Het HondenForum

christo schreef::N: Durga heeft een rood halsbandje om. Misschien kunnen we opwerken naar geel.

Qua knokbereidheid en castratie, laten we het zo zeggen - over zes maanden weet je het zeker. Wat in elk geval enorm zal schelen is dat intacte reuen veel minder geneigd zullen zijn om jouw hond uit te kiezen om tegen te gaan lopen patsen. En dat loopt meteen al een stuk relaxter.

Van Shiba Inu's wist ik niet dat het zulke jachthondjes zijn. Zodanig dat ik veel met Durga te stellen heb gehad qua het achternazitten van mijn eigen katten, en dan zo heftig dat ik op het punt heb gestaan om haar te herplaatsen. Stond ook niet in de rasbeschrijving. Maar ja, die beschrijven dan ook het ideaalbeeld.

Joh, dat is ook pittig met Durga! Kan me goed voorstellen dat als je hond je katten op wil vreten je denkt aan herplaatsen als het anders niet op te lossen is. Vind het ontzettend leuke hondjes om te zien, ook qua formaat, klein maar toch écht een hond zeg maar. Maar zo'n jagertje hoef ik niet, dat lijkt me toch te lastig. Ik had altijd de overtuiging dat met een goede opvoeding alles er wel uit te krijgen is, maar daar ben ik van terug gekomen hoor. Klopt het dat ze ook bijna niet los kunnen lopen door het jagen?

Als nu iemand erg geïnteresseerd is in onze hond, dan vertel ik er zeer duidelijk de negatieve punten bij. Zijn ze toch vaak al minder geïnteresseerd, en terecht ook. Je moet er toch niet aan denken dat Jan en Alleman Catahoula's nemen! En helemaal als er allemaal kruisingen ontstaan met nog grotere rassen die bij stoere mannetjes terecht komen.... :N:

MARC_S schreef: Met Dapper was het veel rotter en dan liep ik snel weg met hem naast. Hij ging meestal ook wel grommen dus de meeste andere honden kwamen dan niet echt meer. Weinig honden zoeken de confrontatie op als je hond moeilijk doet en jij ook wat dominant en zeker de andere hond wegjaagt. Dat is tenminste mijn ervaring.

Maar lastig is het zeker

Goed dat je de andere hond weg jaagt, het lijkt mij niets om de andere hond weg te jagen, ik doe gewoon net of ie niet bestaat en er veel leukere dingen zijn, namelijk ikzelf met een koekje. Ik ben bang dat als ik 'in de aanval ga', de hond nog voor me uit probeert te rennen, helemaal oppermachtig met de baas aan zijn zijde...

Het bleef bij spelen, alleen vonden de katten het géén leuk spel. Qua jagen en loslopen, zie 'Klein drama op een brug' en dit topic:

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... highlight=

en ja, wat je zegt, het is echt een hond. Niets ten nadele gezegd van Chihuahua's en dergelijke, maar het is 100% hond. Je zou d'r zo neer kunnen zetten op de heide en ze weet te overleven.

Goed dat je waarschuwt. Het zijn allebei geen rassen om te nemen alleen omdat je ze mooi vind, of in Durga's geval, schattig.

ik vind het vaak nog moeilijk wat te doen...takkii gaat eigenlijk pas sinds kort regelmatig even los in het bos. Hij luistert aardig als ik hem bij me roep. Ik heb zijn aandacht eigenlijk al erg goed bij voorbijgangers , fietsers en zelfs een konijntje op afstand ...dan blijft hij mooi zitten. Maar bij andere honden ben ik nog niet helemaal zeker van mijn zaak
Aan de riem is takkii nogal stoer als hij andere dominant ogende honden tegenkomt. Zeker op een afstand doet hij dan heel stoer.(stoer blaffen enz) Als de ander hond iets te opdringerig in de buurt komt of hem "onzedelijk"wil besnuffelen wil hij nog wel een een keer waarschuwen met een snauw of grom .
Als takkii los is merk ik dat hij veel ontspannerer is. Hij laat door zijn lichaamstaal veel duidelijker merken wat gewenst en ongewenst is.
Over het algemeen wil takkii graag spelen maar bij de honden waar hij aan de riem ook wat bazig doet gaat het zonder riem meestal een stuk vriendelijker
van de ene kant ben ik geneigd meteen aan de riem te doen als er een anderen hond naderd...van de andere kant denk ik sosm dat het beter zo zijn hem los kennis te laten maken (in overleg met de andere eigenaar natu urlijk)

