sterven

[Emma]

ik vind ook dat jij niet schuldig bent. want als je de hond mee had genomen en die alsnog dood was gegaan? heb je ook een mega schuldgevoel.

ik zou in zo`n situatie nooit weggegaan zijn. en zou zeker niet de zorg van zo`n hond aan/op een ander schuiven.

de dierenarts had er gewoon continu bij betrokken moeten blijven. in opdracht van de eigenaar. en de eigenaar zelf natuurlijk.

je had de hond zelf misschien nog naar de dierenarts kunnen brengen. ik weet niet hoe je band is met je vriendin. maar dat had ikzelf wel overwogen en waarschijnlijk ook gedaan. maar het is gewoon triest dat ze de hond over heeft gelaten aan klaarblijkelijk een stel druiloren.

[iones]

Het ergste van alles vind ik eignenlijk nog wel dat je vriendin op de verkeerde mensen vertrouwd heeft. Want degenen die voor de hond moesten zorgen keken er eigenlijk niet voldoende naar om.

[Caro.]

Wat triest dat zo'n trouw dier als een hond, zo zonder baas en goede verzorging na zo'n zware operatie alleen wordt gelaten

Geen goed woord voor die 'vriendin' van je over, ik heb alleen maar diep medelijden met de hond die zo moest sterven.

Edit: typo

[*Esther]

Tegen zulke verhalen kan ik echt niet.
Wat intens zielig voor de hond.........

[schelsey]

Heb er nog eens over nagedacht, ze woont thuis, nog erg jong, mensen die thuis waren waren, ouders, broer en zus en ze hadden daarvoor ook al honden gehad, dus normaal wisten ze toch hoe het was honden hebben en de zorgen ervan, begrijp ook niet goed waarom dit is gebeurt

Maar heb naar dierenarts gebeld omdat ik toch me afvroeg waarom dit alles gebeurt is, hij zal straks terugbellen, was op huisbezoek, en dan weet ik eindelijk of het komt door slechte verzorging of gewoon omdat het te laat was, misschien zwak hart, weet het gewoon niet en zou het graag willen weten

Dat mijn vriendin hem heeft achtergelaten is iets dat ze zich heel haar leven zal meedragen schrijft ze nu, maar tja, je verwacht toch ook dat je ouders die evengoed baasje zijn van de honden het op zich kunnen nemen, zij was diegene die ze eten gaf en mee ging wandelen, dat wel maar als ik eerlijk ben, neen, ik zou ook niet gegaan zijn

Weet in ieder geval, als er weer eens zoiets is dan plaats ik de hond direct bij me dan zitten de anderen maar een in de varanda om rust te geven aan de zieke hond maar denk dat dit een les is geweest voor haar, een erge trieste les

[Marjoleine]

Dat mijn vriendin hem heeft achtergelaten is iets dat ze zich heel haar leven zal meedragen schrijft ze nu, maar tja, je verwacht toch ook dat je ouders die evengoed baasje zijn van de honden het op zich kunnen nemen

Dit maakt het extra triest.

Ik denk dat het erg belangrijk is om uit te zoeken hoe het nu precies kwam dat de hond is overleden, want dit zal ze inderdaad levenslang meedragen.
Ik hoop dat de dierenarts uitsluitsel kan geven.

[smoekie]

Ik snap het even niet meer. Er wonen nog 4 mensen bij haar in huis, wat later haar ouders blijken te zijn Die andere 4 mensen cq huisgenoten waar jij het over hebt blijken dus gewoon haar ouders en broer en zus te zijn

Ik het even niet zo goed meer nu. De hond is als ik het goed begrijp van je vriendin, maar ze woont nog thuis. Maar van die ouders en broer en zus vertrouw je er maar 1? Ik vind de hele situatie zoals die nu geschetst wordt eerlijk gezegd en op zijn zachtst gezegd een klein beetje “vreemd”

Als ik kijk naar mijn eigen ouders bij wie ik zou inwonen met hond, zou ik (als ik het zou doen) mijn hond wel met een gerust hart achter kunnen laten. Maar blijkbaar is de situatie hier zo dat dat aan nagenoeg niemand vertrouwd kan worden. Des te zieliger zeg, als de ouders al niet in kunnen staan voor de gezondheid van de hond, waarom zou een ander (jij in dit geval) dan wel (moeten) kunnen.

