Cryptorchidie, twee niet ingedaalde ballen

[Noële]

Ik heb gelezen dat van de Cryptorchidie-honden maar 5% beide ballen mist.
Ik vind dus weinig verhalen van mensen met een reu die beide ballen mist.
Zijn er hier reuen die dit probleem hebben? Hebben jullie je reu laten catreren of niet? En waarom wel of niet?
Ik heb een 10 maanden jonge sheltie waarvan de ballen niet zijn ingedaald.

Groetjes, Noëlle.

[M@scha]

een vriendin van mij heeft dit met haar hannoveraan (hannoveraanse zweethond) van een jaar oud.

zij beginnen nu met hormoonspuiten om de dag 10 dagen lang. als dit niet helpt gaat het operatief.

[Dazzlie]

Bij Dazzle waren allebei de ballen niet ingedaald.
Ik heb hem wel laten castreren.
De meningen waren wel heel erg verdeeld hierover, ook de dierenartsen, ze hebben allemaal een andere mening.
Het zou geen kwaad kunnen om ze te laten zitten, maar je hebt toch een verhoogde kans op kanker. Sommigen vonden die kans te verwaarlozen, ik vond hem groot genoeg om ze toch weg te laten halen.
Hoef ik me daar tenminste geen zorgen meer om te maken.
De cijfertjes weet ik niet zo meer, over die verhoogde kans, maar ik kan ze denk ik wel weer opzoeken.
Hij is trouwens gecastreerd dmv de laparoscopische manier, dat is veel hondvriendelijker. Anders is het een volledige buikoperatie, met alle risico's en bijwerkingen die daarbij horen. Als je meer wil weten, zeg het gerust !

[Noële]

Dazzle:

Ja, ik zou er graag meer over willen weten.

Ik heb een paar weken zitten malen over het feit of ik hem hier voor zal laten castreren of niet.
Maar ik denk net als jij, ik wil geen risico nemen, voorkomen is beter dan genezen denk ik in dit geval. Het enige waar ik mee zit is de narcose, shelties zijn daar erg gevoelig voor.
Ik wil hem als hij 18 maanden is laten castreren, dan is hij in iedergeval goed volgroeit. Hoe oud was Dazzle en wat voor een ras is Dazzle?

Massam:

Verwachten ze met die hormoonspuiten dat de ballen als nog indalen?
Ik had van een dierenarts begrepen dat de niet ingedaalde ballen wel doorgroeien en op den duur niet meer door het gat passen waar ze door heen zouden moeten om in te dalen,maar misschien is dat ook weer achterhaalt?
En wat voor een operatie? Want ik heb ook gehoord dat er operatie's bestaan om de ballen wel in de zak te krijgen.
Maar ik ben helemaal een leek op dit gebied.

Groetjes, Noëlle.

[yamie]

Ik heb gelezen dat van de Cryptorchidie-honden maar 5% beide ballen mist.
Ik vind dus weinig verhalen van mensen met een reu die beide ballen mist.
Zijn er hier reuen die dit probleem hebben? Hebben jullie je reu laten catreren of niet? En waarom wel of niet?
Ik heb een 10 maanden jonge sheltie waarvan de ballen niet zijn ingedaald.

Groetjes, Noëlle.

Crytorchide is het altijd als beide ballen missen, 1 bal missen? dan spreek je over monorchide

[Rosita Compagner]

En volgens mij is missen ook iets anders dan niet ingedaald zijn..... Dat maar 5% mist wil ik geloven, maar er zijn er naar mijn idee veel meer niet ingedaald. Maar da's een gevoel hoor

[yamie]

En volgens mij is missen ook iets anders dan niet ingedaald zijn..... Dat maar 5% mist wil ik geloven, maar er zijn er naar mijn idee veel meer niet ingedaald. Maar da's een gevoel hoor

ik bedoelde met mijn missen iig niet ingedaald

[Lindsey]

Heb je de fokker erover ingelicht? Het kan nl. een erfelijke kwestie zijn. (meestal is het dat...)

[Noële]

Ja, de fokker is op de hoogte.
Ik heb ook gelezen dat het kan gebeuren dat ze wel onderweg waren maar terug zijn geduwd omdat de hond verkeerd is opgetild...

Maar als het een erfelijke kwestie is, komt het dan door de vader of moeder?

Groetjes, Noëlle.

