Paulala schreef:Ik denk ook, dat als je niet beter weet, dat je dan niets mist.
Ik denk zelfs, dat het voor die kinderen veel erger en moeilijker is, om ineens als mens te moeten gaan leven, weg van hun roedel, weg van wat hun leven is, en van wat ze kennen.
Dat meisje voelt zichzelf hond, ze weet niet beter, en voor haar zijn wij vreemde wezens.
Het meisje uit het filmpje is opgegroeid in de tuin van haar ouderlijk huis, zodoende zag ze nog wel mensen en sowieso, de eerste 3 jaar van haar leven leefde ze 'gewoon' in huis en bij wat zij verteld lijkt het er niet op alsof ze zich een hond voelt. Geestelijk is ze niet in orde, wat natuurlijk niet vreemd is na wat ze heeft meegemaakt, maar daarnaast weet men ook niet of dat in eerste instantie anders lag.
Ik geloof ook er niet in dat zij per definitie beter af zou zijn geweest als men haar daar in de tuin, verwaarloosd and all, met de honden had gelaten. Het was daar bij lange na niet bepaald een romantisch, leuk, gezellig, ideaal plaatje, naar wat ik er van gelezen heb.
Een jongen die ooit eens een jaar of iets met apen had geleefd, was er lichamelijk ernstig aan toe toen hij gevonden was en zou niet lang meer hebben geleefd bij die apen. Het klinkt misschien als een leuk Tarzan sprookje, maar de realiteit is natuurlijk anders.