Ik zou echt pist en pist zijn op mijn ouders zeg als zij niet eens met mijn hond naar de DA zouden zijn gegaan terwijl ik er niet ben en terwijl duidelijk is dat de hond zijn medicatie niet krijgt. Desnoods door elke dag een spuit bij de DA te halen. zielig hoor.

[Puma]

ze woont thuis, nog erg jong, mensen die thuis waren waren, ouders, broer en zus en ze hadden daarvoor ook al honden gehad, dus normaal wisten ze toch hoe het was honden hebben en de zorgen ervan, begrijp ook niet goed waarom dit is gebeurt

Jeetje, ik dacht dat ze die hond bij huisgenoten had achtergelaten, maar bij haar ouders dus!?
Ik zou me ouders serieus nooit meer aankijken als ik zou horen dat ze zo met de hond omgingen.. wat een achterlijken!
En die vriendin had niet weg moeten gaan, maargoed, je ouders die al honden hebben gehad tjongejonge

[jacquelinejj]

het is gewoon verschrikkelijk

[schelsey]

Natuurlijk zijn haar ouders te vertrouwen, maar met die 1 persoon bedoel ik dat hij door ermee te praten overkwam dat hij wel zijn best deed, en ermee in zat, de ouders natuurlijk ook alleen, tja, was gewoon anders, waren afstandelijker gewoon, dan die broer, het is daar een dierentuin en alle dieren worden goed verzorgd moet ik wel zeggen, vond het alleen wat raar dat hij overgeefsel aan zijn mond had en ze dit niet hadden opgekuist, en daarom dacht ik dat de verzorging misschien wat te wensen over liet, maar kan dit dus niet bewijzen hee, tis maar een gedacht door die kots, waren ze juist wakker en hadden ze het niet gezien, weet het dus niet, maar ze hebben wel de dierenarts teruggebeld toen hij slechter werd daarna

Heb contact gehad met dierenarts, is dezelfde als de mijne

zijn darmen waren op 4 plaatsen beschadigt, er was al vocht in de buikholte gekomen, en 1 stuk darm was zwart, op 4 plaatsen opengesneden, er zat ook stukken hout vast, touw dus en een doodshoofd van een dier, zoals zoveel honden at hij veel dingen die hij vond in bos, eigen aan labjes.

heb gevraagt of hij het had overleefd als iemand anders het had gedaan, de verzorging dus, helaas niet zei hij, niemand treft schuld , het was erop of eronder en hij heeft hem opengesneden en alles gedaan dat moest gedaan worden, maar waarschijnlijk was het al te ver gevorderd, door wondvocht was buik al ontstoken en deze is hem fataal geworden, maar het blijft triest dat bij sterven zijn eigenlijke baasje er niet was natuurlijk, ze is ondertussen al terug

sonja

[Cantus]

slechte DA denk ik...had de hond ter observatie moeten opnemen(ben geen deskundige, correct me if i'm wrong)...

in ieder geval vind ik dat je vriendin echt totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel heeft, ze had thuis moeten blihven...jij hoeft je niet schuldig te voelen, maar je vriendin...sommige mensen roepen, ja maar je zag dat ie er slecht uitzag enz...maar dan nog, het is niet jouw hond, maar die van je vriendin...daarnaast zijn er nog haar ouders, broer en zus...die zouden zich dan veel schuldiger moeten voelen...

