Voernijd, in extreme en/of uitgebreide vorm.

[Hanneke2]

Het is niet zo dat ik bv geen etensbak kan afpakken maar kluifjes en zo, dat is een probleem. Dan gromt ze en geeft ze niet af en als ik het toch afpak (bv omdat ze iets heeft gepikt of gevonden) kost dat strijd. Zodra het weg is, is ze weer kalm, al is ze het er dus niet mee eens..

ik zou uiterst voorzichtig zijn met afpakken. Alleen bij diefstal op heterdaad zou ik met een "nee "corrigeren, anders zou ik laten lossen ( en rijkelijk belonen ), of ruilen, of liever nog laten. We trainen dit lossen bij Abra, en ik vind dat het eigenlijk bij de basisopvoeding hoort ( Abra is wel een hond die zou kunnen neigen naar voedselnijd, schatten wij in. )

Verder is mijn intuïtieve aanpak van een hond die voedsel verdedigt dat niet van hem is, correctie. Maar misschien is dat omdat we er niet mee te maken hebben Eenmaal uit de hand gelopen, is het misschien geen goede aanpak.

Ik heb gestolen vreten (en Jack was daar zeer bedreven in) meestal maar gewoon zo gelaten (en er naderhand hartelijk om gelachen). En vreten afpakken of dwingen los te laten zonder te ruilen voor iets beters, dat vind ik persoonlijk niet verstandig, omdat je dan op gehoorzaamheid aan het trainen bent en voernijd heeft helemaal niks met gehoorzaamheid te maken.

Maar bijvoorbeeld verdachte boterhammen op straat of een klem zittend kauwbotje wil ik wel uit die bek kunnen halen zonder in mijn klauwen gebeten te worden. Daar heb ik nooit op getraind, dat doe ik gewoon. 'Los' is voor balletjes en mijn sloffen.

[TessaThomas]

Tay heeft het in hele lichte mate, hoewel we hem bij al het eten weghouden. Niet in de keuken alswij bezig zijn, niet in de schuur waar zijn eten staat, niet bij de salontafel als er eten staat enzovoorts. Niet met zijn kvv en niet met gewone snoepjes. Wel met kluiven (pensstaven enzovoorts) en barf en dan vooral bij de kluiven het stukje niet opeten, maar wel verdedigen. Ik geef sowieso kluiven gescheiden, omdat Tessa vele malen sneller is en wel zo onbeschoft om dan te gaan jatten bij Tay. De 1e keer dat het mis ging,had Tessa buiten iets lekkers gehad en Tay binnen. Toen ik dacht dat het op was (pensstaafje op donker kleed zag ik niet meer) liet ik Tessa binnen en die liep meteen richting Tay waarop hij er bovenop klapte. Daar hebben wij dan geluk dat ze alleen iets krijgen waar wij bij zijn en ze beide reageren ook een brul om te stoppen met knokken.

Het gaat nu 9 van de 10 keer goed, omdat ze alleen iets krijgen als wij de tijd hebben om scheidsrechter te spelen. Niet opeten is afpakken en iets anders krijgen, maar niet verdedigen zonder op te eten. En als hij het wel opeet,zorg ik ervoor dat hij dat in alle rust kan, zonder dat er een andere hond komt buurten. Ik zet ze ook absoluut niet naast elkaar met eten, omdat Tessa altijd eerder klaar is en dan komt buurten.

En het is niet logisch, qua verleden zou je denken dat Tessa juist voernijd zou hebben en Tay niet. Hoewel Tessa het wel wil verdedigen bij afpakken of als zij denkt dat je het wil doen, maar dat doen we nooit.

[dagmar88]

Zo'n hond eet bij mij in zijn eigen kamer. Dan kan dat in alle rust zonder rondgeloer. Wel zo fijn voor de hond.

(...)

Voernijdige honden staan er vaak heel schijterig in. Het is een vorm van zelfbescherming. Je ziet het ook aan ze als je goed kijkt.

Die rust komt er bij Tibbe toch nooit helemaal in. Zelfs helemaal apart staat hij af en toe nog bibberend en strak naar spoken te grommen.
De eerste tijd durfde hij niet eens te eten. Stond hij daar te claimen en leefde op drie brokjes per dag.
Ben al lang blij dat hij tegenwoordig met smaak z'n bak leeg eet.
Kluiven bij de andere honden kan wel, maar die mogen dan niet bij hem in de buurt komen. En als hij het niet meteen opeet stuur ik hem naar de gang.

[Tiny]

Ik moet bekennen dat mijn eerste neiging bij een opgetrokken lip het fluks terug omlaag klatsen van voorgenoemde lip is. Ik wil het niet hebben. Je trekt geen lelijke bek naar me. Er is er hier maar één die van leer trekt en dat ben ik zelf wel even.

Het moeilijkste daarin is, dat vond ik dan, als je het niet verwacht. Ik heb nooit honden met voernijd gehad en stond er ook niet bij stil kan Kier het wel kon hebben. Binnen een uur na thuiskomst ging het al mis. Wij hadden iets te eten gehaald en zetten de zakken nietsvermoedend op tafel, Beau ging er gewoon even aan snuffelen en klang!!! ze hing gelijk in hem. Ik had de signalen van de opgetrokken lip gemist. Avondeten ging voortaan met haar riem in mijn hand en Beau op de bank. Ik ben toen wel begonnen om haar met de hand te voeren en op een gegeven moment vanuit de bak, steeds een klein beetje erbij om haar het vertrouwen te geven dat ze van mij niets te vrezen had. Nu ze alleen is staan er 24/7 brokken, dat geeft haar rust.

Buiten voernijd had ze ook nog eens waternijd Dat vond ik moeilijker dan voernijd, voer haal je weg en het is op dat moment opgelost, water moet er gewoon altijd kunnen staan. Ik heb dat opgelost door door het hele huis waterbakken neer te zetten, overal waar ze liep kwam ze ze tegen. Gelukkig heeft dat geholpen om de bakken voortaan te laten staan zonder dat ze over de kook ging als Beau wilde drinken.

[sbientje]

Het gaat in mijn voorbeeld in ieder geval om een hond die serieus aanvalt, dus niet een snep (maar een kat dusdanig pakken en schudden dat die met meerdere gebroken botten ingeslapen moet worden).

Maar ik vind dat geen voernijd meer. Het is een gevolg van voernijd, maar het is geen logisch gevolg. Een kat (of hond) binnen de eigen roedel serieus aanvallen en verwonden om voer te verdedigen terwijl er genoeg voedsel voor handen is, is domweg niet efficiënt.