Dap zit altijd aan de lijn die mag niet meer los lopen van me. Tja en kan iemand zen hond niet onder apel houden dan laat ik dapper effe spelen ermee (Lees knokke) en gaat men voet onder de loslopende hond zijn kont.

Ik wil mezelf helemaal niet op een voetstuk plaatsen, ik zie ook wel eens iets niet, maar zie ik een hond aan de lijn, gaat Nebla aan de riem en Rascha 'naast en blijf' en blijft dan ook naast me lopen. Ik ga er dan van uit dat die hond niet met andere honden kan, of niet luistert als hij los is of een blessure heeft etc. Hij/zij zit niet voor niets vast

-Gaby- schreef:Onze hond heeft het niet op andere reuen. Hij gaat een knokpartij met een andere dominante reu zeker niet uit de weg en daarom lijnen wij hem aan wanneer we een andere hond zien naderen. Dit gaat prima, alleen ik krijg toch vaak te maken met loslopende honden (o.h.a. reuen) die zonder baas in de buurt aan komen rennen om onze hond te gaan besnuffelen. Ik probeer bij een loslopende reu de baas te vinden en roep naar diegene of hij/zij de hond bij zich wil roepen omdat mijn hond niet vriendelijk is. Maar vaak is er helemaal geen baas te bekennen! Ik zeg dan tegen mijn hond 'Volgen' zodat hij even alleen op mij let en mij aan kijkt en dan loopt hij mee, hij trekt niet aan de riem om de andere hond aan te vliegen, hooguit probeert hij af en toe om te kijken of de hond ons volgt, maar is daar makkelijk in te corrigeren (corrigeren = ik zeg 'nee' o.i.d. en hij kijkt weer naar mij). Tot nu toe gaat het altijd goed en komen de honden niet achter ons aan, omdat Rhodin dan met mij bezig is. Maar ik kan me voorstellen dat als de loslopende hond ons wel lastig blijft vallen, ik een groot probleem heb. Ik wandel trouwens niet met onze hond op de speciale losloopvelden, juist om deze problemen te voorkomen.

Omdat mijn hond aan de riem goed luistert is het tot nu toe altijd wel goed op te lossen. Maar komen jullie ook wel eens in een vergelijkbare situatie en wat doen jullie dan?

Het is wel heel erg jammer dat jij niet in Kardinge kunt lopen
Dat is een losloop gebied
En in Groningen heb je er heel erg veel
Wij hebben ook een keer gewandeld en ging best goed
Maar Gizmo is gecastreerd blijkbaar was het daarom dat het best goed ging
Ik vind jouw hond helemaal geweldig echt een schatje
Zelf heb ik die problemen niet gezien
Ben nog met jou een route gaan lopen die jij niet kende
Maar ook dat is losloop
Ik ken dus geen plekken in Groningen waar de honden aan de lijn moeten
Dat kan voor jou een groot probleem zijn
Op google zoeken denk ik waar echte aanlijn gebieden zijn zodat los lopende honden niet naar je toe kunnen komen

loony schreef:Dap zit altijd aan de lijn die mag niet meer los lopen van me. Tja en kan iemand zen hond niet onder apel houden dan laat ik dapper effe spelen ermee (Lees knokke) en gaat men voet onder de loslopende hond zijn kont.

