Los lopen

[Hanneke2]

Ik zit weer eens heel erg te twijfelen...

Lilo luistert erg goed. Voor een podenco luistert ze zelfs waanzinnig goed. Ik roep, en ze komt. In 99 van de 100 gevallen komt ze ook *direct*, dus ze draait zich om en racet naar me toe. Frolicje erin, brave meid, en dan mag ze weer lekker gaan spelen of ze blijft keurig rustig staan om weer aangelijnd te worden. Helemaal geweldig dus. *Maar*

Ze loopt standaard ontzettend ver van me weg. Ze komt ook uit zichzelf regelmatig even terug voor een aai of een koekje, dat is het punt niet, maar terwijl andere honden binnen een cirkel van zeg, twintig meter van de baas blijven, is die cirkel bij haar wel honderd of tweehonderd meter. (Ik had haar 'Stipje' moeten noemen, Stipje aan de Horizon )

Ze luistert ook goed als ze ergens niet heen mag, komt keurig terug van de bevroren slootkant of bij gaten in omheiningen als ik 'NEE!' roep. Maar probleem blijft dat ze soms zo allejezus ver weg een gat in een omheining ziet. Vanochtend dook ze dus de volkstuintjes in, kwam ook weer braaf terug door hetzelfde gat in het hek toen ik *eindelijk* ook bij dat gat was en haar riep.

Maar mijn twijfel is dus: durf ik haar op meer plekken los te laten, of blijf ik het houden bij de weinige plaatsen waar ze naar mijn idee 'veilig' los kan? Het is zo dubbel om haar de eerste tien minuten in het park aangelijnd te houden omdat er binnen Lilo-afstand uitgangen uit het park zijn, terwijl zij ook lekker met Jack en andere hondjes over het eerste veld wil rennen. Wat ik natuurlijk ook kan doen is haar al bij me roepen als ze verder dan twintig meter van me weg loopt, maar dan kan ik blijven roepen en dan gaat de lol van het hierkomen er waarschijnlijk van af.

Raar probleem he? Ze luistert in het algemeen beter dan Jack (Jack wil nog wel eens treuzelen als hij een interessant luchtje heeft gevonden of gewoon voorlopig *niet* komen als hij denkt dat hij ergens een koekje kan bietsen), maar Jack kan bijna overal los, want die komt gewoon wel, of wacht een eindje verder op me, die doet geen enge dingen (meer) en kan ook even uit het zicht verdwijnen zonder dat ik me zorgen maak.

[Eline*]

Nelson loopt net zo los. Ik laat hem dus niet los op onveilige plekken. Het gaat ook om bv net die kat die jij niet ziet in die woonwijk waar ze langs loopt en waar ze ooit een keer achteraan gaat zonder dat jij er iets aan kan doen. Ik kies dus altijd voor de veiligheid.
Leuk zeg, dat het zo goed gaat!

[yamie]

ik zou haar dus niet loslaten als je weet dat ( in de lilo afstand) het niet meer veilig is of je geen zicht meer hebt... maar ik zou dus wel gaan proberen om de "cirkel" kleiner te maken, dat ze leert om wat dichter bij je te blijven... of de lol er dan van af gaat? van het hierkomen? ik weet het niet, ik doe dit zelfde bij mijn oliver, hij wil ook graag ver vooruit ( zijuit, achteruit ) ik wil dat niet, dus roep ik hem als ik vind dat hij ver genoeg is, altijd leuk, koekje, eff spelen oid.. tot nu toe gaat dit al een jaar goed... hij geeft geen teken van pfff ik kom niet meer bij je hoor...

[Belle]

Belle heb ik het commando "in de buurt" min of meer per ongeluk geleerd. Als ze te ver naar mijn zin afdwaalt roep ik dat ze in de buurt moet blijven en dan komt ze inderdaad dichterbij. Ze hoeft dan niet bij me te komen, dus kan ik haar niet met iets lekkers belonen, maar prijzende woorden hebben hier blijkbaar ook bij geholpen.