Voernijd is op zich natuurlijk gedrag. Wilde dieren en roedels zwerfhonden zullen ook hun vreten verdedigen, en gaan dan het hele rijtje langs van grommen - tanden laten zien - uitvallen - een knauw geven. Als dat dan leidt tot een serieus gevecht, gaat het toch meestal niet alleen om het voer. Een vriendje/ouder/kind/partner wordt 'in het wild' echt niet dodelijk verwond vanwege vreten of er moet afgrijselijke hongersnood zijn waarna de verliezende partij ook direct met huid en haar wordt opgevroten.

Ben ik t wel mee eens geloof ik. Een lipje optrekken als een ander te dicht bij jouw voer komt is in mijn ogen normaal en een snauw is ook niet vreemd. Maar ik zou dat wel voorkomen door apart te voeren, of iig zoals Lunatic regels te hebben daarvoor. Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

[lieke]

Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

Ik denk dat je honden niet uit elkaars bak moet laten eten, maar de bakken nalikken moet/mag geen probleem zijn. Gebeurt hier ook zonder dat het problemen oplevert.
Trouwens, Sam is net weg hier, is gisteren blijven slapen. Inclusief honden.
Ik geef ze dan allemaal te eten 's morgens. Bak pens met een flinke schep (eigengemaakte) tomatensoep erover heen. Ze wachten allemaal (nou ja, op Fudge na, die moet het nog leren ) keurig op hun beurt.
Ze wachten braaf tot ik hun naam roep en de bak neerzet. Trouwens, altijd in dezelfde volgorde: Lyndie en Bonnie eerst, daarna Macho, Jack en Jones. Allemaal in mijn keuken, zonder problemen.
Alleen Fudge moet nog even worden vastgehouden door Samantha want als rechtgeaarde labrador wordt-ie helemaal wíld als hij alleen al voer ruikt. Dus hij krijgt als laatste (en is als eerste ook weer klaar ).
Zodra de bakken leeg zijn, loopt de hele goegemeente nog even alle bakken na te likken om te kijken of er iets over is gebleven. En dat mag even, voor ik alle bakken weer opruim.

Ik strooi trouwens ook dagelijks een paar handen kattenvoer door de kamer (vinden ze lekkerder dan gewone hondensnackjes) en dan zie je alle honden (ook bezoekhonden) lekker door de kamer stofzuigeren, zonder problemen.

[iones]

Ik ken iemand die een foxterrier had met deze extreme voernijd. Je kon nog niet meer in de buurt komen als hij voer had of een kluif. Dan viel hij al aan.
Op een dag kwam de eigenaar thuis en hij was op de motor weggeweest. Nu moet je je voorstellen dat dit een hele rustige man is die met een zachte en een tikkeltje een bedeesde stem praat....
Hij kwam dus binnen op het moment dat die hond aan het eten was. `ik had mijn motorpak nog aan, helm op, dikke handschoenen...` ik moest erg lachen toen hij dat zei. `en toen was hij de mijne, ik dacht nou zal ik jou`.
De hond viel dus aan en hij greep hem en heeft hem hard tegen de grond gedrukt totdat hij ophield met grommen.

Probleem was opgelost. Dit was het tweede en laatste adres van die hond.

Ik weet dat veel mensen dit veroordelen, maar deze hond had al een andere baas gehad en je kunt wel raden waarom hij weg is gedaan. Als deze nieuwe eigenaar niet goed met hem had afgewerkt, had de hond naar het asiel gebracht of van adres naar adres gegaan, en uiteindelijk ingeslapen. Nu heeft hij gewoon bij deze mensen oud mogen worden.

[dagmar88]

Ik ken iemand die een foxterrier had met deze extreme voernijd. Je kon nog niet meer in de buurt komen als hij voer had of een kluif. Dan viel hij al aan.
Op een dag kwam de eigenaar thuis en hij was op de motor weggeweest. Nu moet je je voorstellen dat dit een hele rustige man is die met een zachte en een tikkeltje een bedeesde stem praat....
Hij kwam dus binnen op het moment dat die hond aan het eten was. `ik had mijn motorpak nog aan, helm op, dikke handschoenen...` ik moest erg lachen toen hij dat zei. `en toen was hij de mijne, ik dacht nou zal ik jou`.
De hond viel dus aan en hij greep hem en heeft hem hard tegen de grond gedrukt totdat hij ophield met grommen.

Probleem was opgelost. Dit was het tweede en laatste adres van die hond.

Ik weet dat veel mensen dit veroordelen, maar deze hond had al een andere baas gehad en je kunt wel raden waarom hij weg is gedaan. Als deze nieuwe eigenaar niet goed met hem had afgewerkt, had de hond naar het asiel gebracht of van adres naar adres gegaan, en uiteindelijk ingeslapen. Nu heeft hij gewoon bij deze mensen oud mogen worden.

"Fijn" dat het heeft gewerkt, maar het is gevaarlijk als mensen dat na gaan doen.
Ik heb Tibbe ooit per ongeluk in een reflex lichamelijk gecorrigeerd en was meteen weer terug bij af
Geloof ook niet dat dat normaal gesproken een oplossing zou zijn.

[Lunatic]

Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

Ik denk dat je honden niet uit elkaars bak moet laten eten, maar de bakken nalikken moet/mag geen probleem zijn. Gebeurt hier ook zonder dat het problemen oplevert.
Trouwens, Sam is net weg hier, is gisteren blijven slapen. Inclusief honden.
Ik geef ze dan allemaal te eten 's morgens. Bak pens met een flinke schep (eigengemaakte) tomatensoep erover heen. Ze wachten allemaal (nou ja, op Fudge na, die moet het nog leren ) keurig op hun beurt.
Ze wachten braaf tot ik hun naam roep en de bak neerzet. Trouwens, altijd in dezelfde volgorde: Lyndie en Bonnie eerst, daarna Macho, Jack en Jones. Allemaal in mijn keuken, zonder problemen.
Alleen Fudge moet nog even worden vastgehouden door Samantha want als rechtgeaarde labrador wordt-ie helemaal wíld als hij alleen al voer ruikt. Dus hij krijgt als laatste (en is als eerste ook weer klaar ).
Zodra de bakken leeg zijn, loopt de hele goegemeente nog even alle bakken na te likken om te kijken of er iets over is gebleven. En dat mag even, voor ik alle bakken weer opruim.

