Waarom heb je voor het ras gekozen dat je nu hebt?

[petertje]

Ik weet het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet wel dat ik altijd graag een zwarte labrador wilde. Maarja we woonden net samen en ook nog zo'n labrador er bij, dat was degelijk volgens mn vriend.
Hoe we uiteindelijk op een pitbull/stafford kwamen weet ik niet meer. Ik wilde wel graag een actieve hond, wilde graag een sport gaan doen en gezellig bij een hondenschool horen (net verhuist naar andere stad), een gezinshond en mensenvriend.. waren wel pré's!
Dat is qua hondenschol/sport dus allemaal totaal anders gelopen en ik heb me écht wel afgevraagd wat ik met dit ras aan moest Maar wel een échte mensenvriend, zelfs erg goed met kinderen.
En god, ik zou hem echt niet kunnen missen hoor. Hij is stront eigenwijs maar dat geeft hem nou ook juist zijn hele eigen karakter waar we zo gek op zijn geworden. En nu met de juiste training gaat het allemaal prima. Heerlijke mafketel is het

Ik begrijp nu echter wel wat er bedoeld wordt met "geen beginners hond". Maar dat moet je eerst ervaren voordat je dat begrijpt denk ik

hier kan je sporten hylos: https://www.facebook.com/bvkwf

ow, ff verkeerd, dat is iets van mijn kinderen deze dus http://www.sportdogs.eu/

[tekkel]

Ik vind tekkels leuk en lief en mooi. Hun karakter past goed bij mij, ik begrijp ze. Handzaam formaat, goede kleur, maar geen klein tuttig hondje. Er zijn ook andere honden die ik leuk vind, vooral kleine ruwharige kruisingen, maar ik denk dat ik altijd weer bij een tekkel uitkom

[Irisz]

De ridgeback viel af, omdat hij toch wel groot zou worden (sjaak zijn redenatie ).

Gelukkig heb je nu een kleine Dalmatiër.

[Irisz]

Ik zocht een actieve hond die houdt van flinke wandelingen en een wat groter formaat omdat ik er ook 's avonds in mijn eentje mee over straat wilde kunnen.
Kwam niet meteen bij de Ridgeback uit, we hebben meerdere rassen overwogen. Maar toen we bij een fokker in Cuijk kwamen om haar Ridgebacks te ontmoeten, voelde dat gewoon meteen goed en hebben we de knoop doorgehakt.
Daarna zijn er nog 2 bij gekomen en ik ben gek op het ras.

Ik zocht trouwens ook een hond die vooral lichamelijke uitdaging nodig had en niet te veel mentale, omdat ik vanwege studie geen tijd had om een paar keer per week te trainen. Wel gewone gehoorzaamheidscursusses gedaan, maar verder niet.

[Lunatic]

Ik wilde graag een labrador, altijd leuke, mooie honden gevonden. Ik wilde ermee aan de slag, gehoorzaamheid maar ook jachttraining, zowel Luna als de jachttraining vond ik geweldig en zo is het virus begonnen
Wel wilde ik iets meer will to please en baasgerichtheid, zo kwam ik op de werklijnen, voor mij nooit anders meer

[Crista]

Ik heb best een verkeerd verhaal

Woonde destijds (bijna 8 jaar geleden) net samen met mijn ex en we wilden heel graag een hond. Meteen op Marktplaats zoeken natuurlijk... Een advertentie gevonden van een kruising beagle met boerenfox, dat leek ons wel leuk dus contact gezocht met deze mensen. Veel gemailt en een reutje gereserveerd, deze zouden we dan een paar weken later op kunnen halen.

Paar dagen daarna kwam ik een advertentie tegen van Ridgeback pups, de fokker woonde bij mijn ouders in de straat en mijn zusje had hier jaren geleden kennels schoon gemaakt. Mensen gebeld en de fokster vertelde hoe makkelijk en geweldig ze waren. Die vrijdagavond gaan kijken (pups waren al 10 weken) en Mitch mee naar huis genomen!

