Daarom zeg ik ook, gewoon proberen, omdat er geen enorm probleem is, denk ik tenminste, stel dat het toch niet blijkt te gaan. Dan kan er meteen ingegrepen worden, en ze hoeft ook niet per se binnen een bepaalde tijd dan alsog weer 'alleen' te kunnen zijn.
Ik had bij Vera ook een maand vrij, en eigenlijk was het niet eens direct de bedoeling dat ze met 12 weken meteen de hele ochtend (4 uur) alleen zou zijn, met Saar. Oppas had ik achter de hand. Maar het alleen zijn opbouwen ging zo makkelijk, dat ik die 4 uur toen gewoon gedaan heb, ook met in mijn achterhoofd, stel dat het niet gaat dan kan ik meteen ingrijpen, haar niet meer (langer) alleen laten zijn, en klaar.
Maar juist als kleine pup sliep ze gewoon die 4 uur als we daarvoor even een 40 min. aan een watertje hadden gezeten. Nu is ze daar allang niet meer zo moe van
En oh ja, ze kon met 12 weken ook al vrij simpel 4 uur niet plassen. Ze is altijd los door het hele huis geweest en heeft nooit in huis geplast als ik weg was. Had ze wel gemogen van mij, ook daarom wil(de) ik geen bench, maar ze was eigenlijk al zindelijk toen.
Ik had ze wel door het hele huis zodat Saar eventueel 'weg' van de pup kon gaan liggen. Dat heeft ze nooit gedaan overigens, ze lagen altijd in dezelfde kamer als ik thuis kwam, en nog steeds is dat zo.
Ik weet niet of dat iets is om rekening mee te houden wat Bram betreft, wat Inge ook al een beetje zegt?