Ik strooi trouwens ook dagelijks een paar handen kattenvoer door de kamer (vinden ze lekkerder dan gewone hondensnackjes) en dan zie je alle honden (ook bezoekhonden) lekker door de kamer stofzuigeren, zonder problemen.

Dat laatste kan ik dan ook weer gewoon doen zonder dat er ook maar een wenkbrauw opgetrokken wordt, net als de denkspelletjes, die kunnen ze gewoon naast elkaar doen zonder problemen, ik denk dat ze (de mijne iig) dat niet echt als eten zien en het daarom minder spannend is.

De voerbakken zou ik hier ook best naast elkaar kunnen zetten, maar ik kies ervoor om het niet te doen, mede omdat ik die ervaring heb met m'n Westie, eten en lekkers is nou eenmaal een goede reden om de vlam in de pan te laten springen en dat risico loop ik liever niet, zeker niet met 2 teven

[ranetje]

Ik ken iemand die een foxterrier had met deze extreme voernijd. Je kon nog niet meer in de buurt komen als hij voer had of een kluif. Dan viel hij al aan.
Op een dag kwam de eigenaar thuis en hij was op de motor weggeweest. Nu moet je je voorstellen dat dit een hele rustige man is die met een zachte en een tikkeltje een bedeesde stem praat....
Hij kwam dus binnen op het moment dat die hond aan het eten was. `ik had mijn motorpak nog aan, helm op, dikke handschoenen...` ik moest erg lachen toen hij dat zei. `en toen was hij de mijne, ik dacht nou zal ik jou`.
De hond viel dus aan en hij greep hem en heeft hem hard tegen de grond gedrukt totdat hij ophield met grommen.

Probleem was opgelost. Dit was het tweede en laatste adres van die hond.

Ik weet dat veel mensen dit veroordelen, maar deze hond had al een andere baas gehad en je kunt wel raden waarom hij weg is gedaan. Als deze nieuwe eigenaar niet goed met hem had afgewerkt, had de hond naar het asiel gebracht of van adres naar adres gegaan, en uiteindelijk ingeslapen. Nu heeft hij gewoon bij deze mensen oud mogen worden.

"Fijn" dat het heeft gewerkt, maar het is gevaarlijk als mensen dat na gaan doen.
Ik heb Tibbe ooit per ongeluk in een reflex lichamelijk gecorrigeerd en was meteen weer terug bij af
Geloof ook niet dat dat normaal gesproken een oplossing zou zijn.

Nadoen werkt nooit.
Als je timing precies is en het komt volkomen natuurlijk uit je tenen kan het wel werken.
Zodra je na gaat denken heb je al een probleem.

Omdat ik niet snel op die manier kan handelen doe ik het anders.
Mijn honden heb ik van pup af aan.
Soms liet ik ze uit de bak eten terwijl ik die vast had.
Soms kregen ze handje voor handje hun eten en soms deed ik er wat extra lekkers bij als de bak (bijna) leeg was.
Kauwstaven kauwen we "samen" als dat zo uitkomt.
Dat betekent dat ik vasthoud en dat de hond mag kauwen.
Het is altijd op zo'n natuurlijke manier gegaan dat het nooit een punt was.

Ik ken mensen die met hun overplaatser met enorme baknijd het ook anders hebben gedaan.
Die hond ging helemaal over de rooie als het om zijn eten ging (reden onbekend).
De baas heeft dat heel geduldig aangepakt met steeds kleine beetjes voer in de bak en toen dat niet 100% goed werkte is hij met die bak voer in de mand van de hond gaan zitten en heeft hem daar vanuit zijn handen gevoerd.
Klinkt gek, maar het had bij die hond een prima effect.
Het heeft lang geduurd, maar die hond is zo goed als vrij van ongewenst gedrag voor wat voer betreft.

Bij andere honden is de baknijd een uiting van een veel dieper/breder gelegen "probleem".
In dat geval moet dat probleem worden aangepakt, waarna - als dat gelukt is - die baknijd of voernijd al zo ver verminderd is dat je er niet eens speciaal wat voor hoeft te doen.

Als er voernijd is zou ik het eigenlijk vrijwel altijd eerst willen uitzoeken in de context van de hele onderlinge verhouding tussen baas/huisgezin en hond.
Op een enkel geval na kan je die voernijd niet aanpaken als een geïsoleerd probleem.

[lieke]

Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

Ik denk dat je honden niet uit elkaars bak moet laten eten, maar de bakken nalikken moet/mag geen probleem zijn. Gebeurt hier ook zonder dat het problemen oplevert.
Trouwens, Sam is net weg hier, is gisteren blijven slapen. Inclusief honden.
Ik geef ze dan allemaal te eten 's morgens. Bak pens met een flinke schep (eigengemaakte) tomatensoep erover heen. Ze wachten allemaal (nou ja, op Fudge na, die moet het nog leren ) keurig op hun beurt.
Ze wachten braaf tot ik hun naam roep en de bak neerzet. Trouwens, altijd in dezelfde volgorde: Lyndie en Bonnie eerst, daarna Macho, Jack en Jones. Allemaal in mijn keuken, zonder problemen.
Alleen Fudge moet nog even worden vastgehouden door Samantha want als rechtgeaarde labrador wordt-ie helemaal wíld als hij alleen al voer ruikt. Dus hij krijgt als laatste (en is als eerste ook weer klaar ).
Zodra de bakken leeg zijn, loopt de hele goegemeente nog even alle bakken na te likken om te kijken of er iets over is gebleven. En dat mag even, voor ik alle bakken weer opruim.

Ik strooi trouwens ook dagelijks een paar handen kattenvoer door de kamer (vinden ze lekkerder dan gewone hondensnackjes) en dan zie je alle honden (ook bezoekhonden) lekker door de kamer stofzuigeren, zonder problemen.

Dat laatste kan ik dan ook weer gewoon doen zonder dat er ook maar een wenkbrauw opgetrokken wordt, net als de denkspelletjes, die kunnen ze gewoon naast elkaar doen zonder problemen, ik denk dat ze (de mijne iig) dat niet echt als eten zien en het daarom minder spannend is.