Ik heb gister een hele wandeling gemaakt met een labradorteefje erbij. De bazin liep 300 meter verderop en deed wel wat halfslachtige pogingen om haar hond te roepen maar die vond mij leuker schijnbaar. Ik had ook een bal mee en was geenzins van plan de hond terug te brengen, dat is eigen verantwoordelijkheid. Dus ik heb een tijdje staan ballen met beide honden, reuze gezellig en het roepen klonk steeds bozer
Op een gegeven moment zag ik dat het meisje wat bij de hond hoorde even stilstond om een andere weg in te slaan en toen zei ik tegen Gol 'ga maar even kijken', meestal gaat de andere hond erachteraan en brengt Gol haar zo onbewust terug naar de baas. Ik floot even en Gol rende weer terug en het meisje moest een snoekduik nemen om haar meerennende hond vast te houden, die wilde ook weer naar mij toe

Gelukkig heeft Gol niet snel een probleem met andere honden, het lijkt me wel verdomde lastig als je een hond hebt die dit niet pikt en je komt van die bazen tegen

loony schreef:Dap zit altijd aan de lijn die mag niet meer los lopen van me. Tja en kan iemand zen hond niet onder apel houden dan laat ik dapper effe spelen ermee (Lees knokke) en gaat men voet onder de loslopende hond zijn kont.

Pardon?

Ik kom het constant tegen, en meestal ben ik erg blij met mijn sociale teef die met iedereen overweg kan.

Hoeveel keer de bazen (van een reu) niet komen aflopen in de verte schreeuwend: 'is het een teef??? Is het een teef?'. En dan opgelucht ademhalen als ik ja knik.

Angel zelf is niet echt gecharmeerd van honden die op haar afduiken als ze aan de lijn is, maar ze blijft gewoon netjes. Ze negeert de hond en zit stevig met haar poep op de grond terwijl ik probeer de andere min of meer af te weren tot de baas hem komt ophalen.

Bij ons kom je eigenlijk overal wel eens zulke lui tegen. Toen wij laatst een lange wandeling maakten met Abby en Yolah (waren los, niemand in de buurt), zagen we iemand met hond aankomen fietsen. Honden geroepen, aangelijnd en laten zitten (oké, abby bleef staaan want ze moest wel in de gaten houden wat voor engs er nu weer aankwam). Maar Yolah ging keurig zitten.

Mevrouw roept haar loslopende (op Yolah afrennende) puber niet terug, maar fietst zelf rustig door, negeert haar hond. Op het moment dat de hond (een tervuerense herderreu) met flinke snelheid op Yolah af kwam denderen Wisselden Wim en ik een "O god nou zullen we het hebben... "-blik, want Yolah heeft een schurfthekel aan zelfverzekerde huftertjes (en bij ons in de buurt zijn dat nou eenmaal vaak herders), en deze kwam wel heul hard dichterbij.

Gelukkig werd Yolah afgeleid door het geluid van de fiets (slappe ketting), waardoor ze op het moment dat de hond bij haar was, nog een beetje beduusd om zich heen zat te kijken waar dat geluid naar toe ging.
We hebben mevrouw geprobeerd uit te leggen dat we de volgende keer niet zo'n succes verwachten, en dat het ook niet meer dan normaal zou zijn als ze zo vriendleijk was geweest om haar hond bij zich te roepen. "Oh, maar hij doet niks hoor." "Kan best zijn, maar deze soms wel." maakten wij haar duidelijk. "Ach, dat zal wel meevallen hoor."zegt mevrouw voordat ze rustig verder fietst...

Op zulke momenten KOOK ik! Nu ik het hele verhaal weer zit te typen begint er weer wat te borrelen... Ik gun het de hond in kwestie niet, en ik zit niet op een 'valse' hond te wachten, maar soms hoop ik dat Yolah dan wel uitvalt, zodat mevrouw ziet dat het toch niet altijd goed gaat...

