Het HondenForum

Ik ben best wel vaak ziek, niet doodziek, maar wel ziek.
Ik zal het altijd zelf proberen, alleen met me migraine gaat het af en toe gewoon echt niet. En dan heb ik me vriend die het dan doet.
Zou die nou ook ziek zijn, dan zijn me schoonouders er, die het met liefde doen.
En heb ook nog een stel vrienden die zelf ook honden hebben, die het geen probleem vinden.
Nou scheelt het ook wel dat die tut niet zoveel eisend is, en dat ze best met een paar daagjes minder kan. Maar het is fijn om te weten dat er altijd iemand zal zijn die der mee kan nemen, wel vast, anders doet ze alles even snel op de hoek, en dat steekt ze ongeveer der middelvinger op, en loopt weer terug naar huis( ze moet dan over een weg heen :N: )

Ik woon alleen, en als ik ziek ben moeten ze het of met alleen maar naar het grasveldje aan de overkant doen, of ik sjouw met koorts toch nog wel even 30 minuten door het bos, of ik vraag aan bekenden met hond of ze ze mee willen nemen.
Mijn ouders zouden wel bij willen springen voor een blokje om eventueel.

Nu komt het meestal neer op dat ik 's ochtends om 8 uur met een koortshoofd door het bos loop en dan de rest van de dag instort Ik vind het vervelend om anderen om hulp te vragen dan, dus als het even kan doe ik het wel zelf. Ze spelen binnen ook veel samen, dat scheelt.

Saar mag sowieso niemand anders los laten lopen; als ze schrikt komt ze naar mij toe, maar ik weet niet wat ze doet als ik er dus niet bij ben. De kans dat ze schrikt is heel klein, en de kans dat ze dan niet naar 'de oppas' toegaat is ook erg klein, maar toch, ik wil het risico niet nemen.
Het is nog nooit voorgekomen eigenlijk dat iemand anders Vera eventueel los zou (moeten) laten lopen, maar dat zou opzich wel kunnen in super veilig gebied. Als ze de bal meenemen kan ik me niet voorstellen dat ze niet in de buurt blijft, of niet luistert. Ze schrikt nooit zodanig dat ze hem zou peren verder, dus dat scheelt.

De vraag is dan wel nog even of Vera makkelijk mee gaat met anderen vanuit thuis waar ik dan dus ben Ik heb dat nog nooit aan de hand gehad, dus ik heb geen idee. Saar doet het niet graag, maar wel weer als Vera makkelijk mee zou gaan.

Hier worden ze uitgelaten door vriendlief of mijn schoonmoeder. Zij laat de honden al drie keer per week uit. Wel aan de flexi, maar daar moeten ze het dan maar even meedoen. Die schade halen we later wel weer in dan. Gelukkig is het nog nooit voorgekomen.

Ik heb griep gehad in de kerstvakantie, maar sleepte mezelf met koorts naar een losloopgebied. Een dag lukte me dat niet, toen heeft m'n vriend Bram uitgelaten. Een dagje in de tuin plassen, werkt niet bij Bram. Die springt gillend tegen de muren op.

Als ik ziek zou zijn wat ik gelukkig nooit echt ben, dan laat mijn vriend Quincy gewoon uit. Maarja dat doet hij ook vaak zat als ik niet ziek ben

Wanneer ik of mijn vriend ziek zijn, dan laat een van ons de honden gewoon uit. Op dagen dat ik of mijn vriend moeten werken op dagen dat een van ons ziek is, dan hebben we een uitlaatservice. De uitlaatservice hebben we zo ie zo al voor een aantal keer in de week.

Ik zit op dit moment al 6 weken thuis met een drievoudige enkelbreuk, en het gaat zeker nog 3 weken duren voordat ze verwachten dat ik mijn voet weer volledig ga belasten. (Ik kom net uit het ziekenhuis). En dan merk je wel dat het een geregel is voor het uitlaten. Vooral op de momenten dat mijn vriend echt niet thuis kan werken en de uitlaatservice er niet is. Maar het is al eerder gezegd, dan merk je wel wie je vrienden zijn. Een goede vriendin van mij komt op die dagen lekker met de honden lopen. Gelukkig vindt zij het ook leuk om te doen. Maar ruim 6 weken is dan wel lang.

Ik heb het eigenlijk nog niet meegemaakt dat ik zo ziek was dat ik ze niet even kon uitlaten.

