vlammetje gaat vrees ik...

[Tesslys]

Heel veel sterkte.

[Moos]

Ach moeilijk hoor Inge...
Ik heb geen tips voor je, maar wil wel even laten weten dat ik aan jou en Vlammetje denk
Ik vind het ontroerend om te lezen hoe vrolijk Vlam dan toch nog is.

[Ariane]

K*t Inge, ronduit k*t

[Job]

zo lang je kan schrijven/zeggen dat ze steeds vrolijker wordt
heb je die grens echt nog niet overschreden.
Vlammetje wil duidelijk nog, wie bepaald wat kwaliteit van leven is?
Geniet nog maar van haar!

[Job]

mooi toch?
zo heb ik hier een poes lopen waar ik
volgens de da niet te lang mee moet wachten haar in te laten slapen.
Een maand geleden was ze niets waard;
ze heeft ws een tumor bij haar anus.
De huid is een half jaar geleden al spontaan open gebarsten,
dus we konden het "ding" zien zitten.
Toch is alles weer geheeld.
Een maand geleden sprong het open,
maar toen liep er allemaal push uit.
Weer pijnstillers en ab-kuur
en mijn meisje heeft een paar dagen slecht gelegen.
Twijfelde echt elke dag.
Na ruim een week knapt mevrouw weer helemaal op
en vraag niet hoe, maar ze is nu zelfs weer een kg aangekomen
en huppelt als een lammetje door het huis.
Zo kan ik haar toch niet in laten slapen?
Het zal ongetwijfeld komen, en misschien ineens heel snel,
maar tot die tijd mogen wij ze lekker verwennen toch?
Ze zal blij zijn met al je goede zorgen hoor.

[Madelief]

..... een vrolijk, gek, dement konijntje met vreselijk lieve kruloortjes .

[MJ]

en dan moet je haar eens zien galopperen : net een vrolijk, gek, dement konijntje met vreselijk lieve kruloortjes .

Jij als geen ander weet , voelt aan wanneer de grens bereikt is.
Niet daarover twijfelen Inge....
Geniet samen met je peperkoekenharten-dametje...elke dag is er 1 en ik kan voor me halen hoe Vlammetje geniet van je knuffels, hoe jij geniet van haar knuffels en haar sprekende toet...allebei een dikke knuffel van mij .

[Rosa]

Heel veel sterkte Inge.

[ranetje]

zo lang je kan schrijven/zeggen dat ze steeds vrolijker wordt
heb je die grens echt nog niet overschreden.
Vlammetje wil duidelijk nog, wie bepaald wat kwaliteit van leven is?
Geniet nog maar van haar!

dat denk ik dus ook, maar het is wel heel moeilijk om haar zo te zien. het is vreemd om vast te stellen aan welk tempo je de lat steeds lager legt, ik ben de halve dag bezig met haar weer goed op haar pootjes te zetten of (vooral als ze geknuffeld wordt, daardoor even 'van de wereld is' en haar reflexen haar helemaal in de steek laten) haar achter gewoon omhoog te heisen omdat ze vergeet dat ze een achterhand heeft.

en dan moet je haar eens zien galopperen : net een vrolijk, gek, dement konijntje met vreselijk lieve kruloortjes .

Dat klinkt in ieder geval niet als "pijn"

[Rami]

het is heel moeilijk : vlammetje wordt (lijkt wel om me te pesten ) steeds maar vrolijker, ze heeft er echt nog ontieglijk zin in, maar fysiek blijft het heel erg rottig gaan, ze struikelt gewoon om de (paar) meter over haar achterteentjes . ze heeft er zelf wel wat op gevonden : ze gaat nu liever in een soortement telgang-sukkeldrafje ipv. stappen, terwijl gewoon draven juist niet meer ging.

maar ik ben er echt nog niet aan toe om de beslissing te maken - ik wil en kan haar nog niet missen en zoals ze nu is zou ik het nog als 'moord' aanvoelen - ik wacht dus op het moment dat het echt aanvoelt als 'uit haar lijden verlossen .

geen idee of dat deze keer ooit echt duidelijk gaat worden zonder dat ik al een grens overschreden heb .

Dikke voor jullie allebei. Voor jou en voor Vlammetje (maar jij mag 'm zelf aan haar geven ).
En ik denk - zoals ik je heb leren kennen hier op het forum - dat jij de beslissing op precies het goede moment gaat nemen. Niet te vroeg, niet te laat. Dat denk ik echt.