[yamie]

Ja, de fokker is op de hoogte.
Ik heb ook gelezen dat het kan gebeuren dat ze wel onderweg waren maar terug zijn geduwd omdat de hond verkeerd is opgetild...

Maar als het een erfelijke kwestie is, komt het dan door de vader of moeder?

Groetjes, Noëlle.

van dat terug duwen? daar geloof ik persoonlijk niet zo in, vind dat eerder iets bedacht door fokkers om juist een stuk erfelijkheid weg te wuiven

en waar het van weg komt? tja stel nou dat de vader van , ik noem maar even wat, 10 nesten, in elk nest wel meerdere monorchide of cryptorchide reutjes heeft zitten, en de moederhonden in andere nesten niet? dan zou ik kunnen durfen zeggen dat het van de reu af komt, maar vaak is het niet zo duidelijk, en komt het gewoon uit zijn genenpaketje samen. het kan ook puur de combi zijn, waardoor zoiets tot uiting komt.

[Noële]

Is het in zo'n geval dan ook beter om de fokker én de eigenaar van de dekreu op de hoogte te brengen?

Groetjes, Noëlle.

[yamie]

Is het in zo'n geval dan ook beter om de fokker én de eigenaar van de dekreu op de hoogte te brengen?

Groetjes, Noëlle.

tja, dat ligt eraan.. ik weet niet hoe gezellig het gesteld is momenteel in het sheltie wereldje

je "moet" altijd een beetje uitkijken met inlichten en op welke manier, zeker dekreu eigenaren hebben wel eens de eigenschap om dat als zeer persoonlijke aanval te zien .

ik zou denken, dat als de fokkers van jou hond, een goed of iig normaal contact heeft met de reu eigenaar, dat het wel via die weg komt waar het moet komen.

maar vergeet dus ook niet, dat er niet altijd ( lees: bijna nooit) een vinger te wijzen is he, fokken is deels gokken, een reu en een teef kunnen apart van elkaar prima nesten op de wereld gezet hebben, maar breng je die twee "toevallig"bij elkaar, kan er ineens iets minder fraais inzitten.. en daar doe je gewoon helemaal niks aan, behalve dan die combi niet meer herhalen

[Noële]

Het is niet mijn bedoeling om iemand de schuld te geven dat mijn hond z'n ballen mist, ik zie het persoonlijk ook niet als een fokfout omdat niemand er volgens mij wat aan kan doen en het iedereen kan overkomen (tenzij voor de dekking bekend zou zijn dat één van de ouders dit probleem vaker had in nestjes). Maar volgens mij is Fellow gewoon een mutatie (of hoe je het ook mag noemen in de hondenwereld).
Ik zat er alleen over na te denken dat het eigelijk vreemd is dat de fokker wel wordt ingelicht, maar de eigenaar van de dekreu blijkbaar niet.
Maar ook zonder ballen is mijn hondje voor mij de liefste van allemaal en daar gaat het toch om.

Groetjes, Noëlle.

[Dazzlie]

Dazzle:

Ja, ik zou er graag meer over willen weten.

Ik heb een paar weken zitten malen over het feit of ik hem hier voor zal laten castreren of niet.
Maar ik denk net als jij, ik wil geen risico nemen, voorkomen is beter dan genezen denk ik in dit geval. Het enige waar ik mee zit is de narcose, shelties zijn daar erg gevoelig voor.
Ik wil hem als hij 18 maanden is laten castreren, dan is hij in iedergeval goed volgroeit. Hoe oud was Dazzle en wat voor een ras is Dazzle?

Ik heb ook weken lopen malen of ik het wel of niet zou doen, het is tenslotte onomkeerbaar als je het wel doet....
Toen ik eenmaal de beslissing had genomen om het wel te doen, wilde ik het ook meteen gedaan hebben. Hij was toen 15 maanden.
Als het op de "normale" manier had gemoeten, had ik het misschien niet gedaan, het is een behoorlijk grote operatie, ze moeten met de hand naar de balletjes zoeken in de buik.
Op de laparoscopische manier niet, dat is hetzelfde als een kijkoperatie.
Dat heeft bij mij de doorslag gegeven.
Hier is hij geweest :
http://www.dierenkliniekwestland.nl/?site=dln&menu=dln
Na de operatie vertelde de dierenarts dat die balletjes never nooit waren ingedaald, ze zaten heel diep weggestopt....
Dazzle is trouwens een Heidewachtel.