De beagle/boerenfox mensen waren niet blij met mijn afzegging, maar daar had ik minder moeite mee aangezien ik toch alleen maar via mail contact heb gehad.

Al met al dus niet iets om heel trots op te zijn maar in de afgelopen 7,5 jaar dat ik Mitch nu heb kan ik wel zeggen dat ik enorm veel geleerd heb Achteraf is het gelukkig een hele goede keus geweest.. ik hou echt ontzettend van het ras en de volgende wordt sowieso weer een ridgeback!

[blondie]

Rottweiler mocht niet wegens gevaarlijk en agressief. Dus toen een Mechelse Herder genomen, dat kenden mijn ouders precies niet

Maar ik ben ontzettend blij nu dat ik geen rottweiler mocht, het is prima uitgedraaid en voorlopig hou ik het nog even bij de Mechelaars met af en toe een vleugje Duits, dat wel, maar om fulltime een Duits te hebben ben ik nog klaar

Haha ik kijk af en toe naar prachtmechels met een schuin oog maar daar ben ik nog niet klaar voor hahaha

Hier de eerste hond een duitse herder die op mijn pad kwam, én omdat ik van jongs af aan om een of andere reden enorm aangetrokken voelde tot dat ras. Baasgericht, leergierig, will to please, met name baasgericht vond ik altijd prachtig om te zien. Nummer 2 kwam er vrij vlot bij, maar de dame was/is toch iets anders dan de gemiddelde herder die ik voor ogen had
Mijn vriend nam zijn hond mee, een kruising stabij/border collie en ik merk dat het herderachtige in haar mij best bevalt, dus toch ook weer baasgericht. Het koppige en soms wat starre gedrag (weet het niet anders te omschrijven) van de stabij daar heb ik wat meer moeite mee. Maar goed, dat heeft Bluf ook en dat vind ik ook niet zo prettig soms
Ik zal altijd wel denk ik richting de herderachtigen gaan. Liefst een keer een dh pup, tot nu toe zijn alle drie de honden op wat oudere leeftijd bij me gekomen. Ik nijg de laatste tijd ook een beetje naar Beauceron, vind het mooie honden om te zien. Maar diep in mijn hart zit toch wel de Duitse Herder vastgeroest.

[Melody]

Vroeger had ik een heel ouderwets hondenboek, met allemaal verschillende rassen erin. Toen al zat ik altijd naar de windhonden te kijken en vooral de podenco. Ik zag ze alleen nooit in m'n directe omgeving. Pas jaren later leerde ik meer windhonden kennen en dan vooral Greyhounds, wat een heerlijke dieren.
Toen het eenmaal zo ver was dat er toch echt een hond zou kunnen komen heb ik eigenlijk niet getwijfeld; het moest een windhond zijn.
Wat mij aan Podenco's, Greyhounds en Galgo's aanspreekt is vooral het feit dat ze buiten heel erg "aanstaan" en binnen op standje "uit" . Het heerlijke chillen op de bank vind ik fantastisch, maar dat er ook actie is. De honden die ik ken zijn enorm vriendelijk, gevoelig en meegaand maar ook eigenwijs en ontzettend grappig. Oja, en een hond hoeft van mij ook niet zo waaks te zijn.
Onze Ivy is er pas een paar dagen, maar hij maakt de verwachtingen meer dan goed!

[Neeltje]

Ik zocht een vervanging voor de Franse Bulldog. Voor mij nog steeds het ras dat het beste bij mij past, maar ik durf dat risico echt niet meer aan. Iemand heeft me de Tibetaanse Terriër geadviseerd en ben me er toen in gaan verdiepen. En het zijn heerlijke honden. Nog wel steeds alleen een puppy gehad door het vroegtijdig overlijden van Yentle, maar met Lotje ben ik dubbel en dwars aan het genieten.