(ik word alweer pissig merk ik, dus ik ga nu even afkoelen met een drankje in de tuin... )

de "hij doet niks" mensen zijn zo dom. En als je dan zegt, deze misschien wel, dan zeggen ze ook nog " ja maar het is toch een labrador"
Ik ontwijk zoveel mogelijk honden. Als ik in het losloop gebied ben en er komen honden aan in de verte, sla ik een ander pad in

Abby schreef:Bij ons kom je eigenlijk overal wel eens zulke lui tegen. Toen wij laatst een lange wandeling maakten met Abby en Yolah (waren los, niemand in de buurt), zagen we iemand met hond aankomen fietsen. Honden geroepen, aangelijnd en laten zitten (oké, abby bleef staaan want ze moest wel in de gaten houden wat voor engs er nu weer aankwam). Maar Yolah ging keurig zitten.

Mevrouw roept haar loslopende (op Yolah afrennende) puber niet terug, maar fietst zelf rustig door, negeert haar hond. Op het moment dat de hond (een tervuerense herderreu) met flinke snelheid op Yolah af kwam denderen Wisselden Wim en ik een "O god nou zullen we het hebben... "-blik, want Yolah heeft een schurfthekel aan zelfverzekerde huftertjes (en bij ons in de buurt zijn dat nou eenmaal vaak herders), en deze kwam wel heul hard dichterbij.

Gelukkig werd Yolah afgeleid door het geluid van de fiets (slappe ketting), waardoor ze op het moment dat de hond bij haar was, nog een beetje beduusd om zich heen zat te kijken waar dat geluid naar toe ging.
We hebben mevrouw geprobeerd uit te leggen dat we de volgende keer niet zo'n succes verwachten, en dat het ook niet meer dan normaal zou zijn als ze zo vriendleijk was geweest om haar hond bij zich te roepen. "Oh, maar hij doet niks hoor." "Kan best zijn, maar deze soms wel." maakten wij haar duidelijk. "Ach, dat zal wel meevallen hoor."zegt mevrouw voordat ze rustig verder fietst...

Op zulke momenten KOOK ik! Nu ik het hele verhaal weer zit te typen begint er weer wat te borrelen... Ik gun het de hond in kwestie niet, en ik zit niet op een 'valse' hond te wachten, maar soms hoop ik dat Yolah dan wel uitvalt, zodat mevrouw ziet dat het toch niet altijd goed gaat...

(ik word alweer pissig merk ik, dus ik ga nu even afkoelen met een drankje in de tuin... )

En toch gaat het kennelijk in de ervaring van de vrouw op de fiets altijd goed. Ik kan me toch niet voorstellen dat als je een keer of drie, vier per maand een ernstige aanvaring meemaakt tussen jouw hond en die van anderen dat je dat even relaxed blijft.

Ik snap die mevrouw dus wel. En voor wat betreft jouw honden, jij bent degene die al met je houding aangeeft dat de andere hond niet welkom is. De weinige keren dat ik dat doe, reageren mijn honden ook negatief op een buurtende hond...

Onze Raya ( reu ) vind alle honden nog geweldig.
In de wijk is hij gewoon aan de riem. Ook omdat hij gewoon gek is op mensen en dieren en heel hard en onbenullig op ze af kan rennen om net voor ze te stoppen om ze vreindelijk kwispelend te begroeten. Heel lief natuurlijk maar voor een vreemde toch wel iets beangstigend als er zo een groot gevaarte op je af komt stormen.
Nu woont er een eind verder een vrouw die vind dat haar hond los mag lopen op eigen terrein.
Maar haar eigen terrein is dus een mini terreintje zonder omheining aan voorkant van het huis.
Dus nu kwam Raya er langs lopen aan riem en springt die hond Raya ,al grauwend en zin in een gevecht ,in de nek.
Raya grauwt terug. Gewoon doorlopen, want ik wil mijn hond niet leren vechten.

Zegt die vrouw.... nou mijn hond ( reu ) heeft het niet op andere honden. Laat jou hond maar los de volgende keer hoor, dan leert die het misschien een keertje ...........
Doorlopend maar gezegd dat we zo toch echt niet met honden omgaan.