[Hanneke2]

Ik ben niet eens zo bang voor jagen op katten e.d., ze is ontzettend snel afgeleid, ook van hele spannende dingen. Ik heb haar de afgelopen tijd al terug kunnen roepen van achter een paard aan rennen en van een achter een kat aan gaan. Maar die cirkel verkleinen, pffft, het is natuurlijk wel *de* oplossing, maar of het me lukt...

Probleem is vooral dat ze graag en verschrikkelijk hard rent. Dus ik lijn haar af, dan wacht ze nog even op een frolicje en mijn 'Ga maar!' (Ja, dat doet ze echt helemaal perfect), en dan is ze binnen twee seconden Stipje geworden.

Emigreren naar Australië is misschien ook een oplossing. Of Groningen ofzo.

[yamie]

Ik ben niet eens zo bang voor jagen op katten e.d., ze is ontzettend snel afgeleid, ook van hele spannende dingen. Ik heb haar de afgelopen tijd al terug kunnen roepen van achter een paard aan rennen en van een achter een kat aan gaan. Maar die cirkel verkleinen, pffft, het is natuurlijk wel *de* oplossing, maar of het me lukt...

Probleem is vooral dat ze graag en verschrikkelijk hard rent. Dus ik lijn haar af, dan wacht ze nog even op een frolicje en mijn 'Ga maar!' (Ja, dat doet ze echt helemaal perfect), en dan is ze binnen twee seconden Stipje geworden.

Emigreren naar Australië is misschien ook een oplossing. Of Groningen ofzo.

maar het rennen kan ook in een kleinere cirkel ,dat hoeft niet 100 of 200 meter van je af... ik vind die afstand te groot om echt controle te hebben, je ziet dan gewoon niet alles meer.. dus ook geen dingen die een gevaar op kunnen leveren voor lilo ook al heeft lilo er geen interesse in ( andere honden bv)

[Hanneke2]

Ik ben niet eens zo bang voor jagen op katten e.d., ze is ontzettend snel afgeleid, ook van hele spannende dingen. Ik heb haar de afgelopen tijd al terug kunnen roepen van achter een paard aan rennen en van een achter een kat aan gaan. Maar die cirkel verkleinen, pffft, het is natuurlijk wel *de* oplossing, maar of het me lukt...

Probleem is vooral dat ze graag en verschrikkelijk hard rent. Dus ik lijn haar af, dan wacht ze nog even op een frolicje en mijn 'Ga maar!' (Ja, dat doet ze echt helemaal perfect), en dan is ze binnen twee seconden Stipje geworden.

Emigreren naar Australië is misschien ook een oplossing. Of Groningen ofzo.

maar het rennen kan ook in een kleinere cirkel ,dat hoeft niet 100 of 200 meter van je af... ik vind die afstand te groot om echt controle te hebben, je ziet dan gewoon niet alles meer.. dus ook geen dingen die een gevaar op kunnen leveren voor lilo ook al heeft lilo er geen interesse in ( andere honden bv)

Daarom gaat ze in het park pas los als ik een bekende zie waar ze naar toe kan racen voor een koekje, of bij het 'vijvertje', dat bij droog weer een kleine zandvlakte is. Daar kan ze lekker als een gek met Jack omheen rennen en de eerste energie kwijt raken. En verder mag ze los op lange rechte stukken en in het volgende parkje waar nauwelijks begroeiing is zodat ik haar kan blijven zien. Maar verder loopt ze dus aangelijnd, en dat betekent toch dat ze van de anderhalf uur lopen zeker drie kwartier aan de lijn zit.

[yamie]

Ik ben niet eens zo bang voor jagen op katten e.d., ze is ontzettend snel afgeleid, ook van hele spannende dingen. Ik heb haar de afgelopen tijd al terug kunnen roepen van achter een paard aan rennen en van een achter een kat aan gaan. Maar die cirkel verkleinen, pffft, het is natuurlijk wel *de* oplossing, maar of het me lukt...