[Lynnepien]

Ik vind je verhaal ook een beetje vreemd, eerlijk gezegd. In je openingspost lijkt het wel alsof de hond verwaarloosd wordt, "kop vol kots" en nu is het plots gewoon een beetje overgeefsel aan de mond...

[L@nghaar]

Maar heb naar dierenarts gebeld omdat ik toch me afvroeg waarom dit alles gebeurt is, hij zal straks terugbellen, was op huisbezoek, en dan weet ik eindelijk of het komt door slechte verzorging of gewoon omdat het te laat was, misschien zwak hart, weet het gewoon niet en zou het graag willen weten

zo'n operaties zijn heel erg zware ingrepen hoor, niet zodanig de ingreep op zich maar vooral ook wat eraan voorafgaat : als de darmen zoals jij schreef al zwart verkleurd waren lekten ze waarschijnlijk ook al, waardoor er toxines in het bloed en in de buikholte zijn terechtgekomen met waarschijnlijk zware peritonitis (en misschien ook bloedvergiftiging) voor gevolg. die hond had gewoon bij de da moeten blijven, aan een infuus, tot hij (misschien) beter ging worden.

beeld jullie dus niet te hard in dat hij het waarschijnlijk wel zou gehaald hebben met 'betere zorg', de enige die er écht beter kon voor zorgen was naar mijn idee in dit geval de da.

Dat was ook het eerste wat mij opviel: die hond was heeeel snel weer thuis.
Afgezien van bovenstaande problemen zal een hond na zo'n zware operatie aan het infuus blijven en mondjesmatig astronoutenvoer krijgen in de hoop dat hij/zij weer een normale keutel produceert.
Raar verhaal en een heel erg zielig einde voor Bento.

[EstherK]

Wat zal dat arme dier geleden hebben

[fes/lou]

k Vind het een vaag verhaal...
Nu was de hond opeens al ten dode opgeschreven......
Als dat zo was had hij hem in moeten laten slapen.....

[Frenk]

Ik vind dat dit trieste verhaal al begint fout te gaan met rijkelijk laat een dierenarts opzoeken. En vanaf dan gaat het alleen maar bergafwaarts. Heel verdrietig dit.

[Mojuan]

Ik vind het echt een heel vreemd verhaal.
Ten eerste al te laat naar de dierenarts gegaan, zeker als je weet dat je hond van alles opeet.
Ten tweede veel te snel weer naar huis, dus hele slechte dierenarts, waar ik nooit meer naartoe zou willen.
Ten derde snap ik niet dat ze weg is gegaan, als je hond zoveel zorg nodig heeft, dan blijf je dag en nacht bij hem waken.
Ten vierde, die familie.... ze hadden de hond direct naar de dierenarts moeten brengen toen ze zagen dat het slecht ging, en hem daar moeten laten!
Ten vijfde....... hoe kon je weg gaan en de hond aan zijn lot over laten? Hoe?
Ik heb me geprobeerd in te beelden in jouw situatie, ik zie dan een trieste hond hoe jij hem beschrijft, aan het sterven....
Dan komen bij mij al tranen in mijn ogen prikken, en het eerste dat ik denk is heel snel de dierenarts bellen (een andere dan wel) om direct te komen vanwege een ernstig spoedgeval van een hond die dood ligt te gaan!
Ik zou echt jankend aan de telefoon hebben gezeten.

Weg gaan? Nee, dat had ik niet gekund...
Ik kan uiteraard niet in jouw hoofd kijken, en ken jouw situatie niet.
Maar ik kan het niet begrijpen.
Ik heb zelfs een tijd terug een hond bij iemand weggehaald die er veel minder slecht aan toe was, maar slecht genoeg voor mij om er iets aan te MOETEN doen.
Ik zat toen zelf in een heel moeilijke situatie, en had weinig geld.
Toch heb ik de hond met een smoes meegenomen, haar naar de dierenarts gebracht (was ook nodig) en alles uit eigen zak betaald.
En gelukkig wilde een vriendin van mij haar in huis nemen, en woont ze daar nu nog steeds.
Als ik haar toen niet had meegenomen? Ik wil er niet eens aan denken, ik ben er zeker van dat ze dan binnen twee weken niet meer had geleefd, dat had ik mezelf nooit kunnen vergeven.
Dus dat schuldgevoel dat je hebt... ja.... terecht.... maar wel heel moeilijk.
Het was jouw hond niet, maar toch.. als een dier lijdt, en je hebt de mogelijkheid om iets te doen, dan doe je dat toch gewoon zonder er over na te hoeven denken?

