Hm... ja, ik zie dat denk ik ook zo. (Deze reaktie is algemeen, al quote ik jou nu) Het is denk ik wel geven en nemen. Als ik ergens te gast ben en die honden mogen bijna over mij heenlopen en worden door de eigenaar niet "tegengehouden" in welke vorm dan ook, dan behoud ik mij als gast wel het recht voor om de hond "van mijn schoot te duwen" als die op mij wil plaatsnemen als ik daar ff geen trek in heb. Ik hou beslist van dieren, maar vind het ook weer niet nodig dat ik, ook al ben ik ergens te gast, besprongen wordt door andermans hondMuk schreef:Geef jij dan een knietje bij een opspringende hond als je bij iemand te gast bent?Frenk schreef:Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he
Mocht bezoek dat bij mijn hond doen (die dan gelukkig niet springt) dan mogen ze direct rechtsomkeert maken. In mijn huis worden geen knietjes gegeven.
Even zo vrolijk mag je, als je hier bent en mijn honden springen hinderlijk die ook zeker wegduwen. Da's wat anders dan ze een rotschop verkopen he?
Mensen die mijn hond slaan (of dat nou bij mij thuis is of bij hen thuis) hebben een probleem, maar ik vind WEL dat iemand de hond moet mogen "afweren" of "wegduwen" ook weer ongeacht waar ik ben. Ik heb er in beginsel voor te zorgen dat mijn honden geen overlast veroorzaken.
Omgekeerd geldt dat ook voor andersmans honden; die hoeven mij weer geen overlast te bezorgen. Hypothetisch: ik vind niet dat een zeer grote hond zodanig tegen mij op hoeft te springen dat zijn voorpoten tegen mijn schouders staan als ik ze daartoe niet expliciet uitnodig. Ik zal mij afwenden, de hond beslist "commanderen" met een "nee!" of "laag" of welk ander woord dan ook. Ik zal de hond niet slaan, maar wel wegduwen. Al heb ik zelf honden.. wil niet zeggen dat ik alles van andermans hond maar goed hoef te vinden.
Geldt omgekeerd ook: je hoeft van mijn honden ook geen ongewenst gedrag te accepteren.
Gelukkig heb ik geen bange mensen in mijn "kring" maar zou ik die wel hebben en ik kan dat oplossen door de honden tijdens een middag "weg te sluiten" wil ik dat best overwegen, mits het aan mij wordt gevraagd, niet van mij wordt verlangd/geeist.
Ik heb wel een gehandicapte in mijn kring, en die vind het niet prettig dat de hond bij haar gezicht kan komen; ze kan hem dan niet afweren. Dus, dan is het mijn verantwoordelijkehid om ervoor te zorgen dat de hond als zij op de bank zit, niet bij haar kan komen. Mocht mij dat echter onverhoopt een keer niet lukken (omdat die kleine sneller is dan ik bijvoorbeeld) heeft ze mijn toestimming om op een manier die zij WEL kan de hond op de grond te bonjouren. Waarchijnlijk "schopt" ze 'm dan weg of eigenlijk "duwt ze hem met haar been op de grond". Van schoppen in de gewone zin is geen sprake.
Het is voor ons allebei nog even aftasten hoe we hier het beste mee om kunnen gaan en zolang we ons dat allebei bewust zijn komen we er wel uit. Ook in deze situatie geldt dat ik best bereid ben de hond tijdelijk weg te sluiten.
In het geval van een 2-jarig kind denk ik niet (maar ik heb zelf geen kinderen) dat zo'n kind bewust een hond schopt om het dier pijn te doen. Wat niet wegneemt dat ik het kiind erop zou aanspreken; ik waht dan niet op wat de ouders zeggen. Waarschijnlijk pak ik het kiind aan de arm, waarschijnlijk stevig en waarschuw ik het dat ik en het hondje "dit niet leuk vinden want dat doet au" en zeg k erbij dat ik dat hier niet wil hebben. Daarna zeg ik aan de ouders dat ze het kind onder controle moeten houden om te voorkomen dat het kind mijn hond wat doet. Zijn die ouders daar niet toe bereid, kunnen ze, met kind en al, het pand verlaten; ze zijn dan ook bij mij daarna niet meer welkom. Mocht ik zelf bij hen zijn, dan ging ik weer, met partner hond en al en kwam ik niet weer.
Suzanne





