Heel gek

[DeDiana]

Mila is bang voor vuurwerk en knallen. Ondanks dat we er veel mee hebben getraind en dat ook echt wel een flinke verbetering heeft gebracht, zijn we er nog niet, zeker als het om de echt harde knallen gaat.
Ik heb voorheen tijdens bijvoorbeeld Oud & Nieuw wel eens honden in huis gehad die totaal niet onder de indruk waren van vuurwerk, maar dat maakte voor Mila nooit enig verschil. En ook wel eens een hond die ook bang was voor vuurwerk, maar ik had niet het idee dat ze elkaar daarin versterkten - ze zaten op zo'n moment veel te veel in hun eigen (paniek)wereld.
Nu heb ik met Amoz nog een hond die bang is voor knallen. Zijn reactie is wel heel anders dan die van Mila. Mila gaat trillen, kwijlen, hijgen, probeert in mij te kruipen en haar hele lichaam verkrampt. Amoz blaft, loopt wat nerveus rond met een heel ongemakkelijke houding (kop laag, heel erg op zijn hoede) en gaat dan na ca. een minuut weer liggen. Amy geeft niets om vuurwerk en knallen en reageert totaal niet.
Het gekke is dat Mila ineens helemaal niet meer angstig reageert op knallen sinds Amoz er is. Ze schrikt wel even, kijkt dan hoogstverbaasd naar Amoz' reactie en gaat gewoon weer verder slapen. Geen gedrentel, getril, gehijg en gekwijl meer.
Iemand die dit snapt?

[_Leonie]

Nee, maar mag ik Amoz lenen? Haha.
Wel bijzonder, benieuwd of iemand een verklaring heeft.

[sbientje]

dat is wel bijzonder ja! Gaat Amoz weer rustig liggen of blijft ie alert/ongerust? Anders zou ik misschien denken dat ie niet direct bang is, maar waakzaam en neit begrijpt wat de knallen precies inhouden, ofzo. Maar dat kan jij beter inschatten dan ik. In ieder geval, wellicht trekt Mila zich toch op aan de man in huis in dat geval?

[DeDiana]

dat is wel bijzonder ja! Gaat Amoz weer rustig liggen of blijft ie alert/ongerust? Anders zou ik misschien denken dat ie niet direct bang is, maar waakzaam en neit begrijpt wat de knallen precies inhouden, ofzo. Maar dat kan jij beter inschatten dan ik. In ieder geval, wellicht trekt Mila zich toch op aan de man in huis in dat geval?

Ja, het is een combinatie van waakzaam/alert en angst. Hij is ook echt wel even bang dan, maar dat trekt wel snel weg. Daarna komt hij wel bij me liggen voor steun, maar is dan heel snel weer kalm.
Ik merk aan niets dat Mila zich in het dagelijks leven optrekt aan Amoz (wel andersom). Maar in het geval van knallen lijkt het daar wel op, of in ieder geval dat zijn reactie invloed heeft op haar reactie.
Want zover waren we echt nog niet in de training en ineens is er een enorm verschil in Mila's gedrag. Dat kan ik alleen verklaren door de aanwezigheid en reactie van Amoz.

[sbientje]

Het is wel bijzonder. Ik kan me voorstellen dat een roedelgenoot toch anders is dan gewoon 'een bekende hond', dus dat de invloed anders is, vind ik niet zo gek, maar dan zou je eerder verwachten dat het zou helpen als Amoz heel stoicijns zou zijn. Wat ie niet is. Wel een grappige ontwikkeling idd. Is eht niet Amy waar ze zich aan optrekt?

[Hanneke2]

Ik denk dat je het kan vergelijken met een pup die ergens ontzettend van schrikt, een moederhond die ook schrikt, en die vervolgens herstelt van de schrik en aangeeft van 'okee, niks aan de hand'. Herstellen van schrik is wellicht veel leerzamer dan niet schrikken. Ik zie het nu ook wel bij mijn stel, ze schrokken allebei (en ik ook) toen er vanochtend in het park vuurwerk af ging. Maar na die eerste schrik is het weer over.

Jack had nul angst voor knallen en reageerde er niet op, en dat was geweldig natuurlijk, maar ik heb wel de indruk dat Lilo (die in het begin jaren terug giga vuurwerkangst had wat door de jaren heen wel wat beter is geworden, ook wel door dat laconieke van Jack) toch meer heeft aan Toto's eerste reactie van herkenbare schrik en dan heel snel dat herstel, dan aan het bijna negeren van de knallen zoals Jack deed.

