In de eerste plaats, ik probeer bij het geven van advies altijd zo goed mogelijk uit te leggen waarom ik iets adviseer. Kan de klant hier niet mee uit de voeten dan probeer ik nogmaals om uit te leggen waarom hij/zij toch zou moeten proberen er mee uit de voeten te kunnen. Ook ben ik bereid om te praten over de bedenkingen.Stel dat iemand bij nader inzien en na nadenken niet of niet helemaal met je advies uit de voeten kan ? Wat denk of zeg je dan ? Waarom vraag je dan om advies ? Volg het maar op, of bekijk het verder maar ? Of zou je ook je advies kunnen bijstellen, zodat het beter past bij de persoon en de situatie.
Maar op een gegeven moment krijg ik ook te maken met de beperkingen van het mogelijke. Niet alles is op te lossen op de manier die een eigenaar graag zou willen. Als je je auto naar de garage brengt om de remmen te laten repareren moet zo´n reparatie in de regel uitgevoerd worden zoals de deskundige zegt dat dat moet gebeuren, en niet zoals de eigenaar dat graag zou zien.
Op een gegeven moment rest mij dan ook soms niet meer dan te zeggen dat de eigenaar "het maar moet bekijken".
Waarop het de eigenaar vrij staat om van mij, mijn mening, mijn advies en mijn houding te denken wat hij/zij wil.