De voerbakken zou ik hier ook best naast elkaar kunnen zetten, maar ik kies ervoor om het niet te doen, mede omdat ik die ervaring heb met m'n Westie, eten en lekkers is nou eenmaal een goede reden om de vlam in de pan te laten springen en dat risico loop ik liever niet, zeker niet met 2 teven

Haha, ik heb ook meestal 3 of 4 teven tegelijk gehad. En eigenlijk is het altijd goed gegaan, al kijk ik vooral bij de herplaatsteven wel heel erg goed hoe ze reageren op eten.
Degenen die ik al heb en van wie ik weet hoe ze reageren op eten en elkaar, eten dus strak naast elkaar (heb ook niet zo'n grote keuken) en de nieuweling krijgt het eten een heel eind verder. Desnoods in de huiskamer of zelfs in de gang (zoals met Bonnie) tot het goed gaat en die ook in de keuken kan eten.

Maar ik ben heel makkelijk met een hoop dingen, maar wat ik absoluut niet, never en nooit accepteer zijn uitingen van agressie. Naar elkaar of naar vreemde honden.
Er wordt niet gegromd, gesnauwd, lip opgetrokken of wat dan ook. Daar zit ik echt bovenop. Mijn motto is: 'Als je iets niet bevalt, loop je maar weg en ik los het wel op voor je.'
Ik heb daar, na al die ellende met Cody, een fobie voor ontwikkeld en druk het miniemste uitinkje in die richting rücksichtslos de kop in.
Al scheelt het natuurlijk wel dat ik sowieso van die sufmutsen heb.

[Zoie]

Het is niet zo dat ik bv geen etensbak kan afpakken maar kluifjes en zo, dat is een probleem. Dan gromt ze en geeft ze niet af en als ik het toch afpak (bv omdat ze iets heeft gepikt of gevonden) kost dat strijd. Zodra het weg is, is ze weer kalm, al is ze het er dus niet mee eens..

ik zou uiterst voorzichtig zijn met afpakken. Alleen bij diefstal op heterdaad zou ik met een "nee "corrigeren, anders zou ik laten lossen ( en rijkelijk belonen ), of ruilen, of liever nog laten. We trainen dit lossen bij Abra, en ik vind dat het eigenlijk bij de basisopvoeding hoort ( Abra is wel een hond die zou kunnen neigen naar voedselnijd, schatten wij in. )

Verder is mijn intuïtieve aanpak van een hond die voedsel verdedigt dat niet van hem is, correctie. Maar misschien is dat omdat we er niet mee te maken hebben Eenmaal uit de hand gelopen, is het misschien geen goede aanpak.

Ik heb gestolen vreten (en Jack was daar zeer bedreven in) meestal maar gewoon zo gelaten (en er naderhand hartelijk om gelachen). En vreten afpakken of dwingen los te laten zonder te ruilen voor iets beters, dat vind ik persoonlijk niet verstandig, omdat je dan op gehoorzaamheid aan het trainen bent en voernijd heeft helemaal niks met gehoorzaamheid te maken.

Maar bijvoorbeeld verdachte boterhammen op straat of een klem zittend kauwbotje wil ik wel uit die bek kunnen halen zonder in mijn klauwen gebeten te worden. Daar heb ik nooit op getraind, dat doe ik gewoon. 'Los' is voor balletjes en mijn sloffen.

ik laat Abra ook kauwstaven lossen, of kipkarkas terwijl ze aan het eten is. Niet dat ik haar daar nu continu mee lastig val, maar ik zie eigenlijk geen principieel verschil tussen het een lossen, en het andere, in de gang, of op straat.Voor de zekerheid, ik train het, ik zet er geen druk op.

Wel zetten we druk als b.v. bij een van de honden bij een van de kleinkinderen gaat zitten azen. Of in de buurt van een etende hond komt die nog bezig is: wegwezen.

Zoals hier eerder beschreven bij Puck die uit de woonkamer komt aangelopen en uit d'r plaat gaat als iemand de koelkastdeur opent, die zou bij ons een retourtje woonkamer krijgen, op een niet mis te verstane manier. - Maar dat is natuurlijk geen advies aan baas Puck, omdat zulks hier niet gebeurt, en ik zeker weet dat onze honden een dergelijke terechtwijzing van ons zouden accepteren en begrijpen. Uit wat ik gelezen heb, lijkt het me verstandig in dit geval de therapeut zijn werk te laten doen.

[Marjoleine]

Wat ik bedoelde was dat, zoals Marjoleine ook al schrijft, je met duidelijke regels een eind kan komen, je hond wordt daar zekerder van en hopelijk ook wat relaxter omdat ze weten hoe of wat.

Precies.

Ik hoef zo goed als nooit af te pakken trouwens, maar ze is wel erg vervelend als ze iets heeft en de andere honden komen in de buurt. Dat mag ze dus niet, dus kappen of apart.
Het gaat heel aardig, een waarschuwing is tegenwoordig genoeg. Soms is iets zo lekker dat ze het toch doet, dat mag dus niet.
Hormonen spelen wel mee trouwens, het is nu erger doordat ze schijndrachtig was en er nu pups zijn die niet van haar zijn.
Ik kan me voorstellen dat dat bij andere honden ook kan spelen, die hormonen. Ik zou niet snel castreren trouwens, omdat ze dan vaak hongeriger worden. Dat lijkt me niet handig.

Haar bak mag ze wel beschermen en ik kan een handvol kattenbrokjes buiten strooien in de groep, dan gaat dat ook prima.
Maar alles wat ze langer heeft wordt beschermd en dat mag dus niet. Er slingert hier ook nooit iets rond waar zij belangstelling voor zou kunnen hebben.

[Marjoleine]

Maar bijvoorbeeld verdachte boterhammen op straat of een klem zittend kauwbotje wil ik wel uit die bek kunnen halen zonder in mijn klauwen gebeten te worden. Daar heb ik nooit op getraind, dat doe ik gewoon. 'Los' is voor balletjes en mijn sloffen.

Precies.
Ik word niet gebeten trouwens, maar ik krijg die bek haast niet open. Uiteindelijk wel hoor, maar met moeite.
Gewoon klemvast.

[Tiny]

Bij andere honden is de baknijd een uiting van een veel dieper/breder gelegen "probleem".
In dat geval moet dat probleem worden aangepakt, waarna - als dat gelukt is - die baknijd of voernijd al zo ver verminderd is dat je er niet eens speciaal wat voor hoeft te doen.

Ik denk dat het voer en waternijd van Kier komt omdat haar dat ontzegd is, heel soms werd er wat restjes eten de tuin in gegooid en dan mocht ze het verder uitzoeken, drinken deed ze wel als het regende Meer dan haar de zekerheid geven dat er hier altijd eten en drinken staat kan ik niet doen. Ik maak de maaltijden ook niet spannender dan het is, ik mag wroeten in haar etensbak en ze pakt snoepjes ook voorzichtig uit mijn mond. Is er echter een andere hond in de buurt is ze bijna niet meer te bereiken en gaat ze, als ze kans krijgt, echt in de aanval. Dat is overigens ook een van de reden dat er geen hond meer bijkomt, ik heb geen zin in opletten en gedoe en wil haar ook niet stressen met een andere hond in huis.