Het wordt dan gewoon een korter rondje om een beetje beweging te hebben en te kunnen poepen en plassen. Nouja het is niet anders.

Bij een flinke verkoudheid, hoofdpijn etc. ga ik nog 'n rondje park. Toen ik echter vorig jaar 2 maanden geveld was door 'n operatie zijn de familie en buren met Tirsa wezen wandelen.

Wat ze tekort komt halen we daarna wel weer in. Daar kunnen ze best wel tegen.

Pas ook flink ziek geweest, blaas- en keelonststeking, was 2 voor de prijs van één.

Maar goed, toch wel rondjes aan de dijk gedaan. Het waren héle korte rondjes. Leon deed het als hij weer wakker was. (nachtdienst)

Maar goed, dan doen ze maar een paar dagen met minder, overkomen ze ook niets van. De mijne vinden het ook allang best.

Ik heb wel een aantal mensen die ik in kán schakelen, maar als het maar even kan doe ik het zelf wel.

Als ik ziek ben, dan laat mijn man ze wel uit (omgekeerd ook). En mocht dat echt niet gaan, dan kan ik het altijd hier in de buurt vragen aan een paar mensen. En gaat dat niet, dan zou mijn familie ook nog wel onze hond kunnen uitlaten.

Maar mocht dat er niet zijn, dan zou ik wel een uitlaatservice overwegen, zodat die onze hond kan uitlaten. Ik weet niet of dat zo kan, of dat er wachtlijsten zijn, maar mocht hte kunnen dan is dat zeker een optie in echte noodgevallen.

Moos schreef:
De vraag is dan wel nog even of Vera makkelijk mee gaat met anderen vanuit thuis waar ik dan dus ben Ik heb dat nog nooit aan de hand gehad, dus ik heb geen idee. Saar doet het niet graag, maar wel weer als Vera makkelijk mee zou gaan.

Met die vraag zat ik dus ook toen ik weer alleen ging wonen, niemand anders dan m'n ex vriend had Gol ooit uitgelaten en losgelaten. Ik had een uitlaatservice ingeschakeld voor als ik ging werken, de eerste keer werd Gol opgehaald terwijl ik nog thuis was. Ze vond het helemaal niet raar en sprong zo de autokennel in terwijl ze nog nooit in een autokennel had gezeten
En toen ze eenmaal een keer mee was geweest keek ze helemaal niet meer naar me om, eerst als ze de sleutel hoorde in de deur en later al als ze het busje de straat in hoorde rijden
Ik schat zo in dat Vera er ook niet zo'n probleem mee zal hebben, zeker niet als de oppas de bal bij zich heeft (bij Gol koekjes ).

Selena schreef:@ Aniek: ook niet met korfje om?

Ja dat zou wel gaan idd, alhoewel ik mijn arme man daar geen plezier mee zou doen, hij is als de dood voor hem .
Als de nood echt aan de man zou zijn dan zou dat idd kunnen.

Maar voor de rest ben ik ook nog moeder en die kunnen nu eenmaal nooit ziek zijn, dat went heel snel, dus die 3 maal per dag uit bed slepen is al jaaaaaaren een routine bij ziekte, haha.
(Dus wen er maar vast aan Selena Je hebt nog maximaal 3 weken om met je voetjes omhoog te liggen wanneer jij dat wil )

edit-typefout

als ik ziek ben (toevallig ook nu) dan zijn de honden ook "ziek", ze doen dan gewoon ff met minder, het is voor hun absoluut geen straf want lekker bij mama onder dekens liggen vinden ze helemaal niet erg
als vriendlief thuis is laat hij ze uit, en doe ik tussendoor de korte rondjes en lukt het echt niet gaan ze gewoon ff in de tuin

Budkes schreef:

Selena schreef:@ Aniek: ook niet met korfje om?

Ja dat zou wel gaan idd, alhoewel ik mijn arme man daar geen plezier mee zou doen, hij is als de dood voor hem .
Als de nood echt aan de man zou zijn dan zou dat idd kunnen.

hahahha, ja dat kan ik me dan weer niet voorstellen. Dat ik m.n. Spike in Almere niet uitliet, was meer voor een anders veiligheid dan de mijne voorzichtig met sommige honden ben ik wel (nog steeds), maar bang, dat nooit.

