Bonnie heb ik 'besteld' uit Roemenië. Met de kanttekening dat als het bij de eerste ontmoeting niet zou klikken, zij naar een Nederlands gastgezin zou gaan. Moest haar uiteindelijk nog in de buurt van Alkmaar ophalen. Ook een roteind rijden.
Natuurlijk loop je een 'risico' als je een hond via een foto besteld. Maar mijn ervaring is dat als je die klik al hebt op de foto, je die klik ook voelt als je de hond in levende lijve ziet.
Wat betreft de karakterbeschrijvingen: ik denk wel dat je met een goede stichting in zee moet gaan. Maar dat geldt ook voor een Nederlands asiel. Daar zitten ook slechte tussen, die rustig zwangere honden of katten plaatsen (ja, echt gebeurd) of vertellen dat het een zóóó lieve goed opgevoede hond is. Waarop Fikkie vervolgens de buurhonden probeert op te vreten en/of de kinderen aanvalt.
Ik prefereer trouwens buitenlandse honden als herplaatser. Niet omdat ik de neiging heb om 'hondjes te redden' maar omdat veel buitenlandse stichtingen juist die honden bemiddelen die ik wil hebben: zachtaardig, sociaal en lief voor kinderen.
In Nederlandse asiels zitten veelal (kruisingen van) mechelaars, duitse herders, staffachtigen, molossertypes en jack russels. En de nodige gezelschapshondjes.
Niet mijn type honden.
