Hè hè, het hele topic gelezen
Je vraag was in beginsel of hyperactiviteit voorkomt bij honden.
Bij aangeboren overactiviteit, dus bij de hond die om fysieke redenen overactief is, zien we een aantal verschillende symptomen. De hond heeft bv. geen of onvoldoende remming op het bijten. Dat gedrag ziet men al bij de jonge hond. De hond speelt te hard, hij heeft duidelijk geen controle over dit gedrag. De hond reageert ook sterk overdreven op prikkels uit de omgeving, en komt eigenlijk nooit echt tot rust: hij verkeert in een constante toestand van activiteit.
Dergelijk gedrag gaat vaak gepaard met stukmaken, eetstoornissen als overmatig eten en "uitgehongerd" schrokken, en niet kunnen afgeven van een speeltje.
En tenslotte vertonen echt hyperactieve honden vaak een onvermogen om het eigen lichaam te overzien. Ze maken onnauwkeurige bewegingen en zijn daarom ongeschikt om mee te spelen. Soms reageren ze overdreven op pijn of nemen ze juist geen pijn waar. Soms vertonen dergelijke honden ook slaapstoornissen die bij de ene hond steeds waarneembaar zijn en bij de andere gedurende een bepaalde periode. Verder kunnen dergelijke honden slecht reageren op gehoorzaamheidsoefeningen. Ze communiceren slecht met soortgenoten: ze gedragen zich asociaal alsof ze in hun jeugd niet goed gesocialisserd zijn terwijl dat wel volgens de regels gebeurd is. Het gedrag ontstaat doordat de hond niet in staat is na een nieuwe prikkel een daarbij behorend gedrag te ontwikkelen, waardoor iedere bekende prikkel voor de hond een nieuwe prikkel is. Er ontstaat geen gewenning, waardoor het gedrag steeds overdreven is.
Doordat de hond niet normaal met soortgenoten kan omgaan, wordt hij daarmee zo min mogelijk in contact gebracht om ellende te voorkomen. Daardoor wordt de hond steeds asocialer. De hond wordt zeer vooringenomen (angstig)agressief en is vrijwel niet meer te hanteren met andere honden in de buurt.
Bron: hondenmanieren Jaargang 8, nummer 1+2
Dit stond vorig jaar in de hondenmanieren. Toen ik dit destijds las herkende ik er mijn herder in. Marouck is zo'n drukke hond, die zeker als pup aan alle kenmerken genoemd in dit artikel voldeed. Knettergek werd ik er af en toe van.

Ik was wel wat gewend vanuit mijn boxers, maar dit was toch een stuk extremer.
Dat honden druk zijn heeft niet altijd te maken met een gebrek aan beweging (hoewel dat natuurlijk ook niet helpt). Marouck liep als pup van enkele maanden oud al de grote wandelingen mee omdat ze anders helemaal niet te hanteren was.
Verder was iedere prikkel voldoende om haar stuiterend door het huis te laten gaan. Als ik me bewoog vloog ze alert overeind, als ik met haar speelde beet ze me waar ze me raken kon, als ik haar daarvoor corrigeerde werd ze alleen maar kwader en ging ze harder bijten.
Voor mij was destijds het allerbelangrijkste dat ze in huis wat rustiger werd. Als pup ben ik begonnen met "verplichte rust". Marouck ging niet uit zichzelf slapen en als ze sliep was ze weer klaarwakker van elke beweging. Ik ben begonnen met haar op redelijk vaste tijden in haar bench te zetten met een kluifje. Deur dicht zodat ze er ook niet uit kon komen en pas na een uurtje mocht ze eruit.

Na een tijdje was het pakken van iets lekkers voor haar het teken dat het rusttijd was en ging ze uit zichzelf de bench in.
Daarna ben ik begonnen met al het drukke gedrag in huis te gaan negeren. Dat betekende in mijn geval dat ik absoluut niet meer in ging op speluitnodigingen van Marouck in huis (deed ik dat wel dan wist ze niet meer van ophouden, werd steeds fanatieker en dat leidde tot bijten). Dit was heel zwaar, Marouck was erg hardnekkig

en het duurde een hele tijd voordat ze doorkreeg dat er dus echt niet meer gespeeld werd binnen.
Gingen we naar buiten dan was het feest. Rennen, spelen, stoeien....alles gebeurde daar!
Langzaam, heel langzaam, zag ik dat Marouck wat rustiger werd, althans in huis.

Ze is nu bijna 3 jaar en in huis gaat het prima. Zolang er geen visite komt is ze gewoon kalm in huis, bij visite valt ze wel terug in het drukke gedrag.

Die prikkels zijn gewoon te groot voor haar.
Als er visite komt gaat Marouck eerst de bench in of achter het hek in de keuken. Pas als de mensen rustig zitten mag Marouck erbij. Mensen worden dan zeer uitbundig begroet, er wordt gerend door de kamer en het duurt een tijdje voordat ze wat rustiger wordt. Bij mensen die hier vaker komen is ze sneller rustig als bij mensen die ze niet kent.

Maar na een tijdje gaat ze ook dan (al dan niet na een commando van mij uit) ergens liggen. Wel blijft ze dan heel alert en is iedere beweging weer genoeg om haar overeind te laten springen.
Ik las ergens dat jouw hond ook in spel te ver gaat en dan te hard gaat bijten. Straffen heeft weinig zin op die momenten, ze voelen een correctie ook gewoon niet doordat er een hoop adrenaline door het lijf stroomt.

Wat wel kan helpen is resoluut het spel stoppen en de ruimte uitlopen. Koppel er maar een commando aan. Bijt ze te hard, zeg je stop, sta je op en loop je zonder verder aandacht aan de hond te besteden de kamer uit. Sluit de deur maar achter je. Na enkele minuten kom je terug en doe je alsof er niks aan de hand is. Hou je dit consequent vol dan zul je zien dat op den duur het commando stop genoeg is om je hond rustiger te krijgen, stop betekent namelijk dat de lol over is want de baas loopt de kamer uit.
Marouck is dus nu bijna 3 jaar oud. Sinds een klein jaartje kan ze echt in een diepe slaap vallen, voorheen deed ze dus alleen hazeslaapjes.
Soms speel ik nu ook binnen met haar. Altijd op mijn initiatief en ik hou ten alle tijde de regie. Dreigt ze te druk te worden stop ik het spel.
Ze kan nu genieten door lekker tegen me aan te liggen op de bank en gekroeld te worden, heerlijk ontspannen draait ze zich dan op haar rug en maakt knorgeluidjes.
Buiten is ze nog steeds een ongeleid projectiel maar dat mag ze van me zijn, buiten is ze vrij.

Ik hoef niet te verwachten van haar dat ze bv. op een terrasje rustig blijft liggen, dat kan ze niet. Bij "vreemden" in huis is ze nog net zo druk als toen ze pup was. Moet ik ergens naartoe dan gaat haar bench mee, haar rustplek, haar plek waar ze ook eventueel tot rust "gedwongen" kan worden. Thuis slaapt ze niet meer in de bench, ze slaapt gewoon boven in een mand.
Of Marouck écht ADHD heeft weet ik niet, maar dat ze drukker is dan de gemiddelde hond weet ik wel. Het is niet makkelijk om daarmee om te leren gaan maar het kan wel.

Wat wel heel belangrijk is is dat je zelf zo rustig mogelijk bent en blijft, als ik wat minder goed in mijn vel zit en daardoor drukker ben dan anders zie ik dat direct terug bij Marouck, die stuitert dan weer meer.