Toch wil ik je sterkte wensen, want ik begrijp best dat het erg moeilijk voor je moet zijn.
Juist omdat je weet dat je hem achter hebt gelaten in die slechte situatie.
Ik merk dat je alles nu goed probeert te praten door de omstandigheden minder erg te beschrijven dan ze waren.
Maar daarmee haal je echt je schuldgevoelens niet weg.

[*Ellen*]

Ik kan me niet voorstellen dat een dierenarts niet aandringt op opname in de kliniek.
Heb zo het idee dat de huisgenoten gezegd hebben : we kijken het nog een dagje aan.
En zo crepeert een hond weg. Terwijl het helemaal niet gehoeven had.

[*Ellen*]

Hoe denkt je vriendin er over ?

[vinkje]

Ik vind het een raar verhaal.
Jij bent er naar toe gegaan en hebt gezien aan de ogen
van Bento dat hij dood aan het gaan was.
Je hebt het in je eerste verhaaltje over huisgenoten.
Als dat meisje jou goede vriendin is, had jij toch meteen moeten weten dat het haar ouders broer en zus waren, je bent er toch binnen geweest.
Ik vind het vreselijk voor het arme beestje.
Al had het mij ik weet niet wat gekost, maar ik was echt niet op vakantie gegaan.

[schelsey]

vind het wel straf dat ik net de schuldige ben ik zet mijn verhaal hier neer om het van me af te schrijven en had moeten weten dat er weer zoveel nare reactie's erop komen, ik schrijf mijn eerste gedachte toen, maar niemand hier kent de echte situatie van bij mij thuis en waarom de hond niet echt op zijn plaats was geweest hier in zijn toestand en hij beter in zijn eigen omgeving was, waar zijne roedel verbleef en de mensen die hij beste kende, ikzelf zag deze hond maar 1 of 2 keer per week in bos, verder had ik geen contact met mijn vriendin en haar honden, ze was en is een wandelvriendin, meer niet.

natuurlijk twijfel ik of ik het beter toch had gedaan, maar kan toch moeilijk de hond oppakken en zeggen, ben ermee weg, hoe komt dat dan over bij haar familie

allemaal wel gemakkelijk gezegt hee, doet dit, en doet dat als men er zelf niet voor staat en de situatie alleen maar kent vanuit dit schrijven dat dan nog gebeurt is in een opwelling, van het schrikken, van verdriet en woede

ondertussen weet ik weer meer, vrijdag ging het redelijk met hem dus, hij kon beetje rondlopen en er zat wat leven in, zaterdagmorgen ging het slechter met hem, de dierenarts is geweest en heeft hem 4 spuiten gegeven, zaterdagavond ging hij uit zichzelf plassen, gaf aan om buiten te willen om te plassen wat beetje goed teken leek , zondag zou dierenarts terugkomen om weer spuiten te zetten, maar zaterdagnacht is hij in zijn slaap overleden, toen de ouders wakker werden en zagen dat hij niet meer bewoog direct dierenarts gebeld maar het was al te laat, hij lag op een kussen bij hen in de slaapkamer, er waren ondertussen 5 familie leden bij hem om hem bij te staan en de andere honden waren ook erg uit hun doen, denk dat ze het voelde aankomen, dus op 2 dagen tijd is hij overleden, had gewoon geen schijn van kans denk ik nu, operatie was te laat vrees ik, alhoewel 1.5 dag wachten nu niet echt lang is maar gewoon bij hem te lang waarschijnlijk door al hetgeen al in zijn darmen vastzat want stukken hout, koord en schedel zal niet op 1 dag allemaal opgegeten zijn geweest.

