Dux en BAT training

[*Wolf*]

Ik ben ontzettend geduldig met mijn honden, maar op zo'n moment zou ik - denk ik - de neiging hebben om ze een klets om de oren te geven.

Mijn geduld was ook op. Ik gebruik nu (wanneer nodig, niet altijd) een gentle leader in combinatie met spuitflesje water bij achterlijk gedrag in de wijk naar katten. En stukjes rauwe kip bij ontmoeting met andere honden ('kijk eens hier!'). Werkt als een speer

Wel petje af voor baasjes van Dux, voor hun inzet!

[blondie]

Dat is balen, maar het ligt niet aan jou of Dux! Jullie doen het super met een beheersbaar niveau aan prikkels en dit is gewoon ver over de grens. En als zijn adrenaline eenmaal uit z'n oren spuit is dat niet gelijk weer gedaald dus het is helemaal niet gek dat hij dan een tijdje sterker reageert. Gaat gewoon weer over!

Mee eens

Ik ben trouwens wel benieuwd wat je trainster daar van gaat zeggen, Judith.
Ik neem tenminste aan dat je daar verslag van gaat doen?
Misschien heeft ze nog een extra tip.

Het is inderdaadd dat je de adrenaline niet ziet spuiten, maar anders
Ik vind het gewoon heel bijzonder dat ik nu zie wanneer het hem teveel is. En soms lukt het wel om hem weer rustig te krijgen, dan gaat hij ook echt wel weer snuffelen en dan ontspant hij ook wel weer. En soms zie je gewoon dat het allemaal teveel wordt en dan kan ik op mijn kop gaan staan. Het geen wat ik dan doe is hem het commando volgen geven (want rustig batten heeft toch geen zin meer). En dan gaan we gauw naar huis. BIj huis mag hij dan nog even beetje tot rust komen (als dat lukt) en dan gaan we lekker naar binnen.

Er is 1 ding wat Dux gedaan heeft en dat is mij heel erg veel geleerd hebben qua honden gedrag.

En inderdaad ik ga dat ook vragen, we doen inderdaad eerst altijd even verslag van hoe het gegaan is.

Zie je een verschil in de manier van aanpak? Ik zie nu de tekst "rustig batten heeft geen zin meer" bijvoorbeeld. In tegenstelling tot hoe je vroeger zou reageren als hij terug uit zijn plaat ging naar bijvoorbeeld de hond achter de voordeur.

[Hylos]

Ik ben ontzettend geduldig met mijn honden, maar op zo'n moment zou ik - denk ik - de neiging hebben om ze een klets om de oren te geven.

Mijn geduld was ook op. Ik gebruik nu (wanneer nodig, niet altijd) een gentle leader in combinatie met spuitflesje water bij achterlijk gedrag in de wijk naar katten. En stukjes rauwe kip bij ontmoeting met andere honden ('kijk eens hier!'). Werkt als een speer

Wel petje af voor baasjes van Dux, voor hun inzet!

Dat is prima als het bij jou werkt, bij sommige honden werkt dit echter averechts. Wat ik me bij Dux (en mn eigen hond) ook voor kan stellen. Ze hebben weinig vertrouwen in de omgeving en ook het handelen van de baas. En klets op de kop of iets om ze mee te laten schrikken werkt daar absoluut niet bevorderlijk bij.


Jammer dat hij uitviel, maar dat zal vast nog wel eens voorkomen. Helaas kun je niet alles voor zijn en als het emmertje vol zit ben je helaas niet altijd in de buurt van huis.
Soms heb je even een vervelende samenloop van omstandigheden. En dat is dan heel stom, want het ging zo goed!
Maar jullie doen het super en zijn al heel ver gekomen. Ik denk dan altijd even terug naar hoe het was en hoe het op de goede dagen nu gaat.
Er is al veel anders en het was prachtig geweest als de lijn alleen maar steeg maar dat is vaak niet zo.

[Judith]