[Jeannet]

het is heel moeilijk : vlammetje wordt (lijkt wel om me te pesten ) steeds maar vrolijker, ze heeft er echt nog ontieglijk zin in, maar fysiek blijft het heel erg rottig gaan, ze struikelt gewoon om de (paar) meter over haar achterteentjes . ze heeft er zelf wel wat op gevonden : ze gaat nu liever in een soortement telgang-sukkeldrafje ipv. stappen, terwijl gewoon draven juist niet meer ging.

maar ik ben er echt nog niet aan toe om de beslissing te maken - ik wil en kan haar nog niet missen en zoals ze nu is zou ik het nog als 'moord' aanvoelen - ik wacht dus op het moment dat het echt aanvoelt als 'uit haar lijden verlossen .

geen idee of dat deze keer ooit echt duidelijk gaat worden zonder dat ik al een grens overschreden heb .

Het klinkt op mij alsof haar tijd nu nog niet daar is als ze nog vrolijk is en er ook nog veel zin in heeft. Ik ben er van overtuigd dat jij als geen ander aanvoelt wanneer het wel haar tijd is. Voor mijn gevoel heb je zoals je het nu schrijft absoluut nog geen grenzen overschreden.
Ik zou zeggen geniet nog nog van Vlammetje en heel veel sterkte.

[jip007]

en dan moet je haar eens zien galopperen : net een vrolijk, gek, dement konijntje met vreselijk lieve kruloortjes .

zo aandoenlijk zijn ze dan he , dat is ook de reden dat ik Naffie ook nog niet kan laten gaan. Hoewel ik eind van de middag wel weer twijffels had , ze was opeens weer kreupel rechtsvoor , en dan kost het haar veel moeite om overeind te blijven . Heb haar extra rimadyl gegeven en 2 uur geleden liep ze alweer vrolijk rond , ze is nu in de aanval naar de tv

[Tamara.]

maar ik ben er echt nog niet aan toe om de beslissing te maken - ik wil en kan haar nog niet missen en zoals ze nu is zou ik het nog als 'moord' aanvoelen - ik wacht dus op het moment dat het echt aanvoelt als 'uit haar lijden verlossen .

Dan is ze er nog niet aan toe. als het moment echt zover is zal je dat weten en zal het niet aanvoelen als 'moord'. Nu je dat nog zo ziet/voelt is het gewoon nog niet het juiste moment.

[tekkel]

Zo te lezen gaat het nog veel te 'goed'
Aandoenlijk hè, die ouwetjes

[Job]

Zo te lezen gaat het nog veel te 'goed'
Aandoenlijk hè, die ouwetjes

nou aandoenlijk..vreselijk eigenwijs soms,
maar dat is precies wat zo ontwapenend is!

[renee-uk]

Kom ik net terug van een weekje Zeeland, zie ik als eerste dit topic......
Ik ben bij pagina 7 begonnen en gelukkig is ze er nog.
Geniet nog maar van je ouwe meisje zolang het nog kan Inge.
Niet twijfelen aan jezelf hoor, je wéét het gewoon wanneer het moment gekomen is om haar te laten gaan en gelukkig is dat nu nog niet.

[Jacky]

Gekke ouwe vlammetje. Als ik je verhaal zo lees Inge, is het net Coral. Coral loopt ook in een telgang. Met gewoon lopen zie je dat ze moeite heeft. Alleen ze rent niet.
Alleen jij kan aanvoelen wanneer ze zover is Inge. Het is zo verdomde moeilijk he, vooral als de geest nog wil.
Sterkte meid met deze moeilijke keuzes

[ranetje]

Dat klinkt in ieder geval niet als "pijn"

nee, is het gelukkig ook niet, dat weet ik in haar geval echt zeker want zij is er eentje die al gaat gillen als ze nog maar dénkt aan pijn .

Dan zal jij het zeker op tijd weten als het niet meer gaat.
Niet zo aan jezelf twijfelen Inge.
Je voelt je honden zo goed aan!
Dat komt wel in orde, ook al is de beslissing er niet minder moeilijk om

[Ennath]

Weet je wat het verschil is tussen Vlammetje en Collin?
Vlammetje huppelt vol lol rond als "een dement defect konijn" en Collin was in paniek over het feit dat hij zijn achterhand niet meer kon controleren.
Als Collin net als jouw Vlam had rondgelopen dan liep hij nu nog en hesen we hem gewoon tig keer per dag omhoog.
Zolang Vlammetje nog lol heeft in het leven is het leven nog dragelijk en daarmee waard geleefd te worden.
Je gaat pas te ver als leven lijden voor Vlam wordt, tot die tijd mag je haar nog gewoon houden.