[vosse]

Manga Duitse Herder, nam vriendlief mee, bij mij was er anders nooit een herder gekomen. Maar ik moet eerlijk toegeven het is een geweldige hond.
Zaïra, Riesenschnauzer, puur op karakter, als er een ander jasje om had gezeten was het prima geweest.
Tinkerbelle, Chinese Naakthond PP, idem

[billy]

Na de bouviers en de Zwarte Russische terrier viel ik als een blok voor de Kaukasische herder en het leek me een eigenwijzer geval als ik ben en dat klopt

[bouvierpoedel]

Ben heel jong met 15 op mijzelf gaan wonen en hel snel honden genomen. Eerst een klein bastaadpuppie en later nog een oude DH uit het asiel. daarna kwamen nog een paar bastaarden ,Ierse setter, Doberman,Rottie, bouviers en kleine poedeltjes ,sommige opvangers en sommige blijvertjes . Ben bij toeval aan de bouvier blijven hangen en vandaar uit ook gaan fokken .Later is daar nog een kleine bastaard Shih Muis bijgekomen en toen mijn eerste grote poedel Miep.Daarna nog Laekense herders. Nu nog 4 poedels , 3 die van Miep afstammen en 1 van een koppel poedels die ik uit Canada heb geimporteerd. Bouvier Dina stamt af van de bouvierteef Faisca waar ik mee begonnen ben en ze lijkt er ook nog sterk op qua karakter ook al zitten er iets van 6 generatie's tussen.
Oh en Pien de Laekense is gewoon gekocht als pup..
.

[IIris]

Ben heel jong met 15 op mijzelf gaan wonen en hel snel honden genomen. Eerst een klein bastaadpuppie en later nog een oude DH uit het asiel. daarna kwamen nog een paar bastaarden ,Ierse setter, Doberman,Rottie, bouviers en kleine poedeltjes ,sommige opvangers en sommige blijvertjes . Ben bij toeval aan de bouvier blijven hangen en vandaar uit ook gaan fokken .Later is daar nog een kleine bastaard Shih Muis bijgekomen en toen mijn eerste grote poedel Miep.Daarna nog Laekense herders. Nu nog 4 poedels , 3 die van Miep afstammen en 1 van een koppel poedels die ik uit Canada heb geimporteerd. Bouvier Dina stamt af van de bouvierteef Faisca waar ik mee begonnen ben en ze lijkt er ook nog sterk op qua karakter ook al zitten er iets van 6 generatie's tussen.
Oh en Pien de Laekense is gewoon gekocht als pup..
.

Jeetje, wat heb jij veel honden (gehad)! Wat ontzettend gaaf!

[bouvierpoedel]

Ben heel jong met 15 op mijzelf gaan wonen en hel snel honden genomen. Eerst een klein bastaadpuppie en later nog een oude DH uit het asiel. daarna kwamen nog een paar bastaarden ,Ierse setter, Doberman,Rottie, bouviers en kleine poedeltjes ,sommige opvangers en sommige blijvertjes . Ben bij toeval aan de bouvier blijven hangen en vandaar uit ook gaan fokken .Later is daar nog een kleine bastaard Shih Muis bijgekomen en toen mijn eerste grote poedel Miep.Daarna nog Laekense herders. Nu nog 4 poedels , 3 die van Miep afstammen en 1 van een koppel poedels die ik uit Canada heb geimporteerd. Bouvier Dina stamt af van de bouvierteef Faisca waar ik mee begonnen ben en ze lijkt er ook nog sterk op qua karakter ook al zitten er iets van 6 generatie's tussen.
Oh en Pien de Laekense is gewoon gekocht als pup..
.

Jeetje, wat heb jij veel honden (gehad)! Wat ontzettend gaaf!

Niet alleen leuk en gaaf 40 jaar lang maar ook een boel zorgen en verdriet.

[alm@]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

[bouvierpoedel]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

Eigenlijk moeten wij je honden vragen waar ze jouw vandaan hebben getrokken en waarom.