[~Suzanne~]

Hoi,



Suzanne

[Golden Stanley]

Whooper had ook 2 niet ingedaalde teelballen. Dat wisten we al bij zijn herplaatsing, met 1 jaar kwam hij bij ons. Na een maand of 8 geloof ik, kreeg hij prostaatproblemen. Hij had nogal last van zijn hormonen, waardoor hij als hij net buiten was met een stijve plasser liep, waardoor hij niet meer kon plassen. En die erectie ging onderweg niet meer over, waardoor hij dus de hele ronde niks kon doen. Thuis gekomen duurde het zeker wel 1,5 uur voordat zijn zaakkie uit zichzelf weer slonk. Maar dan moest hij weer naar buiten en begon vaak de ellende opnieuw. Dit hebben we ruim 2 weken aangezien en het verbeterde niet, eerder werd het erger en duurde het langer voordat de boel weer goed was. Hij kreeg ook last van zijn plasser, was erg rood en ondertussen paar x urinecheck gedaan en via catheter geleegd. Toen hebben we toch besloten om hem te laten castreren. Een riskante buikoperatie wat ik best zwaar vond. Hij kreeg een ontsteking er overheen door het hechtdraad, gelukkig geen buikvliesontsteking maar dat was na een week over.
Nu, 2 jaar later is Whoop getekend voor het leven. Hij 'ruikt' voor intacte reuen naar loopse teef en is menig keer doelwit van zeer asociale reuen, die niet te corrigeren zijn. Dat heb ik zaterdag weer mogen ondervinden, waardoor we echt genoodzaakt zijn heel selectief op te lopen met andere honden. Ik ben een reuenmens, wil heel graag een pup erbij. Maar door Whoop zijn lekkere geurtje doe ik het hem niet aan een reuenpup erbij te nemen. Dat wordt 'gedwongen' een teefje om mijn roedel rustig te houden. Moraal van dit verhaal, als je hond voor de rest niets mankeert, laat hem in godsnaam reu!

[Tulp]

Wij hebben ook een cryptorchide boerboelreu. Onze dierenarts heeft geadviseerd om als er geen reden is hem niet te castreren. De kans op tumoren is maar 4% groter en meestal niet kwaadaardig, dus nog tijd genoeg om te opereren als het wel zou gebeuren. Hij is nu bijna twee jaar oud, gedraagt zich als een normale reu en heeft nergens last van.

[Dazzlie]

Nu, 2 jaar later is Whoop getekend voor het leven. Hij 'ruikt' voor intacte reuen naar loopse teef en is menig keer doelwit van zeer asociale reuen, die niet te corrigeren zijn. Dat heb ik zaterdag weer mogen ondervinden, waardoor we echt genoodzaakt zijn heel selectief op te lopen met andere honden.

Ja, dat lijkt me echt hartstikke vervelend. En wat eenmaal gedaan is, is in dit geval ook niet meer terug te draaien...
Het hoeft echter niet zo te gaan, bij Dazzle merk ik helemaal niets, totaal geen gedragsverandering, ook andere reuen reageren niet anders op hem.
Maar er zitten zeker nadelen aan castreren, daar is al zoveel over gezegd en geschreven....
Volgens mij gaat ts ook niet over èèn nacht ijs. Die verdiept zich er tenminste nog in. Maar het is altijd goed om verschillende meningen te horen.

[Golden Stanley]

Nu, 2 jaar later is Whoop getekend voor het leven. Hij 'ruikt' voor intacte reuen naar loopse teef en is menig keer doelwit van zeer asociale reuen, die niet te corrigeren zijn. Dat heb ik zaterdag weer mogen ondervinden, waardoor we echt genoodzaakt zijn heel selectief op te lopen met andere honden.

Ja, dat lijkt me echt hartstikke vervelend. En wat eenmaal gedaan is, is in dit geval ook niet meer terug te draaien...
Het hoeft echter niet zo te gaan, bij Dazzle merk ik helemaal niets, totaal geen gedragsverandering, ook andere reuen reageren niet anders op hem.
Maar er zitten zeker nadelen aan castreren, daar is al zoveel over gezegd en geschreven....
Volgens mij gaat ts ook niet over èèn nacht ijs. Die verdiept zich er tenminste nog in. Maar het is altijd goed om verschillende meningen te horen.