[sbientje]

Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

Ik denk dat je honden niet uit elkaars bak moet laten eten, maar de bakken nalikken moet/mag geen probleem zijn. Gebeurt hier ook zonder dat het problemen oplevert.
Trouwens, Sam is net weg hier, is gisteren blijven slapen. Inclusief honden.
Ik geef ze dan allemaal te eten 's morgens. Bak pens met een flinke schep (eigengemaakte) tomatensoep erover heen. Ze wachten allemaal (nou ja, op Fudge na, die moet het nog leren ) keurig op hun beurt.
Ze wachten braaf tot ik hun naam roep en de bak neerzet. Trouwens, altijd in dezelfde volgorde: Lyndie en Bonnie eerst, daarna Macho, Jack en Jones. Allemaal in mijn keuken, zonder problemen.
Alleen Fudge moet nog even worden vastgehouden door Samantha want als rechtgeaarde labrador wordt-ie helemaal wíld als hij alleen al voer ruikt. Dus hij krijgt als laatste (en is als eerste ook weer klaar ).
Zodra de bakken leeg zijn, loopt de hele goegemeente nog even alle bakken na te likken om te kijken of er iets over is gebleven. En dat mag even, voor ik alle bakken weer opruim.

Ik strooi trouwens ook dagelijks een paar handen kattenvoer door de kamer (vinden ze lekkerder dan gewone hondensnackjes) en dan zie je alle honden (ook bezoekhonden) lekker door de kamer stofzuigeren, zonder problemen.

nalikken mag en stofzuigeren ook, maar dat zou met Pom ook totaal geen problemen geven. Maar niet gaan staan azen tot een ander klaar is met eten.

Overigens ben ik dan weer niet zo allergisch voor een lip optrekken of iets dergelijks, dat mag op zich best. Ligt eraan voor wat

[Lunatic]

Sowieso, had ik er twee mochten ze niet in elkaars bak. Gewoon eten uit je eigen bak en klaar.

Ik denk dat je honden niet uit elkaars bak moet laten eten, maar de bakken nalikken moet/mag geen probleem zijn. Gebeurt hier ook zonder dat het problemen oplevert.
Trouwens, Sam is net weg hier, is gisteren blijven slapen. Inclusief honden.
Ik geef ze dan allemaal te eten 's morgens. Bak pens met een flinke schep (eigengemaakte) tomatensoep erover heen. Ze wachten allemaal (nou ja, op Fudge na, die moet het nog leren ) keurig op hun beurt.
Ze wachten braaf tot ik hun naam roep en de bak neerzet. Trouwens, altijd in dezelfde volgorde: Lyndie en Bonnie eerst, daarna Macho, Jack en Jones. Allemaal in mijn keuken, zonder problemen.
Alleen Fudge moet nog even worden vastgehouden door Samantha want als rechtgeaarde labrador wordt-ie helemaal wíld als hij alleen al voer ruikt. Dus hij krijgt als laatste (en is als eerste ook weer klaar ).
Zodra de bakken leeg zijn, loopt de hele goegemeente nog even alle bakken na te likken om te kijken of er iets over is gebleven. En dat mag even, voor ik alle bakken weer opruim.

Ik strooi trouwens ook dagelijks een paar handen kattenvoer door de kamer (vinden ze lekkerder dan gewone hondensnackjes) en dan zie je alle honden (ook bezoekhonden) lekker door de kamer stofzuigeren, zonder problemen.

Dat laatste kan ik dan ook weer gewoon doen zonder dat er ook maar een wenkbrauw opgetrokken wordt, net als de denkspelletjes, die kunnen ze gewoon naast elkaar doen zonder problemen, ik denk dat ze (de mijne iig) dat niet echt als eten zien en het daarom minder spannend is.

De voerbakken zou ik hier ook best naast elkaar kunnen zetten, maar ik kies ervoor om het niet te doen, mede omdat ik die ervaring heb met m'n Westie, eten en lekkers is nou eenmaal een goede reden om de vlam in de pan te laten springen en dat risico loop ik liever niet, zeker niet met 2 teven

Haha, ik heb ook meestal 3 of 4 teven tegelijk gehad. En eigenlijk is het altijd goed gegaan, al kijk ik vooral bij de herplaatsteven wel heel erg goed hoe ze reageren op eten.
Degenen die ik al heb en van wie ik weet hoe ze reageren op eten en elkaar, eten dus strak naast elkaar (heb ook niet zo'n grote keuken) en de nieuweling krijgt het eten een heel eind verder. Desnoods in de huiskamer of zelfs in de gang (zoals met Bonnie) tot het goed gaat en die ook in de keuken kan eten.

Maar ik ben heel makkelijk met een hoop dingen, maar wat ik absoluut niet, never en nooit accepteer zijn uitingen van agressie. Naar elkaar of naar vreemde honden.
Er wordt niet gegromd, gesnauwd, lip opgetrokken of wat dan ook. Daar zit ik echt bovenop. Mijn motto is: 'Als je iets niet bevalt, loop je maar weg en ik los het wel op voor je.'
Ik heb daar, na al die ellende met Cody, een fobie voor ontwikkeld en druk het miniemste uitinkje in die richting rücksichtslos de kop in.
Al scheelt het natuurlijk wel dat ik sowieso van die sufmutsen heb.

Ik denk dat we het grotendeels hetzelfde doen, ik ben ook makkelijk met een hoop dingen en pik agressie gewoon niet. Maar ik vond het gezien mijn vorige honden gewoon fijner om vanaf dag 1 duidelijk te zijn vwb ieder z'n eigen plek en geen gezeur. Dat is ook weer mede door Max gekomen, die lieve goedsul liet alles van zich afpakken, Luna was 4 maanden toen Max erbij kwam en ik gaf ze eten in een standaard, Luna had het eerder op en duikt Max z'n bak in, wat doet Max? die doet een stapje achteruit, alsof hij zeggen wilde, wil je mijn voer, wacht even zo kan je er makkelijker bij Een beetje de andere kant van het spectrum dus

[Lunatic]

Bij andere honden is de baknijd een uiting van een veel dieper/breder gelegen "probleem".
In dat geval moet dat probleem worden aangepakt, waarna - als dat gelukt is - die baknijd of voernijd al zo ver verminderd is dat je er niet eens speciaal wat voor hoeft te doen.