Vergelijk het maar eens met een weet ik veel, wolvenroedel bijvoorbeeld waarbij de bliksem inslaat op een paar meter afstand. Dan schieten ze toch echt allemaal overeind en schieten pups de paniek in. Maar vervolgens kalmeert de boel weer en krijgt iedereen de boodschap door dat er geen gevaar is. Als 1 pup die blikseminslag wel zou horen en zien en gaat zitten gillen van angst en schrik terwijl de rest van de roedel gewoon doorslaapt, denk ik dat die angst veel langer blijft hangen en het veel meer tijd kost voordat de boodschap 'niks aan de hand' doordringt.

Ik weet niet zeker of dit nou klopt hoor, maar stel je voor dat je bang bent voor spinnen, en je hebt een nachtmerrie waarin er van die grote joekels met haren opeens, op je werk of zo, massaal door het kantoor wandelen. Als je collega's dan allemaal onverstoorbaar door werken met tarantula's op hun toetsenbord is dat allejezes veel enger dan wanneer iedereen om je heen ook gaat gillen maar na een tijdje weer rustig wordt en je de boodschap krijgt dat het geen echte zijn of zoiets en iemand aanbiedt om koffie te gaan halen en hee, iemand heeft taart meegenomen.

[DeDiana]

Het is wel bijzonder. Ik kan me voorstellen dat een roedelgenoot toch anders is dan gewoon 'een bekende hond', dus dat de invloed anders is, vind ik niet zo gek, maar dan zou je eerder verwachten dat het zou helpen als Amoz heel stoicijns zou zijn. Wat ie niet is. Wel een grappige ontwikkeling idd. Is eht niet Amy waar ze zich aan optrekt?

Ja, en juist omdat ik eerder nooit merkte dat de aanwezigheid van een andere (niet of wel bange) hond een verschil maakte, sta ik er ook zo van te kijken. Mila is namelijk normaal gesproken helemaal niet beïnvloedbaar door andere honden en is heel autonoom.
Het is niet Amy, want ik typte dit naar aanleiding van een situatie die net gebeurde met een harde knal. Amoz en Mila lagen allebei op bed en Amy ligt in de woonkamer op de bank. Die kan ze dus helemaal niet zien. Het viel me eerder ook al een aantal keer op dat ze wel echt kijkt wat Amoz aan het doen is dan, dus het heeft volgens mij niets met Amy te maken.

[DeDiana]

Ik denk dat je het kan vergelijken met een pup die ergens ontzettend van schrikt, een moederhond die ook schrikt, en die vervolgens herstelt van de schrik en aangeeft van 'okee, niks aan de hand'. Herstellen van schrik is wellicht veel leerzamer dan niet schrikken. Ik zie het nu ook wel bij mijn stel, ze schrokken allebei (en ik ook) toen er vanochtend in het park vuurwerk af ging. Maar na die eerste schrik is het weer over.

Jack had nul angst voor knallen en reageerde er niet op, en dat was geweldig natuurlijk, maar ik heb wel de indruk dat Lilo (die in het begin jaren terug giga vuurwerkangst had wat door de jaren heen wel wat beter is geworden, ook wel door dat laconieke van Jack) toch meer heeft aan Toto's eerste reactie van herkenbare schrik en dan heel snel dat herstel, dan aan het bijna negeren van de knallen zoals Jack deed.

Vergelijk het maar eens met een weet ik veel, wolvenroedel bijvoorbeeld waarbij de bliksem inslaat op een paar meter afstand. Dan
schieten ze toch echt allemaal overeind en schieten pups de paniek in. Maar vervolgens kalmeert de boel weer en krijgt iedereen de boodschap door dat er geen gevaar is. Als 1 pup die blikseminslag wel zou horen en zien en gaat zitten gillen van angst en schrik terwijl de rest van de roedel gewoon doorslaapt, denk ik dat die angst veel langer blijft hangen en het veel meer tijd kost voordat de boodschap 'niks aan de hand' doordringt.

Ik weet niet zeker of dit nou klopt hoor, maar stel je voor dat je bang bent voor spinnen, en je hebt een nachtmerrie waarin er van die grote joekels met haren opeens, op je werk of zo, massaal door het kantoor wandelen. Als je collega's dan allemaal onverstoorbaar door werken met tarantula's op hun toetsenbord is dat allejezes veel enger dan wanneer iedereen om je heen ook gaat gillen maar na een tijdje weer rustig wordt en je de boodschap krijgt dat het geen echte zijn of zoiets en iemand aanbiedt om koffie te gaan halen en hee, iemand heeft taart meegenomen.

Ik vind het nog helemaal niet zo'n gekke verklaring, het zou best wel eens iets in die richting kunnen zijn ja

[Paisley]

Ik denk ook dat Amoz ervoor zorgt dat Mila meer in dr leiderschaps rol komt.
Minder extreem zie ik het bij Mayke - die is ook stabieler geworden sinds Kiwi erbij is.