Maar voor de rest ben ik ook nog moeder en die kunnen nu eenmaal nooit ziek zijn, dat went heel snel, dus die 3 maal per dag uit bed slepen is al jaaaaaaren een routine bij ziekte, haha.
(Dus wen er maar vast aan Selena Je hebt nog maximaal 3 weken om met je voetjes omhoog te liggen wanneer jij dat wil )

edit-typefout

Voorals dat 3 weken doet het 'm ik wacht al 2 weken vol ongeduld op dit kleine helpertje.

ik ben regelmatig ziek, en zowat het hele jaar door wel verkouden met koortsaanvallen.
Ben er inmiddels wel aan gewend kan mezelf dus wel uit bed krijgen ben alleen op die dagen minder vlot maar loop netjes het hele rondje..
En tja als ik het echt niet kan(dus als het ernstiger is) dan zal wietse toch echt bijspringen want mn ouders doen het niet met cratos was dat geen probleem die was gek op mn ouders en mn ouders op hem, maar met deze 2 donderstenen is dat geen strak plan..
Alleen mn zus en heel soms haar vriend doen het ook nog weleens, en er zijn 2 buurvrouwen van wietse die wel willen bijspringen als het nodig is..

dus heb best wel wat mensen achter de hand, zelfs nog voor als al die mensen niet kunne heb ik nog een goede vriendin waarvoor ik ook regelmatig de honden uitlaat als ze moet overwerken..
En zij doet het wel voor mij..

Geduld is een schone zaak, die 2 van mij kwamen allebei eerder dus ik had geluk.
Maar zelfs ik vond aan het eind dat ze nu toch echt wel eens mochten komen en als hij er volgende week nog niet is, dan gaat het wachten volgens mij echt lang duren (gevoelsmatig dan).

Succes met wachten

Zoek stok! schreef: Een dagje in de tuin plassen, werkt niet bij Bram. Die springt gillend tegen de muren op.

Dat lijkt me erg lastig.Hier heb ik dat nog nooit meegemaakt, ze voegden zich altijd heel makkelijk.

Marie-Josée schreef:

Zoek stok! schreef: Een dagje in de tuin plassen, werkt niet bij Bram. Die springt gillend tegen de muren op.

Dat lijkt me erg lastig.Hier heb ik dat nog nooit meegemaakt, ze voegden zich altijd heel makkelijk.

Ik ben 1 keer ziek geweest sinds Vera er is, toen ze een maand of 6 was. Toen moest ik ook echt elke ochtend naar het bos, want anders vloog ze ook tegen de muren op. Ze is nu 10 maanden en moet wel elke dag even kunnen rennen, anders is ze wel erg druk in huis. En juist als je ziek bent wil je liever geen hele drukke hond in huis
Ik denk wel dat als ze wat ouder is dat ze best eens met wat minder toe zal kunnen hoor, en Saar kan dat ook gelukkig

Nilo houd zich tot nu toe heel goed hoor! Had ik zeker niet van hem verwacht, die moet toch ook wel dagelijks goed rennen en zn energie kwijt kunnen. Hij schijnt het wel door te hebben en word niet helemaal gek maar vind het wel oneerlijk tegenover hem. Als ik morgen al beter ben moet ik dan ook 2 hele dagen werken dus dan word het ook weer niks. Ik denk dat ik mn moed maar eens ga verzamelen en toch maar even met hem lopen..

Nou heb toevallig een flinke griep te pakken. San heeft de honden gewoon vanochtend uitgelaten en vanmiddag zijn ze met mijn vader meegeweest. Die loopt al geregeld samen met mij te wandelen en vindt het geen enke probleem om alleen met ons 3tal naar het bos te rijden.
En merk zoiezo dat ze heel rustig zijn als 1 van ons ziek is. Ze merken toch dat er iets anders is als normaal.

Als ik ziek ben of examens heb, wordt er gewoon niet gewandeld. De honden passen zich wel aan en hebben er geen probleem mee om een periode niks te doen. Ze crossen en spelen wel veel in onze tuin met hun drie, dus ze kunnen wel hun energie kwijt.

Als ik echt ziek ben en Hans is aan boord dan wordt er gebruik gemaakt van de tuin. Hebben ze alle drie dan ook geen problemen mee.