Probleem is vooral dat ze graag en verschrikkelijk hard rent. Dus ik lijn haar af, dan wacht ze nog even op een frolicje en mijn 'Ga maar!' (Ja, dat doet ze echt helemaal perfect), en dan is ze binnen twee seconden Stipje geworden.

Emigreren naar Australië is misschien ook een oplossing. Of Groningen ofzo.

maar het rennen kan ook in een kleinere cirkel ,dat hoeft niet 100 of 200 meter van je af... ik vind die afstand te groot om echt controle te hebben, je ziet dan gewoon niet alles meer.. dus ook geen dingen die een gevaar op kunnen leveren voor lilo ook al heeft lilo er geen interesse in ( andere honden bv)

Daarom gaat ze in het park pas los als ik een bekende zie waar ze naar toe kan racen voor een koekje, of bij het 'vijvertje', dat bij droog weer een kleine zandvlakte is. Daar kan ze lekker als een gek met Jack omheen rennen en de eerste energie kwijt raken. En verder mag ze los op lange rechte stukken en in het volgende parkje waar nauwelijks begroeiing is zodat ik haar kan blijven zien. Maar verder loopt ze dus aangelijnd, en dat betekent toch dat ze van de anderhalf uur lopen zeker drie kwartier aan de lijn zit.

ja dat is dan maar zo... veiligheid gaat dan voor alles... je doet haar daarmee ook niks tekort hoor, ze kan wel loslopen, en zo nu en dan niet... maak dan iig de momenten dat ze aan de lijn loopt erg leuk.. doe oefeningen met haar, maak haar geintereseerd in jou... het rennen is leuk, maar een hond heeft vaak veel meer voldoening en raakt vak veel meer energie kwijt als hij of zij iets met en voor de baas mag doen

[Addy]

Ik zou ook voor de veiligheid gaan en van anderhalf uur lopen drie kwartier los moet ze toch ook al aardig haar energie kwijt kunnen
Addy

[M@scha]

ik zou idd heel erg proberen om die cirkel kwijt vte raken.

ik denk er dan zelf aan wat er zou gebeuren als zij een hij was en ik met aangelijnde sam hem tegen zou komen... zonder baas erbij kan dat erg verv elend worden.... :N:

nu loop ik met sam niet in losloopgebieden (zover dat hier mogelijk is) maar ik weet dus niet of dat park een losloopgebied is

[estelle]

Woopy is ook zo. Die zie je soms niet eens.
Woopy gaat dan ook alleen op ons eigen veld los en in Zuidlaren waar het bos groot genoeg is.
Maar ja Lilo luistert tenminste...Woopy kan ineens besluiten dat hij niet meer gaat komen en dat hij op zwerftoer gaat.....waarbij je hem dus niet meer te pakken krijgt.

Ik weet niet, ik denk dat ik Lilo gewoon los zou laten en haar zou roepen als ze te ver gaat. Misschien kun je haar zelfs leren dat ze op een bepaalde afstand van je moet blijven? zou alleen niet weten hoe....

[estelle]

Woopy is ook zo. Die zie je soms niet eens.
Woopy gaat dan ook alleen op ons eigen veld los en in Zuidlaren waar het bos groot genoeg is.
Maar ja Lilo luistert tenminste...Woopy kan ineens besluiten dat hij niet meer gaat komen en dat hij op zwerftoer gaat.....waarbij je hem dus niet meer te pakken krijgt.

Ik weet niet, ik denk dat ik Lilo gewoon los zou laten en haar zou roepen als ze te ver gaat. Misschien kun je haar zelfs leren dat ze op een bepaalde afstand van je moet blijven? zou alleen niet weten hoe....