[L@nghaar]

Weet je wat het verschil is tussen Vlammetje en Collin?
Vlammetje huppelt vol lol rond als "een dement defect konijn" en Collin was in paniek over het feit dat hij zijn achterhand niet meer kon controleren.
Als Collin net als jouw Vlam had rondgelopen dan liep hij nu nog en hesen we hem gewoon tig keer per dag omhoog.
Zolang Vlammetje nog lol heeft in het leven is het leven nog dragelijk en daarmee waard geleefd te worden.
Je gaat pas te ver als leven lijden voor Vlam wordt, tot die tijd mag je haar nog gewoon houden.

Mijn vorige hond was ook in paniek toen zij niet meer omhoog kon komen, als zij na het opheisen ook als een dement konijn had rondgehuppeld had ik haar ook niet in laten slapen.
Ik denk dat jij zelf wel aanvoelt wanneer het tijd is om het vlammetje van jouw Vlammetje te doven.
Sterkte meid, het blijft een moeilijk iets.

[Marjoleine]

haar dan liggend te moeten achterlaten terwijl wij naar de paarden gingen vond ik voor haar dus echt een ramp, dat was het ergste wat ik haar kon aandoen, haar het gevoel geven dat ze geen meester meer was over 'haar' erf.

Dat is het gevoel dat ze niet meer meester is over haar leven.

Ik heb dat gehad met Akke, lang geleden. Ze was oud en stram en kon op een gegeven moment niet meer mee, ze hield dat niet vol.
Maar ze moest en ze zou, en viel dan halverwege om.
Haar thuislaten kon niet, dat wilde ze echt niet. En op een avond zonderde ze zich opeens af.
De dag erna was ze geen leider meer, zomaar, en begonnen de anderen haar te negeren.
En toen dat na een week nog zo was zijn we gestopt.

Omdat ze haar doel kwijt was.
Of er nou pijn is of niet, dat is voor mij de enige reden om te stoppen.
En Vlammetje is dat doel nog niet kwijt.

[Rami]

ik stel me alleen vaak voor wat buitenstaanders er zouden van zeggen als ze haar (en mij) zien klungelen. maar dat verandert mijn gevoel niet hoor : haar tijd is er nog niet.

Ach, buitenstaanders denken toch wel van alles. Dat is het laatste waar je je - eigenlijk - druk om zou moeten maken.

[Ennath]

ik stel me alleen vaak voor wat buitenstaanders er zouden van zeggen als ze haar (en mij) zien klungelen. maar dat verandert mijn gevoel niet hoor : haar tijd is er nog niet.

Ach, buitenstaanders denken toch wel van alles. Dat is het laatste waar je je - eigenlijk - druk om zou moeten maken.

Amen

[Daisy@]

Je weet zelf wel als het zover is hé..... Je kent je hond, je weet het als ze 'vragen' om rust....

[ranetje]

ik stel me alleen vaak voor wat buitenstaanders er zouden van zeggen als ze haar (en mij) zien klungelen. maar dat verandert mijn gevoel niet hoor : haar tijd is er nog niet.

Ach, buitenstaanders denken toch wel van alles. Dat is het laatste waar je je - eigenlijk - druk om zou moeten maken.

doe ik ook niet - niet echt tenminste .

Goed zo

[marian*]

haar tijd is er nog niet.

En dat kun jij het beste zien
"Doe wat je wilt,gekletst wordt er toch" is toch het gezegde?

[Aileen]

Hoi Inge,

Ik weet hoe je je voelt en wat je doormaakt!!

