Branka schreef:renee-uk schreef:Branka schreef:
Ja, dat gaat zeker energie en moeite kosten. Maar dat moet wel van beide kanten komen. Niet alleen de ts, ook haar man. Lijkt mij dat ze daar 1 lijn in moeten trekken. Want anders mag er van man wel veel en van de ts een stuk minder.
dat één lijn trekken is natuurlijk altijd het beste, maar ts kan best op haar manier met de hond bezig gaan hoor, al zeker als manlief er niet is.
honden kunnen best onderscheid maken in regels van de een en regels van de ander.
juist zelf bezig gaan met de hond zal de kans dat het vertrouwen terugkomt vergroten en de hond duidelijk maken dat ook ts regels heeft waaraan ie zich zal moeten onderwerpen.
het lijkt er niet op dat manlief het hondje gaat herplaatsen, dus zal ts iets moeten om de situatie ook voor haar leefbaar te houden.
als ze niks doet verandert er ook niks en gaat het waarschijnlijk van kwaad tot erger, persoonlijk zou ik dan liever een vinger in de pap houden en me bezig gaan houden met de hond en mijn regels in dat redelijk botte hoofdje zien te 'stampen'
consequent, duidelijk en rechtvaardig zijn heeft nog nooit een hond kwaad gedaan en is een prima manier om de onderlinge verhoudingen aan een hond duidelijk te maken.
Absoluut hoor, als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat. En dus het beste maken van deze situatie.
Mee eens, en het is soms wel eens lastig om anders naar je eigen hond te kijken. Zelf ben ik behoorlijk duidelijk in wat ik niet en wel wil van een hond. En de hond van mijn vriend is een schatje, maar mocht nogal veel en hoefde weinig. Dat ging ik merken in huis, richting mijn andere hond. Maar ook naar mij toe én naar mijn vriend toe wat luisteren betrof.
Het sukkelde een tijdje, maar telkens wel gezegd dat we wat consequenter moesten gaan worden ook naar zijn hond toe.
Zij claimt erg veel. met name aandacht en die kreeg ze dan ook direct. Als voorbeeld het continue duwen met de neus in je hand omdat ze geaaid wil worden, ook al heb jij daar eigenlijk totaal geen zin in
Een paar weken geleden vloog ze buiten mijn andere hond een paar keer weer aan, en voor mij was de maat even vol want er werd totaal niet geluisterd en madam trok haar eigen plan. Toen ik haar daarop aansprak begon ze te grommen en aangezien ik dat niet pikte pakte ik haar beet en kreeg ik ook nog een knauw.
De maat was toen aardig vol kan ik je vertellen. Maar het deed mijn vriend ook wel beseffen dat het zo niet langer kon.
Hij was degene die haar zelfs weg wilde doen.
Zover hoeft dat voor mij niet te komen. We hebben de regels wat aangescherpt, dus echt luisteren als er wat wordt gevraagd, veel belonen als er wat goeds wordt gedaan en nu merk je dat alles al weer rustiger wordt. Tussen de honden onderling, maar ook naar ons toe. Er wordt weer wat rustiger met elkaar omgesprongen.
Dat advies is dus al gegeven maar nog maar een keertje. Persoonlijk zou ik met je man om de tafel gaan zitten om de regels weer duidelijk te krijgen
.
hij laat wel zien dat de liefde voor het konijn net zo belangrijk is als de liefde voor de hond. Gelijke monniken, gelijke kappen 