[Angeniet]

Fijn dat het zo goed gaat met Lilo!
Ik zou het houden bij die weinige plekken waar ze veilig los kan, Hanneke.
Izzy is ook zo'n zwabberaar die niet aan mijn been geplakt zit zoals Juda; ik heb 2 vaste uitlaatstekken, waar ik overzicht heb en *weet* waar ze uithangt. Ze luistert gelukkig prima en laat zich goed terugroepen. Ook weet ik dat ze donders goed op mij let: regelmatig zie ik ergens bovenuit twee oortjes mijn kant op koekeloeren, ze komt af en toe uit de meest vreemde hoeken even langs scheuren met een verrukte blije kop om te laten zien dat ze het naar haar zin heeft en dat ze me niet kwijt is. Ik hou haar altijd goed in de smiezen en als ik vind dat ze al te veel haar eigen gang gaat of een uitstapje in d'r bol heeft, roep ik haar en draai ik bijv. om, dan komt ze heel rap aangesjeesd. Wel zie ik haar heel even twijfelen en denken: jammer dat het uitstapje wéér niet doorgaat

[Zoie]

Maar mijn twijfel is dus: durf ik haar op meer plekken los te laten, of blijf ik het houden bij de weinige plaatsen waar ze naar mijn idee 'veilig' los kan? Het is zo dubbel om haar de eerste tien minuten in het park aangelijnd te houden omdat er binnen Lilo-afstand uitgangen uit het park zijn, terwijl zij ook lekker met Jack en andere hondjes over het eerste veld wil rennen. .

Heel herkenbaar, spok is er ook zo een.

Cirkel: houd ik zo klein mogelijk door regelmatig de route te bepalen anders dan Spok wil lopen als hij "te "ver weg is. Staat hij vlak bij, en wil hij op een kruising weten of ik hem volg, dan volg ik hem meestal.

Op specifieke potentieel gevaarlijke plaatsen waar ik vaak kom train ik op vaste route en daar niet buiten gaan. B.v. als ik het uitlaatbos omgeven door drukke wegen in loop. Altijd op dezelfde manier, op hetzelfde punt, altijd dezelfde weg. Dat mag je best breed zien, maar niet zo breed dat hij z'n gang kan gaan. Hij vertoont zelden de neiging hier buiten te gaan, maar doet hij het toch, zoals onlangs met een hond in de achtervolging, is een brul genoeg om het terug te roepen. Kwestie van trainen en aanvoelen, weet niet precies hoe ik het zeggen moet, maar op een gegeven moment vertrouw je daarop. Ik althans.

[Hanneke2]

Effe gegraven om dit topic omhoog te halen...

Ik ben nu toch weer een beetje aan het 'uitbreiden', met los laten, en voorlopig gaat het goed. Ze sjeest nog steeds ontzettend ver weg, maar ik roep haar minder snel, en ze komt uit zichzelf weer terugracen. Ik laat haar gewoon gaan als ze op een bepaalde plek de hoek omslaat om effe een open weiland in te rennen, ze *moet* daar een rondje racen en komt dan weer buiten adem terug. Ze mag nu ook los op het dijkje, da's honderd meter rennen en aan het eind daarvan is ons favoriete speelveldje, en daar zal ze niet snel voorbijrennen, want daar moet absoluut gespeeld worden.

Ik krijg nu alleen wel mensen die een beetje paniekerig naar me toe komen van "Ik zag alleen Lilo lopen, ik zag jou nog helemaal niet!" Ik leg dan wel steeds precies uit waar ik Lilo loslaat, zodat ze niet hun schouders ophalen als ze Lilo ergens zien lopen terwijl ze *echt* de benen heeft genomen. :N:

Ik heb me er wel bij neergelegd dat er van de drie losloopgebieden die we hier hebben, er maar eentje bruikbaar is voor Lilo, domweg omdat die andere te klein zijn en er drukke wegen op Lilo-afstand zijn. Dus als het straks weer langer licht is, wil ik 's avonds apart met ze uit, Lilo gewoon haar aangelijnde snuffelrondje en Jack lekker los in de kleine parkjes, want die mist dat wel een beetje geloof ik.