[alm@]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

Eigenlijk moeten wij je honden vragen waar ze jouw vandaan hebben getrokken en waarom.

Ja zo kan je het ook stellen

[bouvierpoedel]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

Eigenlijk moeten wij je honden vragen waar ze jouw vandaan hebben getrokken en waarom.

Ja zo kan je het ook stellen

Nou vertel.?

[alm@]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

Eigenlijk moeten wij je honden vragen waar ze jouw vandaan hebben getrokken en waarom.

Ja zo kan je het ook stellen

Nou vertel.?

Vraag het de honden maar

[Ramiek]

Wij begonnen met een heel slim bastaardje uit het asiel, met de nodige streken. Toen hij oud werd ben ik rond gaan kijken, we wilden een actieve, slimme hond en niet te groot. Vrienden van ons hadden een Parson Russell die regelmatig kwam logeren en daar zag ik de slimheid en de streken in terug. Dus na het overlijden van Drammer gaan kijken voor een parson. We hebben er nu 3 lopen. Als zij er niet meer zijn komt er geen parson meer, dit omdat ze veel beweging nodig hebben en ik ze dat niet altijd kan geven met een inmiddels gammele enkel. Toch wil ik straks wel weer een slim hondje, formaat mag iets groter maar hoeft niet en een hondje wat minder beweging nodig heeft als een parson. Ik heb waarschijnlijk nog wel even de tijd want ze zijn tussen de 10 en de 13...

[PaulineP]

Ik heb semi-onbewust voor een Podenco gekozen. Ik kende het ras niet. Ik was op zoek naar een windhond-type, en dan bij voorkeur eentje die niet al te groot was. Zo kwam ik Cosmic tegen op een adoptie-website. De eerste 6 tot 12 maanden heb ik haar en mijn keuze vervloekt. Ik kwam van een Mechelaar kruising af en grr, het jachtinstinct was er écht niet uit te trainen en ze luisterde écht niet en ze plaste binnen en was over bang van en ik was zwaar gefrustreerd. En toen leerde ik haar accepteren, en uiteindelijk zelfs wáárderen. Mijn mening over het ras, en over Cosmic zelf, is 180 graden gedraaid.

En sinds kort woont hier dus ook een tweede Podenco.. Die ook niet luistert.. en niet los kan.. en angstig is.. maar mij iedere dag aan het lachen maakt met haar lieve gedrag en haar clownachtige grappen.

In het kort; wáárom nooit meer anders dan een Podenco?
- Heerlijk rustig in huis, actieve avonturieren (helaas vaak zonder mij, haha) buiten
- Vriendelijk naar mensen en andere honden
- Dagelijkse lachkicks omdat het net clowntjes zijn
- Knuffelkonten die het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan liggen
- Gevoelig, ze voelen je enorm goed aan
- Intelligent, je kunt ze ontzettend veel leren, puzzels met ze doen, etc. (als je hun aandacht eenmaal hebt)
- Ze zijn onwijs mooi (vind ik dan)
- Je ziet ze niet op iedere hoek van de straat (vind het wel leuk dat ze zo "bijzonder" zijn)
- Ze hebben het slecht gehad.. klinkt stom, maar het betekent veel voor me als ik Wispa hier veilig op de bank zie liggen slapen, met vier ritssluitingen op haar zij van de messteken die ze in Spanje heeft opgelopen..

Overigens ben ik ook wel van de andere windhonden. Een Whippet lijkt me stiekem erg leuk. Een Galgo of Greyhound ook, als ik een groter huis en budget had

[Sanchis]

De eerste 6 tot 12 maanden heb ik haar en mijn keuze vervloekt. ...
En toen leerde ik haar accepteren, en uiteindelijk zelfs wáárderen. Mijn mening over het ras, en over Cosmic zelf, is 180 graden gedraaid.