[Paisley]

Ik denk ook dat Amoz ervoor zorgt dat Mila meer in dr leiderschaps rol komt.
Minder extreem zie ik het bij Mayke - die is ook stabieler geworden sinds Kiwi erbij is.

[ranetje]

Ik zie wel wat in de verklaring van Hanneke
Mila wordt bevestigd in haar schrik door Amos.
Maar Amos besluit als snel dat het ok is en wordt weer rustig.

Zou wel eens een goede steun kunnen zijn.
Ik ben benieuwd hoe dat uitwerkt als om 12 uur 's nachts op oudjaar de boel ontploft.
Dus hoe Amos daar op gaat reageren ............ en wat dat voor invloed heeft op Mila.

[Sas]

Ik denk dat je het kan vergelijken met een pup die ergens ontzettend van schrikt, een moederhond die ook schrikt, en die vervolgens herstelt van de schrik en aangeeft van 'okee, niks aan de hand'. Herstellen van schrik is wellicht veel leerzamer dan niet schrikken. Ik zie het nu ook wel bij mijn stel, ze schrokken allebei (en ik ook) toen er vanochtend in het park vuurwerk af ging. Maar na die eerste schrik is het weer over.

Jack had nul angst voor knallen en reageerde er niet op, en dat was geweldig natuurlijk, maar ik heb wel de indruk dat Lilo (die in het begin jaren terug giga vuurwerkangst had wat door de jaren heen wel wat beter is geworden, ook wel door dat laconieke van Jack) toch meer heeft aan Toto's eerste reactie van herkenbare schrik en dan heel snel dat herstel, dan aan het bijna negeren van de knallen zoals Jack deed.

Vergelijk het maar eens met een weet ik veel, wolvenroedel bijvoorbeeld waarbij de bliksem inslaat op een paar meter afstand. Dan
schieten ze toch echt allemaal overeind en schieten pups de paniek in. Maar vervolgens kalmeert de boel weer en krijgt iedereen de boodschap door dat er geen gevaar is. Als 1 pup die blikseminslag wel zou horen en zien en gaat zitten gillen van angst en schrik terwijl de rest van de roedel gewoon doorslaapt, denk ik dat die angst veel langer blijft hangen en het veel meer tijd kost voordat de boodschap 'niks aan de hand' doordringt.

Ik weet niet zeker of dit nou klopt hoor, maar stel je voor dat je bang bent voor spinnen, en je hebt een nachtmerrie waarin er van die grote joekels met haren opeens, op je werk of zo, massaal door het kantoor wandelen. Als je collega's dan allemaal onverstoorbaar door werken met tarantula's op hun toetsenbord is dat allejezes veel enger dan wanneer iedereen om je heen ook gaat gillen maar na een tijdje weer rustig wordt en je de boodschap krijgt dat het geen echte zijn of zoiets en iemand aanbiedt om koffie te gaan halen en hee, iemand heeft taart meegenomen.

Ik vind het nog helemaal niet zo'n gekke verklaring, het zou best wel eens iets in die richting kunnen zijn ja

Klinkt echt super logisch!

[DeDiana]

Ik zie wel wat in de verklaring van Hanneke
Mila wordt bevestigd in haar schrik door Amos.
Maar Amos besluit als snel dat het ok is en wordt weer rustig.

Zou wel eens een goede steun kunnen zijn.
Ik ben benieuwd hoe dat uitwerkt als om 12 uur 's nachts op oudjaar de boel ontploft.
Dus hoe Amos daar op gaat reageren ............ en wat dat voor invloed heeft op Mila.

Ja, daar ben ik ook benieuwd naar, wat betreft de reactie van beiden.
Maar vooralsnog ben ik natuurlijk heel blij dat Mila nu al veel minder stress heeft en dat Amoz ondanks zijn schrikreactie wel snel herstelt.

[gyanty]

Tja wat roedelgedrag uiteindelijk toch teweeg brengt. Soms moeilijk verklaarbaar. Kay heeft zich met andere honden in de buurt nog nooit voorbeeldig gedrag. Hij was altijd enthousiast en een beetje ondeugend. Dat veranderde met Norah. Met Norah is hij vanaf het begin rustig op wandeling geweest. Tascha die hier ook bijna een jaar was in opvang zorgde er niet voor dat Kay minder aan de lijn trok. Toen Norah kwam liep hij ineens ver achter mij. Met nog geen enkele andere combinatie gehad die we in huis haalde met Kay. Hij heeft alle ruimte gegeven aan Norah en ik kan niet verklaren waarom. Norah is dan wel een pittige teef, maar ook Tascha heeft Kay de eerste dagen meteen verteld hoe het zat en dat je van een teef hoop moet incasseren, dus daar zit het verschil ook niet. Andere honden trokken ook aan de lijn en waren ook enorm druk. Toch heeft Norah die invloed op hem. Ga ik alleen met hem wandelen is het een hele andere hond en trekt hij ouderwets aan de lijn.