Het blijft een erg trieste zaak en had misschien eerst moeten nadenken voor ik dit hier schreef, blijkbaar , als ik de dierenarts mag geloven hebben die mensen toch meer gedaan dan dat ik gedacht had, ik heb hen in slechte daglicht gesteld door mijn vermoeden, maar had echt geen bewijs dan alleen dat hij braaksel aan zijn kaak had hangen.

dit had niemand kunnen voorkomen, of hij nu hier had geweest, of ze thuis had geweest, alleen als hij bij de dierenarts had gebleven zal hij nog een schijntje kans hebben gehad, daarom vind ik het ook raar dat hij hem niet heeft meegenomen, geld speelt geen rol want bijna al haar geld gaat aan de honden uit, 1 ervan is 4 maanden terug geopereerd aan ED dus ze doet echt wel haar best, waarom ze toch is vertrokken, weet het niet, haar vriend die misschien te veel druk legde erop, haar ouders die te veel zeiden ga maar, tis maar 4 dagen dat je weg bent, was geen uitstapje maar blijkbaar voor het werk van vriend, wist ik ook dus niet, allemaal te weten gekomen van haarzelf gisterenavond en omdat ze al zwaar in de put zit ga ik niet nog extra mes in de rug steken om haar dit voor te leggen, ze heeft al genoeg verdriet en schuldgevoelens omdat ze niet bij hem was bij zijn overlijden.

iedereen is er kapot van, dus graag beetje meer medeleven, tis erg voor bento maar vergeet de omstanders niet die hem gekend hebben, hij heeft een leuk leven gehad, ze heeft hem weggehaald waar hij niet goed zat en een leuk leven gegeven met veel spel en wandelen ook al was hij niet altijd even gemakkelijk en ook al is ze vertrokken en weten we allemaal dat wijzelf dit nooit hadden gedaan, verder doet ze enorm veel voor haar honden, 1 van de andere honden had jaren terug enorm veel gedragsproblemen, mensen aanvallen, andere honden aanvallen, ze heeft toch maar even een hoop geld opgehoest om de hond met een hondenterapeut te proberen dit gedrag om te buigen wat ook gelukt is met maanden training, dus niemand kan hier zeggen dat ze geen honden waard is, denk dat ze soms verder gaat dan sommigen hier.

elke keer opnieuw valt het me op dat sommige toch alleen zichzelf de perfecte baas vinden, terwijl hun honden dan misschien 10 uur er dag in een bench zitten zonder dat we dit weten bv.

heb dit ondervonden toen met de problemen die ik van mijn berner had, er waren erbij die zeiden dat, als ze me wisten wonen, ze de berner hier weg zouden nemen, omdat ik haar niet wilde laten inslapen maar verder wilde proberen, ik geen 6000 euro ophoeste om 2 nieuwe heupen te plaatsen en ben heel blij dat ik toen niet geluistert heb want nu 1 jaar later leeft ze nog en is de gelukkigste hond van deze aarde, ben ik zeker van, heeft hier wel niets mee te maken, maar tis maar een voorbeeld

weeral een goede les voor me geweest om mijn hart hier even te willen luchten, zal het wel bij de belgen doen, die zijn wat viendelijker

mag een slotje op hoor, weet genoeg nu en zal me uitschrijven hier, te veel teleurgesteld in vele mensen

[smoekie]

@schelsey,de nare reacties komen omdat het verhaal die je schets nogal onduidelijk, soms zelfs vaag overkomt. Je spreekt over vriendin/huisgenoten e.d. Terwijl het in het echt geen "echte' vriendin van je is, maar een "wandel" vriendin. Die huisgenoten blijken geen "huisgenoten" te zijn zoals ik me inbeelde (jongeren) maar gewoon haar eigen ouders plus broer en zus waarvan jijzelf zei dat je daar geen vertrouwen in had.

