Eline* schreef:Of je nou bach of zylkene inzet; dat maakt niet uit. je moet denk ik samen met een gedragstherapeut bekijken of het veilig zal zijn de angst aan te pakken met middelen en daarnaast moeten trainen. Heeft hij ooit agressie getoond?
Als hij dat niet heeft zou ik het proberen, maar zie je de angst omslaan in gedrag waarbij hij de dreiging wil wegjagen , dan stoppen met het middel.
Marc heeft gelijk en ook ik heb twijfels of je bij honden die angstig zijn en neigen tot agressie met middelen moet werken. Bij honden die enkel angst hebben en niet neigen tot agressie kun je in mijn ogen goed een middel als zylkene gebruiken.
Ik was dit topic alweer helemaal vergeten, maar jullie hadden gelijk.
Wij hebben uiteindelijk in augustus even Bach geprobeerd, maar ik vond dit inderdaad agressie verhogend. Ik heb dit met een Bachbloesem therapeut gedaan die a.d.h.v. een vragenlijst een geschikte en specifieke mix voor Rhodin had gemaakt. Ook hebben we contact gehouden zowel voor, tijdens als na met een gedragstherapeut. Of hij agressie heeft getoond... Tsja, hij heeft nooit iemand of een hond echt gebeten. Hij had vroeger voedselagressie (toen we hem net hadden) en hij is waaks. De enige keer dat hij heeft gehapt was naar de buurman die buiten het hek stond en hem toch probeerde te aaien op zijn achterhoofd ondanks hij al stond te waarschuwen d.m.v. blaffen. De hond leek daar zelf ook van te schrikken, het was niet overtuigd. Ik vond het ook wel terecht van de hond en de buurman gelukkig ook. Hij heeft ook wel gevochten met andere honden, maar dat is al een tijd over en we weten er op in te spelen. Het zit wel in hem om ruzie te willen maken met andere reuen, maar hij kan inmiddels wel los lopen met reuen en ze dan moeiteloos passeren. Met de Bachbloesem, die we ruim een week hebben gebruikt, was hij opeens veel onbevreesder geworden en had ik het idee dat hij confrontaties echt op zocht. Ik had gehoopt dat hij zich zekerder zou voelen en daardoor zijn angst minder weg zou willen blaffen, maar dat was niet het geval. Het was in eerste instantie op bepaalde vlakken ook heel prettig, hij gedroeg zich bij de dierenarts voorbeeldig terwijl hij normaal heel angstig is. Hij viel ook niet uit o.i.d. Hij leek zich ook prettiger te voelen, zorgelozer, vrolijker. Maar hij leek daar in door te slaan en later zocht hij op straat echt de confrontatie met vreemden, dit gedrag kende ik niet van hem en daar ben ik van geschrokken. Hij ging echt fixerend tegen iemand aan staan, met haren omhoog en staart in de lucht. Vervolgens viel hij uit en ik denk dat als hij de kans had gekregen hij nog had gebeten ook. Het was een vriendelijke vrouw en het kwam voor mij als compleet onverwacht en het was binnen een paar seconden gebeurd. Dit had hij nog nooit gedaan en al helemaal niet bij vrouwen. We zijn daarna onmiddellijk gestopt. Het schijnt dat de hond met Bach zijn evenwicht vindt in hoe hij werkelijk is. Rhodin is dus niet leuk kwamen we achter. Dus nu zonder Bach en dan maar wat angstiger en meer afwachtend.
Daarnaast zijn we nooit gestopt met trainen, maar inmiddels gaat het eigenlijk heel erg goed.
(Hij zal ongetwijfeld nog wel een paar keer terugvallen, want dat is echt des Rhodins, maar dat zullen we vanzelf wel zien.
)
.. .ze komt met regelmaat mn gedachtens nog voorbij 