Ik wil geen beeld schetsen dat hij zielig is of wat dan ook, want dat is hij absoluut niet! En karakter heeft hij, dat is het allemaal niet. Maar dit kan dus zomaar gebeuren en wie zegt mij dat dit niet te maken kan hebben met het feit dat hij 2 niet ingedaalde teelballen had?

[Dazzlie]

wie zegt mij dat dit niet te maken kan hebben met het feit dat hij 2 niet ingedaalde teelballen had?

Ja, dat is zeker waar.
Je bedoelt dat als hij wel ingedaalde ballen had, en hij was gecastreerd, dat de gevolgen misschien heel anders waren, minder heftig.

Andersom kan ook.
Een dierenarts vertelde me ook dat er nog weinig onderzoek is gedaan hierna. Dus als ze nog in de buik zitten, ipv netjes in het zakje.
Wie zegt dat ze er geen last van hebben, en wie zegt dat er bepaalde gedragsproblemen niet daarvandaan komen?
De hormoonafgifte zou best iets anders kunnen zijn als bij een "normale" reu.
Wat dat betreft moet er nog veel meer onderzoek worden gedaan.
Ik ben overigens blij dat ik jou verhaal niet van tevoren wist, dan had ik nog meer getwijfeld. (Sorry topicstarter, wil het niet nog moeilijker voor je maken).

[Noële]

Het blijft moeilijk . Maar ik lees al dat er eigenlijk te weinig onderzoek is gebeurt over dit onderwerp.

Ik denk toch dat ik ga overleggen met de dierenarts om te kijken wat hij vindt, ik ben nu van mening om hem toch te laten castreren, en wel om de volgende redens dat niemand mij dus kan vertellen dat hij er geen last van heeft, dus hij kan de hele tijd pijn hebben zonder dat ik het weet, het is geen hondje wat snel piept. Ik wil gewoon dat hij zich prettig voelt en die zekerheid heb ik nu niet en als de ballen weg zijn kan het in iedergeval geen last meer veroorzaken.
Verder wil ik geen risico nemen dat hij er ooit ziek door wordt en wij er te laat achter komen, die ballen horen niet te zitten waar ze nu zitten en zitten daar veel te warm lijkt mij.
Ik ga er van uit dat andere honden nu ook wel door hebben dat hij niet compleet is, want z'n ballen zitten niet waar ze horen te zitten.
Ook wil ik de dierenarts vragen naar de laparoscopische manier, ik weet niet of zij dat doen maar dat hoor ik dan wel.

Groetjes, Noëlle.

[linlin]

hier een reutje van zeven met twee balletjes in de liezen. je kan ze dus wel voelen, maar ze zijn onvoldoende ingedaald. ik laat hem niet puur daarom castreren.

[Noële]

Ik weet niet precies waar Fellows ballen wel zitten (ze zitten in iedergeval niet waar ze horen te zitten), ik zal de volgende keer vragen of de fokker of iemand met ervaring op de kc kan voelen of ze in de liezen zitten.

Ook iets waar ik over nagedacht heb is dat als ik het niet doe en over bv 6 jaar komen we er achter dat hem wel wat mankeert en hij moet geopereerd worden , dan is het zo'n operatie veel zwaarden voor hem dan nu omdat hij nu nog jong is.
Is het grootste gevaar dan de narcose?
Als dat namelijk zo is...hij heeft een dubbele hoektand die er uit moet en volgens mij moet hij dan ook onder narcose.
Ik denk dat als ik het niet doe het ook steeds door mijn hoofd blijft spoken dat hij er last van zou kunnen hebben.
Hoe dan ook, het is een moeilijke beslissing.

Groetjes, Noëlle.

[Golden Stanley]

Ik ga er van uit dat andere honden nu ook wel door hebben dat hij niet compleet is, want z'n ballen zitten niet waar ze horen te zitten.
Groetjes, Noëlle.

Daar geloof ik dus niet in, kijk naar je hond, hoe hij reageert op reuen EN teven en je zal zien dat hij op en top reuengedrag vertoont.........voor andere reuen maakte Whooper duidelijk echt geen verschil in zijn 'goeie' tijd.

