Nog gefeliciteerd Ziggy en Simba!
Wat een fijne updates weer!
Ik heb ook een update.
Uma is weer bij de dierenarts geweest. Haar oren zijn na alle poespas nog steeds niet schoon. De prut zit nog steeds binnenin en diep ook.
Haar huid reageert ook, die plek bij haar lies is al wel minder maar het irriteert nog steeds, net als bij haar oksels en op haar rug heeft ze regelmatig puistjes. Ze heeft nu weer antibiotica mee en ik moet doorgaan met oren spoelen, na 14 dagen moet het echt helemaal weg zijn anders gaan ze haar testen.
Het kan dan een bacterie zijn of een allergische reactie.
Ze is nu een mooie 18 kg en je ziet haar steeds breder worden, vooral van de spieren.
Manu had zich wat overbelast vorige week dus ik heb Uma regelmatig alleen naast de step of de fiets meegenomen. Ze houdt het veel langer vol dan Manu en gaat best hard. Aan de step wilde ze zelfs af en toe wat trekken aan de riem, dat doet ze nooit.
Haar obsessie voor katten is wel lastig. Ze schiet meteen in the red zone als ze een kat ziet. Totaal onbereikbaar.
Met mensen wordt ze gemakkelijker. Ik had haar meegenomen naar de dierenwinkel en ze liet zich aaien door de medewerker, zonder gebibber met een ontspannen staart. Buiten begint ze ook Frolics aan te nemen. Ook als ik haar aai vindt ze het niet zo eng meer en gaat er even voor staan. Ik kan haar dus nu beter belonen.
Ik probeer haar wat meer voedselgericht te maken door áltijd lekkers bij me te hebben en elk goed gedrag wordt beloond. Zich melden, wachten bij de stoeprand, mee komen, alles. Soms stop ik er ook gewoon zomaar wat in. In de hoop dat ze denkt dat ik een wandelend snoepautomaat ben.
Ze gaat soms voor me staan en kijkt me recht in mijn ogen en legt haar kop op schoot. Ze zoekt erg veel contact en ik merk dat we nu een band beginnen te krijgen. Ik weet steeds beter wat ik aan haar heb en zij aan mij.
Vanochtend stilletjes uit bed gekropen. Ik betrapte daar twee namelijk. Vriend wil geen honden in bed