Ik denk dat het voer en waternijd van Kier komt omdat haar dat ontzegd is, heel soms werd er wat restjes eten de tuin in gegooid en dan mocht ze het verder uitzoeken, drinken deed ze wel als het regende Meer dan haar de zekerheid geven dat er hier altijd eten en drinken staat kan ik niet doen. Ik maak de maaltijden ook niet spannender dan het is, ik mag wroeten in haar etensbak en ze pakt snoepjes ook voorzichtig uit mijn mond. Is er echter een andere hond in de buurt is ze bijna niet meer te bereiken en gaat ze, als ze kans krijgt, echt in de aanval. Dat is overigens ook een van de reden dat er geen hond meer bijkomt, ik heb geen zin in opletten en gedoe en wil haar ook niet stressen met een andere hond in huis.

Och wat sneu en logisch dat het voor haar dan heel belangrijk is! Wat heb je toch een onmensen op de wereld....bah

[malinois]

Zoals hier eerder beschreven bij Puck die uit de woonkamer komt aangelopen en uit d'r plaat gaat als iemand de koelkastdeur opent, die zou bij ons een retourtje woonkamer krijgen, op een niet mis te verstane manier. - Maar dat is natuurlijk geen advies aan baas Puck, omdat zulks hier niet gebeurt, en ik zeker weet dat onze honden een dergelijke terechtwijzing van ons zouden accepteren en begrijpen. Uit wat ik gelezen heb, lijkt het me verstandig in dit geval de therapeut zijn werk te laten doen.

Maar dát is dus ook het probleem. Puck kent zijn grenzen niet genoeg en neemt zn baas niet serieus. Iig niet serieus genoeg om dit zich te laten welgevallen. Er hoeft hier toch echt geen hond gaan te bepalen of ik wel of niet de koelkast opendoe of niet en dat weten ze maar al te goed, net als bij jullie. Het probleem bij hun is ook niet iets van de laatste tijd, dat geloof ik niet het is iets wat langzaam gegroeid is en waar je nu de excessen van ziet.

[Zoie]

Maar bijvoorbeeld verdachte boterhammen op straat of een klem zittend kauwbotje wil ik wel uit die bek kunnen halen zonder in mijn klauwen gebeten te worden. Daar heb ik nooit op getraind, dat doe ik gewoon. 'Los' is voor balletjes en mijn sloffen.

Precies.
Ik word niet gebeten trouwens, maar ik krijg die bek haast niet open. Uiteindelijk wel hoor, maar met moeite.
Gewoon klemvast.

Maar waarom zou je dan niet op lossen trainen dan? De bek van een fila die z'n kaken op elkaar houdt, krijg je niet open hoor

[Tiny]

Bij andere honden is de baknijd een uiting van een veel dieper/breder gelegen "probleem".
In dat geval moet dat probleem worden aangepakt, waarna - als dat gelukt is - die baknijd of voernijd al zo ver verminderd is dat je er niet eens speciaal wat voor hoeft te doen.

Ik denk dat het voer en waternijd van Kier komt omdat haar dat ontzegd is, heel soms werd er wat restjes eten de tuin in gegooid en dan mocht ze het verder uitzoeken, drinken deed ze wel als het regende Meer dan haar de zekerheid geven dat er hier altijd eten en drinken staat kan ik niet doen. Ik maak de maaltijden ook niet spannender dan het is, ik mag wroeten in haar etensbak en ze pakt snoepjes ook voorzichtig uit mijn mond. Is er echter een andere hond in de buurt is ze bijna niet meer te bereiken en gaat ze, als ze kans krijgt, echt in de aanval. Dat is overigens ook een van de reden dat er geen hond meer bijkomt, ik heb geen zin in opletten en gedoe en wil haar ook niet stressen met een andere hond in huis.

Och wat sneu en logisch dat het voor haar dan heel belangrijk is! Wat heb je toch een onmensen op de wereld....bah

Erg hé en het is zo een lief en fijn hondje om te hebben Gelukkig weet ze het niet meer maar het heeft wel een hele grote indruk voor de rest van haar leven gemaakt.

[ellen en de birmanen]

mijn honden staan naast elkaar met eten, ik gooi regelmatig hun eten in de tuin of ze duiken met zijn allen op het snuffelkleed er is er geen 1 die loopt te grommen of lipjes loopt te trekken. met botten idem dito, ruilen doen ze regelmatig onderling maar voernijd naar elkaar toe of naar de baas dat kennen mijn honden niet. ik kan ook alles rustig af pakken daar staat altijd een beloning op.
ellen

[Tineke]

Onze honden krijgen ieder een eigen bak en de tijd om die rustig leeg te eten ,de een eet nu eenmaal sneller dan de ander.
Kluifjes krijgen ze ook en dan gaat ieder gewoon op een plekje dat zitten opeten en dat levert ook nooit geen problemen op.
Mocht een ander eerder klaar zijn en er evt. interesse voor hebben wordt die gewoon weggestuurd.
Geen bak/voernijd hier verder dus , alle honden kunnen lossen zowel eten als andere zaken.

Tash had wel een ernstige vorm van baknijd toen ze bij ons kwam(was een volwassen mastinoteef) en hoe dat kwam konden we enkel maar raden aangezien ze al ruimschoots volwassen was.
In eerste instantie lieten we haar rustig eten in de bijkeuken en kreeg ze gewoon de tijd om dat op haar eigen tempo te doen.
Van lieverlee liet ik toen de deur daarnaar open staan en toen dat ook goed ging voegde ik wat extra lekkers toe.
Haar baknijd is helemaal overgegaan na verloop van de tijd.
Als ik haar medicijnen vergat ,die deed ik altijd door haar eten ,dan kon ik die gewoon toevoegen aan haar bak indien nodig.

[Marjoleine]

Maar waarom zou je dan niet op lossen trainen dan? De bek van een fila die z'n kaken op elkaar houdt, krijg je niet open hoor

Die van Willemijn ook moeilijk, maar dat is ook maar 19 kilo hond

Ik train er niet speciaal op omdat het zelden voorkomt dat het nodig is en ik wil eten niet belangrijker maken dan het is.
Ik vind dat eten geen issue moet zijn en als ik train op eten lossen wordt het dat wel denk ik.
Soms moet ze wet even haar botje geven maar omdat ze weet dat ze dat terugkrijgt is dat geen probleem.
Het is pas een probleem als ze wéét dat ze iets heeft dat niet mag. Tja, en dat weet ze dus altijd, want onrechtmatig verkregen.

