Gisteravond was ik even bezig met de was en ik heb een groot krat vol snacks, dat stond nog open. Ik kom terug en ik ruik een lúcht. Ze stond toen ik binnen kwam en zei: wat doe jij nou?
Oren invouwen en gelijk liggen met héél grote ogen, heeft ze vast van Manu geleerd. Ik zag 2 stokjes Piganini's (ofzo? Het stinkt in ieder geval) liggen.
Ohhh Úma, mag niet.
Maar ze lag zo raar. Ik voelen waar ze op lag, had ze verdorie die hele zak leeggetrokken op bed en is er bovenop gaan liggen
Ze is zo'n slim hondje
Soms heeft ze nog niet zo'n trek in haar vlees en verstopt haar voerbak onder haar dekentje
Ze draait met alles mee. Soms denk ik wel eens dat het teveel is voor haar maar dan gaat ze na een paar minuten toch op ontdekking uit. Ik denk zelf dat ze, als ze het niet ziet, er ook nooit aan zal wennen. Ik zorg dat mensen haar niet zomaar aanraken en dat ik altijd in de buurt ben, dan gaat het goed.DeDiana schreef:Mooie update Manu, ik geniet heel erg van hoe je over Uma schrijft en hoe ze zich blijft ontwikkelen. Jouw geduldige no-nonsense aanpak werkt blijkbaar perfect bij haar.
Die laatste foto is ook echt een hond die zó lekker in haar vel zit, echt genieten met volle teugen!
Voorheen nam ik Manu mee naar de maandelijkse pub quiz, maar die sla ik nog over met Uma. Dat zijn heel veel mensen in één ruimte en daar gaat ze echt nog niet bij ontspannen. Ik neem haar alleen mee als ik denk dat ze het aan kan. De no-nonsense werkt inderdaad prima, maar ik heb ook veel aan Manu te danken.
Die gaat af en toe even tegen haar aan liggen of staan, als een hond haar omver probeert te kegelen blaft hij ze weg en als ze ligt te trillen (wat ze in elke nieuwe situatie doet) gaat hij haar oren soppen en ontspant ze direct. Het is echt een heerlijk stel zo.
Echt dankzij jou hoor Diana, ik had haar zelf never nooit uitgekozen.
Gek idee eigenlijk.