[ranetje]

Ik zie wel wat in de verklaring van Hanneke
Mila wordt bevestigd in haar schrik door Amos.
Maar Amos besluit als snel dat het ok is en wordt weer rustig.

Zou wel eens een goede steun kunnen zijn.
Ik ben benieuwd hoe dat uitwerkt als om 12 uur 's nachts op oudjaar de boel ontploft.
Dus hoe Amos daar op gaat reageren ............ en wat dat voor invloed heeft op Mila.

Ja, daar ben ik ook benieuwd naar, wat betreft de reactie van beiden.
Maar vooralsnog ben ik natuurlijk heel blij dat Mila nu al veel minder stress heeft en dat Amoz ondanks zijn schrikreactie wel snel herstelt.

Dat is al een heleboel winst

[DeDiana]

Het knalt hier nu geregeld, maar het rustgevende effect van Amoz werkt nog steeds.
Hij blaft alleen bij de echt harde knallen, maar de zachte knallen zijn voor Mila dankzij de counter conditioning niet echt een probleem meer. Amoz herstelt nu ook sneller, loopt niet meer zo getrest rond na een knal.
Amy kijkt nog steeds niet op of om en slaapt gewoon overal doorheen.
Ik haal voor de zekerheid nog wel Aprazolam in huis, mocht het op de dagen dat het aan één stuk door knalt toch te veel worden voor Mila, maar ik hoop eigenlijk dat ze het helemaal niet nodig zal hebben en dat we het op deze manier goed beheersbaar kunnen houden zonder dat ze echt in hevige paniek raakt.

[runninggirl]

Hier ook een positieve invloed van Mahru op Jura. Echt een stuk minder gestrest van het vuurwerk dit jaar. Mahru reageert er helemaal niet op trouwens, een harde knal op 20 meter van ons af en ze kijkt niet eens op.

[DeDiana]

Ik wou dat dat voor Glenn ook zo werkte. Ik heb vier honden die geen drol om vuurwerk geven maar hij is als de dood. En of de rest nou gewoon doormeurt of niet, hij schrikt zich de tyfus en gaat gezellig een deuntje blaffen en hijgen.
Gelukkig zijn ze hier niet zo heel knallerig en op de hei hoor je niks dus wat dat aangaat valt het nog wel mee. Ik heb me er maar bij neergelegd dat het een Colliedingetje is....

Honden die niets om vuurwerk geven, heb ik eerdere jaren vaker met de jaarwisseling in huis gehad, en dat maakte voor Mila inderdaad ook niets uit. Ze bleef even bang. Maar een andere hond die er wél op reageert en van schrikt, werkt bij haar dus wel.

Het is wel een typisch colliedingetje ja. Hoewel onze collie vroeger er écht niets om gaf en gewoon mee naar buiten ging om naar het vuurwerk te kijken.

[-Lilo-]

Ik heb niet alles gelezen, maar bij mij kwam dit gelijk op.

Zou het kunnen dat mila best weet dat er geen daadwerkelijk gevaar dreigt? Doordat amoz blaft en dus zegt: 'dit is gevaarlijk' gaat zij hem kalmeren: 'nee joh, het is wel spannend maar ons gebeurt niks, dat weet ik zeker'.

[DeDiana]

Ik heb niet alles gelezen, maar bij mij kwam dit gelijk op.

Zou het kunnen dat mila best weet dat er geen daadwerkelijk gevaar dreigt? Doordat amoz blaft en dus zegt: 'dit is gevaarlijk' gaat zij hem kalmeren: 'nee joh, het is wel spannend maar ons gebeurt niks, dat weet ik zeker'.

We zullen nooit weten wat er precies in dat koppie omgaat. Het is wel apart dat het deze invloed heeft. Vooral omdat Mila erg autonoom is en zich normaal gesproken helemaal niks van andere honden aantrekt en zich totaal niet laat beïnvloeden. Amoz heeft hier in huis ook helemaal niets in te brengen. Het lijkt voor mij alsof hij haar door zijn geblaf en gedrentel even uit die focus op de knal haalt, en dat ze het dan daarna gewoon alweer vergeten is.

[Lunatic]

Wat fijn dat het zo goed gaat