Dan doen ze het met minder.
Net een beetje opgeknapt van een longontsteking en nu heb ik vermoedelijk ziekte van pfeiffer. Helaas moeten ze het veel doen met de tuin. Vorige week ben ik elke dag met de auto ergens naar toe gereden en heb ze daar wat laten lopen. Wandelingen zitten er niet in want ik houd het niet vol.
Morgen neemt een clubgenootje Pardoes mee. Harley is geen optie want die is alleen bezig met ontsnappen om terug naar mij te kunnen.
Nou lijkt het of de honden het perfect aanvoelen want Pardoes is rustiger dan ooit.
Normaal gesproken zou mijn moeder ze uitlaten maar helaas is zij ook juist nu uit de running door een operatie

als ik zulke erge migraine heb, dan doe ik de hond snel aan de riem om op het grasveld meteen aan de voordeur om te plassen etc. (vaak moet hij niet eens).
mijn vriend doet dan de grote ronde.
soms lukt het dus echt niet van de pijn. dan komt mijn vriend even eerder van zijn werk. s`ochtends gaat de hond altijd naar buiten met mijn vriend.(en met mij als ik niet ziek ben )
gelukkig maakt Buster hier niet veel van. het is ook hooguit voor twee dagen.
ben ik ziek van iets anders dan is dat nog nooit zo erg geweest dat ik Buster niet kan uitlaten.
mocht het ooit anders lopen dan gaat hij met de uitlaatservice of naar dagopvang.

Marie-Josée schreef:

Zoek stok! schreef: Een dagje in de tuin plassen, werkt niet bij Bram. Die springt gillend tegen de muren op.

Dat lijkt me erg lastig.Hier heb ik dat nog nooit meegemaakt, ze voegden zich altijd heel makkelijk.

Och, ik ben het gewend. Bram kan niet een hele dag 'niks' doen. Dat ligt natuurlijk ook aan het ritme dat hij normaal gesproken heeft. Overigens kan ik hem ook naar de dagopvang brengen als ik ziek ben, dat heb ik ook wel eens gedaan.

Als ik ziek ben worden de rondjes wat korter of ik bel de uitlaatservice. Vaak liggen ze dan ook gezellig naast me te slapen. Duurt het wat langer, dan halen vrienden van mij de honden op en gaan ze naar de boerderij.
Laatst was ik door mijn rug gegaan en kon dus onverwachte bewegingen niet goed opvangen. Kon nog wel autorijden, dus heb ze maar weggebracht naar de boerderij.
In noodgevallen wil de buuf ze ook nog wel uitlaten.

Caja kan dan best tegen wat minder.
Laat haar gewoon 4x kort uit, waarvan ik bijvoorbeeld een keer een stukje met de fiets.
Gelukkig is Caja aardig gewend zich aan de situatie aan te passen.

Zoek stok! schreef:

Marie-Josée schreef:

Zoek stok! schreef: Een dagje in de tuin plassen, werkt niet bij Bram. Die springt gillend tegen de muren op.

Dat lijkt me erg lastig.Hier heb ik dat nog nooit meegemaakt, ze voegden zich altijd heel makkelijk.

Och, ik ben het gewend. Bram kan niet een hele dag 'niks' doen. Dat ligt natuurlijk ook aan het ritme dat hij normaal gesproken heeft. Overigens kan ik hem ook naar de dagopvang brengen als ik ziek ben, dat heb ik ook wel eens gedaan.

Toen met zijn rug, ging het uiteindelijk toch ook best prima met rust houden?

Ik heb het gelukkig nog niet meegemaakt dat ik zo ziek was dat ik de honden niet uit kon laten. Maar mocht het wel een keer gebeuren dan zou Erwin ze uitlaten, en als hij aan het werk is kunnen ze dan in de tuin plassen.

Als ik alleen was dan zou ik buren moeten vragen. Ik laat regelmatig honden voor buren uit dus ik hoop toch dat als de nood aan de man komt dat ze mij dan ook helpen. En ik weet ook zeker dat mijn ouders mij zullen helpen.
De beweging zou dan wel wat minder worden maar daar kunnen ze wel tegen. Saffie wordt op zich wel vervelend als ik te weinig met haar doe maar als ik haar meeneem naar boven zou ze gewoon de hele dag bij mij op bed slapen. Boy kan heel goed met minder.
Als ik een wat grotere tuin had zou ik ze dan gewoon in de tuin laten, maar Boy poept niet op tegels en Saffie alleen in hele hoge nood dus ze zullen er toch echt uit moeten.

ik kan vaak niet lopen dan gaan mijn kinderen vriend of ouders die wonen ook in de flat