Dat soort mensen snap ik nou echt niet.

gizmo schreef:

-Gaby- schreef:Onze hond heeft het niet op andere reuen. Hij gaat een knokpartij met een andere dominante reu zeker niet uit de weg en daarom lijnen wij hem aan wanneer we een andere hond zien naderen. Dit gaat prima, alleen ik krijg toch vaak te maken met loslopende honden (o.h.a. reuen) die zonder baas in de buurt aan komen rennen om onze hond te gaan besnuffelen. Ik probeer bij een loslopende reu de baas te vinden en roep naar diegene of hij/zij de hond bij zich wil roepen omdat mijn hond niet vriendelijk is. Maar vaak is er helemaal geen baas te bekennen! Ik zeg dan tegen mijn hond 'Volgen' zodat hij even alleen op mij let en mij aan kijkt en dan loopt hij mee, hij trekt niet aan de riem om de andere hond aan te vliegen, hooguit probeert hij af en toe om te kijken of de hond ons volgt, maar is daar makkelijk in te corrigeren (corrigeren = ik zeg 'nee' o.i.d. en hij kijkt weer naar mij). Tot nu toe gaat het altijd goed en komen de honden niet achter ons aan, omdat Rhodin dan met mij bezig is. Maar ik kan me voorstellen dat als de loslopende hond ons wel lastig blijft vallen, ik een groot probleem heb. Ik wandel trouwens niet met onze hond op de speciale losloopvelden, juist om deze problemen te voorkomen.

Omdat mijn hond aan de riem goed luistert is het tot nu toe altijd wel goed op te lossen. Maar komen jullie ook wel eens in een vergelijkbare situatie en wat doen jullie dan?

Het is wel heel erg jammer dat jij niet in Kardinge kunt lopen
Dat is een losloop gebied
En in Groningen heb je er heel erg veel
Wij hebben ook een keer gewandeld en ging best goed
Maar Gizmo is gecastreerd blijkbaar was het daarom dat het best goed ging
Ik vind jouw hond helemaal geweldig echt een schatje
Zelf heb ik die problemen niet gezien
Ben nog met jou een route gaan lopen die jij niet kende
Maar ook dat is losloop
Ik ken dus geen plekken in Groningen waar de honden aan de lijn moeten
Dat kan voor jou een groot probleem zijn
Op google zoeken denk ik waar echte aanlijn gebieden zijn zodat los lopende honden niet naar je toe kunnen komen

Ja, Rhodin was echt een poepie, ook naar andere honden toe een doetje, maar nu is hij echt een mannetje aan het worden. Alleen het gaat steeds beter qua gehoorzaamheid (hij was vandaag hartstikke braaf op de cursus en kon prima los volgen!) en ik loop nu met hem wel achter de Kardinge, door die verwilderde weilanden en hij kan daar gewoon los. Als ik iemand tegen kom, doe ik de hond vast en roep ik even naar de eigenaar o.i.d. Het is daar gelukkig ook vrij rustig (in tegenstelling tot de hondenvelden hier vlak bij). Hij luistert goed aan de riem, dan ben ik niet zo bang dat een gevecht uit de hand loopt, dan wandelen we gewoon door. Ook zijn castratie lijkt wel wat effect te hebben, gister kwamen we een paar loslopende reutjes tegen (hij zat vast) en hij had wel een giga-borstel, maar deed niets. Ik denk dat hij voor zijn castratie hier wel vol op was geklapt. En hij blijft wel pittig naar andere honden, maar ja, als hij luistert en braaf volgt, dan kunnen we er best mee leven. We werken er naar toe dat hij andere honden compleet negeert, dan kunnen we helemaal veilig in losloopgebieden wandelen.

Hij kan een rotzakje zijn, maar er zit echt een stijgende lijn in en ik ben nu eigenlijk wel hartstikke tevreden.

christo schreef:

Abby schreef:Bij ons kom je eigenlijk overal wel eens zulke lui tegen. Toen wij laatst een lange wandeling maakten met Abby en Yolah (waren los, niemand in de buurt), zagen we iemand met hond aankomen fietsen. Honden geroepen, aangelijnd en laten zitten (oké, abby bleef staaan want ze moest wel in de gaten houden wat voor engs er nu weer aankwam). Maar Yolah ging keurig zitten.