[_Leonie]

Ayleen zat als pup van 8 weken grommend boven de eetbak en heeft mijn moeder wel eens gebeten in haar hand. We schrokken ons rót, dat líeve zoete Golden pupje van ons...

Maar met hulp van verschillende mensen (fokker, mensen van het forum) zijn we nu zo ver dat het hier in huis geen probleem meer is. We kunnen alles pakken als dat zou moeten.
We hebben eten niet belangrijker gemaakt dan het is en laten haar altijd met rust als ze eet/op een botje kauwt. Haar voerbak moet ze binnen een paar minuten leeg hebben, anders gaat die weg. Valt er ook niks te bewaken. Overigens laat ik haar botjes etc. vaak wél liggen in de kamer: bij haar hielp het dat we het heus niet weg gingen halen als ze even erbij weg liep.
Het was echt even zoeken wat de juiste weg is: wat bij de ene hond werkt, werkt bij de ander niet. Ayleen heeft wel een paar keer een klap om haar flapoortjes gehad, en dat werkte wel. Uiteraard in combinatie met de dingen hierboven.

Laatst bracht ze zowaar haar botje naar mij toe zodat ik hem goed kon vasthouden en zij er aan kon kauwen.

Het is pas een probleem als ze wéét dat ze iets heeft dat niet mag. Tja, en dat weet ze dus altijd, want onrechtmatig verkregen.

Dit was (heel soms nog is) een gigantisch probleem als pup. Grommen, bijna uitvallen, kaken stijf op elkaar. Wilde het níet ruilen, voor niets.
Keihard getraind op het commando 'los' en dit is echt een bevel. Ze laat bijna alles los. Tenzij het poep is, maar dat hoef ik dan ook niet per sé te hebben.

[Tineke]

Maar waarom zou je dan niet op lossen trainen dan? De bek van een fila die z'n kaken op elkaar houdt, krijg je niet open hoor

Die van Willemijn ook moeilijk, maar dat is ook maar 19 kilo hond

Ik train er niet speciaal op omdat het zelden voorkomt dat het nodig is en ik wil eten niet belangrijker maken dan het is.
Ik vind dat eten geen issue moet zijn en als ik train op eten lossen wordt het dat wel denk ik.
Soms moet ze wet even haar botje geven maar omdat ze weet dat ze dat terugkrijgt is dat geen probleem.
Het is pas een probleem als ze wéét dat ze iets heeft dat niet mag. Tja, en dat weet ze dus altijd, want onrechtmatig verkregen.

Misschien kan het zo wel lopen bij een hond die al een issue heeft met eten zoals Willemijn en voernijd heeft.
Al denken wij dat Abra er naar zou kunnen neigen want eten is wel ontzettend belangrijk voor haar.
Maar met het lossen gaat ze wel heel relaxed om , ook als ze iets heeft wat onrechtmatig is verkregen en dat zijn juist zaken die we graag willen dat ze die lost omdat daar juist een noodzaak voor kan zijn.
Maar goed het levert ook altijd wel iets op als ze lost dus ze vind het wel prima.

[johanna68]

Zoals hier eerder beschreven bij Puck die uit de woonkamer komt aangelopen en uit d'r plaat gaat als iemand de koelkastdeur opent, die zou bij ons een retourtje woonkamer krijgen, op een niet mis te verstane manier. - Maar dat is natuurlijk geen advies aan baas Puck, omdat zulks hier niet gebeurt, en ik zeker weet dat onze honden een dergelijke terechtwijzing van ons zouden accepteren en begrijpen. Uit wat ik gelezen heb, lijkt het me verstandig in dit geval de therapeut zijn werk te laten doen.

Maar dát is dus ook het probleem. Puck kent zijn grenzen niet genoeg en neemt zn baas niet serieus. Iig niet serieus genoeg om dit zich te laten welgevallen. Er hoeft hier toch echt geen hond gaan te bepalen of ik wel of niet de koelkast opendoe of niet en dat weten ze maar al te goed, net als bij jullie. Het probleem bij hun is ook niet iets van de laatste tijd, dat geloof ik niet het is iets wat langzaam gegroeid is en waar je nu de excessen van ziet.

denk dat ik nu begrijp wat menig hier mss denken van mijn aanpak nu ik dit lees... Ja eindelijk. Nou geloof me..ondanks dat ik met pols in verband loop heb ik Puck bij dr nekvel van vloer gehad en buiten gezet om eerst de rest van dieren in veiligheid te brengen(gevalletje koelkast) . Maar ze flipt zo erg... in gevalletje kat zelfde en kat in kamer gelegt.Puck snel weer binnen gelaten zodat ze ik geen half uur bij wijze later aan straf begin dus kort op voorgevallene maar deed deur open en Puck zou mij alsnog ff. Toen heeft ze ook echt geen vloer aan dr poten gehad en snel weer buiten...

Best ff moeilijk keus maken maar moet deze in topic puck of hier

Trouwens las ook iets over waterbak... Puck had dus wel problemen eerste maanden met drinken uit bak water... durfde ze niet en deed ze niet.. mss dat er iets mee te maken? Ze drinkt nog altijd raar

[dagmar88]

Bij andere honden is de baknijd een uiting van een veel dieper/breder gelegen "probleem".
In dat geval moet dat probleem worden aangepakt, waarna - als dat gelukt is - die baknijd of voernijd al zo ver verminderd is dat je er niet eens speciaal wat voor hoeft te doen.

Ik denk dat het voer en waternijd van Kier komt omdat haar dat ontzegd is, heel soms werd er wat restjes eten de tuin in gegooid en dan mocht ze het verder uitzoeken, drinken deed ze wel als het regende Meer dan haar de zekerheid geven dat er hier altijd eten en drinken staat kan ik niet doen. Ik maak de maaltijden ook niet spannender dan het is, ik mag wroeten in haar etensbak en ze pakt snoepjes ook voorzichtig uit mijn mond. Is er echter een andere hond in de buurt is ze bijna niet meer te bereiken en gaat ze, als ze kans krijgt, echt in de aanval. Dat is overigens ook een van de reden dat er geen hond meer bijkomt, ik heb geen zin in opletten en gedoe en wil haar ook niet stressen met een andere hond in huis.