Wat heerlijk dat je je zo goed kan aanpassen aan de 'onhebbelijkheden' van je hond.

[PaulineP]

De eerste 6 tot 12 maanden heb ik haar en mijn keuze vervloekt. ...
En toen leerde ik haar accepteren, en uiteindelijk zelfs wáárderen. Mijn mening over het ras, en over Cosmic zelf, is 180 graden gedraaid.

Wat heerlijk dat je je zo goed kan aanpassen aan de 'onhebbelijkheden' van je hond.

Alles went, behalve een vent, zeggen ze. Ze heeft geluk dat ze een teefje is..

Haha, ik denk dat het een kwestie is van hoe je ergens in staat. Mijn eerste hond was zo ontzettend makkelijk dat ik er nooit bij stil heb gestaan dat niet iedere hond zo iets. Ik was van mening dat als een hond niet luisterde, je iets verkeerd deed. Kort door de bocht, want er spelen veel meer factoren mee, zoals geschiedenis, genen, aanleg, etc. Het was hier een dagelijkse ergernis. Zij luisterde niet, ik werd boos, zij luisterde nog minder en plaste alles onder. Sinds ik geaccepteerd heb dat ze niet overal los kan, en dat ik haar écht geen plezier doe door haar mee te nemen naar drukke plaatsen, gaat het veel beter. Want ja, zo erg is het niet, om haar aan de lijn te houden, als je erover nadenkt.. Zeker niet gezien wat je ervoor terug krijgt! Was mijn eerste hond een gigantische draak geweest, dan had ik Cosmic misschien vanaf het begin ervaren als een lief, rustig hondje. Het is maar net wat je gewend bent

[Melody]

In het kort; wáárom nooit meer anders dan een Podenco?
- Heerlijk rustig in huis, actieve avonturieren (helaas vaak zonder mij, haha) buiten
- Vriendelijk naar mensen en andere honden
- Dagelijkse lachkicks omdat het net clowntjes zijn
- Knuffelkonten die het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan liggen
- Gevoelig, ze voelen je enorm goed aan
- Intelligent, je kunt ze ontzettend veel leren, puzzels met ze doen, etc. (als je hun aandacht eenmaal hebt)
- Ze zijn onwijs mooi (vind ik dan)
- Je ziet ze niet op iedere hoek van de straat (vind het wel leuk dat ze zo "bijzonder" zijn)
- Ze hebben het slecht gehad.. klinkt stom, maar het betekent veel voor me als ik Wispa hier veilig op de bank zie liggen slapen, met vier ritssluitingen op haar zij van de messteken die ze in Spanje heeft opgelopen..

Leuk, ik herken me in 8 van de 9 punten enorm! En zelfs het laatste punt snap ik wel. Ik heb Ivy wel van een stichting, maar er is weinig bekend over zijn achtergrond, behalve dat hij als pup met mams en het rest van het nest bij een asiel is binnengebracht. Weinig tot geen rugzak dus. Wilde wel graag een hond die een huis nodig had en niet zozeer een pup van een fokker.

[Melody]

In het kort; wáárom nooit meer anders dan een Podenco?
- Heerlijk rustig in huis, actieve avonturieren (helaas vaak zonder mij, haha) buiten
- Vriendelijk naar mensen en andere honden
- Dagelijkse lachkicks omdat het net clowntjes zijn
- Knuffelkonten die het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan liggen
- Gevoelig, ze voelen je enorm goed aan
- Intelligent, je kunt ze ontzettend veel leren, puzzels met ze doen, etc. (als je hun aandacht eenmaal hebt)
- Ze zijn onwijs mooi (vind ik dan)
- Je ziet ze niet op iedere hoek van de straat (vind het wel leuk dat ze zo "bijzonder" zijn)
- Ze hebben het slecht gehad.. klinkt stom, maar het betekent veel voor me als ik Wispa hier veilig op de bank zie liggen slapen, met vier ritssluitingen op haar zij van de messteken die ze in Spanje heeft opgelopen..