@ Ranetje, vroeger kwam inderdaad de adrenaline ook uit mijn oren en ik hem hem wat kletsen voor zijn kop verkocht maar het werkte zo averechts...
Tijdens de BAT doen we het ook op straat, vandaag ook op straat getraint en dan kunnen er ineens honden opduiken. Het belangrijkste is snuffelen of in ieder geval ontspannen en rustig (langzaam bij Dux) lopen. Als je dan een hond ziet, dan heb je meerdere opties, deze zijn afhankelijk van de afstand, de reactie van Dux en wat de ander gaat doen (bijv van je af of naar je toe).
BIj Dux is het nu zo dat hij een hond ziet (kop omhoog, oren naar voren en rechtop staan, hij hangt dus niet gelijk in de lijn, het is meer dat hij de hond registreert). Als de afstand groot genoeg is, dan kijkt hij vrijwel gelijk weg, of naar mij of hij gaat weer verder met snuffelen. en dan gaan we rustig verder (of achter een hond aan, of als de hond jou kant op komt gaan we weg, oversteken).
Is de hond dichterbij en heeft hij het "moeilijker" dus duurt het kijken wat langer, dan kan je een suggestie doen. Dit is zuchten, armen bewegen, 1 stap opzij doen, de slide of mime pulling, dus een hele minimale beweging, bijna alle honden reageren hierop. Is de hond "te" dichtbij, dan heb je de U-turn, dit is als hij in de lijn hangt en als je hem zou laten ontspannen dan gaat hij er in 1 rechtelijn op aflopen (dan valt een hond dus nog niet uit, maar wil er wel met een gestrekte pas naar toe). Dan zeg je een woord (bijv. kijk eens) en loop je de andere kant op en dan strooi je 1 voor 1 koekjes voor je uit op de grond. Dit doe je dan zeker 20 meter. Denk je dat je genoeg afstand heb dan draai je weer om en ga je weer langzaam aan die kant op.
Is de hond echt te dichtbij en is er geen andere mogelijkheid meer, dan is het vastpakken niets zeggen en gewoon mee sleuren de andere kant op.

@ Wolf, het gedeelte met kip, worst en kaas hebben wij gehad, dit ging tot op zekere hoogte goed, maar de spanning rondom honden bleef. Ook konden we na maanden trainen met een privetrainer/GT nog steeds geen honden passeren omdat hij dan alsnog uit zijn plaat ging. Ook was hij tijdens deze oefeningen heel erg gespannen. Ik weet dat het bij veel honden wel helpt, maar bij Dux hielp het dus niet zodanig.

@ Blondie, ja wij zien heel erg veel verschil in manier van aanpak. We zien heel duidelijk dat door zijn gespannenheid hij geen gehoorzaamheid kan doen. Door nu te ontspannen kan hij ineens wel luisteren als de beste, hoe meer gespannen hij is hoe "slechter" hij luistert.
Vroeger had ik hem een kledder voor zijn kop gegeven en hem boos en zeer geirriteerd meegesleurd. Nu reageer ik kalm, en trek ik hem mee, als ik weet dat de situatie geweken is laat ik hem tot rust komen en laat ik hem snuffelen. Tuurlijk voel ik soms wat irritatie, maar ik vind het nu veel makkelijker om rustig te worden.

[ranetje]

@ Ranetje, vroeger kwam inderdaad de adrenaline ook uit mijn oren en ik hem hem wat kletsen voor zijn kop verkocht maar het werkte zo averechts...
Tijdens de BAT doen we het ook op straat, vandaag ook op straat getraint en dan kunnen er ineens honden opduiken. Het belangrijkste is snuffelen of in ieder geval ontspannen en rustig (langzaam bij Dux) lopen. Als je dan een hond ziet, dan heb je meerdere opties, deze zijn afhankelijk van de afstand, de reactie van Dux en wat de ander gaat doen (bijv van je af of naar je toe).
BIj Dux is het nu zo dat hij een hond ziet (kop omhoog, oren naar voren en rechtop staan, hij hangt dus niet gelijk in de lijn, het is meer dat hij de hond registreert). Als de afstand groot genoeg is, dan kijkt hij vrijwel gelijk weg, of naar mij of hij gaat weer verder met snuffelen. en dan gaan we rustig verder (of achter een hond aan, of als de hond jou kant op komt gaan we weg, oversteken).
Is de hond dichterbij en heeft hij het "moeilijker" dus duurt het kijken wat langer, dan kan je een suggestie doen. Dit is zuchten, armen bewegen, 1 stap opzij doen, de slide of mime pulling, dus een hele minimale beweging, bijna alle honden reageren hierop. Is de hond "te" dichtbij, dan heb je de U-turn, dit is als hij in de lijn hangt en als je hem zou laten ontspannen dan gaat hij er in 1 rechtelijn op aflopen (dan valt een hond dus nog niet uit, maar wil er wel met een gestrekte pas naar toe). Dan zeg je een woord (bijv. kijk eens) en loop je de andere kant op en dan strooi je 1 voor 1 koekjes voor je uit op de grond. Dit doe je dan zeker 20 meter. Denk je dat je genoeg afstand heb dan draai je weer om en ga je weer langzaam aan die kant op.
Is de hond echt te dichtbij en is er geen andere mogelijkheid meer, dan is het vastpakken niets zeggen en gewoon mee sleuren de andere kant op.