Het is achterhaald en er wordt juist aanbevolen om de teelballen te laten zitten, zolang er geen medische noodzaak is. Ik heb er toen welgeteld 7 praktijken over gebeld, die me allemaal hetzelfde wisten te vertellen. Maar in het geval van Whoop toch voorstander er van waren om het wel te doen. Ik snap je vertwijfeling dondersgoed, hoor.

[Golden Stanley]

wie zegt mij dat dit niet te maken kan hebben met het feit dat hij 2 niet ingedaalde teelballen had?

Ja, dat is zeker waar.
Je bedoelt dat als hij wel ingedaalde ballen had, en hij was gecastreerd, dat de gevolgen misschien heel anders waren, minder heftig.

Andersom kan ook.
Een dierenarts vertelde me ook dat er nog weinig onderzoek is gedaan hierna. Dus als ze nog in de buik zitten, ipv netjes in het zakje.
Wie zegt dat ze er geen last van hebben, en wie zegt dat er bepaalde gedragsproblemen niet daarvandaan komen?
De hormoonafgifte zou best iets anders kunnen zijn als bij een "normale" reu.
Wat dat betreft moet er nog veel meer onderzoek worden gedaan.
Ik ben overigens blij dat ik jou verhaal niet van tevoren wist, dan had ik nog meer getwijfeld. (Sorry topicstarter, wil het niet nog moeilijker voor je maken).

Er zijn duidelijke onderzoeken bekend over de nadelen van castratie in het algemeen. Maar wat voor invloed niet ingedaalde teelballen hebben, moet ik je eerlijk zeggen dat ik daar nooit duidelijk naar heb gezocht. Op mijn forum heb ik de nadelen van castratie staan. En ik ben blij voor jouw hondje dat hij niet zo lekker ruikt..............

[boxersien]

Ik weet niet wat ik zou doen. Na mijn ervaringen met Paco? Ja, zonder meer castreren, maar naar de verhalen van de DA hier weet ik het niet.
Paco bleek ook een niet ingedaalde bal te hebben (dachten dat hij al bij aankomst in NL hiervan verlost was). Paco was ook een hele forse hond met zeer dichte vacht zodat je niet zomaar iets vreemd kon zien.
Opeens begon hij met aanvallen en bijten. Echt niets voor hem. Zeker niet na 3 jaar al hier te zijn.
Na onderzoek bleek er een kleine bal ingedaald te zijn (5.5 jaar) en deze is operatief weggehaald. De DA vertrouwde het toch niet en heeft gevraagd tijdens de operatie door een telefoontje of ze hem helemaal open mocht halen.
Tja, als de DA het niet vertrouwd dan doen! Toen kwam er een kleine voetbal uit. Nou ja, eigenlijk een compleet verkankerde teelbal.
Na deze operatie is hij 3 weken weer de hond van voorheen geweest. Daarna werd hij heel snel anders. Achterdochtiger (valt achteraf pas op) en ging zelfs bekenden aanvallen die bijv. al 2 uur lang bij hem in de buurt bezig waren.
De DA, asiel (waar hij van was) en gedragstherapeut gaven toen allemaal aan: inslapen!
Hoogst waarschijnlijk was de kanker uitgezaaid door zijn lichaam en had al wat in zijn kop aangetast. Met pijn in ons hard hebben we onze kerel moeten laten gaan 5.5 jaar jong en dan dood door kanker.

Dus ja, na het verhaal over Whooper nu ook dit verhaal.

Het is en blijft een rottig en moeilijk probleem. Je hond kan er gewoon oud mee worden, maar kan ook jong sterven. Je hond kan ook dus door andere reuen als niet meer volwaardig gezien worden en je hond kan ook wat anders krijgen en daardoor niet meer verder kunnen.
Wat weet je eigenlijk zeker? Dat hij eens toch zal gaan, wat je ook doet en welke keuzes je ook maakt.
Klinkt niet leuk, maar het is wel de realiteit!!

Succes met het maken van een beslissing

[Golden Stanley]

Vreselijk rot om te lezen. Wat weet je eigenlijk zeker?
Zekerheid uit de onderzoeken die er over bekend zijn, wat normale castratie doet met je hond. Uiteindelijk in de praktijk is niks zeker, omdat zoveel factoren meespelen die je hond maken tot wat hij is hopelijk op zeer oude leeftijd. Ik weet wat teelbalkanker kan doen (wordt weer bevestigd door jouw zielige verhaal), maar ik weet ook wat deze vorm van castratie kan doen met je hond. Het 'voordeel' is dat ik er dan nog ben om voor Whoop een hoop ellende te voorkomen. En wie weet, was er al iets meer mis met zijn 'genenpakketje', waardoor hij is zoals hij nu is. Je weet het gewoon niet zeker......