Mevrouw roept haar loslopende (op Yolah afrennende) puber niet terug, maar fietst zelf rustig door, negeert haar hond. Op het moment dat de hond (een tervuerense herderreu) met flinke snelheid op Yolah af kwam denderen Wisselden Wim en ik een "O god nou zullen we het hebben... "-blik, want Yolah heeft een schurfthekel aan zelfverzekerde huftertjes (en bij ons in de buurt zijn dat nou eenmaal vaak herders), en deze kwam wel heul hard dichterbij.

Gelukkig werd Yolah afgeleid door het geluid van de fiets (slappe ketting), waardoor ze op het moment dat de hond bij haar was, nog een beetje beduusd om zich heen zat te kijken waar dat geluid naar toe ging.
We hebben mevrouw geprobeerd uit te leggen dat we de volgende keer niet zo'n succes verwachten, en dat het ook niet meer dan normaal zou zijn als ze zo vriendleijk was geweest om haar hond bij zich te roepen. "Oh, maar hij doet niks hoor." "Kan best zijn, maar deze soms wel." maakten wij haar duidelijk. "Ach, dat zal wel meevallen hoor."zegt mevrouw voordat ze rustig verder fietst...

Op zulke momenten KOOK ik! Nu ik het hele verhaal weer zit te typen begint er weer wat te borrelen... Ik gun het de hond in kwestie niet, en ik zit niet op een 'valse' hond te wachten, maar soms hoop ik dat Yolah dan wel uitvalt, zodat mevrouw ziet dat het toch niet altijd goed gaat...

(ik word alweer pissig merk ik, dus ik ga nu even afkoelen met een drankje in de tuin... )

En toch gaat het kennelijk in de ervaring van de vrouw op de fiets altijd goed. Ik kan me toch niet voorstellen dat als je een keer of drie, vier per maand een ernstige aanvaring meemaakt tussen jouw hond en die van anderen dat je dat even relaxed blijft.

Ik snap die mevrouw dus wel. En voor wat betreft jouw honden, jij bent degene die al met je houding aangeeft dat de andere hond niet welkom is. De weinige keren dat ik dat doe, reageren mijn honden ook negatief op een buurtende hond...

Ik denk wel dat als ik die mevrouw was en zag dat de honden snel aangelijnd worden als je er aan komt fietsen met jouw hond, ik de hond bij me zou roepen. Het zal vast wel met een reden denk ik dan. Als dezelfde hond op ons af kwam denderen, dan maakt het niet uit hoe ik mij op stel, maar Rhodin zou de hond flink te pakken proberen te nemen. En straks heb ik het dan gedaan, want haar hond vecht nooit! :N: (Gezien haar relaxte reactie dat het wel mee zal vallen...)

-Gaby- schreef:Hij kan een rotzakje zijn, maar er zit echt een stijgende lijn in en ik ben nu eigenlijk wel hartstikke tevreden.

Aidan was met die leeftijd ook zo'n rotzak. En zeker met een vrouwtje die dat heel goed onderkent bij haar hond en er niet altijd per sé een engeltje in wil zien zal die stijgende lijn zich doorzetten.

christo schreef:

-Gaby- schreef:Hij kan een rotzakje zijn, maar er zit echt een stijgende lijn in en ik ben nu eigenlijk wel hartstikke tevreden.

Aidan was met die leeftijd ook zo'n rotzak. En zeker met een vrouwtje die dat heel goed onderkent bij haar hond en er niet altijd per sé een engeltje in wil zien zal die stijgende lijn zich doorzetten.

Fijn dat Aiden nu ook bijgedraaid is en dankjewel! Dat je er vertrouwen in hebt vind ik echt een heel leuk compliment.

In het bos loopt Nilsson altijd los.
Als wij een andere hond tegenkomen dan hangt het van de hond af of ik Nilsson vast doe of of niet.