Je schetste zelf het negatieve beeld omtrent de hond/ziekte en verzorging. Als je voordat je dergelijke dingen opschrijft jezelf iets meer in de situatie verdiept had en zelf niet negatief zou oordelen over het hoe en wat zouden de reacties ongetwijfeld ook anders zijn geweest.

Bij het woordje vriendin denk ik aan mijn vriendin die voor me klaar staat en waarbij ik in geval van nood terecht kan, en vice versa.
Als ik het over jouw situatie zou hebben, zou ik toch duidelijk aangeven dat het hier mijn "wandelvriendin" betrof. Dan sta je volgens mij toch net iets verder van de gehele situatie af als wanneer je vriendin bent die bekend is met de ouders, broer en zus e.d.

JIj hebt het van een afstand bekeken, en vanaf een afstand beschreven. Je hebt een situatie geschets totaal anders dan het uiteindelijk is gebleken. Ik zou het jammer vinden als je om die reden je zou laten uitschrijven. Je zou ook bij jezelf af kunnen vragen of je het niet eerst wat duidelijker had kunnen formuleren zodat de leden hier een wat duidelijker indruk zouden hebben gehad, en zeer waarschijnlijk ook andere reacties zouden hebben gegeven.

Hoe dan ook blijft het een trieste situatie.
Sterkte voor je wandelvriendin

[Carma]

Volgens mij was je op zoek naar medeleven en dat heb je ook gekregen van een aantal mensen. Door je (misschien wat ongelukkige?) manier van schrijven heeft het echter ook veel vragen en kritiek opgeleverd van veel mensen. Dit kun je verwachten n.a.v. jou verhaal. Lees je openingstopic nog maar eens door. Actie geeft nou eenmaal reactie.

Overigens vind ik het een rot situatie voor iedereen. Er is niemand die de hond dood had willen hebben.
Veel sterkte ermee.

[mwillow]

Als één van onze honden ziek en zelfs met spoed geopereerd moest worden, dan bleven we thuis. Punt. Maar wij gaan nooit op vakantie zonder de honden, dus dat speelt hier niet.
Ik vind het behoorlijk laks van je vriendin om die verantwoording op anderen af te schuiven, die schijnbaar totaal geen feeling hebben met dieren en dit soort omstandigheden. Of jij schuld hebt hieraan? Nee, wel de ouders die medeverantwoordelijk zijn voor de gezondheid van deze hond. Als ik daar geregeld langs kwam en ik zie de hond steeds verder weg kwijnen, dan had ik zeer waarschijnlijk wel ingegrepen door erop aan te dringen terug te gaan naar die dierenarts. Maarja....dat ben ik en ik ga alleen af op wat je hier omschrijft. Darmoperaties zoals deze zijn overigens niet mis.........

[Rhiannon]

Dat je niet de reactie,s krijgt die je verwachte is geheel aan jezelf te wijten.
Dat jij de situatie naderhand twee keer anders verteld kunnen wij ook niet ruiken.
Ik reageerde op je openingspost .

[Kaiou]

Tja, ik reageerde op je openingspost.
En nee, niet erg aardig.
Wanneer je in je eerste post had gezegd wat je nu zegt was mijn reactie anders geweest.
Het blijft zielig voor Bento, maar nu is het idd ook sneu voor de eigenaresse, haar familie en jou.