[Hanneke2]

moet dus echt wel een buitenlandertrekje zijn, want ik herken hier ook veel van kwiebus in . hij loopt minder ver, maar sjeest wel constant van hot naar haar, elke 'nee' (dat hij bv. ergens niet in mag) volgt hij vrolijk op maar die geldt maar één seconde, als hij om een knuffel komt is hij na een nanoseconde weer weg enz. .

Yep, aan de lijn wil ze bijvoorbeeld ook elke tuin in, normaal in een rechte lijn over straat lopen kan niet. Ik had postbode moeten zijn, dat zou ze geweldig vinden.

[Zoie]

moet dus echt wel een buitenlandertrekje zijn, want ik herken hier ook veel van kwiebus in . hij loopt minder ver, maar sjeest wel constant van hot naar haar, elke 'nee' (dat hij bv. ergens niet in mag) volgt hij vrolijk op maar die geldt maar één seconde, als hij om een knuffel komt is hij na een nanoseconde weer weg enz. .

Yep, aan de lijn wil ze bijvoorbeeld ook elke tuin in, normaal in een rechte lijn over straat lopen kan niet. Ik had postbode moeten zijn, dat zou ze geweldig vinden.

Zoë wilde ook altijd de eerste keer elke tuin in. Maar als ik dan zei: nee, wist ze het voor altijd. Maar ik heb het wel bij zo'n beetje elke tuiningang moeten zeggen.

Spok draait het liefst de meest onmogelijke rondjes om mij of objecten heen. Sinet heeft er ook een handje van, dus dat loopt echt lekker zo met z'n tweeën aan de flexi

[Zoie]

Spok draait het liefst de meest onmogelijke rondjes om mij of objecten heen. Sinet heeft er ook een handje van, dus dat loopt echt lekker zo met z'n tweeën aan de flexi

cursus kantklossen voor gevorderden .

Ja, en ik maar ontklossen. Je ziet me werkelijk de meest vreemde pirouetten maken, met m'n benen over lijnen springen, grepen van hand verwisselen, en bomen en palen omarmen om na een snelle overname weer verder te kunnen gaan. En dan zijn ze nog gïrriteerd ook dat ze niet gewoon door kunnen lopen

[Hanneke2]

Ik ben blij dat ik niet de enige ben die regelmatig voor joker staat met dat gehannes met die twee lijnen.

En terug naar het loslopen, ik heb haar een hele tijd aangelijnd langs een spannend weiland waar hazen zitten, en nu loopt ze daar alweer een tijdje los langs. Ging helemaal prima, ze deed hoogstens een paar stappen de dijk af richting weiland en dan was 'Lilo, NEE' voldoende om haar op ander plannen te brengen. Ze *keek* al bijna niet meer naar dat weiland.

Maar van de week ziet haar JR-vriend iets lopen op dat weiland, schiet onder het prikkeldraad door en gaat vijf minuten als een wezenloos over dat weiland rennen. Ik Lilo meteen bij me geroepen voor een koekje, aangelijnd, en pas weer losgelaten toen JR uiteindelijk terug was. Lilo deed even een schijnbeweging de andere kant op, en nee he, toen schoot ze het weiland in. Niet eens omdat ze iets zag of rook, gewoon om als een bezetene over die vlakte te rennen. Tuurlijk kwam ze ook weer netjes terug, maar toch.

En vandaag weer. Ik liep haar voor alle zekerheid af te leiden met frolicjes, we waren er al zo goed als langs, en mevrouw neemt een spurt terug, onder het prikkeldraad door en weer racen, racen en nog eens racen. Alsof we verder nooit plekken tegenkomen waar ze als een gek kan rennen.

Ik heb haar niet eens geroepen (want zinloos), en ze kwam vanzelf weer aanstormen na een paar rondjes. Ik hield mijn hart vast toen ze bij het prikkeldraad kwam, maar daar remde ze af en kwam er weer zonder kleerscheuren onderdoor. Pfft.

Vanaf morgen gaat ze daar dus weer effe vast.