Nilsson is aan de riem niet gemakkelijk.
Met een hond die achter ons loopt heeft hij weinig problemen mee maar met een hond die ons tegemoet komt :N: dan gaat hij fixeren enz.
Ik heb geen zin om hem met andere vreemde honden te laten kennismaken, dus als het even kan ontlopen wij ze.

Snap die mensen ook niet die vinden dat hun hond met alles honden moet kennismaken en ze dus altijd maar los laten lopen.
Wij kwamen net nog een loslopende Bordeaux dog tegen, hij zag ons en liep al grommend van het erf af, de weg op en naar ons toe......baas stond erbij dus ik geroepen: dit gaat niet goed, schiet op wegwezen......
En dan ook nog de weg over laten steken terwijl er auto's aankwamen, sommige eigenaren

En wat doen jullie dan eigenlijk als je met je hond(en) aangelijnd door de wijk loopt en er loopt steeds een kat mee die je honden wil aanvallen?

jacq1970 schreef:Ik loop regelmatig met mijn honden in een losloopgebied terwijl er zeker 1 is aangelijnd

Ik lijn mijn honden niet meer aan voor iemand die met een aangelijnde en een of meerdere loslopende honden loopt. Elke keer als ik dat deed, kwamen de loslopende honden vervolgens op mijn aangelijnde honden aflopen.

Zoek stok! schreef:En wat doen jullie dan eigenlijk als je met je hond(en) aangelijnd door de wijk loopt en er loopt steeds een kat mee die je honden wil aanvallen?

De honden even vastzetten. De kat aanstaren. En dan langzaam en zeer dreigend met je voeten over de grond schrapen. In kattentaal betekent dit, ik krab je je buik open. Het is het ergste dreigement dat de ene kat richting de andere kat kan uiten, en is daarmee zeer effectief.

Ik loop nog wel eens een ommetje met mijn katten, en moet dan vaak een territoriale buurtkat ontmoedigen van het achtervolgen van mijn eigen kat. Als ik dit doe, zie je ze bedenken dat er vast ergens anders op hun territorium een veel belangrijker indringer is

christo schreef:
En toch gaat het kennelijk in de ervaring van de vrouw op de fiets altijd goed. Ik kan me toch niet voorstellen dat als je een keer of drie, vier per maand een ernstige aanvaring meemaakt tussen jouw hond en die van anderen dat je dat even relaxed blijft.

Ik snap die mevrouw dus wel. En voor wat betreft jouw honden, jij bent degene die al met je houding aangeeft dat de andere hond niet welkom is. De weinige keren dat ik dat doe, reageren mijn honden ook negatief op een buurtende hond...

of je kent je eigen hond
en die pikt het niet als ze aan komen stormen
en dan kun je beter voorbereid zijn

als ik die vrouw hier tegenkwam
hadden we toch een probleem

maar ja die mensen zijn hier meer
daarom roep ik gewoon :HIJ BIJT
meestal worden ze dan vlugger

Zoek stok! schreef:En wat doen jullie dan eigenlijk als je met je hond(en) aangelijnd door de wijk loopt en er loopt steeds een kat mee die je honden wil aanvallen?

Dat is echt heel lastig.
In mijn vorige woonplaats was een kat die zat de honden gewoon op te wachten in de bosjes om er dan vervolgens bijna bovenop te springen als je er langs liep.
Nu was mijn vorige hond totaal niet geinteresseert in katten en die kat boeide haar ook niet, ik schrok er altijd meer van dan mijn hond.
Maar een kat die echt aanvalt dat is een ander verhaal.
Waterpistool meenemen en op de kat schieten?

christo schreef:

Zoek stok! schreef:En wat doen jullie dan eigenlijk als je met je hond(en) aangelijnd door de wijk loopt en er loopt steeds een kat mee die je honden wil aanvallen?

De honden even vastzetten. De kat aanstaren. En dan langzaam en zeer dreigend met je voeten over de grond schrapen. In kattentaal betekent dit, ik krab je je buik open. Het is het ergste dreigement dat de ene kat richting de andere kat kan uiten, en is daarmee zeer effectief.

