Of haal je het na een paar minuten weg?
Want als je het laat staan heb je ook kans dat je hond het niet gaat eten, omdat hij weet dat het er toch wel blijft staan.
Als je het na een kwartiertje weghaalt bijvoorbeeld, en dan in de avond weer terug zet en weer na een kwartier weghaalt, en zo de volgende dag weer.
Dan heb je meer kans dat hij op een bepaald moment toch gaat eten, want ja, anders is het straks weer weg en kan hij heel de dag niets meer pakken.
En dat heeft een hond heel snel door hoor!
Ik denk dat het ook wel verstandig is om kvv niet continu te laten staan op kamertemperatuur.
Het is en blijft natuurlijk wel rauw vlees, dus ik zou het in de koelkast zetten als hij niet wil eten.
Gewoon later op de dag nog eens proberen.
Ik ben eigenlijk vrij nuchter in dit soort dingen.
Mijn honden eten gewoon wat 'de pot schaft'.
Niet lekker? Jammer dan, dan eet je maar niet, maar je krijgt niets anders.
Ik geef het dan zelfs rustig express aan mijn andere hond, zodat de 'ik wil niet eten hond' , toe kan kijken hoe zijn hapje verdwijnt.
Dan laat ik hem een dag vasten, en geef hem de dag erna weer precies dezelfde vleessoort.
Dan eet hij ineens wel!
En laat het nou zo zijn dat hij het dan ook nog lekker blijkt te vinden ook.
Gewoon een kwestie van wennen.
Hij wilde nml eerst totaal geen vis eten, en ook absoluut geen lever.
Nu staat hij te springen als ik het voor hem in zijn bak doe, hij vindt het echt heerlijk nu hij het heeft leren eten.
Soms denkt een hond dat iets niet lekker is, maar als hij het dan uiteindelijk toch eet en daarna een heerlijk vol buikje heeft, dan blijkt hij het eigenlijk toch wel te lusten.
Als het hongergevoel maar weg is
Het enige dat Romeo niet wil eten is wild, maar dat komt niet omdat hij het niet lust, maar omdat zijn maag het niet verdraagt.
Hij krijgt een extreme misselijkheidsaanval als hij wild eet, maar uitkotsen doet hij niet.
Hij loopt dan dagen achter elkaar gras te eten, en is continu aan het hoesten, zijn buik voelt dan ook hard aan, en hij kwijlt aan één stuk door.
Ik heb dit uitgetest door hertenvlees te 'vermommen' en er iets doorheen te roeren dat hij ontzettend lekker vindt.
Even laten staan om de geur erin te laten trekken, en hij at het heerlijk op.
En toen begon de ellende.... vermommen doe ik dus niet meer.
Ergens kan ik trouwens wel begrijpen dat je graag wilt dat je hond eet, en dus maar toegeeft.
Vroeger was ik ook zo hoor, ik dacht dat het heel belangrijk was dat mijn hond elke dag eten binnen kreeg.
En vermenselijkte het ook, het was een gevoel.
Langzaam is mijn denkwijze, en daarbij ook het gevoel veranderd.
En nu denk ik alleen maar: ik ben de baas, en ik heb de langste adem.
Julia kan trouwens heel slecht tegen granen, ze wordt er echt ziek van.
We hebben dus ook de eerste jaren altijd een zieke hond gehad.
Toen ik er achter kwam dat de granen de boosdoener wel eens konden zijn, ben ik rauw gaan proberen.
Ik weet trouwens zeker dat als mijn hond niet ziek was geweest, dat ik het niet geprobeerd had.
Dan was ik net zo eigenwijs geweest als jij, en had ik nog steeds elke dag blikvoer door haar brokken gemengd omdat ze anders niet wilde eten (want dat was zo bij haar).
Achteraf denk ik dat ze niet wilde eten, omdat ze er ziek van werd, maar dat wist ik toen niet.
Ik heb een heeeeeeeeeel lange adem (dat mag ook hier in dit topic wel blijken 