[freskin]

Als je je topic was begonnen als in je laatste reactie, had je heel andere reactie's gehad......... Op mij kwam het eerst ook over dat je "vriendin" haar hond in de steek had gelaten door op vakantie te gaan en haar "huisgenoten" niet veel voor de hond deden. Nu blijkt het verhaal heel anders te zijn. De hond had het zowieso niet gered, helaas. De mensen hebben wel hun best gedaan...... Alleen vind ik het nog steeds wel jammer dat ze nog 1 1/2 dag hebben gewacht. Dit lijkt niet lang, maar voor een darmafsluiting is elk uur er een......
Het is voor alle betrokkenen erg. Jij kon er niets aan doen. In plaats van je uit te schrijven zou je bij jezelf te rade kunnen gaan om voortaan niet te snel iets op te schrijven, maar het hele (juiste) verhaal eerst te achterhalen. De mensen die gereageerd hebben willen jou persoonlijk niet kwetsen en hebben het beste voor met de hond. De een zegt het misschien iets minder tactisch als de ander, maar de bedoelingen zijn goed. Ik heb niemand jou echt iets kwalijk zien nemen. Ik hoop dat je je nog bedenkt en hier toch wilt blijven. Jou reactie's op andere topics worden ook op prijs gesteld. Nog veel sterkte met de verwerking van alles....

[~Suzanne~]

Wellicht helpt het om te weten hoe oud iedereen is.. hebben we het over volwassen of is de "vriendin" en TS nog (veel) jonger?

Ik vind het verhaal ook gekker worden, juist omdat het nu wordt afgezwakt..

Suzanne

[iones]

Het komt er eigenlijk op neer dat vooral de dierenarts gefaald heeft.
Als het "erop of er onder is", hoe kan hij de hond dan uit zijn kliniek ontslaan??????? Hij had hem daar moeten houden ter observatie en contact moeten houden met de familie om te overleggen indien er euthanasie gepleegd moest worden.

mijns inziens is de dierenarts de hoofdschuldige.

[flatcoat]

Meng me over het algemeen niet in dit soort "discussies" maar het topic gelezen hebbende denk ik dat de dierenarts na de operatie open en eerlijk had moeten zijn tegen de eigenaresse van de hond. Had de d.a. verteld hoe slecht het ervoor stond en dat het een kwestie was van "erop of eronder" dan zou de vriendin w.s. helemaal niet weggegaan zijn. Nu gaat ze wel weg in het vertrouwen dat haar huisgenoten (familieleden dus) voor de zieke hond zullen zorgen wat achteraf dus ook wel gebeurd schijnt te zijn. Dat TS een andere indruk gekregen heeft tijdens haar korte bezoekjes daar kun je haar niet kwalijk nemen ..... momentopnamen en niet iedereen gaat op dezelfde manier om met een zieke hond als dat jezelf zou doen. Ze kan ook moeilijk die hond daar wegrukken omdat zij denkt er beter voor te kunnen zorgen.
Schuldgevoelens zijn m.i. niet op zijn plaats voor TS ....... de dierenarts in kwestie had de eigenaresse gewoon goed duidelijk moeten vertellen hoe de vlag ervoor hing. Heeft hij blijkbaar niet gedaan maar is wel nog bij de zieke hond geweest voor behandeling/medicatie.
Het is gewoon een triest gebeuren vooral natuurlijk voor de hond die zonder zijn vrouwtje erbij is overleden. En dat zij zich hier nu k*t onder voelt is logisch (en min of meer terecht in onze ogen).
Dat TS de familieleden "huisgenoten" genoemd heeft komt hier in Ned. letterlijk over als mensen die in hetzelfde huis wonen terwijl de Vlamen misschien hun familie wel gewoon huisgenoten noemen. waardoor er een verkeerde indruk is ontstaan.
Ik krijg ook het gevoel dat de d.a. niet duidelijk genoeg geweest is en achteraf gezien "gefaald" heeft door de doodzieke hond mee te geven naar huis.
Hou mij ten goede, ik zou never nooit weggaan als mijn hond (ernstig) ziek is ondanks dat er m.s. tig mensen zouden zijn die voor haar zouden kunnen zorgen.