Mikey-JR schreef:Hoi allemaal!
Mikey gilt/jankt soms midden in de nacht ineens keihard. Het duurt meestal tussen de 5 en 10 seconden zo'n beetje, dan stopt het weer. Maar de eerste paar keer dat hij dat deed zaten we echt rechtop in bed! Zo heeft hij het 2 of 3 nachten achter elkaar, dan weer een paar weken niet. Wat me opvalt is dat hij het die paar dagen altijd rond dezelfde tijd doet. Bijv. de ene keer 2 dagen rond half 4 's nachts en een paar weken later 3 nachten om half 1 haha. Heel apart..
Zou het kunnen zijn dat hij droomt? Of nachtmerries heeft?
Verder gaat het heel goed met hem. We hebben hem nu 3 maanden
Loslopen, met andere honden gaat het super, het luisteren en het alleen blijven gaat prima, hij kan zelfs 5 uurtjes alleen en als ik thuis kom ligt ie te maffen, op de bank, op een kleedje in de vensterbank of zelfs in z'n bench zag ik laatst
Het enige wat ie nog een beetje raar of moeilijk vindt, is dat als het weekend is en m'n man en ik gaan met z'n 2en even weg. En alleen vandaag had hij even 10 minuutjes gejankt in het begin. Iemand daar nog tips voor? We doen precies hetzelfde als doordeweeks (radio aan, kongetje gevuld), alleen een ander tijdstip. Of moeten we gewoon doorgaan met 'oefenen' op het net z'n 2en weggaan?
Ik weet niet wat zijn achtergrond is, maar Jack had in het begin ook nachtmerries, toch iets van verwerken van akelige ervaringen denk ik. Als we het zagen maakten we hem (voorzichtig) wakker. Het gaat uiteindelijk over, is mijn ervaring. Nu droomt hij alleen nog maar over vreten en spelen en rennen (denk ik).
Wat betreft dat samen weggaan: dat is ook moeilijker dan 1 persoon die binnen de normale routine vertrekt. Om echt verlatingsangst te voorkomen zou ik het weggaan altijd een beetje op zelfde manier doen. Je man kan bijvoorbeeld twee minuten eerder dan jij de deur uitgaan, en vervolgens doe jij alles wat je ook doet onder 'normale omstandigheden' en dan ga jij de deur uit.
Jack had echt verlatingsangst en toen hij eenmaal goed alleen kon blijven als ik 's ochtends na de grote wandeling de deur uit ging, was met het hele gezin in 1 keer de deur uitgaan nog steeds onmogelijk, dat werd gillende paniek.
Dus als wij met z'n allen naar weetikveel, de tandarts moesten ofzo, ging iedereen met tussenpozen van een minuut de deur uit, en gingen alvast in de auto zitten, en ik bleef gewoon op de bank zitten met een boek. En dan kon ik probleemloos jas en schoenen aan doen en ook weg gaan.
Herplaatsers zijn - denk ik - heel erg gebaat bij vaste routines, omdat dat heel veel veiligheid biedt. Jouw hond heeft geen verlatingsangst, maar dan nog bouw je door je vaste routines zijn zelfvertrouwen en gevoel van veiligheid op. Het is even wat tijd en moeite investeren, maar mijn ervaring is dat je dan uiteindelijk wel een hond hebt die lekker in zijn vel en stevig in zijn schoenen staat en die nog net 1 oog open doet als je afwijkt van de routine.
)
.