Ik loop nog wel eens een ommetje met mijn katten, en moet dan vaak een territoriale buurtkat ontmoedigen van het achtervolgen van mijn eigen kat. Als ik dit doe, zie je ze bedenken dat er vast ergens anders op hun territorium een veel belangrijker indringer is

De kat is tot nu toe niet onder de indruk van mij. Ik krijg hem wel weg, maar snel gaat het niet. En hij blijft ons achtervolgen. Idioot he, maar best vervelend.

Het lastige is ook dat als ik ga reageren, Bram direct meedoet. Hij negeert ze verder keurig, maar dan gaat hij uit z'n pan.

Ze kijken dwars door me heen - mensen zijn goed voor aaitjes en voor het openen van blikjes Whiskas - tot ik met mijn voeten ga schrapen. Het is eerst dan, je bent een mens, toch? Daarna is het, oh oh, ze meent het. Wegwezen!

Okay, voeten schrapen. Ik ga het proberen!

christo schreef:Ze kijken dwars door me heen - mensen zijn goed voor aaitjes en voor het openen van blikjes Whiskas - tot ik met mijn voeten ga schrapen. Het is eerst dan, je bent een mens, toch? Daarna is het, oh oh, ze meent het. Wegwezen!

Haha, wat een goed plan. Dat ga ik ook eens proberen, Rhodin negeerde katten altijd heel braaf, maar er is eens een kreng geweest dat zo de bosjes uit kwam gevlogen en bovenop Rhodin sprong, ik heb de hond nog nooit zo horen gillen, hij schrok zich kapot. We moesten echt rennen en dat beest ging maar door met achtervolgen, op de duur wilde ik die kat een trap geven (en dat doe ik écht niet snel), maar dan haalde hij ook uit naar mijn been, wat een rotbeest! De hond gaat niet achter katten aan, maar hij kan ze ook niet echt meer negeren, omdat hij bang is voor hun onvoorspelbare reacties. Hij is al vaker zo maar uit het niets gekrabt. Pfff... katten! Precies zoals jij het omschrijft, een mens is enkel goed voor aaitjes en voor het openen van blikjes Whiskas... Daarom ben ik nou een hondenmens.

Er liep ooit in Valkenswaard in de bossen een man met een herderreu. Een gigantische herder, prachtbeest (leek heeeel erg op een prachtige herder die niet lang daarvoor in het asiel had gezeten, maar helaas in is moeten slapen wegens gezondheid).

Ik liet Ohana toen nog los. Alleen als ze met haar grote vriend, de dobermann was, anders niet. Zodra ik ook maar dacht iets te horen of we kwamen bij een nieuw weggetje, lijnde ik haar aan, want ze kon absoluut niet meer met ander ehonden. Dus ik hoor iets kraken in de verte en ik lijn OHana aan. Komt er een man met die herder. Het vrouwtje van de dobermann liep altijd voor me uit om te kijken of er wat aan kwam. Dus ik liep al een heeeeel stuk terug de hoek om zodat Ohana het niet kon zien. En die herder ziet mijn hond en komt op me af. Dus ik loop nog verder terug en die herder kom me achterna. Ik roep naar die man, ze kan niet met ander ehonden. Roept hij kwaad terug: Dan moet je hem loslaten! Dan gaat het gewoon goed. Op mijn antwoord dat dat niet zo was (had het al ooit geprobeerd, ook zonder succes), begon hij te mopperen dat ik me niet zo moest aanstellen, wanth et zou toch wel goed gaan.

Ik was best pissig. Ik ken mijn hond, en ik hou r dan ook aan de lijn. De enige hondensoort waar het misschien nog goed mee zou kunnen gaan is een zelfde ras. Daar lijkt ze rustiger naar te zijn. Maar verder? Helaas.

Als ik een andere hond aan zie komen, dan neem ik wel een andere weg.

Groetjes Marieta