In de vorige maand, op 17 Juli heb ik Buddy op de leeftijd van 14 jaar, 8 maanden en 1 week oud moeten laten inslapen.
Hij had vanaf zijn 10e artrose op verschillende plekken en hij had ook zwakke achterhand waardoor hij vaak met de achterpoten zakte. Eerst kon hij nog lang staan voor hij langzaam begon te zakken, maar sinds vorig jaar is het verergerd. Zo erg dat hij na 10 seconden stil staan al zo ver omlaag ging dat hij dan op zijn knieeen stond of zo dat hij door het zakken in een zit houding zat. Veel mensen vonden het zielig, is ook zielig! Maar Budje kon nog blokje om wandelen, kon nog in het water spelen, en uitdagen voor spelletjes te doen. Ver wandelen kon hij natuurlijk niet meer. Maar hij genoot nog zo intens van alle kleine dingetjes en hij zag er gelukkig uit! Omdat hij nog zin had in het leven vonden wij niet dat zijn tijd gekomen was. Als het zover is dan merk je dat wle aan je hond, alleen wel opletten dat je je verstand gebruikt en niet je gevoel hoe moeilijk ook!
in Juli werd het steeds erger met zijn achterhand. 1 seconde stilstaan ging hij al zakken. Hij bleef vrolijk, was steeds speels. Toen begon ik al te denken wanneer is het genoeg geweest? Beslissing nemen is sowieso altijd moeilijk, maar als je hond nog altijd zo kan genieten van kleine dingetjes en qua verstand nog 100% bij is maakt het toch weer extra moeilijk denk ik.
In de laatste week van zijn leventje begon hij heel erg te manken met de voorpoot. "s avonds de laatste uitlaat ronde wilde hij niet meer mee. Overdag ging hij gewoon enthousiast mee, alleen hij liep zo langzaam omdat ik merkte dat hij pijn had. Hij mankte, hijgde heel erg enz. Ik zag aan hem dat het genoeg was geweest. Maar hij bleef speels en vrolijk! hij vond zichzelf absoluut niet zielig!! Dus was het al helemaal moeilijk! Maar omdat ik twijfelde hebben we contact opgenomen met de dierenarts! op 17 juli kwam de dierenarts bij ons thuis. Hij zag idd dat Buddy pijn had en dat het beter was om hem te laten inslapen! Hij zei we kunnen nog wel gaan proberen met de medicijnen maar in zijn geval had het toch geen zin, want hij had het al erg! Hij heeft voorheen rimadyk gehad, maar dat had geen baat bij hem. Buddy was vrolijk aan het doen, pff was moeilijk! na de eerste spuit ging hij nog kwispelend de mand in, omdat ik koejes voor hem had. hij genoot gewoon totdat hij sliep! Buddy was zo'n hond dat hij altijd vrolijk blijft met wat hij ook heeft! alleen op een of andere manier merkte ik dat hij toch niet meer zo gelukkig was. Ik wilde absoluut niet wachten totdat hij niet meer uit de mand kon opstaan, want dan wacht je te lang vind ik! dat verdient een hond niet! De dierenarts vertelde dat we hem op de juiste moment hebben laten gaan. Niet te vroeg en niet te laat!

Heel veel sterkte nog met je lieverdje! Gebruik je verstand, niet je gevoel!! Als je hond nog stukjes kan wandelen en elke keer graag mee wilt dan is het nog te doen. Kijk naar de ogen van je hond, je zult daaraan zien wanneer het genoeg is geweest! Maar vergeet niet, een hond die zich heel erg in de roedel voelt opgenomen zal altijd vrolijk blijven, zich sterk houden!


Liefs, Aileen

[Aileen]

oja, anabolenspuit heeft alleen zin als je je hond ook genoeg bewegingen krijgen.
In buddy's geval (vorig jaar ervoor geinformeerd) ging het niet meer, want hij kon niet meer zo ver wandelen.

[Aileen]

en trouwens, niks van aantrekken wat de buitenstaanders zeggen! Die zien alleen je hond op dat moment!

Heb ook vaak genoeg rare blikken gehad of reacties hoe zielig het wel niet is!
Het ziet er ook zielig uit, maar die zien Buddy alleen op dat moment, die weten niet hoe hij voor de rest van de dag was.

Je kent je hond het beste

[Scooby]

maar ik ben er echt nog niet aan toe om de beslissing te maken - ik wil en kan haar nog niet missen en zoals ze nu is zou ik het nog als 'moord' aanvoelen - ik wacht dus op het moment dat het echt aanvoelt als 'uit haar lijden verlossen .

geen idee of dat deze keer ooit echt duidelijk gaat worden zonder dat ik al een grens overschreden heb .

O, Inge wat herkenbaar... Ik heb dat met Levi net zo... Alleen zij kan nog wel zelf opstaan, maar vooral het staan kost haar zoveel moeite. Maar ook zij kan in het bos nog meehobbelen en uit haar dak gaan op haar manier. Ze rent dan met alle vier de poten tegelijk. Ik vind haar dan net zo'n bizon. Die rennen ook zo. Maar ook Levi is een hondje van de dag...

Geniet nog van je mooie vlammetje, zolang ze nog bij je wil zijn en kijk haar diep in haar ogen. Haar ogen vertellen je op een gegeven moment wanneer het genoeg is. Vertrouw daar op.
Sterkte.