[Wil de hond]

Maar is Whoop zijn probleem niet verholpen door zijn operatie?

Ik noem het met opzet een operatie want het weghalen van niet-normale ballen is in mijn ogen een operatie en geen castratie.

Het kan best wel eens zo zijn geweest dat zijn hormonale problemen álles van doen hadden met zijn niet-ingedaalde ballen.

Volgens mij hoef je er helemaal niet van uit te gaan dat een nieuwe reu in huis halen gelijk is aan problemen voor Whoop. In principe is hij natuurlijk de oudste en alleen al daarom kun je er vanuit gaan dat de nieuwe hond van pup af aan respekt voor hem heeft.

Sowieso is het zo dat niet iedere reu hetzelfde reageert op een gekastreerde reu, sommigen worden er opgewonden van en anderen reageren normaal op diezelfde reu. En dan zijn er nog de gekastreerde reuen die helemaal geen last hebben van rare belangstelling van andere reuen.

Hou ook in de gaten dat als je een teef bij Whoop zet hij hier ook problemen mee zal gaan krijgen, nl. als ze loops is.

[Noële]

Wat is dan het gevaarlijkste als ik besluit de ballen weg te laten halen, de operatie of de narcose?

Groetjes, Noëlle.

[Golden Stanley]

Maar is Whoop zijn probleem niet verholpen door zijn operatie?

Ik noem het met opzet een operatie want het weghalen van niet-normale ballen is in mijn ogen een operatie en geen castratie.

Jazeker wel, en ik kan je vertellen dat ik wat dat betreft daar erg blij mee ben. Niervergiftiging en vergrote prostaat omdat hij zijn urine niet kwijt kan, daar zou het op uitdraaien toen. Maar hij heeft er nu wel een probleem voor terug wat ik bij een gecastreerde reu nog nooit heb meegemaakt..........

Het kan best wel eens zo zijn geweest dat zijn hormonale problemen álles van doen hadden met zijn niet-ingedaalde ballen.

Daar geloof ik wel in.

Volgens mij hoef je er helemaal niet van uit te gaan dat een nieuwe reu in huis halen gelijk is aan problemen voor Whoop. In principe is hij natuurlijk de oudste en alleen al daarom kun je er vanuit gaan dat de nieuwe hond van pup af aan respekt voor hem heeft.

Wat als de reuenpup ook in zijn uitleeffase komt en zich niet kan inhouden? Niet alle intacte reuen zijn asociaal, maar er zijn er een aantal die echt compleet doorslaan als ze Whoop tegenkomen. Dan zou ik ze in huis continu gescheiden moeten houden. Dat is waar ik bang voor ben, dat het die pup niet naar zijn hoofd stijgt en er gevechten uitbreken, want Stanley is er natuurlijk ook nog om Whoop in bescherming te nemen.

Sowieso is het zo dat niet iedere reu hetzelfde reageert op een gekastreerde reu, sommigen worden er opgewonden van en anderen reageren normaal op diezelfde reu. En dan zijn er nog de gekastreerde reuen die helemaal geen last hebben van rare belangstelling van andere reuen.

Het is zeker niet zo dat elke reu er maar bovenop knalt. Veel reuen zijn juist wel te corrigeren en naderen heel coulant. Vaak lopen ze met ons op, waardoor zo'n baas zijn hond gewoon kwijt is. Dan loop ik maar weer terug naar die baas, want je komt echt niet meer van zo'n reu af.
De 'asocialen' verkrachten hem gewoon en slaan compleet door. Whoop heeft nu geleerd dan naar mij te vluchten, zodat ik die reu kan aanlijnen en terugbrengen met het vriendelijke verzoek hem voorlopig niet meer los te laten, zolang hij ons nog ziet.

Hou ook in de gaten dat als je een teef bij Whoop zet hij hier ook problemen mee zal gaan krijgen, nl. als ze loops is.

Hoe denk jij dat een loopse teef op een 'loopse' Whoop gaat reageren? Moeten ze dan zowieso gescheiden gehouden worden?