk dus.. De leuke buren heb ik uiteraard gevraagd of ze wat hadden gehoord. Nou, alleen eventjes in het begin dat mijn man ging werken en daarna niet meer (afgelopen week)

De minder leuke buren zeiden in de eerste week dat ze hem aan 1 stuk door hoorden blaffen/janken. Omdat ik niemand tot last wil zijn, werd en word ik daar een beetje zenuwachtig van. Ik hoop gewoon dat het allemaal goed komt en dat Mikey straks gewoon relaxt is als we er even niet zijn. Mijn man maakt zich dan ook helemaal niet druk als hij de deur uitgaat. Ik denk dat dat wel goed meehelpt trouwens.. naar de hond toe. Iemand anders zei ook tegen mij dat ik er misschien teveel over nadenk en dat de hond dat voelt. (?) De rede dat ik me een beetje druk maak soms, is dat mijn man aankomende donderdag een vroege dienst heeft. Dat betekend dus dat de hond wel 4,5 uur alleen thuis is

Ik hoop zo dat dat goed gaat, want dat is namelijk nog niet voorgekomen. Vanaf 24 maart krijgt mijn man ander werk. Hij gaat 4x9 uur werken door de weeks, dus 1 dag vrij en geen weekenden meer of ploegendiensten. Dat betekent dus, dat Mikey straks 4x in de week 4,5 uur alleen zit. Dit zou moeten kunnen denk ik, want bij het vorige gezin kon hij dat ook volgens die info. Nou hebben we natuurlijk nog wel 5 weken de tijd gelukkig..
Nu mijn vragen:
Zijn we op de goede weg? Doen we het goed?
Als Mikey in de andere gezinnen alleen kon blijven, kan hij dat dan nu ook zonder verlatingsangst te krijgen?
Of moet ik me niet druk maken en is het allemaal gewoon een kwestie van wennen, tijd geven en vertrouwen kweken?
3 weken zal nog wel erg kort zijn voor hem in een nieuw gezin.. We zijn, met het asiel meegerekend, al de 4e eigenaren.
Verder is hij natuurlijk erg blij als we thuiskomen, we negeren hem dan een paar minuten. Als hij dan even van ons wegloopt, roepen we hem bij ons en is het 'feest'

Alles wat hij goed doet, belonen we heel enthousiast met lieve woordjes en/of voertjes. Als er iets minder goed gaat, negeren we dat eigenlijk gewoon. Dit om niet teveel druk op hem te leggen gelijk.
Oja en op advies van iemand van het asiel, geven we hem elke dag een capsule Zylkène. Dat zou kalmerend werken, maar zonder te versuffen. En het zorgt ervoor dat ze zich wat sneller herstellen met grote veranderingen/stress.. Sinds afgelopen dinsdag mee begonnen.
Tips, trucs, succes verhalen.. Alles is welkom! Mikey is min of meer eigenlijk ons echte eerste hondje. Het is een schat van een beest!
Groetjes Miranda