Och wat sneu en logisch dat het voor haar dan heel belangrijk is! Wat heb je toch een onmensen op de wereld....bah

Erg hé en het is zo een lief en fijn hondje om te hebben Gelukkig weet ze het niet meer maar het heeft wel een hele grote indruk voor de rest van haar leven gemaakt.

Ja, niet te begrijpen. Charlie heeft er gelukkig helemaal niets aan overgehouden, maar die was ook nog zo jong.
Ze is natuurlijk ook zelfverzekerd van nature, dat maakt het al een stuk makkelijker. Het komt gewoon niet in haar op dat een ander wat wil afpakken.
Ze geeft alles wat ze heeft graag af, terwijl ze heel dol op eten is. Moeten wij even "oh wat een lekker ( half afgekloven kleverig) botje, ham ham ham ham" roepen en het weer teruggeven.
Brokken eet ze het liefst, zoals altijd, tegen je aan geplakt

[malinois]

Als je fysiek een strijd aangaat moet je 300% overtuigd zijn dat je gaat winnen en absoluut niet bang of onzeker zijn. Al die voorwaarden mis ik in t verhaal dus dan is t letterlijk gevaarlijk.

Wat ik bedoel met mijn stukje is dat mijn honden weten dat ze zoiets niet hoeven te proberen omdat die grens erg duidelijk is. Die grens hoef ik dus niet bij elk onderwerp te stellen omdat dit ooit al duidelijk is gemaakt en als ze al twijfelen is een waarschuwing of kleine correctie al voldoende om dit te verduidelijken.
Bij jou was en is dit alles behalve duidelijk dat blijkt uit alles. Dat is wat ik probeerde te verduidelijken en niet dat je fysiek de strijd aan moet gaan want die verlies je... het respect is er niet.

[DeDiana]

Maar dat is dus de vorm die ontstaat als je niet tijdig ziet en onderkent dat dit speelt en er niet al jong op inspeelt. Ik denk dat Willemijn zo had kunnen worden als ik die had laten zwemmen. Wat er dus (mijns inziens) met Puck is gebeurd.

Ah zo. En tenzij het teveel ingesleten is zou het bij een hond als Puck dus ook weer terug kunnen naar een niveau zoals bij Willemijn?

Ik denk van wel.
Maar je moet er dan een tijdlang heel goed op inspelen, je aan strikte regels houden en vooral: veel algemene training zodat de hond zelfvertrouwen krijgt.
Dat is volgens mij namelijk een van de basisredenen dat zoiets escaleert.

Willemijn is niet onzeker, wel bezitterig en doordat ze duidelijkheid heeft escaleert de zaak niet.
Maar ik weet zeker dat als haar situatie zo zou veranderen dat ze onzeker werd, het zou kunnen escaleren als er niet heel veel duidelijkheid en vertrouwen werd gegeven.
Stress laat dit soort dingen namelijk escaleren en onzekerheid is daar de 1e oorzaak van.

Voernijdige honden staan er vaak heel schijterig in. Het is een vorm van zelfbescherming. Je ziet het ook aan ze als je goed kijkt.

Mila heeft ook voernijd naar andere dieren toe, ook als pup al. Ik heb dezelfde aanpak gebruikt die ik hierboven ook veel lees: duidelijkheid geven, bij meerdere honden elk op hun eigen plekje laten eten en kluiven, als de katten te eten krijgen moet Mila in haar mand liggen, ze mag niet in de keuken als ik aan het koken ben, moeilijke situaties voorkomen, etc.
In huis is het hierdoor totaal geen probleem meer. Ook als er opvanghonden of logés zijn gaat dat prima: de eerste dagen elk op hun eigen plek eten (en ik als scheidsrechter ertussen), kluiven in eigen mand, en dan kan ik de teugels na een dag of vier wat laten vieren: ze weten dan dat ze elkaar met rust moeten laten met eten en daardoor weet Mila weer dat ze niet bang hoeft te zijn dat haar eten wordt afgepakt. Dan is het goed. Vanaf dat moment mag de andere hond ook gewoon langslopen als zij kluift, kunnen ze samen in de tuin speuren naar brokjes, etc. Ik zie bij haar dus ook heel duidelijk dat die voernijd erger wordt als ze denkt dat ze van een andere hond misschien iets te vrezen heeft. Zodra zij weet dat dat niet zo is, neemt die voernijd direct heel erg af.

Met speeltjes hetzelfde verhaal: daar is Mila ook bezitterig over. Maar zodra ze weet dat een andere hond haar speeltje of bal niet af wil pakken, is het geen enkel probleem meer. Ik moet dus alleen oppassen met honden die net zo bezitterig zijn als zij.

Een vreemde hond mag ook niet te dicht bij mijn tas komen, of het nou verdedigen van mijn tas is of het idee dat er misschien iets te eten in zit, geen idee. Ik moet zorgen dat ik er scherp op blijf en haar de kans niet geef om de boel te verdedigen en helaas heb ik daar een paar keer in gefaald

Met mijn tas heeft Mila dat ook héél erg, terwijl ik daar nooit brokjes of voertjes in heb zitten. Ik kan mijn tas niet op de grond zetten ergens waar andere honden zijn, want geen hond mag in een straal van ca. 2 meter bij die tas in de buurt komen. Zulke situaties voorkom ik dus ook maar gewoon door mijn tas niet op de grond te zetten als er andere honden in de buurt zijn.

Voernijd is op zich natuurlijk gedrag. Wilde dieren en roedels zwerfhonden zullen ook hun vreten verdedigen, en gaan dan het hele rijtje langs van grommen - tanden laten zien - uitvallen - een knauw geven. Als dat dan leidt tot een serieus gevecht, gaat het toch meestal niet alleen om het voer. Een vriendje/ouder/kind/partner wordt 'in het wild' echt niet dodelijk verwond vanwege vreten of er moet afgrijselijke hongersnood zijn waarna de verliezende partij ook direct met huid en haar wordt opgevroten.

Dit vind ik wel interessant, nu ik hier een roedeltje zwerfhonden voor de deur heb zitten die ik kan observeren. Deze honden zijn echt mager en hongerig, maar hebben geen van allen voernijd. Daar gooi ik gewoon een grote berg brokken voor neer, en die eten ze neus aan neus op. Maar als ik Mila bij me heb, moet ik die op een paar meter afstand een 'blijf' geven, want dat weldoorvoede prinsesje dat nooit iets tekort gekomen is, zou zich het liefst alles toe-eigenen door de rest weg te snauwen.