Ik heb nooit een ram uitgedeeld, maar ik kan me zo voorstellen dat je die neiging zou krijgen.

@ Blondie, ja wij zien heel erg veel verschil in manier van aanpak. We zien heel duidelijk dat door zijn gespannenheid hij geen gehoorzaamheid kan doen. Door nu te ontspannen kan hij ineens wel luisteren als de beste, hoe meer gespannen hij is hoe "slechter" hij luistert.
Vroeger had ik hem een kledder voor zijn kop gegeven en hem boos en zeer geirriteerd meegesleurd. Nu reageer ik kalm, en trek ik hem mee, als ik weet dat de situatie geweken is laat ik hem tot rust komen en laat ik hem snuffelen. Tuurlijk voel ik soms wat irritatie, maar ik vind het nu veel makkelijker om rustig te worden.

Knap en zo heb je al de helft gewonnen.
De rest komt dan ook wel

[Hilde]

Als een hond zó uitvalt aan de lijn is het wel handig goede begeleiding te zoeken bij BAT training en niet zelf te gaan klooien

[Judith]

Ik kwam je in een ander topic tegen en vroeg me ineens af hoe het nu met de BAT training gaat.
Ik 'ken' en Slowaak die ontzettend aan de lijn uitvalt, eigenaar wil hem herplaatsen (verhaal is wat langer dan dit hoor). Leek mij ook een goede voor BAT, ik weet er alleen nog steeds te weinig van. Ben benieuwd of je er nog mee bezig bent.

De BAT lessen zijn afgelopen, dit waren namelijk maar 5 lessen.

Het is een stuk beter, maar bepaalde triggers zijn voor Dux nog steeds onmogelijk. Rennende en blaffende honden zijn voor hem nog steeds iets waar hij vreselijk gespannen van raakt en daardoor ook sneller uitvalt.
Maar daarintegen zijn de honden die hem negeren, teefjes, rustige honden, op veel kortere afstand te passeren.
En we gebruiken het ook bij wild (reeën), we hebben een gebied wat 100% aanlijn gebied is en hier staan heel wat reeën en deze blijven dus gewoon staan totdat je op 5 meter nadert, hier reageerde hij ook heel heftig op (want ja het hupst weg). En bij het wild gaat het steeds beter, hij kan nu al veel beter zijn spanning weg laten gaan bij de reeën dan eerst. (we laten ze niet opjagen, hij loopt netjes aan de lijn en we zorgen dat ik met Dana, die niet reageert op reeën, heel langzaam de reeën verder het bos in laten lopen)

Het belangrijkste bij BAT is rust. We zien ook wanneer Dux gespannen is hij veel sneller uitvalt, hij gaat zoeken/scannen, piepen in de auto, en slecht luisteren (of van dat hele gespannen luisteren, zitten en dan gelijk weer staan of netjes naast lopen maar ondertussen wel een koekje uit je hand grissen).

Wat ik geleerd heb bij BAT is dat Dux zijn emmertje heel snel vol is en hij om bepaalde dingen heel gespannen kan raken. Dit raakt hij moeilijk kwijt en daar moeten wij hem bij helpen. Dit kan alleen in omgevingen waar weinig prikkels zijn. We lopen dus ook amper tot niet in de wijk, omdat het voor hem veelste veel prikkels zijn die hij niet kan verwerken.

Gisteravond liepen we in het oefenbosje, hier kwamen we helaas 2 loslopende vizsla's tegen. Dit waren beide reuen (intact) en deze waren in hun doen en laten heel druk. Hierdoor raakte Dux over de zeik en was hij gespannen aan het zoeken naar waar de honden heen waren. Wij wilden naar huis dus hebben te weinig aandacht besteed hieraan, en dat merk je gelijk. Hadden we de tijd genomen om hem rustig te maken (koekjes strooien, snuffelen aan een struik enz.) ipv gelijk door te lopen, dan had hij veel minder spanning gehad.

En ook ik ga met Hilde mee, het is prijzig, maar het geeft je handvatten. En dan met name de hele minuscule gedragingen die een hond vertoont. Mis je deze gedragingen en ga je toch verder heeft BAT 0% zin. Het gaat juist om die kleine gedragingen die je moet zien en op moet anticiperen.

[Riromi]

@judith welke achtergrond informatie had je al over BAT voordat je besloot om te gaan starten met de cursus?

Denk je dat je het stuk van de rennende en blaffende honden ook nog opgelost kan worden met meerdere bat sessies?

Of denk je dat dat een kwestie is van je hond tijd gunnen?