Leuk, ik herken me in 8 van de 9 punten enorm! En zelfs het laatste punt snap ik wel. Ik heb Ivy wel van een stichting, maar er is weinig bekend over zijn achtergrond, behalve dat hij als pup met mams en het rest van het nest bij een asiel is binnengebracht. Weinig tot geen rugzak dus. Wilde wel graag een hond die een huis nodig had en niet zozeer een pup van een fokker.

[S@ndr@]

Mijn honden (en ook de honden die geweest zijn) zijn nooit bewust gekozen. Die kwamen op mijn pad en waren bijna allemaal herplaatsers.

Ik vind dat top, ik denk dat de volgende hier ook weer een zal zijn die zich gewoon aanmeld, net als Sneeuw ( ik zei altijd later als ik groot ben) ik ben nu groot genoeg zullen we maar zeggen

[Luna87]

Mijn vriend moest en zou een bullterriër Ik heb er heel lang en diep over na moeten denken. Heb nog andere rassen geopperd, maar nee, het moest en zou een bullterriër zijn en anders niet. Achteraf is onze Luna een schot in de roos geweest en hoewel ik best aan haar heb moeten wennen (toch een tikje anders dan de briards waar ik mee opgegroeid ben ) waardeer ik het ras nu echt enorm.

Toch ben ik niet rasvast geworden, ik kan andere rassen ook zeer waarderen.

[flaneloba]

Niet gekozen, ik leerde mijn vriend kennen en kreeg flame daar gratis bij. Het is oom niet mijn ras want hoe mooi ik ze ook vind en hoe lief ze ook is in huis, we matchen niet. Als hier ooit weer een hond zou komen wil ik graag iets pittigers waar ik ook mee zou kunnen sporten, flame is daar compleet niet geschikt voor. Denk aan een dalmatier, weimaraner of hovawart

[Judith]

Bij mijn ouders thuis hebben we pas toen ik op de middelbare school zat een hond genomen, dit wat een volledig onherleidbare kruising uit het asiel, Joop. Leuke middelmaat hond, die gek was op tennisballen en prima was opgevoed

Toen ik uit huis ging, wilde mijn ex en ik en hond, het liefst iets stoers, dus asielsite's afgestruind en daar stond een staffordteefje, wij naar het asiel. Helaas bleek het teefje al geadopteerd te zijn door de eigenaresse van het asiel, maar ze hadden nog een stafford reu die gevonden was, en dat was Diesel.
Nadat ik mij steeds meer in honden ging interesseren (staffordforum en hondenforum) kwam ik er achter dat het pittige van een stafford absoluut niet mijn ding was, gelukkig was Diesel een suflul de eerste.

Ik wilde een 2e hond en omdat Diesel was gekozen door mijn ex, heb ik rond gekeken. Ik wilde een sociale, leergierige, vrolijke en makkelijke hond. Ik kwam uit op de poedel, maar omdat ik al een stafford had, was ik bang dat ik bij poedelfokkers geen pup zou krijgen.
Omdat Kees/bouvierpoedel mij al kende via het forum, ben naar hem toe gegaan om te komen poedelknuffelen, ex was daardoor ook om.
En zo is Dana mijn leven gekomen. Poedel is wel een ras wat mij altijd zal trekken, ik zou zo zonder nadenken weer een poedel nemen. Vriendlief wil liever een robuuster ras.

En nu, nu zijn mijn nieuwe vriend en ik aan het rondkijken voor een andere hond, en een totaal ander ras een maatje voor Dana!

[Laura84]

Ik werkte op het dierenasiel waar er een korthaar hh binnen kwam en zij heeft er voor gezorgd dat ik als een blok viel voor de HH. Helaas is het met haar niet goed afgelopen maar ik heb mijn belofte gehouden en geen moment spijt van gehad. Er zal hier altijd een HH rond blijven lopen.