[O]

Wij wonen in een park met achter een van de appartementsblokken een grote grasweide. Ik liet Dixy daar meestal los, maar ik durf het niet goed meer want eens ze aan het rennen gaat, weet ze niet meer wat ze doet. Na een paar keer roepen en het laten zien van een koekje, komt ze wel terug, maar het is zo moeilijk om haar aandacht te trekken als ze zo aan het rennen is. Het ergste is dat ze altijd te ver moet kunnen lopen. Dan gaat ze de hoek om en god weet wat ze dan van plan is! Ik doe wel een paar minuten over dat stuk, en tegen dat ik dan eindelijk daar ben, zie ik dat ze weer wat oud brood aan het eten is dat mensen voor de eendjes hebben gegooid.
Eén keer wilde ze niet meer aangelijnd worden en heb ik een hele tijd moeten staan roepen en proberen haar te pakken.
En nog een andere keer schoot ze plots richting een auto die net kwam aangereden op de parkeerplaats en toen heeft ze me zo laten schrikken dat ik haar een week niet meer heb losgelaten.

[mickey]

Mickey gaat niet eens zo rennen, alleen als ie andere honden ziet dan wel maar hij loopt gewoon voor me uit en luistert absoluut niet als ik hem terugroep.
We waren op vakantie en ik liet met mijn vader de honden uit, zijn borderterrier bleef keurig naast ons lopen en Mickey ging steeds verder voor ons uit.
Als ik hem roep gaan wel zijn oren naar achteren, hij is dus niet doof, maar hij zal niet omkijken of terugkomen

Ik heb van alles geprobeerd, leuke speeltjes, piepballetjes, lekkere koekjes.... voor een heel lekker koekje wil ie nog wel eens komen maar dan pakt ie het en gaat er gewoon weer vandoor

Ik wil graag eens naar het strand met hem en lekker laten rennen want hij wil zo graag spelen met andere honden maar ik ben bang dat ik hem op zo'n wijds terrein helemaal niet meer bij me kan roepen.

[Ellen]

Hoihoi,

ik herken dit. Ik ben ook als de dood dat Finn wegloopt of aangevallen wordt door een andere hond.

Hij komt best gauw voor als je hem roept maar zodra hij een andere hond ziet, wil hij alleen maar spelen.
En heeft hij st**t in zijn oren.

[Rami]

moet dus echt wel een buitenlandertrekje zijn, want ik herken hier ook veel van kwiebus in . hij loopt minder ver, maar sjeest wel constant van hot naar haar, elke 'nee' (dat hij bv. ergens niet in mag) volgt hij vrolijk op maar die geldt maar één seconde, als hij om een knuffel komt is hij na een nanoseconde weer weg enz. .

Ja, je zou inderdaad bijna gaan denken dat het een buitenlandertrekje is
Silka, de nep-husky, heeft precies hetzelfde. Ze loopt ver van me vandaan - het liefst ook niet op het bospad maar door het bos zelf - maar komt (of eigenlijk: volgt) altijd. Soms is het even wachten, maar ze komt.
Mijn taktiek (naja taktiek...) is dat ik altijd doorloop en regelmatig een heel ander pad in sla of zelfs terug loop. Dan ben ik onvoorspelbaar en moet ze mij wel in de gaten houden; ze vindt het namelijk niet leuk om 'alleen' te zijn en weet niet hoe ze snel ze naar me toe moet rennen.
Het is wel ff wennen (Billy is nooit verder dan pak 'm beet 5 of 10 meter bij mij vandaan) maar ik heb er wel vertrouwen in dat ze komt. Ik vind het ook wel fijn om haar die vrijheid te geven; ik zie immers hoe ze er van geniet, in haar element is.
De consequentie is wel dat ze niet overal los kan. In een buurt met tuinen of langs een weg houd ik haar aan de riem, terwijl Billy overal en altijd los kan lopen.
Op het moment ben ik aan het clickeren (via de hondenschool) en ga wel werken aan het dichter bij me blijven. Maar of het lukt... ik heb er (tot nog toe) een zwaar hoofd in! :N: